Altijd even kijken of beide computers al op zomertijd staan voor je bestanden gaat synchroniseren.

people read themselves into books, altering
what thay need and discarding what they
don’t.

good critics are as rare as good
writers.
and whether I get a good review or a
bad one
I take neither
seriously.

I am on the next page.
the next book.

Charles Bukowski

Dus, wat houd ik over aan de uitzending van VPRO’s Tegenlicht van gisteravond?

Dat Kees Fens het erg vindt dat er zo veel kennis over het geloof verdwijnt; een sentiment dat ik in het geheel niet deel. Dat H.J.A. Hofland de bezetting van Irak het belangrijkste vindt dat op dit moment in de wereld gebeurt; wat al evenmin een idee is dat ik omarmen kan. Veel erger dan Irak is de eeuwige oorlog die de VS voert voor de vrede. Het symptoom kan niet erger zijn dan de kwaal. Rudy Kousbroek stelde ondertussen dat het nooit meer goed komt, terwijl ik niet denk dat het ooit goed geweest is. En Bas Heijne deed zijn best om de cultuurkritiek van de oude bazen te weerleggen, maar slaagde daar niet in bij gebrek aan inhoud.

Conclusie derhalve: dat het mannen die aardig schrijven kunnen niet automatisch gegeven is ook sprankelend te converseren. En dat ik liever geen televisie kijk om me te ergeren. Een debat tegen het leuk hoeft niet perse zelf ook zo vervelend te zijn.

“Ik geloof”, zegt verpleeghuisarts en filosoof Bert Keizer, “dat je met zo min mogelijk illusies bij het graf moet komen.”

in Trouw

username=universele passw=login

Als domheid pijn was, zouden heel wat mensen altijd schreeuwen.

Als domheid geld waard was, zou armoede niet meer bestaan.
Als domheid een hoger soortelijk gewicht had, was mager niet langer de mode.
Als domheid vocht aantrok, waren er geen zeeën meer.
Als domheid gips was, leefde er nog maar een enkeling in de beeldentuin.
Als domheid groente was, heel de wereld een akker
Als domheid zou verdierlijken, ach.

Als ik al had gedaan wat ik me had voorgenomen te doen, had ik nu meer geweten.

Als geheugenverlies niet loonde, waren er nu geen politici meer geweest.

Wat de slonzigheid van het beleid betreft, kenmerkt de Nederlandse politiek zich door een enorm gebrek aan alertheid voor het overschrijden van normen en rechten. De historicus Huizinga wist het al: er is in het zo principiële en moralistische Nederland tegelijkertijd een enorme tolerantie voor kleine ‘kuiperijen’ en vriendjespolitiek. Bureaucratische onregelmatigheden, zoals het gesol met documenten en archieven, en ambtelijke willekeur wijzen op een zwak ontwikkeld respect voor vrijheid en kennis. Dat militairen te kennen geven dat ze de feiten over Srebrenica niet durfden te rapporteren uit vrees voor hun carrière, moet als een belangrijk, maar ook zorgelijk signaal worden beschouwd. De openheid van de maatschappelijke discussie is minder groot dan de Nederlander geneigd is te denken.

Gertjan Dijkink, Nrc 14 viii 1998

Het Instituut voor Publiek en Politiek wil meer aandacht voor de EU en organiseert een enquête. Daarin worden een aantal nuttige vragen gesteld, omdat die thema’s naar voren brengen waar in juni bij de verkiezingen voor het Europees Parlement over te stemmen is. Toch vind ik de eerste vraag ongelukkig geformuleerd:

1. Vindt u Europa belangrijk?

• ja, ik vind Europa best belangrijk
• nee, Europa ligt te ver van mijn bed
• weet niet / geen mening

Nu bestaat dat Europa tegenwoordig uit vijfenveertig landen, en heeft de EU nog altijd maar vijftien lidstaten. Al komen daar dan volgende maand tien bij. Maar à la. Dat er voor een onnozele slogan is gekozen om die verkiezingen te promoten, kan. Ga alleen niet in de onzin mee.

Probeer niet steeds uw leven aan mij te geven, mij ermee op te zadelen, mij alle beslissingen erover in de maag te splitsen. U bent 78 jaar, en zo niet wijs, dan toch in ieder geval oud genoeg om zelf te besluiten hoe u uw dag wilt doorbrengen. [...] U kunt uw leven nu eenmaal niet als een lastig pakket aan een ander geven. Het is inderdaad gek geregeld op aarde: iedereen zit met zijn eigen leven opgescheept en dat ervaren we des te sterker omdat we allemaal naar een ander leven snakken. In elk leven zit een verlangen naar een ander leven. Dat wist u nog niet? Wel, bij deze dan.

Bert Keizer, Het refrein is Hein, 137.

Omdat niemand afgerekend mag worden op éen losse quote, opgetekend door een journalist die scoren wil, Bert Keizer in de herkansing.

Ich sitze hier und bin nichts. Und dennoch, dieses Nichts fängt an zu denken und denkt, fünf Treppen hoch, an einem grauen Pariser Nachmittag diesen Gedanken:

Ist es möglich, denkt es, daß man noch nichts Wirkliches und Wichtiges gesehen, erkannt und gesagt hat? Ist es möglich, daß man Jahrtausende Zeit gehabt hat, zu schauen, nachzudenken und aufzuzeichnen, und daß man die Jahrtausende hat vergehen lassen wie eine Schulpause, in der man sein Butterbrot ißt und einen Apfel?

Ja, es ist möglich.

lês troch | lees door | continue reading »

• een waan kleine investeerders;
• of een waan intellectuelen;
• een gluip parkeerwachters;
• een nuf modellen;
• een zweet kandidaten;
• een bral studenten;
• een bedel journalisten;
• een bungel bureaucraten;
• een mist politici;
• een klater acteurs;
• een troep anarchisten;
• een revocatie leveranciers;
• een portfolio ontwerpers;
• een boeket bruiden;

I went to Cuba thinking, Okay, I shall simply describe what I see, I will say this happened and that happened, I will not suggest that I approve or disapprove of this form of government. But it is not possible - what you select to write down is in the light of some particular view. You keep experimenting and trying out the favorable and the unfavorable views, but the only way you can select what to write about is in the light of some idea.

Einstein famously said that “the theory determines the observation.” He meant that in an experiment what you tend to observe is what either confirms or disconfirms the theory you started with. Sometimes scientists do manage to notice what appears to be extraneous phenomena, and look for a new explanation. They then hit on new theories, which have to be tested in their turn by experiment. In exactly the same way when you look at the world you start with a set of expectations, and what you see either proves those expectations or doesn’t. Even simply walking down the street, you see roughly what you expect to see - cars moving around, pedestrians walking, shops busy . . . It is very difficult when something happens that doesn’t fit into that pattern.

Writer Michaels Frayn, in The Paris Review

Honderd jaar geleden was sport nog iets waarover af en toe in de kranten verslag werd gedaan in de rubriek “ongelukken”.

Wij kunnen niet zakelijk debatteren. Persoonlijk denk ik dat die hele verzuiling, waar iedereen altijd zo trots op is, een culturele catastrofe is geweest. Het betekende dat al die bevolkingsgroepjes het intern solide met elkaar eens waren en nooit extern met elkaar in debat gingen, terwijl aan de top van die zuilen in achterkamertjes compromissen gesloten werden waar niemand zicht op had. Met als gevolg dat wij vanaf 1917 tot nu toe geen fatsoenlijke democratische traditie hebben weten op te bouwen.

Herman Philipse, geïnterviewd in Het Parool
PS van de Week 10 april 2004

Wat heb je tegen vrouwen die hun gezichtspieren laten verlammen met botox?

Het zijn ook kerels tegenwoordig. Ik zag John de Mol laatst met een merkwaardig verkrampte mimiek op televisie, alsof een deel van zijn gezicht werkelijk al was afgestorven.

Maar terugkomend op jouw vraag, mijn enige bezwaar tegen botox-injecties is dat het spul zo vreselijk verdund wordt toegediend. Veroudering stoppen kan heel wat effectiever.

Striptekenaars schijnen tijdens hun werk vaak het gezicht te trekken van het poppetje dat ze maken.

Vraag ik me ineens af hoe ik onder het schrijven kijk.

kijkt trouwens ook hier eens

Als je 100 kg amoeben hebt, heb je bijna 100 kg levende stof. Als je honderd kg muizen hebt, is daarvan misschien 90 kg levende stof, de rest is been of kraakbeen of pees en van die 90 kg is nog een groot deel bestaande uit gespecialiseerde, dat is slechts gedeeltelijk levende cellen, die als voornaamste functie hebben verbindingen der onderdelen: zenuwcellen, vaten etc. Bij een koe is al de helft afval en misschien dat bij een olifant nog maar 10% leeft.

Zo gaat het verder. Een boerenfamilie is een levende eenheid. Een stad is een grote hoop dood woon- en verbindingsmateriaal (wegen, auto’s, leidingen), met mensen die het grootste deel van hun tijd bezig zijn met verbindingen onderling te onderhouden. De onbegrijpelijke, stompzinnige neiging tot vorming van groter organismen en organisaties, terwijl bij elke fusie vaststaat dat de dode stof, het administratieve, verbindende apparaat, naar verhouding groter moet worden. Socrates had geen studentenadministratie. [...]

D. Hillenius, Het principe van nieuwsgierigheid, 98.

Amazon.com has come up with its own search-engine named A9. It offers the possibility to search inside books sold on Amazon as well.

Staff members of the Electronic Frontier Foundation have begun a weblog named Deep Links.

All this makes me wonder about the ultimate capacity of the brain for work. People who write for a living know that writing is at least partly a physical act (my body temperature goes up when I’m working). At the same time, the role of the mind in writing is unpredictable, often weirdly so. I’ve always admired those businesslike novelists who rise early each weekday and hammer out a thousand words before lunch, but I’ve never been one of them: I start writing shortly before a piece is due, almost always at the last practicable moment. And while years of daily journalism long ago broke me of writer’s block, I frequently feel an aversion to the act of writing, a species of accidie that can be all but impossible to overcome. Is it a simple failure of will? Or might it be a signal from my mind that I’m not quite ready to start writing a piece and need to lay fallow a little while longer?

Terry Teachout, About Last Night

Zo’n dag waarop de krantenjongen Het Reformatorisch Dagblad bij je bezorgt, in plaats van Het Parool.

The famous records associated with the event are also displayed. Fastest time for a pantomime horse - 4 hours 37 minutes. Fastest conga - 25 hours 13 minutes. Fastest time running backwards - 3.56. Skipping - 5.46. Fastest trumpet player - a mind-blowing 3.06. Biggest fundraiser: 1.18 million pound. Jeffrey Archer has vowed to break the fundraising record this year. And probably the trumpet-blowing record too.

Stephen Moss, in The Guardian

zo’n eerste regel,
waarop nog zo veel volgen
zonder dat effect

UK Patent No. GB1361962.

Pedrick’s ultimate deterrent to solve the Cold War. The UN places three nuclear bombs on earth-orbiting satellites. If these detect that one of the superpowers has been nuked by one of the others, they are automatically programmed to drop on Washington, Moscow and Peking, ensuring the mutual destruction of all three.

more here

via BoingBoing.net

Net als bij een verslag over roeiwedstrijden voor lichte vrouwen dwingt sommig nieuws toch tot tweemaal kijken.

De Vlaamse Teletekst meldt trouwens steevast over tennisters die hun ronde hebben verloren dat ze “gewipt” zijn. Althans, dat deden ze. Tegenwoordig hebben de Belgen er twee die nog weleens een finale halen.
lês troch | lees door | continue reading »

Wo Aufklärung ist beginnt der Fortschritt, um 1930, 43,4 x 50,6 cm, Rohrfeder und Tuschfeder auf Papier

Of dat je van sommige zinnetjes die je schrijft meteen al weet dat die een volgende versie nooit gaan halen. Maar dat ze nu nodig zijn voor de voortgang van het betoog. In die moeizame poging niet zo zeer de gedachte zelf, maar het beeld van wat die gedachte zou moeten zijn op papier te krijgen. Schrijven is ook uitvinden wat er eigenlijk geschreven worden moet.

The Guardian had a good profile of the American philosopher Daniel Dennett. And funny enough there is a quote in it that illustrates why I might like his books, and still can find the writer somewhat irritating.

I read Descartes [and I thought] this is really interesting, but it’s wrong. Let me think if I can figure out why.

Still, one of the basic questions philosophy asks is what that knowledge is we so easily talk about. Dennett always has a down to earth approach to this, as is illuminated in this quote:

Some of the most beautiful and deep ideas of the 20th century come from engineering. Certainly in America, engineering is very declassé. It has never had the cachet of physics, or even chemistry. And yet the deep insights of computer science, and a lot of the insights of molecular biology, are fundamentally engineering insights.

Thermodynamics, too - a lot of it came from work with steam engines. So I think that thinking about machines, and how to get purpose out of material, has been a wonderful source of insight. I don’t think it’s an accident that some of the greatest artists of all time have been engineers.

Ideas like that will be why I’ll continue buying any of his books. At the same time, I know there’ll always be something about them that’ll annoy me.

But then, there are too many books in the world that leave me completely indifferent.

PARA TERMINAR

Recomiendo a mis herederos
(si los hubiere) en materia literaria,
lo que ya es improbable,
que hagan una hermosa fogata con todo lo que atañe
a mi vida, a mis actos, a lo que no hice.
Yo no soy un Leopardi; dejo poco a las llamas
y es demasiado ya vivir al porcentaje.
Viví al cinco por ciento: no aumentéis
la dosis. Demasiado a menudo, en cambio, llueve
sobre mojado.

Eugenio Montale

TOT BESLUIT

geef ik mijn nakomelingen in de literatuur
(als die er tenminste zullen zijn), iets wat
onwaarschijnlijk is, de raad een mooi vreugdevuur
te ontsteken van alles wat betrekking heeft
op mijn leven, op dat wat ik wel en niet heb gedaan.
Ik ben geen Leopardi, ik laat weinig brandbaars na
en het is al te veel om voor een percentage te leven.
Ik leefde niet meer dan vijf procent, vergroot
de dosis niet. Te dikwijls echter regent het
op iets dat al doorweekt is.

Vertaling Frans van Dooren

Ik kan soms een tijd naar verschillen speuren tussen een gedicht in een vreemde taal en de omzetting daarvan in het Nederlands. Zeven jaar lang al is de laatste regel uit deze vertaling van Frans van Dooren een soort kernzin waarmee ik situaties beoordeel. En zie, in het origineel dat ik nooit durfde opzoeken, is die zin niet echt zo terug te vinden.

De vraag is of dat nu nog iets uitmaakt.

Post number 476 was skipped for reasons unknown to me. Not anymore, now.

Van den Berg, de eerste man in de ruimte van Nederlandse afkomst.

[Is er geen ander nieuws vandaag dan over die Kuipers?]

There are, as we know, three modes of cognition: analytical, intuitive, and the mode that was known to the biblical prophets: revelation. What distinguishes poetry from other forms of literature is that it uses all three of them at once (gravitating primarily toward the second and the third ). For all three of them are given in the language; and there are times when, by means of a single word, a single rhyme, the writer of a poem manages to find himself where no one has ever been before him, further, perhaps, than he himsels would have wished to go. The one who writes a poem writes it above all because verse writing is an extraordinary accelerator of consciousness, of thinking, of comprehending the universe. Having experienced this acceleration once, one is no longer capable of abandoning the chance to repeat this experience; one falls into dependecy on this process, the way others fall into dependency on drugs or alcohol. One who finds himself in this sort of dependency on language is, I suppose, what they call a poet.

Joseph Brodsky, Uncommon visage, 58.