Het Kabinet heeft een plan goedgekeurd om het contact met burgers te verbeteren [pdf].

Het “Actieplan professioneel omgaan met brieven en elektronische berichten”.

Ik wist dat er nogal wat zinloze bureaucratie was in Nederland, maar dat de overheid nu zelf ambtenarengrappen durft te maken is toch wel ernstig.

I am wholly devoid of public spirit or moral purpose. This is incomprehensible to many men, and they seek to remedy the defect by crediting me with purposes of their own. The only thing I respect is intellectual honesty, of which, of course, intellectual courage is a necessary part. A Socialist who goes to jail for his opinions seems to me a much finer man than the judge who sends him there, though I disagree with all the ideas of the Socialist and agree with some of those of the judge. But though he is fine, the Socialist is nevertheless foolish, for he suffers for what is untrue. If I knew what was true, I’d probably be willing to sweat and strive for it, and maybe even to die for it to the tune of bugle-blasts. But so far I have not found it.

H.L. Mencken, ‘Introduction’ in: In Defense of Women.

Ik herinner mij heel goed op welke kapstok ik mijn jasje altijd hing, in de eerste klas van de lagere school. Er was tegenover het lokaal een nis met veertig genummerde haakjes - en de mijne was altijd dat eerste van twee om de hoek rechts. Haakje 36. Maar waar ik een jaar lang gezeten heb, toch net zo’n vaste plek, toch net diezelfde zekerheid iedere dag weer, weet ik niet zeker. Ergens in het midden, een beetje achteraan zo schat ik. Alle tafeltjes stonden los van elkaar, of is dat ook maar weer constructie? Ik weet nog wel hoe raar het was dat in andere klassen de tafeltjes wel tegen elkaar aan geschoven waren.

Ik herinner me ook met zonder jas. lês troch | lees door | continue reading »

Political notes by Richard Stallman, the father of the free software movement. Also an illustration of how content trumps design, and always will do.

De Fryske skriuwer Trinus Riemersma hat in oar Internet-adres.

Sie fragen, ob Ihre Verse gut sind. Sie fragen mich. Sie haben vorher andere gefragt. Sie senden sie an Zeitschriften. Sie vergleichen sie mit anderen Gedichten, und Sie beunruhigen sich, wenn gewisse Redaktionen Ihre Versuche ablehnen. Nun (da Sie mir gestattet haben, Ihnen zu raten) bitte ich Sie, das alles aufzugeben. Sie sehen nach außen, und das vor allem dürften Sie jetzt nicht tun. Niemand kann Ihnen raten und helfen, niemand. Es gibt nur ein einziges Mittel. Gehen Sie in sich. Erforschen Sie den Grund, der Sie schreiben heißt; prüfen Sie, ob er in der tiefsten Stelle Ihres Herzens seine Wurzeln ausstreckt, gestehen Sie sich ein, ob Sie sterben müßten, wenn es Ihnen versagt würde zu schreiben.

Rainer Maria Rilke, Briefe an einen jungen Dichter

Ik herinner me hoe mijn stopwatch soms meteen na de start van een duurloop al stil bleef staan op een tiende van een seconde. Sloofde ik me een klein uur om uit een parcours in recordtijd af te leggen, begon de tijd pas te lopen op het moment dat ik hem wilde stoppen.

Ik herinner me ook zo goed getraind te zijn dat ik met een marge van een paar tienden kon schatten hoe snel ik een bepaalde afstand had afgelegd. Maar dat was alleen op de atletiekbaan.

lês troch | lees door | continue reading »

Dieses vor allem: fragen Sie sich in der stillsten Stunde Ihrer Nacht: muß ich schreiben? Graben Sie in sich nach einer tiefen Antwort. Und wenn diese zustimmend lauten sollte, wenn Sie mit einem starken und einfachen ich muß dieser ernsten Frage begegnen dürfen, dann bauen Sie Ihr Leben nach dieser Notwendigkeit; Ihr Leben bis hinein in seine gleichgültigste und geringste Stunde muß ein Zeichen und Zeugnis werden diesem Drange. Dann nähern Sie sich der Natur. Dann versuchen Sie, wie ein erster Mensch, zu sagen, was Sie sehen und erleben und lieben und verlieren.

Rainer Maria Rilke, Briefe an einen jungen Dichter

Paul Starr, about his new book The Creation of the Media:

what I suggest in this book is that when new technologies come along, they provoke a political question — how is this new medium going to be handled? Is it going to be private? Is it going to be public? Is it going to be a military technology? What will be the basic purposes that it serves? And so Europe and America often dealt with the same technology in very different ways. When the electric telegraph first appeared, the Europeans treated it as a military technology. We treated it as a commercial technology. The telephone, same thing. There was a period in the 1890s, early 1900s when there were hundreds of little mutual telephone companies, independent telephone cooperatives that were established, and telephones spread much more widely, much faster in America than elsewhere.

Others about this book:

Ed Felten:

When U.S. policy was at its best, it refused to give the titans of one technology control over the next technology that came along. For example, the Post Office was not given control of the telegraph; Western Union did not control the telephone; and AT&T was locked out of radio. The lessons for us now, when the masters of old technologies, such as the movies and recorded music, want to control Internet technologies, should be obvious.

James Fallow in the NY Times:

At a recent forum on media coverage of the Iraq war at the University of California, Berkeley, a network television producer finally tired of the torrent of criticism. If you don’t like what you see, stop watching, he said. That was the way consumers could exercise ”choice.” Paul Starr’s original and compelling book shows that it’s not the only sort of choice available to the public.

Ik herinner mij hoe ik een van de drie jongetjes was die als eersten naar het grote bad mochten om daar verder te oefenen voor het diploma A. Het was het eind van de les, en we maakten ter kennismaking nog even een lange en koude tocht van het instructiebad naar de ontzagwekkend grote hal met het vijftigmeter wedstrijdbad. De overgang was te groot, en het water veel te koud. Ik verloor mijn normale soepele slag, en kon nog maar net met moeite naar het dichtstbijzijnde trapje toe krabbelen. Tijdens de volgende les zwom ik gewoon weer tussen de anderen in het instructiebad; terwijl ik het proefkaartje toch al gehaald had.

lês troch | lees door | continue reading »

Volgens Het Parool van vandaag komt dit zelfportret van Jan Mankes uit 1913 woensdag by Sotheby’s in Amsterdam onder de hamer. Richtprijs zou tussen de € 200.000 en € 300.000 bedragen.

Maar volgens de Sotheby’s website is er woensdag helemaal geen kunstveiling in Amsterdam. Evenmin wordt op de veiling van dinsdag een Mankes aangeboden. Wel een paar Benners overigens; als we het dan toch over Friese schilders hebben.

The trailer of Michael Moore’s movie can be watched on-line. [QuickTime, Windows Media]

“In any branch of science there are only two possibilities. There is either nothing left to discover, in which case, why work on it, or there are big discoveries yet to be made, in which case, what the scientists say now is likely to be false,” he said. “The problem is, the top scientists seem to have forgotten that.”

The result is a generation of scientists who have become a little too confident that their understanding of the world is more scientifically accurate than it will be proved to be.

Nigel Calder, as cited in Author takes swipe at scientific elite

Männerphantasien in Tusche.

via Cioran

Zou het overcompensatie zijn? De tamelijk intensieve media-aandacht voor de aanklacht wegens ongewenste intimiteiten die er tegen Ruud Lubbers loopt? Indertijd op het Binnenhof kon die man ‘m toch ook al niet in zijn broek houden. Een buitenlands correspondent bedacht hem toen met de bijnaam “Lewd Rubbers”. Toch kwam er nooit iets concreets over zijn promiscuïteit in de pers. En ik vermoed dat dit niet uit kiesheid van de journalisten was; eerder uit angst voor een boycott door het CDA. Toen nog de macht in Nederland. Voor Paars.

Maar nu is Lubbers van de UNHCR.

Het kan natuurlijk ook zijn dat onze journalisten denken dat dit nou eens echt nieuws is, omdat de New York Times er als eerste over berichtte.

To help the press ask penetrating questions, critical questions, questions that matter, questions not yet asked about today’s news.

Mijn moeder vroeg me bijna streng of ik soms het Daktari-pak vergeten ben waar ik zo trots op was als kleuter. Maar vergeten is het woord niet, ik had met mijn uitspraak een veel algemener bedoeling. En het ging me er nooit om hier een volledige reconstructie van mijn kleutertijd te maken. Dan had ik wel alle foto’s en films uit die tijd verzameld, en mijn ouders grondig geïnterviewd; of eventueel de familie en wat oude buren ondervraagt voor aanvullende informatie.

Ik vroeg me de afgelopen tijd simpelweg af welke sleutels er bestaan om toegang tot het paleis van mijn geheugen te krijgen.

Het jasje van dat Daktari-pak staat bovendien op een foto, of zelfs een hele reeks foto’s die mijn vader maakte toen ik heel zielig ziek van de waterpokken was. lês troch | lees door | continue reading »

Wired has ten pages of infoporn about about the intellectual property world.

[R]etten Sie sich vor den allgemeinen Motiven zu denen, die Ihnen Ihr eigener Alltag bietet; schildern Sie Ihre Traurigkeiten und Wünsche, die vorübergehenden Gedanken und den Glauben an irgendeine Schönheit schildern Sie das alles mit inniger, stiller, demütiger Aufrichtigkeit und gebrauchen Sie, um sich auszudrücken, die Dinge Ihrer Umgebung, die Bilder Ihrer Träume und die Gegenstände ihrer Erinnerung.

Rainer Maria Rilke, Briefe an einen jungen Dichter.

Wat is discussie, en welke regels gelden daarbij precies?

Zondag deed ik als éen van de drie gasten mee aan een discussieprogramma op de regionale radio. Voor het gesprek betekende dit dat we rekening hadden te houden met een publiek. Dat praat minder vrij als zo maar onderling, en ook vraagt juist zo’n discussie om een strenge leiding.

Zelfs als de deelnemers de verleiding weerstaan het debat met retorische trucs te willen winnen, dan nog kunnen ze het gesprek lamleggen door strikt vanuit een puur persoonlijk perspectief te blijven spreken. Een goede gespreksleider zal voorkomen dat dit gebeurt. lês troch | lees door | continue reading »

The 46 best freeware utilities ever. For Windows.

Ihr Zweifel kann eine gute Eigenschaft werden, wenn Sie ihn erziehen. Er muß wissend werden, er muß Kritik werden. Fragen Sie ich, sooft er Ihnen etwas verderben will, weshalb etwas häßlich ist, verlangen Sie Beweise von ihm, prüfen Sie ihn, und Sie werden ihn vielleicht ratlos und verlegen, vielleicht auch aufbegehrend finden. Aber geben Sie nicht nach, fordern Sie Argumente und handeln Sie so, aufmerksam und konsequent, jedes einzelne Mal, und der Tag wird kommen, da er aus einem Zerstörer einer Ihrer besten Arbeiter werden wird, - vielleicht der klügste von allen, die an Ihrem Leben bauen.

Rainer Maria Rilke, Briefe an einen jungen Dichter

“Heb jij er dan geen hekel aan te moeten lijden onder andermans traagheid?”
“Ja maar dat er schijnt er nou eenmaal bij te horen. Perfectie bestaat niet. Die anderen lijden weer onder jouw gedram en zo is uiteindelijk niemand gelukkig maar werken jullie toch aardig samen.”
“Misschien. Ooit.”
“Over een maand ben je al deze ergernis vergeten.”
“Over een maand ben ik ook vergeten waarom ik ooit zou enthousiast was over dat project.”
“…”
“Altijd als ik iets wil, altijd als er iets is dat mij drijft, moet ik eerst mijn eigen bedding graven voor er iets stromen zal.”
“Ik zie je graven.” lês troch | lees door | continue reading »

Auch die Kunst ist nur eine Art zu leben, und man kann sich, irgendwie lebend, ohne es zu wissen, auf sie vorbereiten; in jedem Wirklichen ist man ihr näher und benachbarter als in den unwirklichen halbartistischen Berufen, die, indem sie eine Kunstnähe vorspiegeln, das Dasein aller Kunst praktisch leugnen und angreifen, wie etwa der ganze Journalismus es tut und fast alle Kritik und dreiviertel dessen, was Literatur heißt und heißen will.

Rainer Maria Rilke, Briefe an einen jungen Dichter

Het blijft merkwaardig om door een straat te rijden die er een tijdje geleden nog niet was. Maar de grens van de druk bewoonde wereld schuift zo af en toe met een ruk een stukje op. En zij die zich daar pioniers wanen omdat er nog geen stoepjes zijn, beginnen nieuw leven op een plek waarvan ze de geschiedenis niet kennen.

Ik moet er nog altijd wat om giechelen dat de duurste huizen in de nieuwe buitenwijk richting A7 op dezelfde plek staan waar voorheen brave huisvaders even schichtig hun dagelijks bestaan kwamen ontkennen. Een merkwaardig parkeerplaatsje was dat toch. Aan het eind van de middag en in het weekend veelal druk bezet door middenklassers met opvallend vaak lege kinderzitjes achterin. Niet zelden hadden die auto’s zo’n ichthus-sticker achterop, om de goed gristelijke signatuur van de inzittende aan te geven. Heimelijke homo’s. Ik heb er tientallen dat ene weggetje naar nergens in zien slaan, en maar �en keer de fout gemaakt me af te vragen waarom.

Benieuwd of er voor de tuintjes van de huizen daar later nog nieuwe grond gestort is. Maar ach, condooms zijn een natuurproduct. Die vergaan vast.

We debatteren onbenullig en grijs over onbenulligheden en we debatteren even onbenullig en grijs als het over grote zaken gaat. Schieten criminelen elkaar op straat dood? Knijpt een staatsman in damesbillen? Draagt de premier een toupet? Geeft een psychopaat dertienjarige meisjes een lift? Hoor, het windje begint. Het windje volgt een eendere route. Tien columnisten spreken schande van het gebeuren. Vijftien deskundigen verklaren dat het wel meevalt. Twintig presentatoren bespreken de voors en tegens van beide standpunten. Vijfentwintig columnisten storten zich op de taalfouten en escapades van de voorgaande deskundigen en programmamakers. Ten slotte roept nog één superdeskundige, om op te vallen, dat iedereen het verkeerd heeft bekeken, terwijl één laatste columnist, schoorvoetende relativeerders definitief relativerend, de discussie een discussie van zulthoofden noemt. Dan is het ten einde. Punt, stilte, windje op raadselachtige wijze gesust.

Er is weer niets gebeurd.

Volgend windje, graag.

Gerrit Komrij, NRC 27 v 2004

O ja, ook ik heb een veelbelovende toekomst achter me liggen.

Kamiel Maase lapped all other competitors in a 10,000 meters trail run for the Olympics. And Hayley Yelling misses the standard to compete in Athens by 0.14 of a second. Something that always seem to happen to her.

Meanwhile, a man has beaten all competing horses in a marathon through the Welsh hills. For the first time.

I don’t seem to have a lot of room in my mind for tennis players. To me Andy Roddick and Lleyton Hewitt are one and the same person. Regardless that they have different names, the first is an American and the other an Australian. Regardless that only one seems to marry Belgian tennis player Kim Clijsters.

So, it did come as a shock that they played each other yesterday, at Queen’s.

” In the councils of government we must guard against the acquisition of unwarranted influence, whether sought or unsought, by the military-industrial complex. The potential for the disastrous rise of misplaced power exists and will persist. We must never let the weight of this combination endanger our liberties or democratic processes. We should take nothing for granted.”

Unfortunately, we Americans did not heed this warning and today the Department of Defense and its supporting military-industrial complex dominate our government. Of the money we spend on foreign affairs, 93% is controlled by the Pentagon, only 7% by the State Department. The biggest of all our weapons companies is the Lockheed Martin Corporation. In the year prior to the outbreak of the Iraq war, Lockheed Martin’s profits rose by some 36%. When war becomes this profitable, we can expect more of it.

Chalmers Johnson, Follow Spain’s Lead

Moderne stijl. Door Zutman en de Drunkmen. Alt-f4.org