British Cartoons at the Library of Congress, from 1780 to 1830 roughly.

Even worse than picturing a German football player as a revolutionary, is using that iconic image to honour an American president.

The website linked even sells these T-shirts with the text “Viva la Reagan revolucion”. Which, considering what the Americans under his presidency did in the Spanish speaking countries in middle America, is so utterly tasteless words fail me.
 
 
 

Another revolutionary pictured as Che: the queen of prefab pop Britney Spears.

Never knew she had a moustache.

Maybe she just thought the beret looked cute, with that star and all.

Klaas Jansma kleit yn it fjirde nûmer fan De Moanne fan dit jier:

De nijste generaasje Friezen is fan bern ôf yn mearderheid twatalich, wêrby’t de Hollânske en ynternasjonale wurdskat alle dagen grutter wurdt en de Fryske nei de bernejierren amper mear groeit. De ferriking moat ommers fan âlde strewellen as ús komme, net fan hippe rolmodellen yn ‘e referinsjegroep. Yn eigentiidske kommunikaasje oer har eigen dingen - leafde, fertriet, skoalle, popkultuer, moade, kommunikaasje - rêde se har better yn ‘e twadde as de earste taal. Binne der gongbere Fryske wurden foar oversekst, depressyf, profylkeus, dvd, gel, chatte?

Nee, gjin oare as hobbyïstyske keunstkonstruksjes. Soks lêst men selden yn rapporten oer taalhâlding en -gedrach, mar men heart en sjocht it alle dagen om jin hinne. Dêr kin gjin Frysksinnige mem tsjinop.

Goed nijs foar Jansma, en no ris en oar argumint foar it behâld fan it Frysk: minsken dy’t wend binne twa talen te brûken bliuwe helderder yn harren âldens.

I should have known the image of Che Guevara has already become a mainstream icon, that can be used for just about anything.

It inspired the sleeve design of a Madonna cd, among many other things.

And even the original picture has found many other uses. British advertizers thought it could promote Smirnoff vodka. Much to the chagrin of photographer Alberto Korda, who took the original picture. He won an out of court settlement of $ 50,000.

Still, Korda died in 2001, and meanwhile Che’s face has been used as a print for bikini fabric. As shown by Gisela Bündchen here.

Men are expected to like and understand football, badger baiting, power tools, the internal combustion engine, and yet very many of them are tragically unhandy, unsporting and fond of badgers. Men are never allowed to be wrong, to read instruction manuals, and are expressly forbidden to ask directions.

Add to this the fact that men are required to fight - in wars, in bars, in post office queues - and it’s easy to appreciate that most spend their lives in a broth of nervous tension and sensations of impending doom.

Which explains why they’re generally so messy. And, to make matters worse, they’re big. Even quite small men are big.

the priceless A.L. Kennedy doesn’t stop there though, in The Observer

[I mean, even the contact details on her website are good].

TourBlog 2004.

The art world is now so swollen with currency and the vanity of inflated reputation that it is taking on some of the less creditable aspects of showbiz. Hollywood doesn’t want critics, it wants PR folk and profile-writers. Showbiz controls journalism by controlling access. The art world hopes to do the same, though on a more piddly level. No other domain of culture would try this one on. No publisher, fearing that an unfavourable review, would attempt to stop a book critic quoting from some novel.

Robert Hughes, tonight on the BBC, last week in The Guardian

The invention of the penalty kick, by master Willie McCrum. Or how it was once considered

‘a standing insult to sportsmen to have to play under a rule which assumes that players intend to trip, hack and push opponents and to behave like cads of the most unscrupulous kidney’

The worst government is the most moral. One composed of cynics is often very tolerant and humane. But when fanatics are on top there is no limit to oppression.

H.L. Mencken, Minority Report [327]

Van toen ik mijn buurvrouw tegenkwam in de supermarkt, terwijl zij acht potten poedersuiker in haar kar laadde. En ik jolig vroeg:

“Ga je in de cocaïnehandel?”

Het kortste gesprek ooit.

Truman Capote meets Marlon Brando.

A chilling tale about the positive effects of doping on an endurance athlete. And who would have known that Human growth hormone makes you see better?

The online reprint of The Illustrated Story of Copyright.

Alle terughoudendheid over het vermelden van mijn naam hier is ook eigenlijk onzin. Volgens het Meertens Instituut [van Het Bureau, ja] heb ik op-drie-na meest voorkomende achternaam in Nederland.

De top-10 van achternamen in Nederland is: De Jong, De Vries, Jansen, v.d. Berg, Bakker, Van Dijk, Visser, Janssen, Smit en Meijer/Meyer.

Enig Googlen levert zo al drie andere sukkels op met dezelfde naam als ik draag. Daaronder is zelfs een lid van het Nederlandse corps diplomatique. Des te meer reden om me nergens meer voor te schamen. Ja, misschien is het met deze wetenschap zelfs wel jammer dat ik geen porno maak.

Publiceer nooit in het Fries. Lang niet alle Friezen lezen het, sommigen worden er zelfs door afgestoten. Iedereen beheerst het Nederlands al veel te goed.

Fries schrijven is een daad. Niemand leert het zo maar op school. In de hele provincie Fryslân hebben hoogstens wat ambtenaren zich echt de moeite getroost de taal te leren schrijven, omdat ze van hun werkgever wel moesten. Bijna alle anderen die het kunnen zijn taalverliefd of taalactief, en daarmee ontoerekeningsvatbaar.

Optimistisch geschat communiceren hoogstens een paar duizend mensen weleens schriftelijk in het Fries.

Vandaag kreeg ik een e-mail van een Friese taalbevorderaar. Of ik voortaan het woord “triem” wilde gebruiken in plaats van “bestân” als eigenlijk de computerterm “file” bedoeld wordt.

Mijn eerste reactie was: wat schattig.

Mijn onderliggende gevoel was: waar bemoeit die man zich mee.

Mijn slotreactie is: beste beroepsfriezen en andere taalkneuzers. Ik heb het al eens eerder op dit weblog gemeld, maar zal het nog eens herhalen: goed taalgebruik wordt niet gestimuleerd door krampachtig voor alle nieuwe leenwoorden maar een zo Fries mogelijk alternatief te gebruiken. Goed taalgebruik volgt als vanzelf uit een goed en levend gebruik van de taal. Jullie moeten met z’n allen gewoon leukere en boeiender verhalen, artikelen en gedichten schrijven. Zodat het ook eens een plezier wordt om Fries te lezen. Dan is er misschien iets af te dwingen. Anders niet.

Kusje.

Reassessing the Sixties’ most enduring icon.

Robert Sward: What does the media do and how do you distinguish between the work of a novelist and the work of a journalist? I might add that for me the central theme of “The Dean’s December” is what a human being really is.

Saul Bellow: You’re quite right. And what it is possible for a human being to be in a time like this. I don’t think the media deals with questions of this sort. I think the media gives you the news of the day, not news of being. That is what a good novel, story or narrative poem should bring, news of being. The media gives you information or perhaps mis-information. We suffer from a glut of this kind of dramatized, selectively dramatized pieces of fact, hand-picked items of news. In this age of mass communication people are given the impression that they know what is going on. Well, the genuine word in the expression “mass communication” is mass. The second term, communication, is mis-leading. And we don’t know what is really going on. What we get from the mass media are the shadows of what is happening.

from an 1982 interview .

Huub Mous skreau yn it fjirde nûmer fan De Moanne fan dit jier al wiidweidich oer syn gong nei de Raad voor de Journalistiek. It foel net ta:

Bij het weggaan werd mij op subtiele wijze te verstaan gegeven dat ik geen handen meer hoefde te schudden. Alles had bij elkaar nog geen half uur geduurd, deze botsing met de formele muren van de macht. Ik trok de deur achter me dicht en kreeg zin om even heel hard te vloeken. Rimmerverdomme, zo makkelijk kom je niet weg. Al zal ik zeven jaar je initialen moeten spellen, je macht zal uiteindelijk wijken.

Rimmerverdomme, om’t Mous fan Rimmer Milder tinkt dat er God yn Fryslân is. [sjoch ek hjirûnder]

Mar de Raad voor de Journalistiek fynt net dat er it foech hat in útspraak oer it sponsorkonflikt te dwaan. Fierders wurdt fan it oare part fan Mous syn klacht sein dat dy sûnder grûn is.

 
 
[En wêrom is Erosmos ynienen net mear on-line? No is ien link rot. Soe Piter Yedema gelyk ha dat Eeltsje Hettinga's protesten eins net koene?]

Als de zaterdagkranten voor de zoveelste keer niet bezorgd zijn, stuur ik eens een e-mail in plaats van op te bellen. Een antwoord komt vrij snel terug:

“Bedankt voor uw klacht over de bezorging”

Bedankt voor uw klacht? Nu hoeven ze van mij echt niet automatisch te reageren met “wat vreselijk erg voor u.” Maar toch. Bedankt voor uw klacht?

De pompoensoep met stukjes kip in die handige blikjes van Albert Heijn is nauwelijks binnen te houden. Waar het etiket roomsoep voor de fijnproevers belooft, smaakt de substantie hoogstens naar vocht waarmee enig zurig eczeem op de schil van de pompoen is weggeboend.

Maar goed. Om dergelijke teleurstellingen voortaan te voorkomen, wat vindt u nou lekkere snel klaar te maken soep?

Dan blijkt de firma Albert Heijn mij dus ook nog onbetrouwbare rietsuiker van het merk Caribbean gold te hebben verkocht.

“Klanten wordt dringend verzocht het product niet te consumeren, omdat dit gevolgen kan hebben voor de gezondheid. Bij consumptie van het product kan misselijkheid optreden.”

Nog mazzel dat er nooit een kilo suiker in mijn suikerbus past, anders had ik de verpakking allang weggemieterd en niet eens geweten dat merk te hebben gekocht.

Nu wordt van mij verwacht dat ik de rotzooi naar de winkel terugbreng. Terwijl ik toch echt niets gemerkt heb van enige misselijkheid. Laat mij maar met mijn gezondheid spelen dan, wat een gezeur. Maar goed, als hier de komende tijd niets nieuws meer verschijnt, weet u waarom.

* update: Cockie’s echtgenoot schijnt er wel ziek zwak en misselijk van te worden.

The German public channel ARD showed the Italian movie Allegro on troppo last night. It is hailed by the critics as a spoof on Disney’s Fantasia, but there’s another reason why I had my computer capture this film. I was curious to know if this was indeed the movie shown on a Christmas day somewhere in the seventies, that had made a lasting impact on me. Just the notion of classical music illustrated by very good animation never has led me to this title before.

And indeed, I remembered the animation of Ravel’s Bolero with all the dinosaurs as clearly as if I had seen it just a fortnight ago. Strange how this thing called memory works.

Ik kreeg een e-mail met het verwijt niet zo stoer te moeten doen dat ik niet ziek word van verontreinigde suiker.

Dat zegt veeleer dat mijn immuniteit gewoon groot is, wat dan waarschijnlijk komt door het jarenlang stelselmatig negeren van de normale hygiëne in de keuken.

Fijn. Bedankt. En dan nog om anonimiteit zeuren ook. Met zulke vrienden worden vijanden overbodig.

Orville Schell is worried about the reasons why the American press failed in dealing with the Bush administration:

For three-plus years we have been governed by people who don’t view news, in the traditional sense, as playing any constructive role in our system of governance. At the moment, they are momentarily in retreat, driven back from the front lines of faith-based truth by their own faith-based blunders. But make no mistake, their frightening experiment will continue if Americans allow it. Complete success would mean not just that the press had surrendered its essential watchdog role, but — a far darker thought — that, even were it to refuse to do so, it might be shunted off to a place where it would not matter.

John Theobald publishes an excerpt of his new book Media and the Course of History on Media Lense [look for the July 14 entry]. It deals with the Iraq war and occupation as well:

One may foresee more fighting, more propaganda, and more threatening, anti-democratic measures to quell internal opposition. Entwined media, government and economic elites will continue to wish to make history in their own interests and image, and will correspondingly manipulate and attempt to control publics with a judicious mix of friendly and unfriendly coercion.

The nightmare that they wish to avoid at all costs is a massive, alert, media-wise alliance of articulate citizens who have seen through the genealogy of untruth that has held sway since the beginning of the media age.

Meanwhile, the Dutch government thinks more self regulation will heighten the standards of the our news media [Dutch, pdf]. Oddly enough, they want to stimulate self regulation by giving the powerless Raad voor de Journalistiek [Press Council] more personnel, and by setting up a new bureau to create more debate in the field.

And, they want to professionalize their own communication, which probably means yet more spin again. Even when our media are already totally harmless against trained spokesmen:

Communicatie in het hart van het beleid vraagt niet alleen om nieuwe organisatorische verbanden, maar ook om een verdergaande professionalisering van de communicatiefunctie. Een van de projecten van het Actieprogramma betrof een onderzoek naar de wijze waarop directeuren Communicatie, die in de meeste gevallen ook eerste woordvoerder van het ministerie zijn, hun managerrol kunnen versterken, niet alleen ten gunste van een meer regisserende rol van de eigen directie, maar ook van de gehele communicatiekolom in het ministerie.

Zo’n dag waarop je het nieuwe pak koffie over het doseerlepeltje in de voorraadbus uitstort.

Ian Buruma klinkt merkwaardig jong. Alsof hij in het Nederlands nooit ouder is geworden dan toen hij het land verliet in 1975, en waarschijnlijk ophield de taal dagelijks te spreken.

Den ghenen die den hersen verwoet, is, die sal men baden in ene stede die donker is ende cout, men sel hem dat haer vanden hoefde sceren ende nemen dan edic ende dwaen hem dat hoeft daer mede seer ende langhe.

Pre-psychiatrische zorg en andere Middeleeuwse recepten. Waarbij vooral opvalt hoe veel woorden nog gewoon Nederlands zijn. Kanker. Pleister.

Zo’n zondag waarop je na het lezen van de nieuwe aflevering van News of the weird het hele Internet uit hebt.

Les plus ” profondes ” questions du monde :
- Comment n’as-tu pas pensé à cela ?
- Et toi, comment y as-tu pensé ?

Bruno Bozzetto’s take on the Olympics. A blanket bombardment of bad jokes [flash]