Huub Mous skreau yn it fjirde nûmer fan De Moanne fan dit jier al wiidweidich oer syn gong nei de Raad voor de Journalistiek. It foel net ta:

Bij het weggaan werd mij op subtiele wijze te verstaan gegeven dat ik geen handen meer hoefde te schudden. Alles had bij elkaar nog geen half uur geduurd, deze botsing met de formele muren van de macht. Ik trok de deur achter me dicht en kreeg zin om even heel hard te vloeken. Rimmerverdomme, zo makkelijk kom je niet weg. Al zal ik zeven jaar je initialen moeten spellen, je macht zal uiteindelijk wijken.

Rimmerverdomme, om’t Mous fan Rimmer Milder tinkt dat er God yn Fryslân is. [sjoch ek hjirûnder]

Mar de Raad voor de Journalistiek fynt net dat er it foech hat in útspraak oer it sponsorkonflikt te dwaan. Fierders wurdt fan it oare part fan Mous syn klacht sein dat dy sûnder grûn is.

 
 
[En wêrom is Erosmos ynienen net mear on-line? No is ien link rot. Soe Piter Yedema gelyk ha dat Eeltsje Hettinga's protesten eins net koene?]