Op ‘t lyceum zat ik jaren lang gevangen
als een vreemde vage vogel in de klas,
van elk meisje kreeg ik wilde toekomstdromen,
want na het eindexamen begon het leven pas.
En al liep ik later eenzaam vele blauwtjes,
ergens op een koude kamer in de stad,
ik wist zeker: morgen zou het echt beginnen,
het grootse leven, dat ik voor me had.
Want van vroeger was vandaag altijd het einde,
van iets beters en iets nieuws steeds het begin
en daar bleef ik in geloven,
tegen beter weten in.

Lennaert Nijgh, Tegen beter weten in, 2e couplet.

After having tried HotBot’s toolbar and Blinkx to no avail, I’ve finally come accross a free tool that will index my hard disks usefully.

May I happilly refer you to: Copernic’s desktop search for Windows. Granted, it takes some time before those big modern hard disks have been indexed. But it works.

And it has a preview screen. And it doesn’t need a browser. And it recognizes rtf’s.

• “Flogging the Flag”. Simon Schama on the Republican Convention.
• Carl Zimmer on why polygyny has been common among humans for ten thousands of years.
• Medienmami.de, deutschsprachiges weblog über Medienkompetenz.

.

De Vlaamse sportverslaggeving heeft altijd flink geholpen om mijn vocabulaire uit te breiden. Zo betrapte ik mijzelf er laatst op ineens: “ja, dat steekt in behoorlijk nauwe schoentjes” te zeggen.

Vanavond meldde de Belgische topsprintster Kim Gevaert met een serieus ei in haar broek te zitten, vlak voor de start van de Ivo van Damme memorial. Ware zij een wielrenster geweest, had ik onmiddellijk aan een ontsteking van het zitvlak gedacht. Nu begreep ik wel ongeveer dat ze flink zenuwachtig was.

Enfin, wat ik maar zeggen wilde. Zaterdag komt de Vuelta gewoon weer op VRT 1, en niet op dat Sporza dat nergens in Nederland te ontvangen viel. Dit is alleen om de taal al een genot, en dan zwijg ik nog over het surplus aan vakkennis.

• Paul Ford crashes a Reblican party:
  

  “The band knows, right?” I said.
  “They have to know,” Steve said.

• James Carroll on the Bush Crusade.

Toegegeven, Bram Vermeulen was mij iets te zweverig geworden de laatste jaren. Wat hij op televisie of in het theater deed, kon me niet meer boeien. Toch koester ik enkele van zijn cd’s, en zijn er goede herinneringen aan dat ene optreden dat ik ooit zag. Zijn overlijden komt daarom als een schok.

En Bram Vermeulen schreef het liedje dat onwillekeurig altijd vanzelf begint te spelen als ik me weer eens ergens aan ontrekken wil.

Klootzak
Kan je het weer niet
Vind je je zelf weer zielig
Zo zielig en alleen

Klootzak
Drink je weer te veel
Ga je weer beweren
Dat het niet zo is

lês troch | lees door | continue reading »

The voices of two American sisters in Paris; Sierra and Bianca Cassidy performing as CocoRosie,

I once fell in love with you
Just because the sky turned from grey to blue

And just when you think you know what they’re on about, you’ll hear lyrics like: I’ll tuck you in / I do not snore / I’ll wear your black eyes [By your side]

• What’s the thinking agnostic to do now? [free Salon day pass needed for non-subscribers].
• Richard Dawkins on what the use of religion might be.
  

  Is religion a medical placebo, which prolongs life by reducing stress? Perhaps, although the theory is going to have to run the gauntlet of skeptics who point out the many circumstances in which religion increases stress rather than decreases it. In any case, I find the placebo theory too meager to account for the massive and all-pervasive phenomenon of religion.

Mijn schotschrift volgt nog. Ik merk het onderwerp al zo vaak besproken te hebben, dat mijn formuleringen sleets zijn geworden. Daardoor val ik bij mijn eigen woorden in slaap.

Lees daarom ondertussen Ton Planken in NRC-Handelsblad, over de kwaliteit van onze nieuwsvoorziening:

Nog dit weekeinde zag een gerenommeerde televisierubriek af van een complex, maar uiterst actueel onderwerp met als verklaring dat onze presentator niks met dat onderwerp heeft. Lees: het te moeilijk vindt en bang is dat zijn imago van goed ondervrager het raam uit vliegt. Alle voorbereidende werk bij de betrokken instantie tot op bestuurlijk niveau toe was dus voor niks geweest. Zo bouw je relaties op. Hoezo politiek relevant onderwerp waar miljoenen mensen in Nederland informatie over horen te krijgen? Ego overwint alles. Weet zijn omroepbaas dit? Rekent die hem daar op af? Welnee, geen notie.

Planken signaleert bovendien dat meer mensen zien dat de kwaliteit van de politici onder de maat is. Hij citeert iemand:

Weet jij wat er nog boven het Peter Principle (incompetentie) gaat? Het Jan-Peter Principle.

Het Peter Principle hield overigens oorspronkelijk in dat in een bureaucratisch systeem mensen altijd promotie maken tot boven een niveau dat ze nog aankunnen.

Ton Planken reageerde trouwens op een vreselijk lang stuk van Gerard van Westerloo, in M magazine. Over de oorlog tussen pers en politiek ging dat.

The Poynter Institute looked at what people see when they visit news websites. And they realized advertisements are hardly noticed.

Noteworthy as well, because thise survey shows graphics or photos aren’t the elements on a web page people turn to first. In older surveys they always were.

Pastoors en nonnen. Mogen die in de hemel wel neuken, na een leven van onthouding?

Zullen ze wel ineens geen lichaam meer hebben, of een andere flauwe oplichterstruc.

De enige keer in mijn volwassen leven dat ik ben flauwgevallen, was na een zware knie-operatie. Toen het gips eindelijk van mijn been werd gezaagd en ik mocht gaan staan. Alleen al de angst dat de knie mijn gewicht misschien niet meer zou kunnen dragen, bleek genoeg om alles even op zwart te zetten.

Maar ach, het komt vaker voor.

Orthopeden doen blijkbaar graag een hele ochtend dezelfde operaties. Dan worden her en der wat amateurvoetballers en andere knieklanten opgetrommeld, en hup de zalen liggen binnen een paar uur vol met patiënten die allemaal hetzelfde hebben.

En veel vallen flauw als het gips er eindelijk af mag. Vooral de mannen.

Het is toch een vreemd lichaamsdeel, die knie. Krijg er eens iets aan en merk ineens hoe veel meters er normaal per dag gedachtenloos lopend worden afgelegd. Zelfs door iemand met zittend werk. Maar met een onwillige kniescharnier wordt het plotseling bijna onmogelijk uit zittende houding op te staan.

Dezer dagen is er behoorlijk aan mijn linkerknie geknoeid, zonder dat het al tot een nieuwe operatie kwam. Zo werd er licht radioactieve contrastvloeistof ingespoten voor de fijne details in een scan. Zoiets voelt alsof er een stevig tourniquet rond het gewricht wordt aangetrokken, terwijl alles op het oog normaal lijkt. En dat is iedere keer weer beangstigend.

Ik heb dan ook meer last overgehouden van de onderzoeken de afgelopen week dan de eigenlijke slijtage in het gewricht. En dat maakt me wat kopschuw.

Het kan pas beter worden als het eerst heel erg veel slechter is geweest. Maar goed wordt het toch niet meer. Waarom dan al die moeite gedaan?

Opinions, Arendt very persuasively argues, obstruct true thought; true thought banishes opinions.

It is in [the nature of thought] to undo, unfreeze as it were, what language, the medium of thinking, has frozen into thought—words (concepts, sentences, definitions, doctrines), whose “weakness” and inflexibility Plato denounces so splendidly. . . . The consequence of this peculiarity is that thinking inevitably has a destructive, undermining effect on all established criteria, values, measurements for good and evil, in short on those customs and rules of conduct we treat of in morals and ethics.

[...] It was the simple inability of men like Adolf Eichmann to think, she posited, that turned them into killers and destroyers. Instead of thoughts they had opinions, customs, “morality” imposed by society. Their society did not encourage its citizens to think (and perhaps no society ever does).

Brooke Allen, The Banality of Eros

Huun-Huur-Tu, Chiraa-Khoo. Tuvan overtone singing, or the attempt to transform natural sounds into musical representations.

Als ik in de cijfers van mijn wekkerradio kijk, en het daarna lijkt of mijn ogen licht uitstralen als ik voor de zekerheid nog even de duistere slaapkamer rondtuur.

Iets moet me toch wakker hebben gemaakt?

[D]e beschuldigende toon van de moderne journalistiek heeft er tevens toe bijgedragen dat de politiek wordt gekleineerd en het vertrouwen in de rechtsstaat is afgenomen. Niettemin koestert de journalistieke klasse nog altijd de mythe dat het de politici zijn die alle troefkaarten in handen hebben. Peter Wilby, hoofdredacteur van The New Statesman, schreef: «Het zijn de politici die de informatie beheersen waarvan de media afhankelijk zijn, en bijna dagelijks komen er nieuwe bewijzen dat informatie wordt bewerkt of slechts gedeeltelijk ‹gelekt› (als het sowieso al bekend wordt gemaakt) om ministers in een goed daglicht te stellen.» Evenmin als andere journalisten die tegen New Labour zijn doet Wilby een poging te begrijpen waarom politici zich zo gedragen. Liever gooien zij de politici allemaal op één hoop, zodat ze hun de schuld kunnen geven: «Het schandaal is niet dat ministers wel eens voor leugenaar worden uitgemaakt, maar dat het zo zelden gebeurt.»

John Lloyd, “De journalistiek onder vuur”, in De Groene

And suddenly it turns out this website is indexed between Eafrica.com and East-lake.net on a service called Diamond Weddings.com.

The Wedding Portal.

What have I done wrong to deserve this?

• TomScocca.com: Blogging Off Daily Can Make You Blind.
• Bloggers and Blinders
  

  In an online chat room recently, Gillmor aptly quoted a fellow blogger misquoting Andy Warhol: In the blogging world, he said, “everyone will be famous for fifteen people.”

Amazon.com opened a new political commentary section with short interviews with political pundits.

De Duitse televisie maakte mijn dag goed vandaag door uit te leggen wat al die gezonde melkjes en yoghurtjes nu zo gezond maakt. Want, het blijkt dat die extra toegevoegde bacterieën inderdaad werken, al is nog niet helemaal duidelijk wat ze doen.

De werkzame bacterieën zijn lichaamseigen. Het darmstelsel accepteert ze als bekend, omdat ze uit mensenpoep zijn gehaald. Daarom kunnen ze hun nuttige werk doen en worden ze niet meteen afgebroken.

Er zijn nu dus TV-reclames waar ik nooit meer zonder lachen naar zal kunnen kijken. Er zit poep in de zuivel. Duurverkochte poep ook nog. Is het sommigen onder ons eindelijk gelukt uit stront geld te maken.

Is het me al eens gelukt de naam van deze maand in éen keer goed te schrijven dezer dagen?

Zijn de Fransen werkelijk zo lui? Het lijkt me een vraag die ook voor Nederlanders van belang is geworden, sinds het economisch welvaren van Frankrijk mede de koers van de euro bepaalt. Toch ben ik hier nog geen inhoudelijke beschouwingen tegengekomen over het pamflet Bonjour Paresse [Hallo luiheid] van econome Corinne Maier; een essay dat al een tijd bovenaan de verkooplijsten van Amazon.fr prijkt.

Toegegeven, mevrouw Maier bedrijft satire. In mijn vrije vertaling luiden haar aanbevelingen:

De tien geboden van de calculerende werknemer

1. U bent een moderne slaaf. Er is geen mogelijkheid tot persoonlijke vervulling. U werkt voor het salarisstrookje aan het eind van de maand. Meer is er niet.
2. Het is zinloos het systeem te willen veranderen. Weerstand maakt het alleen maar sterker.
3. Wat u doet is zinloos. U kunt ieder moment vervangen worden door de idioot die naast u zit. Dus doe zo weinig als maar kan en besteedt tijd [maar niet te veel als dat enigszins mogelijk is] om uw persoonlijke netwerk op te bouwen, zodat u immuun bent bij de volgende reorganisaties.
4. U wordt niet beoordeeld op uw prestaties, maar alleen op of u geknipt lijkt voor uw werk. Gebruik daarom veel beladen jargon; mensen gaan daardoor vermoeden dat u weet waarover u praat.
5. Accepteer nooit een positie met verantwoordelijkheid om welke reden dan ook. U zult dan voor een schijntje alleen maar harder moeten werken.
6. Ambieer de meest nutteloze posities, (onderzoek, strategie en zakenontwikkeling), waardoor het onmogelijk wordt uw bijdrage aan de voorspoed van het bedrijf te meten. Ontwijk werkplekken in de dagelijkse operationele sfeer als de pest.
7. Als u eenmaal zo’n prachtpositie gevonden heeft, moet u zich verder meteen stilhouden. Alleen de zichtbare personeelsleden lopen het gevaar van ontslag.
8. Leer verwante zielen te herkennen die, zoals u, geloven dat het systeem totaal absurd is en dit discreet tonen (kleine afwijkingen in hun kleding, aparte grappen, warme glimlachjes).
9. Wees aardig voor de mensen met kortlopende contracten. Zij zijn de enigen die echt wat aan werk verrichten.
10. Vertel uzelf dat de absurde ideologie achter al die bullshit binnen het bedrijfsleven niet eeuwig kan duren. Het zal dezelfde weg gaan als het dialectisch materialisme van het communistisch systeem. Een probleem is alleen te weten wanneer.

En wie humor gebruikt, loopt meteen al het gevaar niet serieus genomen te worden.

Maar waarom houd ik aan bovenstaande regels toch het gevoel over dat erg veel mensen ze ook in Nederland al lang praktiseren?

En waarom gaat het in die onderzoeken van het blad Intermediar naar de beste werkgever eigenlijk alleen maar om wie het hoogste salaris betaalt? Wat zegt het dat woekeraars als ABN Amro, Rabobank en ING ook nu weer de beste bazen in de private sector worden genoemd? Sinds wanneer maken alleen molochen en multinationals hun werknemers gelukkig?

Kortom, is die Franse ziekte wel zo’n plaatselijke kwaal?

That’s just one point below the critical threshold. One point from the second coming. And when that’ll happen:

[A]ll “true believers” will be lifted out of their clothes and wafted up to heaven [...] Not only do the worthy get to sit at the right hand of God, but they will be able to watch, from the best seats, their political and religious opponents being devoured by boils, sores, locusts and frogs, during the seven years of Tribulation which follow.

Pollsters estimate that 15-18% of US voters belong to churches or movements which subscribe to these teachings; a survey in 1999 suggests that this figure means 33% of the Republicans.

The teachings, by the way, are a “fantastical theology concocted in the 19th century by a couple of immigrant preachers who took disparate passages from the Bible and wove them into a narrative.”

The rapture only occurs when certain conditions are met: when Israel has been established as a state; when Israel then occupies the rest of its “biblical lands;” when the third temple has been rebuilt on the site now occupied by the Dome of the Rock and Al Aqsa mosques; and, then, when legions of the Antichrist attack Israel. This will trigger a final showdown in the valley of Armageddon during which all the Jews who have not converted will be burned. Then the Messiah returns to earth. The Rapture occurs once the big battle begins.

And that’s why so many Americans continue to declare their solidarity with Israel and the Jewish settlements and back up their support financially.

Bush’s Middle East policy is driven by US Christian fundamentalists.

La fin de l’été, by the Friends of Dean Martinez. A harmless but somewhat melancholic instrumental on the brink of autumn.

My postings are somewhat scarce these days, as I am more in the mood to read and ponder, than to write and tell.

En in de twintigste eeuw bestond er nog de enorm primitieve techniek om flink veel stroom door een metalen weerstand te jagen, zodat die uit ellende dan maar gloeien ging. Natuurlijk sleet zo’n gloeispiraal daarvan, maar de mensen geloofden toch dat de makers van die lampen wel beter konden. Dat de onverwoestbare gloeilamp allang bestond. Maar dat het aan intrinsieke verdorvenheid van het grootkapitaal lag dat de eeuwige lamp nooit op de markt zou komen.

Wat een drukte, om zo’n ding van een kwartje.

Sportprogramma’s op televisie waarin meer geluld wordt dan er bewegende beelden zijn deugen sowieso al niet. Die spelen radiootje op een wel heel dure manier. Deze poging van Mart Smeets om het beeld desondanks nog wat interessanter te maken, helpt niet.

Smeets draagt volgens mij trouwens eenzelfde jasje als de Nederlandse afvaardiging naar de Olympische Spelen van 1984 in Los Angeles aan had. Wie maar lang genoeg wacht ziet alles weer mode worden.

Ik zal vanavond een blikje knakworst opentrekken ter zijner nagedachtenis.

En nu ik me toch ineens herinner een TV-kaartje te hebben waarmee het fijn schermfoto’s te maken is. Deze reclame ergert me zo, dat ik onmiddellijk wegzap. Wat willen de makers? Dat ik geloof dat astronauten uit hun mond kunnen piesen? Er is zichtbaar zwaartekracht, anders staat het vloeistofniveau toch niet zo. En met zwaartekracht stroomt urine toch gewoon zijn laarzen in, als het niet geabsorbeerd wordt door zijn kleding.

Sukkels.

Ik kan me werkelijk niet voorstellen dat hier de uitdrukking “water tot de lippen” wordt uitgebeeld.

has a weblog.

[T]he idea is that I fall out of bed every morning, blazing with inspiration, and thunder out 3000 words on the issue of the hour, so generating a pandemic internet controversy. I am not sure, frankly, that I will manage that.

Cijfers & Letters moet terug op de Nederlandse televisie. Het liefst weer gepresenteerd door Maartje van Weegen, want beter kan ze toch niet.

En dan om mij alleen maar vanwege de som. Die opgave om het bovenste getal te maken door de onderste op te tellen, af te trekken, te delen of te vermenigvuldigen, en daarbij maar éen maal te gebruiken. Hier is 624 deelbaar door twaalf.

oplossing

lês troch | lees door | continue reading »