Mijn schotschrift volgt nog. Ik merk het onderwerp al zo vaak besproken te hebben, dat mijn formuleringen sleets zijn geworden. Daardoor val ik bij mijn eigen woorden in slaap.

Lees daarom ondertussen Ton Planken in NRC-Handelsblad, over de kwaliteit van onze nieuwsvoorziening:

Nog dit weekeinde zag een gerenommeerde televisierubriek af van een complex, maar uiterst actueel onderwerp met als verklaring dat onze presentator niks met dat onderwerp heeft. Lees: het te moeilijk vindt en bang is dat zijn imago van goed ondervrager het raam uit vliegt. Alle voorbereidende werk bij de betrokken instantie tot op bestuurlijk niveau toe was dus voor niks geweest. Zo bouw je relaties op. Hoezo politiek relevant onderwerp waar miljoenen mensen in Nederland informatie over horen te krijgen? Ego overwint alles. Weet zijn omroepbaas dit? Rekent die hem daar op af? Welnee, geen notie.

Planken signaleert bovendien dat meer mensen zien dat de kwaliteit van de politici onder de maat is. Hij citeert iemand:

Weet jij wat er nog boven het Peter Principle (incompetentie) gaat? Het Jan-Peter Principle.

Het Peter Principle hield overigens oorspronkelijk in dat in een bureaucratisch systeem mensen altijd promotie maken tot boven een niveau dat ze nog aankunnen.

Ton Planken reageerde trouwens op een vreselijk lang stuk van Gerard van Westerloo, in M magazine. Over de oorlog tussen pers en politiek ging dat.