Eens zette ik op een dinsdagmiddag het oud papier bij de weg, en toen kwamen ze niet. Kon ik die halve kuub aan kranten en karton weer naar binnen sjouwen. Mijn lijf zo moe nog van alle inspanningen eerder.

Sindsdien is het iedere maand weer spannend of het oud papier ook werkelijk wordt opgehaald. Vanavond duurde het liefst tot half tien voor de suspense verdween, en de rode gloed van het zwaailicht op de vuilniswagen langs de gevels kaatste.