Wohin aber gehen wir
ohne sorge sei ohne sorge
wenn es dunkel und wenn es kalt wird
sei ohne sorge
aber
mit musik
was sollen wir tun
heiter und mit musik
und denken
heiter
angesichts eines Endes
mit musik
und wohin tragen wir
am besten
unsre Fragen und den Schauer aller Jahre
in die Traumwäscherei ohne sorge sei ohne sorge
was aber geschieht
am besten
wenn Totenstille

eintritt

Ingeborg Bachmann, Reklame

Eens zette ik op een dinsdagmiddag het oud papier bij de weg, en toen kwamen ze niet. Kon ik die halve kuub aan kranten en karton weer naar binnen sjouwen. Mijn lijf zo moe nog van alle inspanningen eerder.

Sindsdien is het iedere maand weer spannend of het oud papier ook werkelijk wordt opgehaald. Vanavond duurde het liefst tot half tien voor de suspense verdween, en de rode gloed van het zwaailicht op de vuilniswagen langs de gevels kaatste.

Hoe erg is het nu echt dat de journalistiek een crisis doormaakt; dat de pers hier niet zo goed functioneert?

Verwijs je naar Minsky? Marvin Minsky zei: “stel je eens voor wat het zou betekenen als televisie echt goed was. Dat zou het einde betekenen van alles wat we nu kennen.” Een beroemde quote is dat.

Zoiets. Laat ik het als stelling poneren. Geen democratie – misschien zelfs wel geen enkel politiek systeem – heeft ooit blijvend kunnen functioneren zonder elite. Een elite die weliswaar altijd de steun moet hebben van een dom tevreden middenklasse, maar zich tegelijkertijd ook helemaal niets van die middenklasse hoeft aan te trekken. Zolang het volk daar maar niets van merkt en fijn belasting blijft betalen. En een lekker onnozele pers is dan het perfecte middel om ook het grauw dom te houden.

Dat beweren bijvoorbeeld Noam Chomsky en Edward Herman ook,

lês troch | lees door | continue reading »

Earlier this week I linked to this NY Times article by Ron Suskind, on how often Bush’s policies seem to be based on not much more than faith. The next two links place that story in a bigger frame:

• Bush may not be a Christian at all.
• Team Bush is at war with the New York Times.

contactvlak van een processorkoeler na bijna drie jaar trouwe dienst

Goed, dan is er na veel getelefoneer een nieuwe koeler voor mijn processor, maar daarmee is het probleem nog niet opgelost.

Eerst moet er nog een ijzerzaag aan te pas komen om een vervelend nokje weg te halen dat montage in de weg staat. Een ijzerzaag ja. Daarna moet de koeler vastgeklemd worden, maar het metaal van de klemmetjes is zo dun dat het me pijnlijk diep in mijn huid snijdt bij het noodzakelijk harde duwen. De beste oplossing daarvoor is om de vingers van een rubber huishandschoen af te knippen, en daarvan twee over mijn wijsvinger aan te trekken. Maar dan nog duurt het even voor de koeler ook echt vastgeklemd is.

Ondertussen zit alles onder de witte koelpasta, die het contact tussen processor en koeling moet optimaliseren. Dat spul lijkt me aardig giftig, al staat er geen waarschuwing op de verpakking.

Alles alleen maar om weer normaal mijn gang te kunnen gaan.

Enfin, nu nog even vijfhonderd mailtjes ophalen.

Zie

Zie hoe mijn meest zachte
gedachte
als een pasgeboren wicht
te ademen ligt
in de glazen broeikas
van een gedicht.

En ik moet buiten blijven staan
en kijken door de ruiten
want ik kan er niet meer aan.

Herman de Coninck

Op zijn website. Die ik ook maar weer vond via Wim Brands’ Avondlog.

the calliper rule

Misschien, zo bedacht ik me gisteren, is dat wel de beste beschrijving voor het leven: steeds weer al die moeite doen voor alles normaal is.

En ook, terwijl ik met mijn rechterhand zo krachtig als maar kon die rotterige klemmetjes van de processorkoeler op hun plaats probeerde te wurmen, hield mijn lichaam me op hetzelfde moment tegen. Tenslotte was ik met fragiele elektronica bezig, rechtstreeks op het moederbord van mijn computer prutsend. Beter om dat allemaal niet met brute kracht kapot te maken.

Als gevolg daarvan spande mijn lijf zich zo in, dat de knopen waaraan mijn bretels achter vastzaten aan mijn broek spontaan losscheurden. Ondanks dat ze met ekstra sterk garen waren aangenaaid.

Dat is pas ingehouden woede.

the screw template

Words as plain as hen-birds’ wings
Do not lie,
Do not over-broider things -
Are too shy.

Thoughts that shuffle round like pence
Through each reign,
Wear down to their simplest sense
Yet remain.

Weeds are not supposed to grow
But by degrees
Some achieve a flower, although
No one sees.

the French curves

From the category almost blasphemic: the Kraftwerk classic Showroom Dummies, irreparably covered by Señor Coconut.

I’d like to pitch The Power of Nightmares again. A documentary series shown on BBC 2, on Wednesday 22.00 cet. As it is this rare thing: a visual essay more than a documentary.

I am convinced TV is a bit too stuck in its ways of story telling about current affairs, that more or less always come down to showing talking heads.

This is different. And television needs to be different.

In this way, led partly by curiosity and chance, Curtis leaves his films open to possibility. ‘Journalism traditionally is done in specialisms,’ he says, ‘but the interesting thing in the modern world is that different things impinge on each other in unexpected ways.’ By cutting at almost subliminal speed between news footage and pop cultural references, academic interviews and fragments of film noir, Curtis’s films recreate exactly that sense of juxtaposition and seem close to the way we experience the world.

from today’s Observer

Treurigste nieuws in Nederland kwam deze week uit de natuur. Staatsbosbeheer voert namelijk nieuwe uniformen in voor zijn beambten. Boswachters lopen voortaan in een kek groen fleece-jack met rits, met daaronder een paars shirt [links afgebeeld]. Die kleurencombinatie is zo lekker fris.

Helaas moeten nu de mannen die zich iedere dag veilig achter hun bedrijfsstropdas konden verbergen ook aan het paars. Deze man noemde het op de regionale televisie “even wennen.” Terwijl hij het zichtbaar een degradatie vond voortaan in veel te vlotte vrijetijdskleding te moeten lopen, in plaats van een echt uniform met knopen aan te mogen [rechts afgebeeld].

Tien jaar geleden zou ik er enthousiast over zijn geweest. Of beter misschien, twaalf jaar geleden, toen er ook een verkiezingsstrijd gaande was in de VS, en het voor mij veel minder vanzelf sprak om zelf mijn informatie te halen via Internet.

Nu kan ik maar moeilijk wennen aan die nieuwe bijlage van de Volkskrant op zaterdag. Het beste uit The New York Times ken ik namelijk grotendeels al. On-line gelezen, zoals dat heet. Bovendien linkte ik de afgelopen week twee keer in dit log naar een artikel van Suskind, over het op blind geloof gebaseerde beleid van Bush. Dit opmerkelijke stuk ontbreekt dan weer in die Volkskrant-bijlage, misschien omdat het lang is.

Dan wreekt zich ook dat ik zo langzamerhand uitgekeken ben op dat krantenformaat met zijn vermoeiende kolommen.

Eén kolom tekst leest gewoon het prettigst, zelfs van een scherm.

Maar goed, waren ze tien twaalf jaar geleden bij de Volkskrant met een Engelstalige bijlage begonnen, dan had ik misschien nu nog een abonnement op die krant gehad. Inmiddels loont het de moeite niet meer, en is me te zeer duidelijk wat er in de Nederlandse dagbladen mist.

Grote overzichtstentoonstelling met het werk van André Franquin in Parijs. Met speciale aandacht voor de vele uitvindingen die hij in zijn strips verwerkte.
 

Ich zwinge mich, über etwas zu schreiben, an das ich nicht glaube, um nicht auf mich, der daran nicht glaubt, beschränkt zu bleiben - vielleicht werde ich daran glauben, wenn ich es mit Geduld beschrieben habe

Peter Handke, Das Gewicht der Welt, 18. März 1975

If elected, can John Kerry live up to the expectations of left-wing Europeans?
Elaine Sumner, London

If Stalin couldn’t, I don’t think Kerry’s going to be able to. Certainly, expectations in Europe are far too high. Kerry is just an American politician. The likelihood that he’ll do anything different from Bush is extremely small. Kerry would sign Kyoto, but that doesn’t mean the air’s going to get any cleaner: the treaty is full of empty promises. Maybe he would scold Israel a little more, but in the past, Republicans have been better at that, because, after all, the Jewish-American vote goes to the Democrats. And when it comes to Iraq, everyone’s open to new ideas. I just haven’t heard any - certainly not from Kerry.

P. J. O’Rourke answers questions from Independent readers

Bij de opening van Apple’s muziekwinkel voor Nederlandse bezoekers de merkwaardige conclusie dat alles wat ik best zou willen kopen er niet te krijgen is.

Wat is nu €0,99 voor een liedje? En toch lukt het me niet iets te vinden waarvoor ik mijn creditcard aan zou willen spreken. Ben ik blijkbaar niet eens geschikt om voor mijn downloads te betalen.

Ooit zal ook jij getroffen worden door de waarheid.

Ga direct naar binnen toe, en sluit alle ramen en deuren. Zet meteen radio of televisie aan…

• Peter Brown on discovering an extinct dwarf species of human.
• Desmond Morris: “how would we treat them?“
• Dutch may have met the Hobbits
  

  “I wouldn’t be surprised if modern humans consumed them. I look forward to finding grisly archaeological evidence of that.”

Of avonturen met vreemde visite

Eerst kwamen hier wat pornoboeren op bezoek, om zo eens wat linkjes rond te strooien. Daarna een heleboel pokeraars die vriendjes zochten om geld af te troggelen. En toen kwam er ineens zo veel vreemd volk langs dat ik maar niet meer keek ook.

De enige reden waarom dit gebeurt, is omdat websites willen dat hun adres op zo veel mogelijk plaatsen elders komt te staan. Dan lijkt zo’n site populairder, wat een betere vermelding door de zoekmachines oplevert.

Spammers zetten daarbij scriptjes in om hun troep rechtstreeks te kunnen posten. Scriptjes, die de standaardopties van het onderliggende systeem van hun doelwit misbruiken.

Zo plaats het systeem van deze website een commentaar met hulp van het bestand wp-comment-post.php, heet dit bestand bij iedere installatie van WordPress zo, en hoeft een spammer dus maar éen keer zelf zo’n content management systeem (CMS) te installeren om de kwetsbare plekken daarin te kunnen ontdekken.

Omdat me van de week de tijd ontbrak een oplossing te vinden, voerde ik als noodmaatregel in dat voortaan ieder commentaar eerst maar eens door mij bekeken moest worden. Dat leverde me honderden e-mails op. Met vrijwel alleen maar spam.

Donderdag waren het er ruim zeshonderd.

Nu kent WordPress een oplossing voor het probleem, in navolging van het CMS Movable Type waarmee deze problemen al eerder speelden. Het is mogelijk een zwarte lijst van afzendadressen te installeren. Alleen gaf installatie van die plug-in hier onnoemelijk veel foutmeldingen.

Het simpelst bleek het dan toch om snel even het bestand wp-comment-post.php te hernoemen, en de verwijzingen er naartoe aan te passen.

Hopelijk houden we het daarmee nu weer even droog.

Punch for a Shimano Hyperglide chain

One consequence of a more realistic appreciation of the uncertainties surrounding diagnosis and management is that we expect our doctors to function as expert sounding-boards - we want information, options, pros and cons; but ultimately we want to make the decisions. This is threatening to medics trained in the culture of doctor-knows-best. And, as Tallis argues, there are other, more intractable issues. Publicly funded healthcare is a competitive economy: one patient’s involved and informed discussion with their doctor could have been a series of more didactic, cursory consultations for several others. The government also expects doctors to act as gatekeepers, accessing resource-consuming tests and treatments according to medical judgment, not patient preference underscored by the threat of litigation. The degree to which patients should be able to dictate their medical care is a political nettle that has yet to be grasped.

Phil Whitaker’s essay disguised as bookreview, in The Guardian

Mededelingen kunnen doen, staat niet gelijk aan schrijven hebben geleerd. Dat is een misverstand.