Hier staat totaal niet
Wat ik zou willen zeggen
Taal schiet soms tekort

Sommige vragen
Zijn zo mooi dat een antwoord
Ze zou bederven

re: uw paginagrote open brief in alle dagbladen vandaag

Beste firma Danone, het doet er niet toe dat uw yoghurtjes een bewezen positief effect op de gezondheid hebben. De mensen die uw producten kopen, zullen dat ten eeuwigen dage moeten blijven doen om dit effect te blijven houden. Ze poepen uw medicijn immers telkens ook meteen weer uit.

Zo kweekt u een ongezonde afhankelijkheid.

En afhankelijkheid waarvan dan wel niet? De werkzame stoffen die u zo fraai probiotica noemt, zijn toch niets anders dan ietwat gemanipuleerde mensenpoep? Immers, niets kan in de darmen werken dat niet ook door de darmen geaccepteerd wordt. Slechts bacteries die van nature al in de mens voorkomen kunnen dat, en zullen niet als vreemd worden ervaren.

Viezeriken.

een nogal incomplete lijst over de maand januari van de zoektermen die bezoekers in Google, Yahoo! en MSN intikten om op deze website te belanden:

rubriek populair
poezieplaatjes
cocorosie mp3
otpisani mp3
corinne maier
theun de vries
pot belge
yahoo desktop search vs copernic
gedicht uren sterven als tantes op zondag
kleurplaat+hondenpoep [?]

rubriek wanhopig rondsurfen met de andere hand
tieten
mijn pijpmondje
porno wonen prison rape
een sex mondjevol
“heleen van royen” sperma
tieten zien
borsten kijken
bewegende beelden van borsten
beauty stijve lul
wielrenner met stijve lul
pens siz larger
porno korte rokjes

lês troch | lees door | continue reading »

The second designer steroid to be found.

DMT is a mixture of several substances. It is dangerous to use because it is not manufactured pharmacologically. We do not know its toxicity.

Timesonline

It is also said, that no top athlete seems to have used it yet. Which leads me to the conclusion all of this could be a simple propaganda stunt by the WADA, just to show off how tough they are on doping.

“Look, we captured an enemy nobody knew existed yet”.

Het is niet de mierenachtige bedrijvigheid die het bestaan wettigt, het gebogen zitten over een werk dat voordeel afwerpt en overmorgen is vergaan; het naarstig ploeteren met de rug naar het raam, naar het licht, in het geloof dat nuttigheid het bewijs kan leveren waar niets te bewijzen valt, niets dan dat men zich zelf bedriegt en zijn eigen leegte tracht te verbergen. Wie werkelijk leeft is lui in het oog van zijn medemensen. Hij verdoet oneindig veel tijd in werkeloosheid, ogenschijnlijke, met de vraag misschien naar het doel van ons bestaan, zonder haar op te lossen. Er is geen antwoord te vinden, maar de vraag voortdurend stellen is leven, het enige waarachtige. Hij heeft uren nodig, dagen van eenzaamheid, om zijn verwondering te laten groeien, en hij verdedigt zijn eenzaamheid met de ijverzucht van een minnaar. Wie niet alleen kan zijn, vindt den weg nooit tot de diepste voldoening die het leven kan schenken, en die bezinning is, niets anders.

F.C. Terborgh, uit: ‘Willem Berchem’, in: De Turkenoorlog

De komende tijd zal ik op deze plaats waarschijnlijk regelmatig wat gedachten plaatsen over het WRR-rapport Focus op functies dat op 2 februari verscheen. Het is namelijk een dik rapport, zeker als daarbij alle vooronderzoeken worden meegeteld. Dus kan mijn eerste reactie niet de beste zijn. Maar ik vind het een wat bijziend advies over de media , zonder alle afwijkingen in de visie nu al precies te kunnen benoemen.

Kern van mijn probleem is misschien wel het besef dat bijvoorbeeld ook dit weblog tot de media behoort. Als ik de huidige jurisprudentie in Nederland aanhoud, moet ik al uw reacties streng beoordelen, en die verwijderen zodra ze ongefundeerde verdachtmakingen of andere lasterpraat bevatten. Ik ben weleens journalist, en daarom valt alles wat ik openbaar blijkbaar onder de eisen van zorgvuldigheid die voor deze activiteit opgaan. Iets dat mij daarmee ook verantwoordelijk maakt voor al uw commentaren hier.

Als u geen journalist bent in het dagelijkse leven, maar toch een weblog bijhoudt, is de vraag overigens of deze verplichting opgaat.

En een probleem hierbij is voor mij ook dat deze website in Californië gehost wordt, en Amerikaanse wetten nogal wat meer ruimte laten voor de vrijheid van meningsuiting dan de Nederlandse. Dus onder welke jurisdictie publiceer ik dit?

lês troch | lees door | continue reading »

Inspiratie is
Kunnen presteren als
Het werkelijk moet
 

 
Mijn inspiratie
Lijkt toch veeleer te komen
Uit blinde paniek
 

A neat lesson on how to fold your T-shirts spectacularly. [doesn't seem to work in Opera though].
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Leren om de formuleringen voor de momenten van inzicht later niet nog eens, ook al is het alleen maar voor je zelf, te herhalen - opdat je ze (de inzichten) niet vergeet (het formuleren als een vorm van vergeten.)

Peter Handke, De last van de wereld, 22

Het mag natuurlijk niet. Zo gretig lezen wat het uitgelekte bewijsmateriaal tegen een wegens dopingmisbruik geschorste wielrenner nu precies inhoudt.

Maar, het heeft ook zoiets aandoenlijks. Johan Museeuw die met doping aan het spelen is, en in volle ernst denkt dat hij gecodeerde sms-sjes aan zijn dealer kan sturen waar een ander niets van begrijpen zal.

lês troch | lees door | continue reading »

Ook het dagblad Trouw is dus overgegaan op een kleiner formaat. Doorgaans wordt dat tabloid wordt genoemd. Maar tabloid-formaat is gewoon een wat patserig marketingwoord voor A3′tje. Net als dat krantenmensen ineens het traditionele A2′tje een broadsheet zijn gaan noemen.

Rot toch op.

Nu heeft dat A2-formaat éen groot voordeel boven het A3′tje; de pagina wordt namelijk altijd doormidden gevouwen voor transport. En juist die niet al te scherpe vouw op het midden van de pagina zorgt ervoor dat het krantenkatern dat je aan het lezen bent bij elkaar blijft. Het A3′tje mist die subtiele samenhang, en is al ernstig uitgezakt voor er drie pagina’s van zijn omgeslagen.

Voor wie ervan houdt de krant vast te hebben bij het lezen, natuurlijk. Maar ik vind dat nu eenmaal wel prettig. Ellebogen op de armleuning geplaatst, krant verticaal gehouden.

Ach ja, ik had het over Trouw. Ooit de scherpst vormgegeven krant van Nederland was dat. Met alleen maar schreefloze letters, en redactionele pagina’s die strikt in vieren waren opgedeeld. Geen enkel stuk liep door tot onder de vouw, ieder artikel bleef op zijn kwart van de pagina.

Maar punt voor punt is dat strakke schoonheidsideaal losgelaten, en nu hebben we dit. Het A3′tje. Dat nog maar éen grote non-descripte nieuwsfoto op de voorpagina heeft, die bovendien ditmaal door het onderschrift gered moet worden. Pas daarin wordt duidelijk dat het hier vakantiegangers betreft die zijn ingesloten door de hoge sneeuw. Twee nieuwsberichten staan er verder nog op, en voor de rest is het alleen maar aankondiging.

Deze Trouw van zaterdag vijf februari kende drie katernen. Dat waren het het algemene krantendeel, het katern dat “De verdieping” heet - waar wel twee nietjes doorheen gejast zijn om de boel bij elkaar te houden - en tenslotte “de weekendgids”.

Die weekengids bevatte op de voorkant aankondigingen van nieuws waar ik nu echt op te wachten zat:

Knuffelen op een knuffelparty is niet alleen feestelijk

Mannen kunnen ook kleding van bouwvakkers dragen

Ouderen zijn dol op modeltreinen, nu de jeugd nog

Helaas bevonden ook de boekenpagina’s zich in dit katern, zodat ik het toch nog open heb moeten slaan.

De andere twee katernen bevatten opvallend weinig advertenties; wat op zich ook een indicatie is van hoe het er nu eigenlijk met een krant voorstaat. Opening van “De verdieping” is éen van die twee nieuwsberichten op de voorpagina van de krant. Met het opgewarmde nieuws dat de farmaceutische industrie geld geeft aan patiëntenverenigingen, om die te steunen in het lobbywerk hun kwaal maar flink onder de aandacht te brengen. Tja, voor wie naïef blijft, is alles nieuws moet ik hierbij maar denken.

Alleen het interview met Arabist Hans Jansen over Islam-angst heb ik met enig plezier gelezen. Het laatste gesprek met Nel Benschop daarentegen had om mij ook niet gepubliceerd hoeven te worden. Toch zal het ongetwijfeld door het Trouw-publiek gevroten zijn.

Trouw, zaterdag 5 februari 2005
63ste jaargang nr 15471
Uitgeverij PCM © 2005

People are really prepared to suffer for their vanity. They have implants in the balls of their feet and some of them have a toe taken off.

Terry de Havilland, shoemaker, in The Observer

Dokaka, Creeping Death [a Metallica cover]

His website is back online again, which offers me the opportunity to ask your attention for the a capella songs of this one man orchestra from Japan. I like his covers of hardrock classics especially; they make it impossible to listen to the originals without singing along.

Herinner me er bij gelegenheid nog eens aan McLuhan te quoten, als die probeert te omschrijven wat de media nu precies zijn en doen. Het lukte hem niet.

Niemand kan dat waarschijnlijk ook. En op het moment al helemaal niet meer, nu zo langzamerhand alle traditionele media ook online vertegenwoordigd zijn, en daarbij dat internet niet eens alleen als distributiekanaal benutten.

Bovendien is er dat tweewegverkeer online. Of het simpele feit dat alles wat een privé-persoon op een website zet door de hele wereld te bekijken is.

De Wetenschappelijke raad voor het regeringsbeleid (WRR) probeert aan de spraakverwarring over wat de media nu precies zijn en doen te ontkomen door zich enkel op de functies te concentreren. Daarbij onderscheidt deze raad er zes:

1. de nieuwsvoorzieningsfunctie;
2. het bieden van mogelijkheden voor opinievorming & achtergrondinformatie (platformfunctie);
3. de functie van vermaak (amusement & vermaak);
4. de functie van uitingen van kunst & cultuur;
5. de functie van de ‘specifieke’ informatievoorziening;
6. de functie van commerciële (advertentie-)uitingen en andere vormen van op gedragsverandering gerichte beïnvloeding (zoals overheidscampagnes).

Ik mag graag naar dit soort indelingen kijken, omdat deze zoiets als overzicht pretenderen te brengen. Het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) had ook al zo’n fijne indeling vorig jaar.

lês troch | lees door | continue reading »

Betty Joan Perske noemde zich Lauren Bacall,
   in 42 jaar componeerde Maurice Ravel
19 uur muziek, in de 18e eeuw droeg de chic
   valse wenkbrauwen van muizenvel.

Het nut van nutteloze kennis onderkende ik
   voor het eerst bij een ruzie die op slag
was vergeten, althans voor even, toen ik uitriep
   dat ijsberen geen pinguins eten.

Tokio kent een restaurant voor honden, blonde
   baarden groeien sneller dan zwarte,
Napoleon Bonaparte had last van aambeien, meer
   dan de helft van de mannen op Corfu heet Spiro.

Het debiteren van nutteloze kennis maakt het leven
   licht aangenaam (of andersom) waar het zich
zwaar voordoet. ‘Er is iets dat ik u vertellen moet’,
   zei mijn huisarts, maar ik was hem voor.

Een goede zwemmer kan in ijswater
   maximaal 200 meter afleggen voor hij sterft,
de jojo is van oorsprong een Philippijns jachtwapen,
   kolibries kunnen niet lopen.

Om een gesprek aan te knopen,
   om toch de waarheid te kunnen zeggen
bij gebrek aan moed, om geen alcoholist
   te hoeven lijken in de kroeg,

om je staande te houden als je lief
   je vertelt dat ze van een ander houdt,
neemt de massa van de zon door uitstraling
   met 4 miljoen ton per seconde af,

bevroren in 1925 de Niagarawatervallen,
   kan de deur op Downing Street 10 alleen
van binnenuit worden geopend, hebben egels
   om prettig te kunnen leven vlooien nodig.

Is dat zo? vraag je niet verwonderd als in een winkelstraat
   iemand je staande houdt en verkondigt
dat God bestaat. Terwijl vaststaat dat Harvey Kennedy
   degene was die de schoenveter uitvond.

Huub Beurskens

Ik had in de vorige eeuw al een permanente internetverbinding. Wat zeg ik, in het vorige millennium. En sindsdien zijn al mijn computers thuis ook radio- en televisietoestellen geworden. En mijn telefoon. Dat is al wat ik met de gekochte bandbreedte doe. Het downloaden van films, TV-series of muziek interesseert me niet zo, zelfs niet legaal. En Linux-distributies ophalen kost ook al geen capaciteit meer, sinds ik het gemak van Damn Small Linux ontdekte [slechts 50 MB].

Daarom kan ik het sentiment van deze Brit wel begrijpen, om het eens weer een tijd zonder breedband te doen. Maar bij mij gaat de gedachte dan eerder uit naar een goedkoper abonnement. Ook al omdat de goedkope abonnementen tegenwoordig sneller zijn dan mijn dure abonnement vorig jaar om deze tijd was.

Het zou alleen wel een stap terug zijn; alweer een terugtrekkende beweging uit de avantgarde. Dat is het enige wat me tegenhoudt.

* de software die naar mijn datagebruik informeert bij de provider, is duidelijk ontwikkeld door jongens die de limieten weleens overschreden. Vandaar dat ‘underground’.

Siehst du den Meister? Er spuckt! Nun hat er, was ihn begeistert,
  Wenn er den Auswurf kopiert, tut er der Schule genug.
Greift dann gar der Beschauer mit einem Pfui! zum Schnupftuch,
  Weil er für wirklichen Schmutz diesen artistischen hält:
O, dann feiert die Richtung den höchsten ihrer Triumphe,
  Und der Künstler verlangt, daß man, wie Zeuxis, ihn ehrt.

Hebbel

In de eeuwige speurtocht naar middelen die de sportprestatie verhogen, hebben enige verlichte geesten nu uitgevonden dat ook Viagra helpt. Vooral in de bergen. Daar bevordert het de zuurstofopname.

Blijft de vraag natuurlijk hoe wielrenners het gebruik van Viagra willen maskeren. Die koersbroeken kleden nogal strak af, en ondergoed kunnen ze er niet onder aan hebben.

lês troch | lees door | continue reading »

Ik ben een domme dichter in een dom land. Ja, schrijft u dat maar op. Want wie denkt er nog na over deugden? Het woord deugd valt tegenwoordig nergens meer. We moeten daar meer over nadenken.

H.H. ter Balkt

via

Kurt Vonnegut gave a rare interview to BBC’s The Culture Show. Sunday it will be 60 years ago the allied forces bombed and destroyed the German city of Dresden. Vonnegut was one of the very few survivors then. He was held as a prisoner of war there.

The stupidity of this unnecessary bombardement is the central theme of his first successful novel: Slaughterhouse Five.

Vonnegut had something to say about the reasons behind the American invasion of Iraq, tonight. Though he blames writers as well, when it comes to it:

Revenge. It’s the easiest story to tell.

While revenge hardly ever is a good reason for anything.

* see this earlier post as well

* Len Munnik, vandaag in Trouw

Wat zijn de belangrijkste eisen waaraan de media zouden moeten voldoen? Laat ik die vraag eens stellen. Al was het maar om me even van de vervelende taak te verlossen het werkelijke medialandschap in Nederland zo goed mogelijk te beschrijven en interpreteren.

Nee, is er een ideaal te formuleren? Of strandt zelfs dat op de wetten in de weg en de praktische bezwaren?

Een ideaal zou bijvoorbeeld kunnen zijn dat iedereen de standpunten van zijn politieke beschouwing of religieuze overtuiging terug moet kunnen vinden in media. Zolang die wettelijk oirbaar zijn, natuurlijk.

Maar dan nog.

lês troch | lees door | continue reading »

Hoe complexer de onderwerpen worden, hoe meer mensen hunkeren naar simpele antwoorden. Antwoorden van vijf woorden, acht lettergrepen. Mensen worden geen fanatici omdat ze slecht zijn, maar omdat ze uitgeput zijn. Uitgeput door de complexiteit van de thema’s. Ze hebben slogans, een concept, graffiti nodig. Dat is het begin van iedere oppositie. ‘Geef de joden, de zwarten, de regering of de oppositie de schuld. Keer terug tot God, stop de vrouwen terug in de keuken’, of juist het tegenovergestelde: ‘Haal de vrouwen uit de keuken.’ Zolang het een simpele oneliner is die alles keurig op zijn plaats doet vallen, zullen mensen er achteraan lopen. Fanatisme is een vorm van vereenvoudiging, zwichten voor de verleiding van simplificaties.

Amos Oz, interview in: Vrij Nederland 21 maart 1998, 10

Bright Eyes, Lua. Singer-songwriter Conor Oberst has two new albums out. There are three other promotonial MP3s available as well: 1, 2, 3.

The song I choose has strange echoes of “Don’t worry be happy”.

Redenen om nog niet alle katernen van de compacte Trouw met nietjes bij elkaar te houden:

• technisch kan dat nog niet;

• huishoudens waar meer mensen tegelijk de krant willen lezen zijn er tegen; het deelt minder goed uit;

Dat laatste had ik nooit zelf kunnen bedenken. In tijdschriften zitten toch ook nietjes? Bovendien slaat de pagina’s van zo’n krant echt minder goed om als ze al omlaag zijn gezakt tijdens het lezen.

Ik heb doorgaans een hekel aan Top-10’s; al helemaal sinds de Top-10 tegenwoordig vaak de basis is voor een goedkoop bij elkaar gescharreld TV-programmaatje.

De vraag wat er mee moet naar dat onbewoonde eiland is ook al te vaak gesteld. Leuker zou al zijn om te informeren welke tien boeken, cd’s of dvd’s iemand zou meenemen naar de gevangenis. Of wat diegene mee zou nemen als die plotseling dakloos werd.

En dan toch ben ik me ineens gaan afvragen wat voor mij nu de tien desnoods twaalf mooiste gedichten zijn in de Nederlandse taal. Dat komt door het lezen van Herman de Coninck’s brievenboek Een aangename postumiteit. Daarin moet hij ergens terloops een lijstje van zijn favoriete poëzie geven. Dat lijstje is:

• M. Vasalis: ‘Er zijn dingen die alleen het oppervlak beroeren’
• Rutger Kopland: ‘Wie zal de vriend zijn van mijn vriendin’
• Hans Faverey: ‘Hoe zij recht staat; dat zie ik’
• Gerrit Kouwenaar: ‘Daags voor de vrede zond onze almachtige’
• Eva Gerlach: ‘De kracht van de verlamming’
• Hugo Claus: ‘Dichter’
• Richard Minne: ‘Soms tussen tulpen bloeit een tulp vreemdsoortig’
• Judith Herzberg: ‘Burengerucht’
• Remco Campert: ‘Lamento’
• Fritzi ten Harmsen: ‘Interpretatie van het uitzicht’

Dit lijstje zette meteen tot speuren aan. Hoe veel van die gedichten kan ik zo in de boeken bij mij thuis opzoeken? Alleen dat van Fritzi Harmsen van Beek staat in mijn editie van de Dikke Komrij [10e druk 1996]. Verder heb ik ook Campert en Herzberg in huis. Is dat veel, is dat weinig?

Maar alleen die drie gedichten al zetten mij aan tot vergelijken. Ben ik het eens met De Coninck? En zo nee, waarom niet? Wat dus automatisch tot de vraag leidde wat ik nu eigenlijk onaantastbaar mooi vind. Gorter’s stamelingen? Nijhoff?

Eigenlijk ben ik ook heel benieuwd wat andere webloggers hun favoriete poëzie vinden. En waarom. Maar dat idee moeten ze zelf maar oppikken.

Dick Wensink beschreef laatst in Vara’s TV Magazine hoe weinig kijkers het TV-drama Medea trekt. De dienst Kijk- en luisteronderzoek had na de vierde uitzending al niemand meer in zijn onderzoekspanel die alle afleveringen van begin tot eind bekeken had.

Er schortte ook wel het een en ander in deze televisieserie. Zo gebeurde er van alles, maar veel lijn werd daarbij niet aangebracht. Na gisteravond toch de slotaflevering te hebben gezien, wil ik eigenlijk de eerste aflevering opnieuw bekijken. Omdat ik nu tenminste iets van de enorme drukte uit dat begin denk te begrijpen. [* update: O, het einde is het begin]

Gelukkig staat alles nog online.

Maar goed, van een drama dat Medea heet, zou toch een eerste vereiste mogen zijn dat aannemelijk wordt gemaakt waarom zij haar uiteindelijk haar kinderen vermoordt. Dat werd voor mijn gevoel pas in het laatste kwartier afgeraffeld, omdat deze Medea daarvoor wat al te blind in Jason bleef geloven.

Blijft als conclusie staan dat de getoonde scènes stuk voor stuk misschien wel klopten, maar de grote lijn niet dwingend genoeg was. In elk geval niet dwong tot verder kijken.

Bad drama reinforces our prejudices. It informs us of what we knew when we came into the theater - the infirm have rights, homosexuals are people, too, it’s difficult to die. It appeals to our sense of self-worth, and, as such, is but old-fashioned melodrama come again in modern clothes (the villain here not black-mustachioed, but opposed to women, gays, racial harmony, etc.).

The good drama survives because it appeals not to the fashion of the moment, but to the problems both universal and eternal, as they are insoluble.

David Mamet, remembering playwright Arthur Miller

Often, when Americans ask me where I come from, I’ll answer Friesland. And when they say: “It must be cold there”, and keep on inquiring where Freezeland is, I’ll eloborate that it’s indeed an island near the Arctic circle. Like Iceland.

That’s a tired joke I had to tell lots of times.

But, tonight I learned part of Spitsbergen is called Friesland; or New Friesland rather. Close enough to be an island in the Arctic.

Expeditie Spitsbergen

Het kwam gisteren even langs in het Buitenhof, maar is anders als de rechter mevrouw mr. W. Tonkens-Gerkema zei. Uitspraken op rechtspraak.nl worden altijd geanonimiseerd, ook al betreffen ze bekende personen, maar premier Balkenende is in het Kijkshop-vonnis niet minister-president B. geworden. Toch blijft het er raar staan.

5.1 De rechtbank stelt het volgende voorop.
Kijkshop heeft de afbeelding van [minister-president] gebruikt in een commerciële reclame-uiting. Daarbij heeft Kijkshop [minister-president] afgebeeld als peuter en zijn voornaam veranderd door “J-Peetje”, hetgeen beide denigrerend is. De afbeelding van het gezicht van [minister-president] vertoont karakteristieke kenmerken van [minister-president] (haardracht, bril, gelaatsuitdrukking), zodat sprake is van een portret in de zin van de Auteurswet. Onbetwist is gebleven dat het portret niet in opdracht van of namens [minister-president] is vervaardigd, zodat de afbeelding een portret oplevert in de zin van artikel 21 Aw.