Waar was u tien jaar geleden toen u hoorde van Ischa Meijer’s dood?

Ik zat weggedoken in een hoek op de redactie van de krant waar ik toen stage liep; de enig overgebleven verplichting nog om af te kunnen studeren. Op het ANP-net daar flitste ineens als korte melding op:

ISCHA MEIJER OVERLEDEN!!!
later meer

Het duurde toen nog een hele tijd voor er iets op Teletekst verscheen, wat me tegenviel in mijn dorst om meer te weten. Internet was nog geen bron voor Nederlands nieuws.
Later was er nog onmin onder de redactie dat er op de radio- en televisiepagina’s tamelijk ruime aandacht aan de dood van Ischa Meijer was gegeven; de man had nooit iets met de krant van doen gehad. Merkwaardig hoe helder sommige herinneringen dan in éen keer weer kunnen zijn.

Die documentaire bij de VPRO over Ischa Meijer vanavond schijnt trouwens vreselijk tegen te vallen. Er valt helemaal niets te lachen, zo zeiden Gijs Groenteman en Theodor Holman in DeSmet Live! [na ongeveer 45 minuten]

Eerste nominatie voor mijn ranglijst. Iets van Gorter over de liefde, al blijft de vraag nog wat. En kies ik daarbij ongegeneerd voor een gedicht dat door vele anderen als gestamel is afgedaan?

Waarom niet. Poëzie mag gaan over het onvermogen van taal, of dat van de dichter. Of dat woorden door de ontroering die ze brengen de strot stevig kunnen toeknijpen

Maar, ga ik dan voor het onverbloemde sentiment, of lijd ik toch liever mee in het schrijnend verlangen naar? Wordt het:

ZIE je ik hou van je,
ik vin je zoo lief en zoo licht —
je oogen zijn zoo vol licht,
ik hou van je, ik hou van je.

En je neus en je mond en je haar
en je oogen en je hals waar
je kraagje zit en je oor
met je haar er voor.

Zie je ik wou graag zijn
jou, maar het kan niet zijn,
het licht is om je, je bent
nu toch wat je eenmaal bent.

O ja, ik hou van je,
ik hou zoo vrees’lijk van je,
ik wou het helemaal zeggen —
Maar ik kan het toch niet zeggen.

Of toch:

ERGENS moeten toch zijn de lichte watren van haar oogen —
Mijn handen zijn zoo heete en drooge —
en het lichte water van haar stem —
mijn keel is in dorre klem.

Het kan toch zoo altijd niet duren
met de brandende uren —
mijn stem is schor,
mijn oogen dor.

Herman Gorter, Verzen 1890

Ein Stück ist auch dann didaktisch, wenn es Gedankenlosigkeit lehrt.

Stanislaw Jerzy Lec, Alle unfrisierten Gedanken. 167

Medy van der Laan, de staatssecretaris met media in haar portefeuille, discussieerde in DeSmet Live! over de omroep met Paul Rutten van TNO-STB en de onvermijdelijke Marcel van Dam. Aanleiding was natuurlijk de verschijning van dat WRR-rapport eerder deze maand, waaruit volgens sommige interpretatoren de wens spreekt om de publieke omroep alleen nog maar nieuws te laten brengen.

Overigens kan ik niemand aanraden die discussie te gaan beluisteren [begint na ongeveer 1. uur 12.]. Die is weinig interesant. Behalve dan voor iemand die een illustratie zoekt van hoe mensen langs elkaar heen kunnen praten omdat ze alleen maar denken over hetzelfde te praten.

Al hint Medy van der Laan toch wel dat het om de publieke omroepen te redden misschien maar beter is ze op te heffen; misschien wel de eerste introductie van de My Lai variant in het mediabeleid. En daar moest toch even aantekening van worden gemaakt.

De themakanalen van de publieke omroep.

Mag iemand publiek worden gevraagd naar zijn mening over een boek waarin hij wordt aangevallen?

Dat lijkt me wel.

Mag de ondervraagde daarbij verzwijgen dat hij in het boek als een schertsprofessor wordt opgevoerd?

Dat is al minder kies, want daardoor vertrouw ik zijn oordeel niet meer.

Paul Cliteur werd gevraagd naar zijn mening over het pamflet Gedoemd tot kwetsbaarheid van Geert Mak. En hij vond het maar niets, dat boekje. Maar, was dat oprecht gemeend, of kwam het toch omdat Mak juist in hem éen van de ergste paniekzaaiers van dit moment vermoedt?

Cliteur viel bovenal over de vergelijking die Geert Mak maakte tussen de stijlmiddelen die Ayaan Hirsi Ali hanteert in haar film Submission en een eerder voorbeeld daarvan, zoals toegepast door Joseph Goebbels in Der ewige Jude.

Nu is dat hele stijlmiddel niet anders dan een cliché in de reclame geworden. Hirsi Ali toonde mishandelde moslimvrouwen en projecteerde selectief teksten uit de Koran op hun blote huid. Maar menig product wordt in een commercial ook aangeprezen op de blote huid van vrouwen, door daarbij selectief wat teksten te debiteren. Dit noemen we propaganda. En ook als er een idee mee verkocht moet worden in plaats van een product blijft het propaganda.

Nee, net zoals het heel makkelijk is om iemand te verwijten dat die de Tweede Wereldoorlog erbij sleept om gelijk te krijgen, geldt dat andersom eigenlijk ook. Wie zegt dat een argument niet deugen kan omdat er te makkelijk vergelijkingen met Nazi-praktijken zijn getrokken, heeft daarin alleen gelijk als die ene vergelijking op zichzelf staat.

Maar Geert Mak maakt in zijn pamflet bewust zware vergelijkingen. Met hoe de taal in het publiek debat veranderde tijdens de opkomst van de Nazi’s, met de propaganda tijdens de snelle omslag tot een burgeroorlog in Servië. Hij probeert ons voor te houden hoe het denkklimaat in een land verziekt kan worden, door het publiek vooral maar angst aan te jagen.

Vandaar die oproep kwetsbaar te durven zijn.

Maar heeft hij die parallellen nodig? Moet er naar Nazi’s of Balkanoorlogen verwezen worden om wat er hier gebeurt helderder te krijgen?

Het punt voor mij is dat al die blatende politici zichzelf al zo belachelijk hebben gemaakt, bijvoorbeeld door hun oproepen iedereen die van een terreurdaad wordt verdacht meteen van zijn burgerrechten te ontdoen. Neukt niet dat internationale verdragen dit verbieden. Ik heb die parallellen niet nodig, maar kan tegelijkertijd wel zien waarom Mak ze heeft gebruikt. Retoriek is soms gewenst. Maar, dat levert mij dan ook de merkwaardige conclusie op dat ik het volkomen met Geert Mak eens ben, en toch ook zijn pamflet als propaganda beschouw met alle uitwassen die daar bij horen.

Bovendien staan er een aantal feitelijke onjuistheden in de tekst. Die “gouden tondeuse” voor de grootste landverrader op de website van Theo van Gogh bijvoorbeeld, werd maandelijks uitgereikt door Bernadette de Wit. De vermoorde filmer wilde er zelf niets mee te maken hebben. Toch gebruikt Mak het gegeven in zijn pamflet om Van Gogh tot querulant te maken.

Dat is allemaal niet nodig. Enfin.

Geert Mak, Gedoemd tot kwetsbaarheid
95 pagina’s
Uitgeverij Atlas © 2005

Azure Ray, The New Year.

Hushed. Soothing.

When you shave you take off two to three layers of skin. So you should always not shave for one day a week. Or for the weekend. You have to have time off to let your skin calm down. Then, come Monday morning, with the right scented shaving cream and Coral Skin Food before and after, it feels like drinking your first pint. Of course, on days you don’t shave you should still moisturise from the forehead to down under your chin.

this much I know

In het debatje tussen justitieminister Donner en advocate Britta Böhler vrijdag ontbrak wat mij betreft de belangrijkste vraag.

Waarom?

Maakt het extremisme van een paar enkelingen het werkelijk noodzakelijk de rechtstaat tot in zijn fundamenten aan te tasten? En wat mij betreft ook: zijn er de laatste jaren niet al genoeg mogelijkheden bijgekomen het gedrag van verdachten te observeren?

Zelfs de Raad van Europa maakt zich er tegenwoordig zorgen over dat de staat zo veel over iemands communicatiepatronen te weten kan komen. Of dat de mobiele telefoon het mogelijk maakt te reconstrueren waar de eigenaar daarvan zich bevindt op elk willekeurig moment.

Zo veel mogelijkheden tot toezicht op iemands gedrag bestonden er nooit eerder, in een democratie. En een debat hoeveel de overheid zou mogen weten van zijn onderdanen, blijft steeds maar uit. Dus worden er ook te weinig waarom-vragen gesteld.

Maar wat is het nut van een centrale database met de vingerafdrukken [pdf] van alle Nederlanders? Dat het nog net geen database is met de DNA-beschrijvingen van alle inwoners? Hier gaan toch andere instanties gebruik van maken.

Ik vind er een angstwekkende opbouw in zitten. Eerst iedereen te verplichten altijd een identiteitsbewijs te kunnen tonen. Dan opleggen dat ieder paspoort of ID-bewijs een verplicht uniek biometrisch kenmerk krijgt. En dan ineens al die unieke gegevens centraal willen verzamelen, in plaats van alleen technologie toe te staan die lokaal de controle van iemands identiteit mogelijk maakt.

Waarom?

Ik ken geen foutloze technologie. Ik kan de pijnlijke vergissingen, en de schrijnende overlast die fouten voor een onschuldig iemand zal meebrengen, nu al voorspellen.

Tweede nominatie voor mijn eeuwige ranglijst, een gedicht van Leonard Nolens uit de bundel Manieren van leven. Over de liefde weer, ach die eeuwige liefde. Al ken ik de precieze betekenis van de hostie niet, vanwege mijn diepe ongelovigheid. De hostie accepteren, lijkt me in elk geval een gebaar van overgave in een eredienst. Maar overgave waaraan in dit geval, en eredienst waarvoor?

HOSTIE

In de waan dat ik dit schrijf
En in de hoop dat jij dit leest
En in de wanhoop dat dit lijf
Zich enkel droomt wat is geweest
Leg ik de boeken neer vandaag.

Het is nu middernacht. De vraag
Wat ik hier aan moet met mijn botten
Gaat nu slapen in een pil,
Een hostie die mij zal verlossen
Van jouw afwezigheid. Wees stil.

Leonard Nolens

His homepage.

This country has been having a nationwide nervous breakdown since 9/11. A nation of people suddenly broke, the market economy goes to shit, and they’re threatened on every side by an unknown, sinister enemy. But I don’t think fear is a very effective way of dealing with things — of responding to reality. Fear is just another word for ignorance.

Salon interview

A thought from one of the obituaries: why, if Thompson was such a genius, did nobody ever hire him?

‘Objective journalism is one of the main reasons [America] has been allowed to be so corrupt for so long.’

more quotes on WikiQuotes

Vandaag een kaartje in NRC Handelsblad bij een artikeltje over de stijging van de zeespiegel door de opwarming van de aarde. In de tekst is sprake van twintig centimeter stijging tot éen meter tien aan het eind van deze eeuw. In het kaartje niet. Ook al is voor de zes meter die aangegeven wordt nodig dat alle ijs van Groenland verdwijnt.

Leuk plaatje. Maar wel ongelooflijk irritant.

Fabian R. W. Stolk bespreekt de roman Emoticon van Jessie Durlacher op zinsniveau:

Aantrekkingskracht kwam voort uit genetica, dacht Ester zo onverschillig mogelijk
(298; het personage denkt, zoals de auteur schrijft)

Het heerlijke van een vreemd land, een andere taal, was dat je jezelf van de wortel af opnieuw kon opbouwen, dacht ze.
(300; vanuit het fundament opgroeien, is hier bedoeld)

Aan haar onvoorstelbaar lange, lenige en licht gebruinde lichaam zat alleen een piepklein zwart slipje.
(309-310; mooi contrast, nietwaar)

Het zwijgen dat ze nu liet volgen was intens
(311; het schrijven dat ze doet is erbarmelijk)

Een vreemde, onschuldige verhouding ontstond tussen hen, waarin echte verliefdheid ontbrak maar waardoor desondanks alles wat ze die dagen zagen en deden omgeven was door een waas van volmaakstheid, en daarmee ontzettend veel op verliefdheid leek.
(317)

Dit boek is overigens onlangs genomineerd voor De Gouden Doerian; de prijs voor de slechtste roman van het jaar. Mevrouw Durlacher heeft er drie jaar van haar leven aan besteed.

Tips on Cameron Moll’s weblog Authentic Boredom. Check out the comments as well, for more wisdom.

That depends, says sociologist Nick Allum of the University of Surrey. Moral values, religious beliefs and political leaning might have a bigger influence.

Wanneer las ik Slauerhoff eigenlijk? Was dat alweer twintig jaar geleden…

In een persoonlijke ranglijst van favoriete gedichten hoort zeker éen van hem een plaats te krijgen. Al was het maar omdat hij de eerste dichter was van wie ik een bundel kocht. Laat deze het dan voor nu maar even doen:

À LA ROSETTI

Steeds ben ik met den vijand in mijzelf
In bangen worstelstrijd op leve’ en dood.
Hij wint vaak veld met Afschuw van mijzelf,
Met ziekten en verraad tot bondgenoot.

Totdat mijn Zelfbewustzijn: trotsch gewelf,
Over mij instort; den genadestoot
Verbeid ik lang, woel mij dan langzaam bloot
En kom met tegenzin weer tot mijzelf.

Opnieuw den strijd: voor immer onbeslist.
Soms tracht, ontwijkend, ik weer één te worden,
Vraag zelfs een vrouw of zij mij steunen wil,
Hoewel ik altijd innig-zeker wist
Dat ik verdoemd ben, al mijn kracht verspil,
Chaos behoor en nimmer raak tot Orde.

J.J. Slauerhoff

Ik linkte hier drie jaar geleden al eens naar de fabrikant van deze camera’s. En vandaag kom ik dan toch eindelijk eens een Nederlandstalig artikel tegen over privacy-aspecten van dit soort beveiligingen.

Of dat zo’n TeraHertz-camera ook dwars door muren kijken kan.

Het zal nog wel even duren voor deze technologie zo goedkoop is dat niemand meer over straat zal kunnen gaan zonder bekeken te worden. Maar op dat moment maakt het ook helemaal niets meer uit, natuurlijk. Het is die verwarrende fase nu, waarin technologie door enkelen wordt toegepast om velen te kwetsen, die daar dan nog in toestaan ook omdat ze in ruil veiligheid wordt beloofd. Terwijl een beetje terrorist gewoon iemand van de luchthaven omkoopt, in plaats van zelf zijn wapens of explosieven naar zo’n vliegtuig te zeulen.

Toch?

Er zijn 38 manieren om gelijk te krijgen, zelfs als de ander dat eigenlijk heeft, zo zei Schopenhauer. Maar meer in het algemeen zie ik zelf drie lagen waarop opinies aangevallen kunnen worden.

Zo zijn iemands conclusies aan te vallen. En opvallend genoeg gebeurt dit bijna nooit. Het is blijkbaar makkelijker het gestelde te negeren.

Ook is de methode waarop die conclusies bereikt worden onderuit te halen. En zie, polemiek werkt meestal zo.

Tenslotte kan gepoogd worden de ander uit te schakelen via een persoonlijke aanval; door zijn of haar motieven in twijfel te trekken, iemands intellectuele capaciteiten te bagatelliseren, of door kwaadaardige roddel uit te spreken die niets met onderwerp zelf van doen heeft, maar wel helpt om een negatief breed te creëren. In Nederland zijn dit allemaal opvallend prominente elementen in de meeste publieke discussies, en daarom vind ik het publieke debat hier op een bedenkelijk laag peil staan.

Enfin. Nu is de tijd aangebroken om Geert Mak te pakken, zo meldt Elsevier. Vandaag schreef huisfilosoof Luuk van Middelaar van de VVD een opinie-artikel in De Volkskrant tegen het pamflet Gedoemd tot kwetsbaarheid.

Dat gaat dan weer over die vergelijking met Goebbels [ = aanval op methode om tot conclusies te komen]. Maar blijkens Elsevier schrijft Van Middelaar ook dat Mak karaktermoord pleegt op politici die zich telkens weer haasten om het volk gerust te stellen, door het angst aan te jagen [ = in twijfel trekken motieven]

Ik moet Die Volkskrant even te pakken krijgen voor het hele stuk, maar heb nu al zin het volgens mijn drietrapsmodel te ontleden.

* update: dom, het staat gewoon online

is a vicious cycle

Ik herinner met niet als klein jongetje ooit blij gedacht te hebben: nu kan ik lezen. Nee, mijn sterkst aan lezen gebonden herinneringen dateren van veel later. Bijvoorbeeld van toen ik eindelijk besefte: in deze kultekst staat niets dat mij boeit, en voor het eerst een boek durfde weg te leggen zonder het uit te lezen.

Zo heilig was een gedrukte tekst voor mij. Dat er ook tal van boeken om platcommerciële redenen worden uitgegeven zonder verder enige verdienste te hebben, kwam lang niet bij me op.

Pas veel later ontlook het besef inmiddels toch oud en wijs genoeg te zijn teksten op hun inhoud te kunnen beoordelen, en durfde ik mensen onleesbaar te vinden. Maar dat was nog steeds niet de bevrijding. Telkens moest ik bij zo’n oordeel bijna altijd nog beargumenteren waarom ik die kritiek had.

Zo heilig waren auteurs voor mij.

Pas toen ik als bijvak journalistiek ging studeren, en merkte hoe simpel het was ergens iets gedrukt te krijgen – zelfs als ik het geschreven had – toen kantelde mijn wereldbeeld definitief.

lês troch | lees door | continue reading »

Aardig aan het pamflet van Geert Mak is dat hij niet met name noemt wie hij als “handelaren in angst” ziet. Want, velen voelen zich namelijk desondanks aangesproken: een Sylvain Ephimenco, een Paul Cliteur, de partij-ideologen van de VVD…

Helaas dreig ik bij het recenseren van de bezwaren die de laatsten hebben tegen Mak in mijn eigen val te trappen. Om aan te tonen dat de argumenten van de VVD’ers Luuk van Middelaar en Kees Berghuis ietwat vreemd zijn, is het me onmogelijk niet ook even in te gaan op de crisis in hun partij. Ofwel, om aan te tonen dat zij onzuiver argumenteren in hun aanval op Mak, ontkom ik er niet aan hun beweegredenen verdacht te maken. Wat mij al even slecht maakt als hen, en de aangekondigde gedachtenexercitie om neutraal de gevoerde discussietactieken te bespreken onmogelijk maakt.

Toch zou het te proberen zijn. Ik heb tenslotte hier niets mee te winnen of te verliezen. Mijn inzet is neutraal. Ik hoef geen zieltjes te winnen door ineens even goedkoop de invoering van de doodstraf te bepleiten, of een vlaktaks te opperen. Ik kan geen kamerzetels verliezen. En Wiegel staat niet te brallen best deze kolommen over te willen nemen, na de verkiezingen.

Doe ik het toch…

Als ik het goed lees is het voornaamst bezwaar van de partij-ideologen tegen Mak dat hij politici schoffeert die juist erg goed werk doen. Ze spreken zelfs van karaktermoord. Terwijl de VVD juist zijn uiterste best alle groeperingen in de Nederlandse samenleving bij elkaar te houden, volgens van Middelaar en Berghuis.

Het was mij niet opgevallen. Maar goed, zo goed volg ik de proefbalonnetjes ook niet die politici telkens weer oplaten. Ik ga liever van de realiteit uit.

Maar hiermee reiken de ideologen mij wel een balans aan, waarmee voortaan de woorden van alle VVD-politici perfect te wegen zijn. Hun idee is dus oprecht dat de tegenstellingen tussen bevolkingsgroepen verminderen, als de hoge inkomens minder belasting betalen. Bijvoorbeeld.

Bah. Doe ik het weer.

Antonin Dvorak’s Symphony No 9 in multimedia [flash]. Interesting because of the attempt made here, but the sound quality is awful.

via

Eigenlijk begint 2005 nu pas. Met “De Omloop Het Volk” is het klassieke wielerseizoen weer begonnen. Met regendruppels op de cameralens, glimmende kasseien als weg, en verkrampte koppen in de achtervolging.

Zie, ik kijk weleens televisie van de bank. Maar alleen om anderen te zien bewegen.

Louie Austen, Hoping [herbert's high dub]

A remix, though I hate mixes. And this one isn’t even that interesting until 2.02 minutes, when a Frank Sinatra wannabe starts to croon in a highly effective manner. Then it becomes an earwurm; with words impossible to forget.

Bach’s Well Tempered Clavier explained in multimedia [Shockwave]
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Wat is lezen? Wat gebeurt er eigenlijk mentaal bij u tijdens het bekijken van deze zwarte letters op uw scherm?

In dit land is tien procent van de bevolking functioneel analfabeet. Zij kunnen misschien nog wel de woorden zien en herkennen, maar zijn vervolgens niet in staat de informatie daaruit te begrijpen. Dit toont aan dat er minstens twee processen een rol spelen bij lezen: herkenning en verwerking.

Zelf denk ik dat er minstens vier zaken meespelen bij de verwerking het gelezene:

• de aanwezige kennis en vaardigheden van de lezer;
• de structuur van de tekst;
• de gebruikte taal heeft invloed;
• en ook zijn er psychologische factoren; de status van een tekst weegt bijvoorbeeld mee bij de waardering.

Maar, misschien moet ik eerst nog iets meer benadrukken wat voor wonder het eigenlijk is dat die abstracte zwarte kriebeltjes op dat wit zo effectief informatie kunnen overdragen. Immers, het is nog niet eens zo heel lang zo dat stil kunnen lezen als een enorme mentale prestatie wordt gezien. Lezen was heel lang niets anders dan hardop lezen. Uit oude kloosterkronieken is wel bekend dat de schaarse monnik die de woorden niet luid hoefde uit te spreken als een zeer wijs man werd gezien.

lês troch | lees door | continue reading »

One of the great pioneers of the user friendly interface for computers passed away. Jef Raskin, the father of the Apple Macintosh, died.

Well, right now I can go back between my Windows machines and into my Macs, hardly having to think at all, they are so similar and they are both quite dreadful.

interview

Vanaf morgen zijn de datalimieten afgeschaft, zo meldt Chello mij via de media. Het zou toch aardig zijn, als klant, dat wat eerder te horen.

Ondertussen wordt me zo langzamerhand duidelijk wat ik per maand aan bandbreedte verstook.

Zelfs als ik nog meer radio online ga beluisteren zie ik mijn verbruik niet gauw boven de 140 MegaByte per dag stijgen, wat nog altijd maar 10% is van wat geaccepteerd gebruik was.

Maar ja, die snelheid hè. Die ik nooit gebruik omdat die eigenlijk alleen een rol speelt bij het ftp-en van grote bestanden.

Lang, lang geleden gaf ik mij onnadenkend op als lid van het forum dat in NRC Handelsblad de heffe des volks zou gaan vertegenwoordigen. Het Webcongres. Ik werd afgewezen, wat altijd vervelend is, zelfs al gaat het nergens om. Maar toen duidelijk werd waarover zij moesten spreken, werd ik al minder rouwig.

Later mocht ik alsnog meedoen, en toen had ik eigenlijk moeten weigeren. Maar goed, toch eens kijken wat het allemaal inhoudt, nieuwsgierigheid is mijn tweede naam. En dus komt er iedere week een e-mail met het onderwerp waarover mijn mening verlangd wordt, en waarover ik tot 1.500 tekens aan tekst mag wijden.

Ditmaal moet het over de doodstraf gaan. Waarvan invoering weer eens is voorgesteld door een VVD-pief.

Overigens is het geen uitzondering dat er op holle politiek retoriek gereageerd moet worden, getuige het wanhopig makende rijtje aan onderwerpen dat er de afgelopen tijden langs kwam. En meningen zijn al zo zinloos, vooral als die stellig zijn en uit een ongeïnformeerd publiek komen. Bovendien, als het een keer om een vraag naar de gewenste hervormingen gaat, is dat symptoombestrijding, nooit een voorstel tot aanpak van de echte rot.

Enfin, oordeelt u zelf, waarover u nu eens ferm uw mening had willen laten spreken.

• Doodstraf herinvoeren?
• Had Lubbers moeten aanblijven?
• Kerosine belasten?
• Tolheffing in grote steden?
• Overheidsbemoeienis met overgewicht?
• Orgaandonor tenzij bezwaar wordt aangetekend?
• Oranje brievenbus?
• Identificatieplicht zinloos?
• Ministerie voor veiligheid?
• Irritaties?
• Nederlandse anti-immigratiepartij nodig?
• Voorlopig geen toetreding Turkije?
• Politici in spelprogramma’s?
• Hand geven weigeren op religieuze gronden?

lês troch | lees door | continue reading »