Zo werkt een pen, die glijdt
langs glad, gelinieerd
papier en heeft geleerd
dat hij niets weet
van wat zijn vers (waar wijsheid
naast nonsens staat)
beweegt; maar hij verlaat
zich op de hand die ‘m voortleidt,
op vingers, waar in vast,
stom ritme woorden gaan, van aar
of bloem geen stof wegnemend, maar
van schouders wel een last.

Joseph Brodsky, Vlinder xi
vertaling Peter Zeeman