Egalitarian and authoritarian responses to perceived threats represent contrasting ways of thinking about the future. And as for the way the future will think about us, it seems clear to me that later generations will judge us by our responses not so much to acts of terror, but to the terror in our hearts.

Joanna Bourke, has written Fear: A Cultural History

Heeft u die soms zelf gekocht, zei de monteur die na
zes jaar eens het werk van een voorganger bekeek.

Wat zou ik dan zelf gaan prutsen.

How to Tear a Telephone Book in Halves

How to Drive a Spike Through a Board or Sheet of Metal

How to Lift a Man Overhead with One Hand

How to Smash a Rock with the Blow of a Fist

How to Support 1000 Lbs. of Living Weight with Ease

How to Lift More with One Finger than Others with Two Hands

How to Lift and Swing a Man with Your Teeth

How to Resist the Pull of Four Men

How to Break a Spike with the Teeth

And other Strongman Stunts

via

Een GSM en een DECT-telefoon van dezelfde maker hebben.

Overal draadloos kunnen bellen.

Alleen pas na tijden zien dat het knopje waarmee ik het gesprek aanneem op het ene toestel links zit, en rechts zit op het andere. Andersom geldt hetzelfde voor het knopje waarmee ik ophang.

Als het belangrijk is, bellen ze wel terug, dacht ik nog. Maar natuurlijk niet als ik constant meteen de verbinding verbreek.

I have braved, for want of wild beasts, steel cages,
carved my term and nickname on bunks and rafters,
lived by the sea, flashed aces in an oasis,
dined with the-devil-knows-whom, in tails, on truffles.
From the height of a glacier I beheld half a world, the earthly
width. Twice have drowned, thrice let knives rake my nitty-gritty.
Quit the country the bore and nursed me.
Those who forgot me would make a city.
I have waded the steppes that saw yelling Huns in saddles,
worn the clothes nowadays back in fashion in every quarter,
planted rye, tarred the roofs of pigsties and stables,
guzzled everything save dry water.
I’ve admitted the sentries’ third eye into my wet and foul
dreams. Munched the bread of exile; it’s stale and warty.
Granted my lungs all sounds except the howl;
switched to a whisper. Now I am forty.
What should I say about my life? That it’s long and abhors transparence.
Broken eggs make me grieve; the omelette, though, makes me vomit.
Yet until brown clay has been rammed down my larynx,
only gratitude will be gushing from it.

Joseph Brodsky
[born on 24 v 1940]

Vandaag had Trouw een ijzingwekkend verhaal over de bureaucratie waarmee Clara Legêne te maken kreeg toen ze een WW-uitkering nodig had. Haar relaas is in alle treurige details na te lezen op d’r website.

Een dag eerder las ik een advies van de Raad van Economisch Adviseurs (REA) aan de Kamer over de overregulering in Nederland [pdf]. Niet verwonderlijk is dat ook zij op de gevaren van bureaucratisering wijzen.

Het kabinet vindt langzaam malende ambtelijke molens ook heel erg. Maar o wonder, er komen ondertussen alleen maar meer regeltjes bij, terwijl oude regels nooit geschrapt worden. Regels doen namelijk ook nog wat anders dan beperkingen opleggen, ze worden fundamenten onder machtstructuren. En macht geeft niemand uit zichzelf prijs, zelfs al zouden daar heel rationele gronden voor zijn.

Een wet luidt ook: ‘rules breed rules.’

Bovendien ontbreekt hier het idee dat urgent nu eens wat bureaucratie moet worden afgeschaft, zo concludeert de REA. Maar dan springen ze ineens verder dan hun pols reikt door voor te stellen nu eens echt te kijken wat al die regeltjes bedenkende ministeries doen, en er desnoods wat op te heffen. Zo’n directe aanval op gevestigde belangen wordt binnen de kortste keren onschadelijk gemaakt.

Soms is het toch bijna hopen dat er een keer echt een crisis uitbreekt hier, zodat er eens iets verbeteren kan.

De eeuwige overweging bij het schrijven voor dit weblog is in hoeverre ik mee moet waaien met de waan van de dag. Soms blijkt dat heel goed voor de kijkcijfers te zijn. En regelmatig erger ik me ook werkelijk ergens stevig aan.

Maar, het is zo makkelijk. Vooral als de waan van de dag uitgesproken wordt door politici; die beroepsgroep waarvoor het schaamteloos etaleren van onbenul al het andere ver ten boven pleegt te gaan.

Dus heb ik potloodventer Bert Bakker [D66] voorbij laten gaan, ook al begon die zich inhoudelijk met de programmering van een publieke radiozender te bemoeien.

En al evenmin besteedde ik aandacht aan de nieuwe kleren van Maria van der Hoeven (CDA), die als minister van Onderwijs, cultuur en wetenschap liet zien geen enkel idee te hebben wat wetenschap inhoudt. Nog steeds houdt zij serieus vol belang te zien in een debat tussen wetenschappers en de voorstanders van die relikitsch met de naam Creative Design.

Dat is even onnozel als een minister van gezondheidszorg die een debat over het gebruik van kwik als geneesmiddel wil hebben, omdat al die nieuwerwetse medicijnen zo duur is, en vroeger kwikbadjes toch ook regelmatig werden voorgeschreven.

Maar vandaag is het bloed me toch echt karnemelk geworden door die eigengeiler van een Atsma (CDA) uit het nabijgelegen Surhuisterveen. Joop vond het ongehoord dat het Europese landbouwbeleid bekritiseerd werd in een Havo-examen.

Nu is het gemiddelde inkomen van een Soedanees $1.900 per jaar, ofwel $ 5,20 per dag volgens het CIA World Factbook. Gemiddeld, maar voor velen waarschijnlijk lager.

De gemiddelde koe in de EU trekt een salaris van € 2,- per dag, simpelweg door te bestaan.

Nog steeds gaat 80% van het budget van de Europese Unie op aan landbouw en plattelandspolitiek, ofwel het oneerlijk concurreren met iedereen elders. We moeten derhalve eerder spreken van de Europese Landbouwcoöperatie van Vreemde Smetten Vrij in plaats van de EU.

Waarom ontkent Joop Atsma die werkelijkheid? Omdat die een niet al te fraai beeld weergeeft van de Europese gedachte voor hen die daar nog geen weet van hadden? En, sinds wanneer hebben politici zich met de inhoud van examens te bemoeien?

Action is consolatory. It is the enemy of thought and the friend of flattering illusions.

Joseph Conrad, Nostromo pt. 1 ch. 6.

Madrid De Los Austrias - Un Mensaje

Kitschy Spanish guitar music on a thriving beat, done by some friendly Austrians. What more do you need when summer seems to have arrived?

uit de NRC van 27 v 2005

Er komt dus zeker een historische canon voor het basis- en voortgezet onderwijs. Het ministerie van Onderwijs, cultuur, en wetenschap heeft daartoe een commissie ingesteld. Zoals te doen gebruikelijk.

In ‘het verhaal over Nederland’ zou zeker terug moeten komen dat autoriteiten hier altijd op alle ontwikkelingen gereageerd hebben door een commissie in te stellen, daar wat vriendjes in te zetten, en die iets voordehandliggends te laten produceren. Als de inspanning maar gezien wordt, dat is hier altijd belangrijker dan kwaliteit of resultaat.

Maar goed, laat ik de commissie een kans geven zonder al meteen cynisch te worden over het initiatief.

En toch, het idee van een canon alleen al, dat maakt me kopschuw. Geschiedschrijving heet een discussie zonder eind te zijn, en wat een historisch werk opmerkelijk maakt, is altijd de unieke interpretatie van een enkel individu.

Commissies produceren bijna nooit dergelijke haute cuisine, maar hoogstens een afhaalbuffet vol snelklaarvoedsel, dat makkelijk overal onder standaardomstandigheden opgewarmd kan worden.

Wat ik dus bij voorbaat tegen zo’n canon heb, is dat die laf zal zijn en van boven opgelegd wordt. Omdat elke onderwijzer of docent daarmee het recht verliest zelf de geschiedenis te interpreteren om leerlingen te wijzen op wat er om hen heen gebeurt.

Dat is toch al een kwaal van het onderwijs, het ontkennen dat de mensen die voor de klas staan eigen kwaliteiten hebben.

Enfin, mijn mening over een ouder uitgewerkt voorstel tot zo’n historische canon, die veel te politiek geöriënteerd uitviel, staat hier.

[...] 29 is the age at which you are most likely to have your first big, original idea. [...]

Absorbing the level of learning required to innovate now consumes the first three decades of life. “If one is to stand on the shoulders of giants, one must first climb up their backs, and the greater the body of knowledge, the harder this climb becomes,” says the report, funded by America’s National Bureau of Economic Research (NBER). [...]

However, the wait is even longer for true genius to show. In the past century the age at which great inventors and Nobel prize winners made their life-changing discoveries increased by six years, with the average now just short of 40.

The Times Online

O yes, it seems I have already left a briliant future behind me. But then, true originality is never about sticking to what statistics tell.

Was er een tijd dat ik hier boven stond,
mijn mond vol Proust en Bloem, mij hoor je niet,
niet meer. Wat heeft het nog voor zin om in
een taal te denken die geen tanden heeft?
Ik sta alleen. Mijn woorden zijn naar god.

Dus slof ik door de leeszaal van de straat
en blader maar wat door de Burger King,
gewoon, omdat ik leef, omdat ik hopeloos
eenvoudig eet en straks vanzelf vertrek.
- Als deze wanhoop ons Walhalla is,

als hier het echte leven staat te lezen,
mij best, ik zag genoeg. In dit verhaal
betaal je met jezelf, niet eens bedroefd,
eerder verbaasd dat alles wat zo laag
en lelijk is zo sterk en stevig staat.

Menno Wigman

Niet nog meer gelul over dat referendum.

Het is idioot dat ons gevraagd is over dat ongelukkige kindje met zijn vele totaal verschillende vaders te stemmen.

Het is krankzinnig dat ons verweten wordt dom en onwetend te zijn als we nee zeggen. Al kon het nog erger [1,8 MB wmv]

Maar al even idioot zijn de argumenten van alle nee-zeggers die de media halen. Als domheid vrieskou was, naderde Geert Wilders het absolute nulpunt.

Ik wil niet meer, maar nog dagenlang zal iedereen alleen maar over dit onderwerp voort blijven reutelen. Meestal zonder iets zinnigs te zeggen ook nog.

Ik ben het zo moe. En het maakt allemaal zo weinig uit.