UPC was zo blij met mijn besluit over te stappen op internettelefonie dat ik ruim een maand na installatie een pakje kreeg. Nogmaals werd me een DECT-telefoon geschonken. Ditmaal een lillijke van Philips.

Toen waren het er dus drie thuis, in mijn kluizenaarscel. Allemaal met een eigen basisstation, alle drie met verschillende mogelijkheden.

Leuk, als ik van telefoneren zou houden.

Maar, toen bleek er het Generic Access Protocol [GAP] te bestaan, een onderdeel van die DECT-standaard waardoor apparatuur van verschillende fabrikanten ineens met elkaar kan communiceren. Wonderbaarlijk.

Dus had ik opeens nog maar éen DECT-basisstation, en twee extra toestellen daarbij. Plus zes verschillende elektronische telefoonboeken, en de mogelijkheid om ieder binnenkomend telefoontje van een bekende aan een eigen voicemail-boodschap te koppelen.

Leuk, als ik ervan zou houden gebeld te worden. Goed, even overwoog ik een afblafbericht in te spreken voor anonieme bellers, maar zoiets doet men niet.