Niets ergerlijker dan de blik van iemand op televisie die me wel lijkt aan te kijken, maar daarvoor toch te veel focus mist. Tekst oplezen van een autocue maakt mensen lillijk. Hun gezicht communiceert niet, terwijl de camera wel zo gericht staat dat het is alsof ze informatie overdragen.

Mart Smeets werkte altijd zonder autocue, en dat alleen al maakte hem een prettige uitzondering op TV. Maar helaas, ook hij is slaaf geworden van de technologie. Hulpeloos zwommen zijn ogen achter zijn bril heen en weer, terwijl hij nog steeds net deed alsof hij ons aankeek tijdens het Sportjournaal.

Mensen die hun blik zo laten dwalen tijdens een normaal gesprek liegen meestal. Dat kan mijn hekel ook verklaren.