Sinds jaar en dag draag ik bretels. Niet om een ‘fashion statement’ te maken, of de hippe yup uit te hangen, maar gewoon om mijn broek op te houden. Een leren riem kan niet alleen als een martelwerktuig gebruikt worden, die is dat ook al.

Daarom draag ik bretels van het oerdegelijke merk “Politie en Brandweer”. Helaas zijn die tegenwoordig nog maar moeilijk te krijgen. De kopers sterven uit, misschien.

Tuurlijk, er zijn bretels genoeg te koop overal. Maar die zijn me meestal te opvallend, en werken bovendien met van die onhandige klemmetjes, die altijd op het verkeerde moment losschieten. Of lam raken op den duur. Zulke moet ik niet. Mijn bretels maak ik vast met knoopjes aan de binnenkant van mijn broek. Zes knoopjes zijn dat. En een nieuwe broek is pas draagbaar als ik die zes knoopjes heb aangezet.

Net zo houdt een broek op een kledingsstuk te zijn op het moment dat ik de knoopjes weer lostorn om ze te recyclen. Zoals ik vandaag meermaals deed, in een kleine bui van opruimwoede.

** verdomd, ze zijn gewoon online te koop, die bretels. Bij een feestartikelenwinkel. Bretels dragen is blijkbaar alleen nog iets voor zotten en andere carnavalsfiguren.