Ergens moet ik tijdens het websurfen een besmettinkje hebben opgelopen, want ineens deed mijn computer raar. De browser opende steeds maar nieuwe pagina’s uit zichzelf. En waar ik ook mee bezig was, het ding wilde om de paar minuten dat ik allerlei reclame bekeek.

Nu ben ik sinds mijn recente harddisk-crash helemaal voorzichtig geworden. De snelste manier om van deze vreemde besmetting af te komen, was om een image van een maagdelijk systeem terug te zetten.

Helaas was ook die al gecorrumpeerd.

En dus begon het geklooi met antivirusprogramma’s, spyware-destroyers, en andere lapmiddelen. Alleen vonden de zo geprezen AdAware en zelfs Spybot Search & Destroy niet de oorzaak van wat mij al die reclame stuurde. Ook Microsofts AntiSpyware bracht geen soelaas, terwijl de maker van mijn besturingssysteem toch als geen ander zou moeten weten waar de lekken zitten.

Inmiddels was er al een ochtend verstreken. Systemen laten scannen, kost tijd. Toen ben ik zelf maar eens in de Windowsdirectories gaan koekeloeren, wat voor spul er recent was bijgekomen. Want, gelukkig is het met die troep als spyware, malware en virussen wel zo dat ze vrijwel altijd net geïnstalleerd lijken te zijn.

Google was behulpzaam om me informatie te geven over dubieus lijkende DLLs; die direct link libraries met procedures waaruit software put om te kunnen functioneren. En daardoor kwam ik ook achter het bestaan van Ewido Anti-malware.

Dat programma vond echt een heleboel troep, ondanks al die uitgebreide scans met alle andere software eerder.

Alleen hielp ook dat niet. Toen deed ik het maar ouderwets, inmiddels trouwens al bereid het hele besturingssysteem desnoods opnieuw te installeren. Ik zette Pocket Killbox op mijn PC, voerde in dat programma al de namen in van de DLLs die ik verdacht vond, en die volgens Google geen cruciale systeemtaken vervulden.

Even het systeem herstarten. Probleem weg.

Maar miengot, als ik als ervaren computergebruiker, met een oprechte afkeer van Internet Explorer, al op deze problemen stuit. Wat moeten al die stakkers dan die net wat met hun muis rond kunnen schuiven? Vorige week kwam in het nieuws dat een kwart van de Britten hun computer uit wanhoop gewoon maar wegdoet als het ding zo besmet is.

Dat is ineens niet grappig meer.

In the good old days, a pack of journalists could enter into a secret pact. All reported the same essential facts, drawing on the same people, and coming to the same conclusions. The uniformity reports benefited journalists by taking the risk out of their jobs. No one looked bad.

The Internet demolished the journalism herd, driving holes into the fraternity’s defenses and exposing most journalists to be poorly prepared, fearful of making grievous errors and reading from a brief and superficial script. Blogs and other forms of “citizen” journalism can never replace the breadth and quality of professional journalism but the immediate effect of this torrent reportage has been to destroy the credibility of mainstream journalism.

G. Pascal Zachary, Truth or Consequences:
The Future of the Journalist in America

J.M. Coetzee verhaalt uitgebreid over wat kijken komt bij het vertalen van zijn boeken.

Waarbij hij, sprekend over zijn werk, terloops de roman Foe kenschetst als een boek over auteurschap. Dat had ik begrepen, maar bij mij kwam dat niet zo goed aan.

via

Eén van de winnende ontwerpen voor het nieuwe Zwitserse geld.

Vormgever Manuel Krebs plaatste een embryo op de andere kant van dit biljet. Dat u niet denkt dat het alleen maar van een neutrale schoonheid is. Gegeven de afbeelding van het AIDS-virus ergens, of de doodskop op het biljet met de hoogste waarde, is zelfs gekozen voor geëngageerde afbeeldingen. Als protest tegen alle bloedgeld opgeslagen bij de Zwitserse banken, wellicht.

Zoals de bril. En de opticien.

Op het fraaie BibliOdyssey.

De waanzin zelf gaat goed gekleed.
Zijn werk vergt tact, precisie ook.
Dus kruist hij namen aan,

kamt steden uit, tast schedels af.
Veegt hij zijn voeten, is het raak.
Stampt het in de nok.

Weer vraagt zijn vrouw naar zijn pensioen.
En hij met noodweer nog op pad.
Niet snik. ’Verkeerd bedraad.’

Van Luther met zijn inktpot tot Feith,
tot Freud en jou en mij geen mens
die zijn stramien begrijpt.

Menno Wigman, De wereld bij avond

• Salman Rushdie on Islamic radicalism;
• Cristopher Hitchens, on mocking religion;
• Henryk M. Border on the solidarity with the Danes;

John Banville mijmerde in de NY Review of Books nog eens over de Engelse dichter Philip Larkin.

Veel nieuws stond er niet in voor mij. Ik heb de meeste boeken gelezen waarover gesproken wordt, en een groot deel zelfs in mijn bezit.

En toch. Banville bracht me er toe weer even wat gedichten van Larkin te lezen. Eigenlijk schande dat ik daar een aanleiding voor nodig had.

Meer van Larkin op dit weblog

I have started to say
“A quarter of a century”
Or “thirty years back”
About my own life.

It makes me breathless
It’s like falling and recovering
In huge gesturing loops
Through an empty sky.

All that’s left to happen
Is some deaths (my own included).
Their order, and their manner,
Remain to be learnt.

I have started to say

Zo’n dag waarop je, opgelucht het teiltje met afwaswater leeggooiend, ook alle schone servies natspat.

1. Waarom moet ik bij computerproblemen toch altijd mijn eigen handige neefje zijn?
    
2. Als ik verstand van computers heb, is dat enkel omdat alle problemen door de jaren heen me tot expert hebben gemaakt.
    
3. Het is waar wat ze zeggen. Bij een PC met een besturingssysteem van Microsoft kost het uren om die te laten stoppen met wat allemaal je niet wilt. Daarentegen is Linux zo’n grote vreugde omdat het je dagen kost om de computer te laten doen wat je wenst;
    
4. Belachelijk aan computertechnologie blijft het enorme verschil tussen de ongekende primiviteit van het spul als er ook maar iets mis mee is, en wat er allemaal mogelijk wordt als alles werkt zoals het moet;
    

Sportverslaggever Bert Wagendorp geeft op zijn weblog commentaar, op een persbericht van de RuG:

De techniek van gendoping, waarbij een gen (een stukje DNA) in het lichaam ingespoten wordt om een zwakker of afwezig gen te compenseren, is zo eenvoudig dat iedereen met enige kennis van zaken haar kan toepassen. ‘Elke student medische biologie die een EPO-gen wil maken zou dat kunnen’,aldus Haisma.

Grote voordeel van mijn boeklog boven dit weblog is dat het gericht over éen ding gaat. Ik heb weer eens een boek gelezen, en geef daar mijn impressies over weer. Zolang ik maar regelmatig blijf lezen, is daar nooit gebrek aan stof om over te schrijven.

Op eamelje.net is dat moeilijker. Hier zijn er maar weinig automatismen. Misschien wel te weinig.

Probleem met het boeklog is dan weer dat er meer met die website mogelijk is dan ik eigenlijk kan. Zo’n verzameling thumbnails van ingescande voorkantjes levert een heel aantrekkelijk beeld op, en zou een manier kunnen zijn om mijn archieven online beter te ontsluiten. Bijvoorbeeld. Omdat het bij mijn boeklog toch al zelden om de actualiteit gaat, maar meer om wat ik allemaal gelezen heb.

Maar zo’n interface maken, vergt meer kennis van PHP dan ik bezit, en veel meer tijd ook dan waarover ik vrijelijk beschikken kan.

De nerd in mij vindt dat erg.

Mijn landgoed is niet groter dan
mijn eigen huid, de omvang van
mijn schoen, de omvang van mijn vuist,
ik gaf het namen in de kleur van regen,
ik keek er dwars doorheen, vluchtige stof
en zag de horizon, de lengte van
mijn armen, van mijn benen.

Chr. J. van Geel, Verzamelde gedichten [343]

Ik heb de data van mijn gecrashte harddisk kunnen halen. Heel voorzichtig. En nu zit er geen garantie meer op die schijf. Maar dat was toch al.

In de nummering van mijn postjes zijn we inmiddels het rampjaar voorbij. Maar wat komt daarna? Ondanks meerdere tentamens Vaderlandsche geschiedenis op de universiteit zijn me weinig jaartallen uit de 18e eeuw bijgebleven. Op dat van de Franse revolutie na dan, helemaal aan het eind.

De onafhankelijkheid van de Verenigde Staten van Amerika.

Mozart werd driehonderd jaar geleden geboren. Maar dat onhoud ik alleen omdat zulke jubilia altijd zo vreselijk commercieel uitgebuit worden.

William and Mary? Wat kan ik de komende tijd nog eens in een postje gedenken?

5. Waarom ontdek ik pas nu, na al mijn computers bijgewerkt te hebben, dat veel werk ook had gekund vanaf CD met hulp van een grafische gebruikersinterface? In plaats van zo’n rotterige trage floppy en met DOS-commando’s?

   Ziet ook: BartPE.

Wat vervelend nu toch voor die Noren. Staan ze voor de belangrijkste wedstrijd in hun carrière, vallen ze ziek. Dat die sportartsen hun patiënten nou niet wat extra weerbaar kunnen maken ’s winters. Vier man tegelijk ook nog.

Probleem alleen is dat ziekte ook vaak gebruikt wordt als excuus wanneer sporters betrapt zijn op doping en daarom niet mogen starten. Daar helpen dokters ook aan mee trouwens, door desgevraagd attesten uit te schrijven.

Zo herinner ik me dat begin jaren ‘80 betablokkers op de dopinglijst werden gezet. Die hielpen schutters te goed om het trillen van hun handen tegen te gaan.

Alleen konden geregistreerde hartpatiënten een ontheffing krijgen om toch betablokkers te blijven gebruiken. Dus stelde de USSR een heel team van hartpatiënten op voor de biathlon, bij de Olympische Spelen van 1984 in Sarajewo.

Ach. Zou er veel veranderd zijn?

Dit is dus verboten. Laat ik de schanddaad maar opbiechten. Toen ik mijn strippenkaart ondersteboven afstempelde in de automaat was dat fraude. En gezien de absurd felle aanpak van het zwartrijden zal ook wel niet geloofd worden dat mij niet bekend was hoe die stempelautomaat werkte.

Maar anders zet de chauffeur altijd een stempel, edelachtbare.

En die chauffeurs doen ook maar wat, heb ik het idee. Eentje die ik laatst trof, lukte het niet eens om goed in het vakje te mikken, zoals de kaart hiernaast toevallig ook aantoont. Miengot, een bewijs van fraude en van laakbaar optreden ineen; die strippenkaart moet ik maar meteen verbranden nu.

Ik begrijp alleen nog steeds niet goed dat het ondersteboven afstempelen mij dan in staat zou stellen de hele dag op hetzelfde paar strippen rond reizen. Alleen omdat de tijd van stempelen nu toevallig niet zichtbaar is?

Wat moet ik bovendien de hele dag in het openbaar vervoer?

En, zoals altijd, vraag ik me af of de melding van de mogelijkheid niet ook meteen fraude uitlokt. Benieuwd daarom welke criminele meesterbreinen voor éen maart nog even massaal strippenkaarten met donkere rand links inslaan. Nu kan het nog. Blijkbaar.

The last outbreak of polio in Canada and the United States, in 1978–1979, was the result of travel from the Netherlands, where an outbreak was ongoing, to Canada by members of the Reformed Netherlands Congregation, a religious group that refused vaccinations.

Jack Woodall, in The Scientist

De Belgische wielrenner Frank Vandenbroucke hoeft niet de boete van € 250.000 te betalen die hem door het Hof van beroep in Gent was opgelegd. Volgens die rechters was Vandenbroucke namelijk een drugsverslaafde, en niet een gewone sportman die enkel op dopinggebruik is betrapt.

Vorig jaar augustus vond ik dat al een erg merkwaardig oordeel.
zie ook het eerdere postje Vdb

Van dat hippe servies waardoor je gaat meedenken met de overwegingen van de uitbater van zo’n café.

Geen schoteltje, dat is ouderwets. Geen kopje met een oortje, want die breken maar af. Geen lepeltje, dat is maar weer extra afwas altijd, net als die schoteltjes trouwens. Geeft niet dat de suiker niet goed door de cappuccino te roeren is met zo’n iele splinter hout.

Het oog wil tenslotte ook wat.

‘T is al laat in de nacht. Doodstil is ‘t huis.
Niets hoor ‘k dan klokgetik en gasgesuis.

Met dwaze drukte zie ‘k de slinger gaan,
Opglanzend, doffer glimlicht, af en aan.

‘T is, of me in ‘t domme ding verscheen
De wijze Tijd, en ernstig knikte: Neen.

De tafel ligt vol opgeslagen boeken:
Mijn leven heb ‘k vermorst met wijsheid zoeken.

[fragment]

Dèr Mouw

Internet and the CDA [Common Decency Act]

Dit jaar vier ik een soort leesjubileum. Zo meteen is het vijfentwintig jaar geleden dat ik in de bieb voor het eerst boeken mocht lenen van de volwassenenafdeling. Dat was nog een strijd, want ik had de jeugdafdeling al zo veel jaar eerder uit.

Maar toen begon het lezen dan eindelijk echt.

Toch is dit idee van een leesjubileum niet helemaal eerlijk. Natuurlijk was de gewoonte al veel eerder gevestigd, zelfs al was het daarvoor veel moeilijker om aan leuke boeken te komen.

Laatst linkte ik naar een prachtverhaal van Clive James, waarin die vertelt welke pulp hij allemaal las voor hij serieuzere boeken leerde waarderen. Daarbij ging het hem erom uit te leggen hoe nodig al die flutboekjes zijn geweest om van het lezen te leren houden.

Ik had steeds in mijn gedachten ook eens zo’n verhaal te schrijven. Over wat ik allemaal aan boeken verslond voor het echt lezen werd. Wat me weerhield was dat het niet zo’n heel interessante geschiedenis opleverde. Wat had ik nu meer gelezen dan leeftijdgenoten ook al deden, behalve dan simpelweg misschien wat meer?

Tot er een herinnering kwam, via de RSS-feed van een Gutenberg-website.

Frederick Schiller Faust. Had ik mijn jeugd niet verlezen aan boeken van hem? Toegegeven, toen kende ik die bijna pathetisch literaire naam van de schrijver niet. Mij was alleen het pseudoniem Max Brand bekend. Van de kojbojboekjes.

Nu verbaast het me dat oerteksten van die boekjes zo oud blijken te zijn. Tachtig jaar is niets. Geen wonder dat ze inmiddels deels tot het publiek domein zijn gaan behoren.

Eigenlijk moet ik er nu éen gaan herlezen, om te zien wat me toen boeide. Behalve dan dat er naast alle voorspelbare elementen van het genre kojbojboek er ook altijd iets echts was aan de verhalen.

Moet een herinnering onderzocht worden om na te gaan of het de moeite waard is die te blijven koesteren?

Van Max Brand onder meer online:
- Alcatraz;
- Trailin’ ;
- Bull Hunter;
- Gunman’s Reckoning;

Nice essay about the appeal of the once famous British historian A.J.P. Taylor, by Geoffrey Wheatcroft:

One last legacy of Taylor’s career is the “journo-don.” He blazed a trail later followed by Simon Schama, Niall Ferguson and others. First a reputation is established by works of authentic scholarship, then come the broader books of high vulgarisation, then the television series, full of glib generalisations and, too often, of downright howlers. But wasn’t Taylor himself following the great tradition of Macaulay as a popular historian? Maybe the comparison is all too apt. As Lord Acton said, Macaulay’s opinions were “utterly base, contemptible and odious,” his writing “flashy and superficial,” which is true of my boyhood hero Taylor, I now fear. Acton went on to say that even he, the most unsympathetic of his critics, could still think Macaulay one of the greatest of writers, and I still think Taylor at his best a very good writer. The pity of it is that he too was so often “pleasant reading, and key to half the prejudices of our age.”

Hitchens on the political correctness involved in our dealing with the Islamic cartoon protests:

The incredible thing about the ongoing Kristallnacht against Denmark (and in some places, against the embassies and citizens of any Scandinavian or even European Union nation) is that it has resulted in, not opprobrium for the religion that perpetrates and excuses it, but increased respectability!

Waarom brengt De Volkskrant, of Nu.nl vandaag pas als nieuws dat het ministerie van Binnenlandse Zaken een centrale database aanlegt met biometrische informatie van alle Nederlanders?

Niet dat dit geen groot nieuws is, maar ik logde daar op deze plek vorig jaar al over.

In een latere beschouwing uit mei 2005 linkte ik ook nog naar de bron van die kennis, en deed ik een poging vast te stellen waarom er überhaupt zo’n database moet komen.

Moet ik nu teleurgesteld zijn in het onvermogen van de Nederlandse nieuwsmedia om nieuws te herkennen als het zich aandient? Of dien ik toch blij te zijn dat er nu eindelijk eens meer aandacht is voor die merkwaardige neiging van onze overheid om Big Brother te willen worden?

Wat is te oud in de technologie?

Wie een TV heeft die een deel van het kabelaanbod niet ontvangen wil, kan daarin reden zien om een nieuwe te kopen. Een alternatief is om de TV-tuner van de videorecorder te gebruiken om die ontbrekende kanalan te zien. Of om een settop-boxje voor digitale ontvangst bij de kabelexploitant te bekomen. Wat maakt het uit hoe het signaal het scherm bereikt?

Maar met internet?

Grappig met internet is op het moment dat het zich in verschillende tempo’s ontwikkeld. Enerzijds is er de groeiende populariteit van breedband, waardoor computerbezitters van alles opgedrongen wordt dat maar veel bandbreedte neemt. Zoals dat merkwaardige idee dat mensen graag TV zouden kijken op hun computer. Anderzijds moet ook de mobiele beller aan het internet, terwijl zijn toestel daar nog een te zwakke computer voor is met een te petieterig schermpje.

Zo bezien is mijn laptop van ver uit de vorige eeuw nog altijd een rekenmonster.

En ach, het ding surft, en mailt, en verwerkt nog tekst dat het een lust is. Vraag was alleen of het nog loonde er opnieuw in te investeren.

Toch kocht ik een nieuwe accu. Vooral om onderweg ongestoord te kunnen typen, in de trein. En nu moet die accu getest, en blijkt die ruim vier uur stroom te leveren na een koude start. Vier uur en twintig minuten net. Die werkduur zou zelfs nog langer kunnen zijn als ik het beeldscherm minder helder zet, maar dat wil ik niet.

Vier uur sap, dat is van hier naar Maastricht. Fijn toch hoe de aanschaf van een niet eens noodzakelijke accessoire oude technologie ineens nieuw leven inblaast. Op naar de tien jaar nuttig gebruik nu maar dan.

Het vuil wordt hier eens in de veertien dagen opgehaald, maar ik mis dat nogal vaak. Doet er ook niet heel veel toe, de grijze rolcontainer is aan de grote kant voor mijn eenmanshuishoudentje. Een maand later het vuil bij de weg zetten, kan heel goed. Een keer in de anderhalve maand ook.

Laat ik de vuilcontainer tien keer per jaar naar de weg rollen. Een tuin heb ik niet, dus die groene container staat al jaren ongebruikt in de schuur. Oud papier wordt ingezameld door de scholen hier.

Inmiddels weet ik tot welk fantasietarief de afvalstoffenheffing nu is opgetrokken. Elke keer dat ik die vuilcontainer aan de weg zet, kost me dat ruim 24 euro. Een dikke vijftig gulden is dat, in echt geld. Voor dat geld kan ik de rotzooi bijna laten verschepen, naar een land heel ver weg.

Gelukkig maar dat het met de rioolrechten nog meevalt, anders ga ik nog zitten berekenen wat elke keer doortrekken me kost.

Maar zelfs al zou ik alleen bij de buren naar de wc gaan, betalen moet ik toch. Mooie uitvinding, dat belasting heffen. Maar doe toch niet net of het bedrag dat geheven wordt ook alleen maar dat doel betreft.

6. Als ik mijn reserve-PC wil gebruiken, om te scannen of een schijfje te branden, moet dat met beleid gebeuren. Pas een halve minuut nadat er stroom op de apparatuur is gezet, mag die aan. Anders gaat er een of andere puls van die computer naar de netwerkswitch, waardoor die op tilt gaat en alle verkeer op het hele netwerk ineens onmogelijk wordt, inclusief internettoegang;
7. Windows XP met Servicepack 2 gaat even op tilt als dat systeem meer dan 10 verbindingen tegelijk via TCP/IP moet verwerken. Fijn om te weten als je net je router met Windows XP en Servicepack 2 hebt uitgerust;
8. De levensduur van moederborden schijnt beperkter te zijn dan die van harde schijven. Probleem is alleen dat een stervend moederbord eerst nog heel wat slachtoffers onder de andere apparatuur in zo’n PC-kast kan maken, voor dat daar de echte oorzaak van duidelijk wordt;
9. Als het tweede IDE-kanaal op mijn hoofdcomputer weer eens uitvalt, is het enige dat helpt de stroom voor minstens 72 uur van het apparaat af te halen. Kabels vervangen, naar zekeringen kijken, het heeft allemaal geen zin. Nu ik de remedie weet, zal een verklaring vast ook wel een keer volgen;

Eerdere holle stemmen

In september blies de UCI nog hoog van de toren hoe schandalig het was dat L’Équipe over de originele testformulieren zou beschikken met de handtekening. Zat er een klikspaan in eigen gelederen…

Dit alles impliceert alleen nu wel dat Armstrong in 1999 EPO gebruikt heeft; hoe dubieus de methoden ook zijn geweest om deze informatie aan te tonen. Niet dat dit dopingebruik me verbaast trouwens. Alleen is het zo nutteloos een al gepensioneerde sporter te beschuldigen.

[zie hele voorgeschiedenis]