‘T is al laat in de nacht. Doodstil is ‘t huis.
Niets hoor ‘k dan klokgetik en gasgesuis.

Met dwaze drukte zie ‘k de slinger gaan,
Opglanzend, doffer glimlicht, af en aan.

‘T is, of me in ‘t domme ding verscheen
De wijze Tijd, en ernstig knikte: Neen.

De tafel ligt vol opgeslagen boeken:
Mijn leven heb ‘k vermorst met wijsheid zoeken.

[fragment]

Dèr Mouw