Fijn aan het boekenprogramma van Adriaan van Dis is dat het niet meer wordt uitgezonden. Nu kan de herinnering onbezoedeld blijven. Ik was er van onder de indruk als jongetje in de provincie. Tegenwoordig kost het me veel meer moeite enthousiasme op te brengen voor een boekenprogramma op de TV.

Ik lees liever.

Maar door Adriaan van Dis merkte ik wel wat bewondering doet. Ik vond hem een goed interviewer, en meende alleen daarom al dat hij ook een interessant schrijver was. Het kostte enige boeken om in te zien dat zijn werk mij niets te bieden heeft.

Door die teleurstelling daalde de man aanzienlijk in mijn achting. Ik ergerde me ineens aan zijn manier van spreken. En ook toen Van Dis ‘Zomergasten’ presenteerde, vond ik het bijvoorbeeld vervelend als hij met enig dedain blijk van gaf niets van sport te weten.

Dan spreek ik nog niet eens over die plagiaataffaire.

Maar goed, toen werd hij ineens zelf geïnterviewd, en maakte hij mij zo aan het lachen, dat hij zijn eer herstelde, voor mij.

Zolang ik hem maar niet hoef te lezen.

click image to play. 1.30 minutes