1. In alle dopingnieuws trof mij het verhaal van de Amerikaanse sprinter John Capel, inmiddels geschorst vanwege het gebruik van het o zo snelheidsbevorderende cannabis.
    
2. Opvallend achtergrondverhaal in NRC-Handelsblad over wat bloeddoping is, waarin en passant alle Vlaamse veldrijders beschuldigd worden van vals spel.
    
3. De Nederlandse expert op het gebied van bloeddoping is een huisarts, die schaatsers heeft begeleid. Wat zegt dat over hun prestaties?
    
4. Dokter Fuentes, die nu in Spanje in de bak zit, is een gyneacoloog. Huisarts, gynaecoloog. De experts zijn dus eigenlijk amateurs, wat dat gespeel met hormonen ineens nogal eng maakt. Niet dat ik specialisten in deze wel vertrouw, overigens.
    
5. Speculatie bij de VRT: die Italiaanse dokter Cecchini waar Thomas Dekker en nog wat renner bij zweren, was nogal goede vriendjes met Fuentes. Heeft Rabobank Dekker hem daarom uit voorzorg terugtrokken uit de Tour?
    
6. Andere opmerking bij de VRT: het voor wielrenners belastende materiaal dat gevonden werd bij die Fuentes gaat terug tot 2003. Als er renners schuldig worden bevonden, wat betekent dit dan voor de uitslagen die ze de afgelopen jaren reden? Worden die geschrapt?
    
7. Kunnen mensen dus met terugwerkende kracht bijvoorbeeld klassiekers gaan winnen? Touretappes?
    
8. De Britse sprinter Dwayne Chambers zag deze week alle prestaties doorgestreept die hij in de jaren 2002-2003 behaalde. Maar hij heeft inmiddels zijn schorsing wegens dopinggebruik uitgezeten, en loopt weer. De atletiekbond IAAF liet hem overigens pas gaan, nadat hij alle prijzengeld had terugbetaald, behaald in de periode daarvoor.
    
9. Omrop Fryslân is altijd er altijd goed in om Friezen die iets kunnen op een soms wat lachwekkende wijze te eren. Zo werd de 102e plaats van provinciegenoot Pieter Weening in de proloog van de Tour gevierd met de optimistische kop:
   

   Weening 37 tellen fan giele trui

Levels have crept up over the last decade though, and alarmingly so. Nevermind is 6-8dB quieter than, say, Hopes & Fears by Keane—to contextualise this, those 6-8dB will make Nevermind sound approximately half as loud. On most modern CDs the music is squashed into the top 5 dB of a medium that has over 90 dB of range. [...] Think of the classic, exciting Pixies formula again—it doesn’t exist anymore, because those dynamic leaps have been ironed out. Keane should NOT be twice as loud as Nirvana.

Nick Southall, on why contemporary CD’s are boring to listen to

De Volkskrant organiseert op het moment een wedstrijd om zo goed mogelijk columnist Martin Bril te imiteren. En Joost Zwagerman liet het volk al weten dat daarvoor meer nodig is dan enkel wat stopwoordjes van hem overnemen.

Tja.

Maar vergelijk nu eens de grapjes die ik hier donderdag maakte over de VVD-er Bruno Bruins, met de opening van Bril’s column vandaag. En bedenk hoe vaak u de laatste tijd elders las ‘de gedachten gaan uit’.

Misschien moet ik nu een column insturen naar de Volkskrant, waarin ik Bril imiteer zoals hij mij imiteerde.

Enfin. Het was mij een genoegen.

Er zat enige opbouw in, dat toewerken naar de climax. Vorig jaar was alle plaatselijke verkeer maandenlang verstoord door de aanleg van de rotonde. Toen liep de bouw van de fietsbrug enorme vertraging op; er waren geen lassers te krijgen om het ding in elkaar te zetten.

Vervolgens moest ik maanden toekijken hoe de langste fiets- en voetgangserbrug in het noorden er weliswaar was, maar niemand er over mocht. In plaats daarvan werd er een levensgevaarlijk oversteekplaatsje geïmproviseerd, aan de verkeerde kant van de weg.

En toen ik er dan eindelijk over mocht, bleek dat de bouwers zo veel split op het wegdek hadden gestrooid dat er nauwelijks te fietsen viel.

Hawar.

Leon de Winter (ach ja die) bracht in een interview met Der Spiegel een argument naar voren over de blinde domheid van minister Verdonk dat ik nog niet zo was tegengekomen, ergens.

Toegegeven, mevrouw heeft ook hoogstens maar mijn oppervlakkige belangstelling.

Maar het argument van De Winter is heel simpel. Toen Verdonk met zo’n enorme stelligheid verklaarde dat mevrouw Hirsi Ali nooit de Nederlandse nationaliteit had gehad, verklaarde zij daarmee ook alle besluiten van de Tweede Kamer van de afgelopen jaren nietig. Immers, Hirsi Ali geen Nederlandse, dan het parlement een lid te weinig, en dus onwettig.

I think you’re wonderful and so does everyone else.

Just as Jackie Kennedy has a baby boy, so will you–even bigger.

You will meet a tall beautiful blonde stranger, and you will not say hello.

You will take a long trip and you will be very happy, though alone.

You will marry the first person who tells you your eyes are like scrambled eggs.

In the beginning there was YOU–there will always be YOU, I guess.

You will write a great play and it will run for three performances.

Please phone The Village Voice immediately: they want to interview you.

Roger L. Stevens and Kermit Bloomgarden have their eyes on you.

Relax a little; one of your most celebrated nervous tics will be your undoing.

Your first volume of poetry will be published as soon as you finish it.

You may be a hit uptown, but downtown you’re legendary!

Your walk has a musical quality which will bring you fame and fortune.

You will eat cake.

Who do you think you are, anyway? Jo Van Fleet?

You think your life is like Pirandello, but it’s really like O’Neill.

A few dance lessons with James Waring and who knows? Maybe something will happen.

That’s not a run in your stocking, it’s a hand on your leg.

I realize you’ve lived in France, but that doesn’t mean you know EVERYTHING!

You should wear white more often–it becomes you.

The next person to speak to you will have a very intriquing proposal to make.

A lot of people in this room wish they were you.

Have you been to Mike Goldberg’s show? Al Leslie’s? Lee Krasner’s?

At times, your disinterestedness may seem insincere, to strangers.

Now that the election’s over, what are you going to do with yourself?

You are a prisoner in a croissant factory and you love it.

You eat meat. Why do you eat meat?

Beyond the horizon there is a vale of gloom.

You too could be Premier of France, if only … if only…

Frank O’Hara

Fijne vignetten van Joost Swarte in de boekenbijlage van NRC-Handelsblad vandaag. Voor iemand als ik, die er een boeklog op na houdt tenminste.

[deze tekening is er een uit een reeks van twaalf die later als kalender op de markt zal worden gebracht]

Een week later werd Bruno Johannes Bruins dan toch beëdigd als staatssecretaris voor onderwijs, cultuur & wetenschappen. Als is dat dan technische gesproken in een ander kabinet dan waarvoor hij gevraagd was.

Bruins’ enige ervaring met onderwijs is overigens dat hij dat helemaal zelf enige jaren genoten heeft.

Nee, Bruins was altijd meer van de autootjes en de verkeersdrempels. Niet uitgesloten mag worden dat zijn enige prestatie op gebied van onderwijs is dat hij weleens een oversteekplaats bij een school wat veiliger heeft laten maken. Dit lijkt me een grove schoffering van de onderwijssector, maar die zal zich daar ongetwijfeld gewoon weer bij neer leggen. Lobbyen hebben ze nooit gekund, daar bij de universiteiten en hogescholen.

’s Ochtends vroeg, tijdens het hazegrauwen nog, hoor ik iemand scharrelen onder mijn raam. Er wordt daar onhandig gesleept met iets. Een tuinbank? Een stoel?

Meteen zit ik rechtop op bed. Volledig wakker naar mijn idee.

Alle ramen aan de achterkant van mijn huis staan open. Toch kan een inbreker niet zo maar naar binnen stappen. Erg veel ruimte om te manoeuvreren is er niet achter de ramen.

En dan nog.

Die paar tellen dat ik helder ben, heb ik al afgewogen wat er in mijn buurt aanwezig is om een insluiper te lijf te gaan. Maar dat valt wat tegen. Kussengevechten zijn alleen leuk als spel. Dan bedenk ik het best mijn dekbed als een net over de snoodaard te gooien die denkt hier in te kunnen breken.

Dat idee ontspant me genoeg om te gaan liggen. Weer in slaap te vallen ook, als meer geluid van buiten uitblijft.

Niet dat het WK Voetbal, Wimbledon, of de Tour de France me werkelijk boeiden de afgelopen tijd. Maar nu die toernooien zijn afgelopen, en de ronde een rustdag kent, is de dag op TV ineens wel erg zonder gebeurtenissen waarvan de afloop nog bij niemand bekend is.

Al verdom ik het toch om ter compensatie naar dameshockey te gaan kijken.

Microsoft is vandaag officieel gestopt met de ondersteuning van Windows 98. Heel veel deed het bedrijf er ook al niet meer aan, maar op kritieke lekken kwam soms nog een pleistertje. Nu dus niet meer. Het besturingsysteem zou helemaal opnieuw ontworpen moeten worden, om de lekken te dichten die er in schijnen te zitten.

Ik begrijp die mededeling niet zo heel goed. Lekken waarin dan? Voor wie dat active scripting uitzet, een vuurmuur opricht, en met Opera rondsurft?

Tot voor kort draaide ik Windows 98 nog op mijn antieke notebook. Die is zo oud dat ik bij aanschaf nog speciaal een bon in moest vullen als ik Windows 98 wilde, in plaats van Windows 95, of Windows NT.

Over het besturingssysteem heb ik nooit klachten gehad, al ontdeed ik het wel volledig van alle actieve bureaubladen en andere ongevraagde rotzooi waarmee Microsoft dacht het internet te kunnen gaan domineren, indertijd.

98Lite was mijn vriend daarbij. Maar de tijd schreed voort, en ik kreeg al maar meer randapparatuur in bezit waarvoor geen drivers meer waren te vinden. Wilde ik mijn telefoon als modem gebruiken onderweg, kon dat al niet eens meer.

Dus moest er iets anders.

Grappig eigenlijk wel dat mijn afscheid van Windows 98 zo ongeveer samenvalt met dat van de fabrikant.

En merkwaardig ook de constatering dat een besturingssysteem net zo lang meegaat als een gemiddeld huisdier; waarbij een andere parallel dus moet zijn dat ook OS’en als puppy leuker zijn dan wanneer ze oud, traag en incontinent worden.

Parkour, of maak de wereld uw speelplaats. Bekijk hier wat videootjes.

Verbijsterend.

Weet iemand waar dit een fragment van is? Al die video op het web is aardig, maar metadata wordt er maar zelden bij gegeven.

Ik vind die hond zo leuk…

[ Dat het liedje The Lion Sleeps Tonight" heet, weet ik wel.]

Heating and air-conditioning: Living in an environment that is excessively cold or warm forces the body to expend calories to maintain a normal body temperature and thus may keep weight down. In addition, high ambient temperatures seem to kill appetite. So, turning up the air conditioning in the summer may pad on extra pounds.

Syndney Spiesel about research on obesity

Merkwaardig aan de hedendaagse technologie vind ik dat er altijd zo veel praat is over wat er nog komen moet. Alle luchtfietserij. Computerbladen en -websites staan vol over Microsoft Vista, terwijl dat besturingssysteem pas komend jaar op de markt komt. Daarna zal het nog minstens een jaar geplaagd zal worden door vreselijke kinderziekten.

Laat mij daarom eens wat terugkijken.

Voorlopig komt dat Vista er bij mij niet in. Nee, sterker nog. Nadenkend over mijn ervaringen met Windows 98 werd me duidelijk dat mijn wensen over besturingssystemen erg simpel zijn. Het boeltje dient stabiel te werken [en dat te blijven doen], en het moet redelijk eenvoudig zijn om er nieuwe randapparatuur of software op te installeren.

Verder maakt het me niet uit wie zo’n besturingssysteem gemaakt heeft. Perfect zijn ze toch nooit.

Wat dat betreft waren sommige dingen vroeger wel beter. Twintig jaar geleden werkte ik veel op een Acorn computer. Het enige wat dat ding uit zichzelf kon, was na het opstarten herkennen dat die een floppydrive had. Vervolgens was het aan mij om het schijfje met het besturingssysteem van de dag te kiezen, naar gelang de taak die me te wachten stond. Daar kan geen triple of quadruple boot-PC tegen op.

Iets van dat elementaire gemak heb ik altijd trachten te bewaren. Het werken met de Apple Macintosh begin jaren negentig werd nog leuker toen ik alternatieve systemen van floppy ging draaien, en later zelfs van zip-schijf. Werkgeheugen kostte toen nog minstens 100 gulden per megabyte; soms was het raadzaam om intensieve taken onder System 6 te doen, omdat System 7 alleen al te veel vroeg van de machine.

Wat ik het meest betreurde aan de uiteindelijke overstap naar Microsoft’s Windows was dat ik ineens niet meer begreep welke onderdelen van het besturingssysteem wat precies deden. Ik heb het OS ook altijd veel te chaotisch gevonden; want opgebouwd uit te veel bestandjes en bibliotheekjes.

Werken met Windows geeft me nog altijd het gevoel dat ik me heb uitlever aan iets dat zich meestal niet zo gedraagt als ik wens. Dat er uiteindelijk toch iets van begrip groeide, was alleen omdat er zo vaak iets mis is gegaan.

Neem nu dat register van Windows, die onhandige database van alles wat er op een PC wordt geïnstalleerd. En nog zo veel meer. Het heeft me altijd enorm geërgerd dat dit ding zo makkelijk vervuild raakt, wat altijd ten koste gaat van de stabiliteit en de snelheid van een systeem.

Ik maak mede daarom steeds meer gebruik van software die aangepast is voor gebruik van een verwijderbaar medium, als een CD of een USB-stick. Die programmatuur hoeft niet eerst geïnstalleerd te worden en vervuilt daarmee het register niet.

Maar goed. Software. Dat is alweer een ander verhaal.

Dit is het eerste deel van een zomerserie op eamelje.net : wordt vervolgd.

Andres Segovia. Gavotte I & II -BWV 1012

[En ja, ik weet dat dit in de browser Opera nog niet helemaal perfect werkt. Het is a heel wat dat embedden van bestanden van buiten eindelijk lukt]

In the final analysis, it is the relative slightness of this novel, rather than anything lost in translation, that may cause the uninitiated reader to wonder why Hermans has been hailed as one of the greatest postwar European writers. Beyond Sleep is an engaging yarn once it hits its stride, intermittently thought-provoking, frequently funny, well worth investigating. But there are darker, stronger Hermans works [...]

The Guardian reviews a translation of Nooit meer slapen

De Duitsers hebben gelijk. Zo tergend saai als de Tour de France was onder het schrikbewind van Lance Armstrong, zo saai is die ook zonder hem.

Donderdagmiddag was er even een interessant half uurtje op de laatste helling van de dag. Geloof ik dan maar. Ik was niet thuis, dus moet afgaan op wat anderen erover zeiden.

Maar niemand van belang viel aan toen.

Saai.

Heel erg saai.