Microsoft is vandaag officieel gestopt met de ondersteuning van Windows 98. Heel veel deed het bedrijf er ook al niet meer aan, maar op kritieke lekken kwam soms nog een pleistertje. Nu dus niet meer. Het besturingsysteem zou helemaal opnieuw ontworpen moeten worden, om de lekken te dichten die er in schijnen te zitten.

Ik begrijp die mededeling niet zo heel goed. Lekken waarin dan? Voor wie dat active scripting uitzet, een vuurmuur opricht, en met Opera rondsurft?

Tot voor kort draaide ik Windows 98 nog op mijn antieke notebook. Die is zo oud dat ik bij aanschaf nog speciaal een bon in moest vullen als ik Windows 98 wilde, in plaats van Windows 95, of Windows NT.

Over het besturingssysteem heb ik nooit klachten gehad, al ontdeed ik het wel volledig van alle actieve bureaubladen en andere ongevraagde rotzooi waarmee Microsoft dacht het internet te kunnen gaan domineren, indertijd.

98Lite was mijn vriend daarbij. Maar de tijd schreed voort, en ik kreeg al maar meer randapparatuur in bezit waarvoor geen drivers meer waren te vinden. Wilde ik mijn telefoon als modem gebruiken onderweg, kon dat al niet eens meer.

Dus moest er iets anders.

Grappig eigenlijk wel dat mijn afscheid van Windows 98 zo ongeveer samenvalt met dat van de fabrikant.

En merkwaardig ook de constatering dat een besturingssysteem net zo lang meegaat als een gemiddeld huisdier; waarbij een andere parallel dus moet zijn dat ook OS’en als puppy leuker zijn dan wanneer ze oud, traag en incontinent worden.