• My favourite Grumpy booklogger has collected some of his best postings in a book, that is reviewed here;
• All literature is chick-lit, these days. I wonder what this tells about me;

Bij het werken aan mijn websites wreekt zich dat ik zo gewend ben met bepaalde software te werken. Photoshop is al sinds versie 1.0 mijn standaardgereedschap voor het bewerken van beeld. Maar Photoshop werkt weer niet op Linux. Terwijl Linux me nu net het best in staat stelt de innerlijke mechanismen van mijn websites onder controle te houden.

Bij zulke dilemma’s is de oplossing meestal een compromis, en ik heb ervoor gekozen dan maar een Apache-webserver en MySQL-database onder Windows te draaien, als het zo uitkomt.

Dit deed ik altijd met XAMPP. Maar om een of andere reden raken de instellingen van de webserver onder XAMPP nogal eens gecorrumpeerd. Daarom vertrouw ik dit pakket niet helemaal meer.

Nieuwe versies dijden toch al te sterk uit naar mijn zin trouwens, met allemaal functies waar ik niets mee had.

Sinds enige maanden draai ik daarom een test-servertje via WOS Portable, en dan de kleine versie ook nog, zonder phpMyAdmin. Want, het nut van phpMyAdmin is sterk afgenomen, sinds ik voor de meeste taken MySQL Administrator gebruik.

MySQL Administrator laat me namelijk online dingen doen die mijn domeinhost onmogelijk heeft gemaakt in de versie van phpMyAdmin die daar draait.

Ook heb ik met MySQL Administrator nog eens een project kunnen redden van mijn harde schijf, nadat de webserver in XAMPP weer eens hopeloos corrupt was geraakt. De MySQL-server deed het namelijk nog wel. En ach ja, gereedschap dat redt, daar blijf ik een zwak voor houden.

Evenmin pruts ik vaak genoeg aan mijn websites om er ooit goed in te worden. Zoals het nu gaat, zonder fundamentele kennis over object geöriënteerd programmeren, zo kan het nog net.

It should also be recognized that Washington’s primary concern, as in the past, is not Israel and Lebanon, but the vast energy resources of the Middle East, recognized 60 years ago to be a “stupendous source of strategic power” and “one of the greatest material prizes in world history.” We can expect, with confidence, that the US will continue to do what it can to control this unparalleled source of strategic power.

Noam Chomsky, interviewd in CounterPunch

De afgelopen week verdiepte ik mij wat in de serieuze boeken van Milo Manara. Die maakt hij namelijk ook, al staat hij dan vooral bekend als tekenaar van blote meisjes.

Helaas viel dit niet mee. Ik zag nogal wat pretentieus gedoe.

En toch was er ook éen positieve uitzondering, die me liet nadenken over wat er met het stripverhaal zou kunnen, maar nog niet gelukt is…

Zie ook:
boeklog 443: The Great Adventure
boeklog 445: An Author in Search of Six Characters
boeklog 446: Dies Irae
boeklog 450: Perchange to Dream

Mijn boeklog ziet er vanaf nu wat anders uit. Maar nog grotere veranderingen zijn onder de motorkap aangebracht, al werkt nog niet alles naar mijn zin.

Zo is er nu eindelijk, op verzoek, ook een alfabetische titelindex. Wat mij nog niet zint, is dat die er meestal meer dan tien tellen over doet om überhaupt te reageren.

En, door de structuur van de database achter de website lukt het me nog steeds niet goed een alfabetische index met schrijversnamen te genereren. Enfin.

Door een tip van Ronald over tag-software is het me eindelijk gelukt een alfabetische lijst met de auteurs op mijn boeklog aan te maken.

Daardoor weet ik nu 283 schrijvers behandeld te hebben. Gerrit Komrij [16] het vaakst, gevolgd door Ethel Portnoy [9] en Rudy Kousbroek [9].

Omdat ik software van Engelstaligen gebruik, is er nu wel weer de ergernis dat die klinkers met accenten behandelt als vreemde tekens. Britta Böhler komt in de lijst na F.J.J. Buytendijk. Maar goed, perfect wordt het toch nooit. En ergernis alleen helpt niet.

En waar ik ook de pest over in heb, is dat ik altijd al velden aan de berichten toevoegde met de voornaam en achternaam van de schrijver. Dat is nu te zien in de titels van de berichten op archief- en categorie-pagina’s. Maar om éen of andere reden wilde die data buiten dat soort pagina’s niet netjes met me meespelen. Dus was gisteravond nogal wat dom typwerk van mij gevraagd.

Enfin. Dit moet het de komende 20 maanden dan maar weer doen, lijkt me.

Een pallet met bekertjes yoghurt maakt helemaal geen lawaai als die valt. Misschien ben ik te verwend geraakt aan spectaculaire crashes van torens aan opgestapelde blikken, zoals gezien op TV. Maar dit was een tegenvaller. Gebeurt er eens iets in mijn leven, maakt het geen geluid.

Ook schrok ik niet. De val zat er uren van tevoren al aan te komen. Misschien dat die voorspelbaarheid er aan bijdroeg dat de gebeurtenis als gebeurtenis tegenviel.

Ik heb ook al geen filmpje [Sorry, Cockie].

Kon ik het toch niet laten…

Een prachtige op beginletter sorterende index van boektitels had ik. Maar minder prachtig was dat het gemiddeld ruim dertig seconden duurde voor dat ding wat informatie terug gaf.

Is dat ook maar een volledige titellijst geworden. Kostte niet zo veel moeite dat proces te automatiseren, gezien alle handelingen die al waren verricht. En nu kreeg ik ook de mogelijkheid om aan te geven welke dichter bij wat voor Verzameld werk hoorde.

Veel jubilea zijn er alleen maar omdat een gebeurtenis veel later betekenis kreeg. Laatst werd gevierd dat het wereldwijde web vijftien jaar bestond. Maar vijftien jaar geleden was het www helemaal niet interessant, en veertien jaar geleden ook niet. Ik gopherde toen nog overal heen, en postte weleens iets op usenet. Natuurlijk was er e-mail, en met telnet was ook van alles te vinden, maar daarmee hield het internet wel op toen.

Met de populariteit van het www ontstonden er wel steeds meer mogelijkheden om zelf een website te publiceren.

Ook ik heb dat gedaan. Ik heb zelfs nog les gegeven over hoe dat moet, met die opmaaktaal html. Toen dat hele html nog niet zo gek veel kon trouwens.

Interessanter was tien jaar geleden al wat een webserver allemaal kon met scripts. Maar zelf scripts schrijven, had ik geen zin in. En steeds weer met html webpagina’s aanmaken, bleef me te omslachtig.

De misschien wel belangrijkste reden dat ik vijf jaar geleden met dit weblog begon, was dat er ineens gratis scripts beschikbaar kwamen om snel berichtjes te plaatsen online .

Greymatter heette het eerste CMS dat ik gebruikte, en een groot probleem ervan was dat van alles op de server helemaal herbouwd werd als ik een berichtje had gepost. Dat duurde me al gauw te lang. En het proces ging ook weleen mis.

Maar andere weblog-software had weer andere problemen. Dit weblog heeft sinds Greymatter nog op Movable Type en Nucleus gedraaid. Maar beide hadden zo hun eigenaardigheden die me niet bevielen. Dat trage herbouwen na ieder bericht bleef bij Movable Type, en Nucleus was me te zeer geschreven voor blind aan techniek verslaafde geeks.

Het duurde tot b2cafelog en de opvolger Wordpress beschikbaar kwamen dat ik eindelijk software vond die me toestond mijn weblog ook onder de pagina naar mijn zin te kneden .

En Wordpress is de afgelopen jaren steeds populairder geworden, wat betekent dat er ook steeds meer mensen extra toepassingen voor bedenken. Op mijn boeklog maak ik inmiddels dankbaar gebruik van de inventiviteit van anderen.

Maar, deze vakantie heb ik wel gemerkt dat Wordpress 2.0.4 heel anders in elkaar zit dan Wordpress 1.2.2, waar dit weblog nog op draait. Mijn boeklog was onder de motorkap nog wel aardig op te voeren. Voor eamelje.net moest ik dat maar niet doen. Er zijn te veel berichten met links naar onderliggende video- en audiospelers die bij een upgrade allemaal veranderd moeten worden, en meer van dat soort nutteloos werk.

Na vijf jaar heeft eamelje.net in elk geval technisch dan toch zijn definitieve vorm gevonden.

Uiterlijk, en inhoudelijk kan er nog van alles veranderen.

Gek op geschuimde melk ben ik, voor een lekkere slobberbak met koffie verkeerd. Vervelend was alleen dat de bodem van de melkkoker altijd aankoekte, en niet erg makkelijk schoon te maken is. Dat weerhield me ervan om altijd zo maar even wat melk op te zetten.

Tot ik vandaag bij het zappen naar nieuws op TV terloops een handige tip hoorde die nog werkt ook.

Doe voor er melk ingaat eerst water in de melkkoker, en gooi dat er dan weer uit. Is de bodem nat, dan koekt die niet aan.

Nou ja.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Frans de Waal, die van de apies, heeft natuurlijk ook een evolutionaire verklaring voor de burqah en de kuisheidsgordel.

De Waal: [...] The development of family entities has another, more important consequence. It enables men to cooperate far more effectively. Instead of constantly competing for the women with other men, each man essentially has a partner assigned to him, one with whom he can establish a family.

SPIEGEL: He forces her to stay at home, while he goes out into the world with his buddies to build bridges and land on the moon?

De Waal: Something like that. But there is still one problem. In this type of system, it becomes extremely important for a man that his wife not have sex with anyone else, which would mean that he ends up having to raise someone else’s offspring.

Aardigste TV-programma dat ik de laatste tijd zag, of beter: wat voor mij op harddisk werd vastgelegd, is ‘Trust me… I’m an economist’.

Het wordt alle vrijdagen uitgezonden om 20.00 uur uitgezonden op BBC2, en gaat over de economie van het alledaagse leven.

Bijvoorbeeld, waarom kost water in een flesje in de supermarkt meer dan melk? Is er eigenlijk wel een rechtstreeks verband tussen de productiekosten van iets, en waarvoor het in de winkel wordt aangeprijst?

Komende vrijdag zal het gaan over de vraag waarom werk meestal zo vervelend is.

De wat zijige presentatie is in handen van econoom Tim Hartford, auteur van onder meer The Undercover Economist.

Het raadsel over wat er gebeurd is tussen minister Verdonk en Ayaan Hirsi Ali heeft zich vergroot. Ondanks de documentaire die Nova gisteravond uitzond.

Eerder verduidelijkte Twan Huys al, die deze documentaire maakte, dat Hirsi Ali en Verdonk grote vriendinnen zijn geweest. Verdonk belde weleens huilend op, omdat ze het zo erg vond dat haar vriendin naar de VS had moeten vluchten, om alle bedreigingen. Fragment 2.14 minuten:

[ Beluister het hele interview hier. ]

Die vriendschap was algemeen bekend, wat deze scene tijdens dat ellenlange Kamerdebat over het Nederlanderschap van Hirsi Ali ineens tot slecht geacteerd volkstoneel maakt.

Maar Verdonk ruikt macht, omdat ze steeds maar hoort veel voorkeursstemmen te gaan trekken. Ze is intelligent genoeg om te begrijpen wat dit voor haar positie betekent. Helaas heeft ze de afgelopen jaren ruimschoots aangetoond niet slim genoeg te zijn om haar beperkingen te zien.

Leest ook Opa Buiswater, of Felix Rottenberg over deze

[bijdrage op verzoek, ook om de faq van mijn boeklog aan te vullen]

Leest u boek voor boek, of bent u in meerdere boeken tegelijk bezig?

Als ik een boek lees dat het best in éen keer uitgelezen kan worden, gaat al mijn belangstelling naar dat ene boek. Maar doorgaans heb ik meerdere boeken onder handen. Juist omdat er nogal wat zijn die met mate genuttigd moeten worden. Hoofdstuk voor hoofdstuk, verhaal voor verhaal. Pagina voor pagina.

Op het moment lees ik er vijf [zie foto]. Daarvan heb ik One Man’s Meat al bijna helemaal gelezen, maar is me nog niet duidelijk of ik H.C. Andersen’s dagboeken en Hunter S. Thompson’s brievenboek ooit zal uitkrijgen.

Andere momenten zijn er tien, soms is het er geen.

Hoeveel uren besteedt u per dag aan lezen?

Een uur, anderhalf uur gemiddeld. Misschien meer, over de hele week gerekend. Aan boekenlezen dan, hè. Krantenlezen, teletekst en internet gaat de hele dag door.

En nogmaals, de gemiddelde Nederlander kijkt iets van 181 minuten TV per dag. Dat lukt mij lang niet.

Waar leest u?

Op de bank, en soms op bed nog even een halfuurtje.

Maar het best lees ik in de trein gek genoeg. Waarschijnlijk omdat dan mijn hele concentratie op dat boek gefocust is. Dan ben ik ook in een omgeving die ik liever buitensluit. Misschien zal dat het zijn.

Eén afspraak in de Randstad staat vaak gelijk aan twee boeken gelezen. Eentje op de heenreis, en eentje weer terug.

Vindt u niet dat u bovenmatig veel leest?

Nee. Dat ik er een weblog aan wijd, dat is wel soms bovenmatig veel inspanning. Maar ik vind het tot nu toe nuttig om te zien wat me zoal onder ogen kwam.

Terwijl Eric Komma zijn CV oppoetst met wat vrolijke diploma’s, lees ik wetenschappelijk onderzoek naar dit verschijnsel. Eric is lang niet uniek.

Werkgevers doen net of ze werk bieden waarvoor een academische opleiding noodzakelijk is, en werknemers pretenderen de daarvoor relevante opleidingen gevolgd te hebben. Bijvoorbeeld door hun diploma te kopen.

Allebeide blij, terwijl er verder niets verandert behalve de schijn. Zoals ik vaker schreef, als een leugen maar lang genoeg wordt volgehouden, heet die vanzelf cultuur.

Chomsky, probed by the public in The Independent:

You have spent a lifetime researching human intelligence and communication, have you seen any sign we humans are evolving a wisdom from our experience? If so, what is it? - Anne Geraghty

In the literal sense, there has been no relevant evolution since the trek from Africa. But there has been substantial progress towards higher standards of rights, justice and freedom - along with all too many illustrations of how remote is the goal of a decent society.

Dan laat ook Maarten ‘t Hart horen een pesthekel aan Rita Verdonk te hebben, waarbij en passant blijkt dat hij Taida Pasic aan een kamer heeft proberen te helpen in Leiden, waar zij gaat studeren.

Fragment 1,20 minuut:

[beluister het hele interview in Kunststof met Maarten 't Hart hier]

Een vraag die me als jongetje kwelde was: als spoken dan door muren kunnen, hoe komt het dan dat ze niet ook de vloer zakken, en in tomeloze vaart naar het middelpunt van de aarde worden getrokken?

Dat voorbehoud was terecht.

via