Er is een standaardvraag die iedere Friese debutant te horen krijgt, bij het verschijnen van zijn of haar eerste roman. Informatie die iedere interviewer weten wil. Dat is de vraag: werkt u nog, of bent u al met pensioen?

En ach, zo is een halfuur standup comedy te vullen met grapjes over de staat van de Fryske romanliteratuer. Lachen om niet te hoeven huilen is dat dan. Het grootste probleem van de taal is nu eenmaal dat iedere Fries die kan schrijven, dit ook in het Nederlands kan.

Maar dichter Abe de Vries luidt nog eens de noodklok. Hij is pas uitgever geworden, en ziet de auteurs in zijn fonds almaar verouderen. En hoewel de nostalgie in hun boeken heel goed verkoopt onder mensen op leeftijd, trekt die geen nieuwe lezertjes aan.

Alleen zegt hij dat niet zo.

Enfin, merkwaardig timing dan toch dat ik juist nog zo kort geleden hier beschreef waarom ik alleen voor het geld in het Fries zou schrijven.