Columnist John Dvorak tells interesting tales about what happened to all these early desktop computers and programs.

Aan alle goeds komt een eind, zo ook aan deze reeks. De belangstellenden worden bedankt voor hun reacties.

Wie toch niet genoeg kan krijgen van deze rekensommen, zij verwezen naar TV5 waar het programma ‘Des chiffres et des lettres’ iedere werkdag wordt uitgezonden tussen ongeveer 13.30 en 14.00 uur. Of kijk anders alle opgaven op eamelje.net nog eens na.

Op verzoek laat ik toch eens éen rekenopgave in real time zien, met als bijzonderheid dat die uiteindelijk wordt opgelost door de presentator van het programma.

Zoals gebruikelijk: maak het grote getal links, door de overige zes met elkaar te delen, te vermenigvuldigen, op te tellen, danwel af te trekken. Maar elk mag slechts éen keer worden gebruikt.

opgave & oplossing 105

opgave 106

opgave 107

antwoorden onder de vouw:

lês troch | lees door | continue reading »

Platenmaatschappijen, de foto-industrie, en zeker de uitgevers ook, hebben een zakenmodel dat erop gebaseerd is hun klanten te laten betalen voor van alles waar die nooit om gevraagd hebben.

Dit werkt niet meer, dankzij de digitale technologie.

Maar dat kranten lezers zouden verliezen voor hun grabbeltonnetjes met berichtgeving, was ruim dertig jaar geleden al bekend.

Ah, de ping pingt weer even. Altijd prettig voor het bijhouden van wie wat nieuws gepost heeft.

According to Alan Fiske, whose own introduction to the subject can be read here.

[...] all relationships are built from exactly four kinds of interactions.

Fiske labels these communal sharing, equality matching, authority ranking and market pricing. Here’s what he means:

Communal sharing is how you treat your immediate family: All for one and one for all. Or as Marx put it: From each according to ability, to each according to need.

Equality matching, by contrast, means we all take turns. From kindergarten to the town meeting, it’s all about fair shares, reciprocity, doing your part.

Authority ranking is how tribes function, not to mention armies, corporations and governments. Know your place, obey orders, and hail to the chief.

Market pricing, of course, is the basis of economics. It’s what we do whenever we weigh costs and benefits, trade up (or down), save or invest.

Don’t get Fiske wrong: He’s not saying that each relationship in your life fits into one of these four slots. Rather, these are paradigms - mental models - that we use to help make sense of our interactions.

When there are conflicts, moreover, Fiske maintains it’s often because we aren’t all using the same model.

Andrew Cassel, column in the Philidelphia Inquirer

Vorig jaar om deze tijd blikte ik even terug op mijn eerste werkdag als Sinterklaas. Vol optimisme schreef ik “wordt vervolgd” onder dat stukje, maar het tweede en derde gedeelte kwamen nooit.

Iets te laat begonnen, het was al 5 december toen.

En nu, op het eigenste moment om het feuilleton voort te zetten, lukt mij dat niet meer. Natuurlijk weet ik wel wat er zou moeten staan, maar het is me niet mogelijk om de goede toon daarvoor te vinden. Vertellingen als die moeten meteen worden uitgewerkt. Ideeën vervliegen.

Dat is een wet.

De rotonde het dichtst bij mijn huis is zo gevaarlijk, dat veel fietsers die liever met de klok meerijden; tegen de normale verkeersstroom in. Alles beter dan te worden doodgereden door een auto voor wie de afslag naar rechts zo veel ruimer als vroeger is geworden.

Die rotonde moest snel nog even aangelegd. Was toen Europese subsidie voor.

Maar het blijft raar de wet te moeten overtreden om te kunnen zien hoe het verkeer rijdt.
 
 
De Belgen hebben die rare trend om alles altijd maar aan die auto aan te passen nu tenminste eens opgemerkt.

Jammer dat zo veel Franse mevrouwen met van die kinderstemmetjes menen te moeten zingen. Maar soms maakt dat niet uit.

Emilie Simon.

Verheugd zien dat je feedreader meldt dat je favoriete webloggers iets nieuws hebben gepost. Om dan te merken dat alleen je eigen controle-feeds zijn binnengekomen.

Want, dat jij net iets online gezet had, wist je ergens nog wel.

Toch went het nog niet, een bijna zoele tegenwind in December.

Misschien ligt het aan de tijd van het jaar, mogelijk komt het omdat de man halfweg zijn laatste regeertermijn is. Maar ineens duikt overal de vraag op of George W. Bush de slechtste Amerikaanse president ooit is. In de Washington Post alleen stonden daar al vijf columns over [1, 2, 3, 4, 5], maar dat zijn lang de enige niet.

Veelzeggender voor mij nog dan het antwoord, is om te zien hoe historici manoeuvreren in hun betoog. Bijvoorbeeld of zij daarbij rekening houden met de positie van de VS in de wereld nu, als enig overgebleven supermacht.

Nee dus.

Slecht functioneren in het binnenlands bestuur, tijdens de 19e eeuw, wordt sommige presidenten nog aanmerkelijk harder aangerekend.

Anderzijds is het natuurlijk ook wel een rare manoeuvre, om historici uit te laten leggen dat het vroeger nog zoveel erger was. Alsof dat iets aan de ellende van dit moment afdoet.

In de dagelijkse conversatie vind ik dat al zo vervelend, dat er altijd mensen [mannen] zijn die het nog erger hebben meegemaakt.

Thans, live op TV-kanaal Politiek24 [ook online] de stemming om het Kamervoorzitterschap.

Het lijkt nu heel aandoenlijk of vier mensen aan tafel zitten te kaarten, maar dat is blijkbaar het tellen van de stemmen. Mag Kamp [VVD] verder nog meedoen, nu hij van de drie kandidaten het slechtst scoorde?

in het nieuws de laatste week, overigens niet vanwege de inhoud, meer om dat ze zo aardig de overmaat aan aandacht in de media illustreren voor matig getalenteerde artiesten:

1. Britney’s Crotch Shots Take Web By Storm
2. Poliep Bauer kost horeca vermogen

Interessant voor mij, is dat met die documentairereeks ‘The Century of the Self‘ niet het laatste woord gezegd is. Dinsdagavond zond de BBC een TV-programma uit over de maatschappelijke gevolgen van internet. Ik dacht dat het ook een documentaire was, maar de programmatitel ‘Imagine’ verwijst naar een algemene serie over cultuur. In elk geval is er 19 december weer een uitzending.

Mooi aan dit programma was niet dat leven met internet erin werd uitgelegd voor een onwetend publiek. Dat gebeurde ook wel, maar gelukkig werden tegelijk pogingen gedaan de ontwikkelingen breder te trekken.

Wat gebeurt er met autoriteit, als een groep hobbyisten in hun vrije tijd samen een actueler encyclopedie kan schrijven?

En met die massamedia, uit de vorige eeuw? Of met politici die technieken uit de marketing gebruiken om zich te profileren?

Niet dat de mening van éen man daarin nu zo interessant is. Maar toch.

Uit de Trouw van vandaag:

Matt: OK. Now I have to ask some really tough questions. The two cartoons of mine that I included in the book - Why didn’t you buy those?

Bob: They were just too funny.

Matt: Too funny?

Bob: Which ones were they?

Matt: One of them was the two pigeons on a high ledge overlooking the city and one is saying to the other, “I’d say my biggest influence is probably Pollock.”

Cartoonist Matthew Diffee interviews Robert Mankoff of the New Yorker, [part 1], [part 2], [part 3].

Bestaat er een mop over mevrouw Verdonk en handenschudden, o hooggeëerde lezers?

Vanochtend kende ik hem nog. Toen ik, snoezelend tussen de eerste wekker en het moment dat ik er echt uit moest, in een Engelstalig gezelschap verzeilde dat harde moppen over Verdonk vertelde.

Nog goed dat ik zelden over sex droom.

Daar vertelde ik prompt ook te weigeren om haar een hand te zullen geven. De clou waarom is me nu dus ontschoten, maar was wel goed voor veel gelach. Reden waarom ik de dag een paar minuten later in een uitstekend humeur begon.

Maar, wat was er zo grappig dan?

Bonnie ‘Prince’ Billy: Cursed Sleep.

Via: DoCopenhagen’s Top 50 Music Videos of 2006.

als u hier naartoe bent gelokt door de mededeling van uw of andermans blogroll dat er nieuws te zien zou zijn. Deze website ligt momenteel onder vuur van commentspammers. Zo af en toe maak ik het daarom onmogelijk op éen bepaald bericht te reageren, als dat te veel onguur volk aantrekt. Helaas gaat er na die beschermingsmaatregel vanuit de database dan ook automatisch een ping uit, dat ik mijn website bewerkt heb met iets nieuws.

Minsky and Dennett in a meeting of minds.

Afgelopen woensdag zond ‘De Vrije Gedachte’ een portret uit van journalist H.J.A. Hofland.

Dat was wel aardig.

Opmerkelijkst waren nog zijn ideeën over schrijven en denken.

Al kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat vergelijkbare noties door anderen al eens sprekender verwoord zijn.

Het idee dat er een geschiedeniscanon kan bestaan, heeft overal navolging gevonden. Helaas. Zo presenteerde de Leeuwarder Courant gisteren de ‘Opmaat voor een Friese canon’.

In het geselecteerde lijstje vallen mij meteen al een paar zaken ook. Zo werd in 1998 in de provincie het feest ‘Fryslân 500′ gevierd. De provinciale overheid herdacht daarmee dat er in 1498 eindelijk een centraal bestuur werd ingevoerd hier. Maar Frysksinnigen vonden dit een grote schande. Die wilden niet herdenken dat het gebied zijn zelfbestuur verloor, en een wingewest werd voor een vreemde heer.

1498 wordt niet genoemd in het lijstje van de Leeuwarder.

Evenmin is daarin aandacht voor het moment dat Friesland ophield te bestaan als zelfstandige provincie; toen de Nederlanden eindelijk éen staat werden. De Leeuwarder Courant schaart die cesuur gemakshalve onder de noemer ‘de Franse tijd’; alsof daarmee het belangrijkste wel genoemd is.

Enfin, ik begrijp dat verlangen naar een canon als de wens om vast te stellen ‘wat iedereen weten moet’. En wat daaraan principieel verkeerd blijft, is dat de geschiedenis niet bestaat uit een lijstje hoogtepunten, maar uit constanten.

Eén zo’n Friese constante van de laatste eeuwen is de massale emigratie. Ook nu nog heeft Friesland zijn slimste kinderen weinig te bieden. Ik schreef daar eerder over.

Maar die ‘braindrain’ melden, is meteen het belang van de provincie relativeren; en daarmee de canon van dit gebied. Nu ben ik zeer voor een canon die zichzelf relativeert, maar vrees daarmee toch de enige te zijn.