Ik had nog zo’n lekker ouderwets zeurstuk van je verwacht op je weblog, over Microsoft Vista.

Vista is volkomen oninteressant, daar schreef ik al eerder over.

Een nieuwe motor voor je PC?

Kul.

Niet?

Als je per se in autotermen wilt praten over computers, dan is de CPU nog altijd de motor. De chip. De microprocessor. Dat gedoe over ‘Intel inside’ vroeger, is nog wel enigszins van belang. Al is bijna alle software zo slecht van kwaliteit dat die nauwelijks kan omgaan met het vermogen dat motoren tegenwoordig kunnen ontwikkelen.

Een besturingssysteem, zoals Vista, is niet meer dan het dashboard. De knopjes voor de bediening, en wat daar achter hangt aan draadjes en zekeringen. En daarmee dus werkelijk volkomen oninteressant.

Nu ja, de meeste mensen zullen eerst een nieuwe auto moeten kopen, waar dat opgepimpte dashboard van Microsoft wel inpast, met een behoorlijk zware motor om dat loodzware dashboard voort te kunnen trekken. En daarbij op de koop toenemen dat Microsoft altijd kan besluiten dat je geen spullen meer uit het handschoenenkastje mag pakken, en dat je radio sommige muziek nooit spelen zal.

Hoe verklaar je dan die lawine aan media-aandacht voor Vista?

Daar ga ik niet op in. Dat leidt maar tot misantropie.

Hype, dus?

Dom. En niet je aandacht waardig. Hoogstens een illustratie van hoe primitief die computerwereld nog in elkaar zit, dat het ene dashboard belangrijker en mooier wordt gevonden dan het andere.

Gelukkig maar dat het internet het belang van besturingssystemen zo veel kleiner maakt.

Hier ga ik niet op in. Dat leidt maar tot misantropie.

Zoals vaak, wie niets bezit, niets kan, en ook geen enkele toekomst heeft, vindt altijd toch nog iets om trots op te zijn. Het is altijd aardig om te zien hoe Omrop Fryslân die reflex bij het minste of geringste vertoont. Ook al leggen ze daar nooit uit wie die Friezen zijn dan.

Overigens herinner ik me van staatjes over dienstplichtige soldaten dat de Drenties sommige jaren gemiddeld ook het langste weer waren.

Vijf minuten het licht uit doen voor het milieu? Da’s niets. Man, ik heb vannacht wel vijf uur het licht uitgehad.

Socioloog Abram de Swaan is met emeritaat gegaan vorige week, en werd daarom geïnterviewd in het radioprogramma Casa Luna [ook NCRV].

Zoals gebruikelijk in dat soort uitzendingen had de gast muziek meegenomen. Al bleek de keuze van de hooggeleerde onverwacht anders dan de fijnchristelijke presentator gedacht had:

meer De Swaan op boekklog

Since the early days of DOS (and even with the Mac OS), there has been a slow shift within the operating-system concept from increased functionality to increased featurism, neither of which are needed.

John C. Dvorak, ‘The Vista Era Begins‘

Telkens als ik op de klok keek vandaag was het twee uur later dan daarvoor. Had ik dat vroeger maar gehad. Op school.

Ik ben niet geïnteresseerd in mijn eigen ik, maar in de wereld om mij heen. Die is geniaal, die is fantastisch! Het is geweldig wat daar allemaal aan te ontdekken valt. Ik ben niet iets, ik wórd iets. Je hebt ook helemaal geen kern in je leven; geen molecuul blijft dezelfde. Alles verandert voortdurend. Ik heb een diepe minachting voor mensen die op zoek zijn naar hun eigen identiteit. Zoekende mensen, dat zijn hoogmoedige neuzelaars die geen enkel besef hebben hoe het leven in elkaar zit.

Max Pam, geïnterviewd in Trouw’s Tien geboden.

Meer Max Pam op boeklog
Maar nog heel veel meer Max Pam op zijn eigen website

Bezoekersrecords voor een vrijdag, en links van allerlei onverwachte sites, alleen om die geluidsopname met Abram de Swaan, gisteren hier geplaatst.

En dan te bedenken dat ik dat fragment donderdag al had aangemaakt, maar toen niet plaatste vanwege misschien wel te flauw. Dat toont maar weer eens aan dat ik geen enkel idee heb wat bezoekers graag willen beleven, op zo’n weblog.

Maar moet ik daar nu rouwig om zijn, of juist helemaal niet?

• Ja, de mens is verantwoordelijk voor de opwarming van de aarde, zo stelt het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC)
• Maar de mens is dat niet alleen. Na 2011 komt er een kleine ijstijd, door een verminderde zonneactiviteit. Zo vermoedt emeritus hoogleraar sterrenkunde Kees de Jager.
• 

Tien jaar geleden had ik duidelijker dan nu kunnen zeggen hoeveel ik lees op een dag. Doorgenomen kranten kwamen op een hoge stapel, de tijdschriften hadden hun eigen bergen, en de boektitels typte ik in, in een bestandje.

Inmiddels krijg ik nog éen papieren krant op zaterdag, zijn bijna alle tijdschriften opgezegd, en heeft het bestandje met boektitels zich uitgebreid tot een weblog. Daaruit is me alleen duidelijk dat ik tien jaar geleden zeker twee keer zo veel boeken las als nu. Al klopt dat ook weer niet helemaal. Toen had ik veel vaker dan op het moment boeken nodig om hun achtergrondinformatie. Tegenwoordig vervult het wereldwijde web meestal die rol van bibliotheek.

Het papierloze kantoor is bij mij wel gelukt.

Misschien moest ik toch maar eens bijhouden, hoeveel tekst ik lees online per dag. En misschien toch ook eens wat. Of waarom.

Meestal lijkt mijn wereld groter dan tien jaar geleden; koester ik de waan nu meer te begrijpen. Door dat internet. Maar als ik toevallig eens iets teruglees van eigen hand, blijkt dat ik het in 1995 niet anders zag dan nu.

Kennis opdoen, is misschien wel telkens weer verheugd ontdekken wat je allang wist. Wereldbeelden veranderen niet zo snel. Bevestiging is altijd makkelijk te vinden, hoe veel je ook leest.

En het meeste lezen is echt niet om vooruit te komen in de wereld. De dag moet ook om, op een beetje aangename wijze.

naar aanleiding van dit stuk van Stephen Strauss

Ayaan Hirsi Ali’s autobiography will be published in the English speaking world soon, so expect a media offensive. However:

Hirsi Ali doesn’t really do small talk.

interview in The Observer

My views on the Dutch version of her book are given here.

Of all the classes of men, I dislike most those who make their livings by talking - actors, clergymen, politicians, pedagogues, and so on. All of them participate in the shallow false pretenses of the actor who is their archetype. It is almost impossible to imagine a talker who sticks to the facts. Carried away by the sound of his own voice and the applause of the groundlings, he makes inevitably the jump from logic to mere rhetoric.

H.L. Mencken

Zo’n dag waarop je ontdekt dat als je eerst de gemorste waspoeder opzuigt, de rest van het huis daarnaar ruiken gaat tijdens het stofzuigen.

Stevin was de laatste die het lukte om het Nederlands nog wat te kneden als het over technologie moest gaan. Sinds hem verliest de taal op slag alle elegantie als het onderwerp technisch wordt, en gaat-ie hotsen en botsen. Neem nu die haperende term microgolf resonantie-magnetron. De buis die misschien wel de belangrijkste uitvinding van de twintigste eeuw was, verdient echt een betere naam.

Hitler werd er door verslagen.

Vorige week maandag al exclusief op eamelje.net, vandaag pas voorpaginanieuws voor de kwaliteitscourant het NRC-Handelsblad. Volgens de journalistenmores had ik daarmee de scoop, wat in hun ogen een grote verdienste is.

Nu interesseert mij het zelden wie als eerste met het nieuws komt. Maar het ergert mij wel dat over webloggers nogal vaak laatdunkend beweerd wordt dat die nooit zelf met iets komen.

Het is vrijwel standaard dat kranten vooral brengen wat voor mij al oud nieuws is.

Socioloog Abram de Swaan heeft ook twee nieuwe boeken uit, dus zijn optredens in de media zijn meer dan een afscheidstoernee. Maandag zat hij in het radioprogramma Desmet Live. En daarvan zijn later zelfs de webstreams te bekijken, wat mij weer nieuwsgierig maakte in hoeverre die weer te bewerken zijn. [Slecht, dat oorspronkelijke wmv-formaat doet maar raar].

In deze clip legt De Swaan het begrip onderhandelingshuishouden uit. En ineens wordt een verschijnsel dat me wel bekend was iets duidelijker.

Niet dat er weer een gratis krant bijkomt, is nieuws. Dat ook die zich gaat richten op de leeftijdsgroep van 20- tot 40- jarigen valt op. Dit zijn nu net de mensen die het te druk hebben om een krant te lezen.

Mag ik nu eens een uitgever uitdagen een krant te beginnen die wel een gat in de markt vult? Een dagblad dat zich richt op 50-plussers? Unique selling point: maakt het iedereen mogelijk om er gratis overlijdensberichten in te plaatsen. Dat is genoeg.

Tien jaar geleden alweer schreef ik aan het ‘Kookboek voor de onhandige man’; dat was een protoweblog in de vorm van grappige verhaaltjes. Daarmee konden cursisten allerlei elementen oefenen in het maken van websites. De lesdagen waren lang, en gewone oefeningen bedenken was me te saai.

Bovenstaande illustratie had in het ‘Kookboek voor de onhandige man’ gekund. Ik had toen al een hele reeks rare methoden bedacht om blikjes te openen, en pizzadozen te demonteren. Toch vond ik deze oplossing daarnet pas uit, toen het deksel op een pot peren onmogelijk los te krijgen was.

Nu is de simpelste truc om een klemzittend deksel los te krijgen er een gat in te slaan. Maar dat is net zo’n barbaarse oplossing als Columbus met dat ei deed, of Alexander met die knoop. Niet mijn manier van werken.

Nee, inzien dat van al mijn gereedschap alleen mijn lijmklemmen een bek hadden die groot genoeg was om dat deksel te kunnen omvatten, en dan als vanzelfsprekend de klem op drie punten stevig contact te laten maken; dat leek me wel elegant bedacht.

Tot ik even later de foto eens bekeek.

En bij nader inzien had ik de klem andersom moeten aanbrengen. Maar enfin, zo ging het ook.

Opvallend aan de uitzendingen in Desmet met Pieter Hilhorst is dat het gesprek op de webcam doorgaat, terwijl op de radio al iets anders uitgezonden wordt. Dus bleek me dat Klaartje Peters daardoor maandag nog veel meer over nut en onnut van de provincie had te zeggen. Bovendien kreeg Abram de Swaan nog gelegenheid uit te leggen welke ramp de universiteiten heeft overwoekerd.

Vraag- en probleemgestuurd onderzoek is prostitutie.

Hoera, het nieuwe motto van ons regeer is daar. Er kan eindelijk begonnen worden. Met de belofte bovendien dat er nu eens gewerkt en gebouwd wordt, wat een toch erg optimistische interpretatie is van dat eeuwige polderen en vergaderen om niets waar politici wel in uitblinken.

Ondertussen blijft maar door mijn hoofd spelen hoe Wouter Bos (PvdA) claimt inspiratie te halen Robert Frost’s woorden:

Two roads diverged in a wood, and I —
I took the one less traveled by,

om dan gewoon plaats te nemen in een kabinet dat ouderwets vrouwen pest, waar die christenen al millennia ervaring in hebben.

Een beter motto is volgens de Gaaikema in mij: Déjà VU.

Omdat het altijd nog smakelozer kan, dan je wel dacht.

bekijk alle CliChé’s hier

Haha, ze zijn nog wat vergeten. ‘Samen eten’ had ook nog in het nieuwe motto van het kabinet gemoeten, dan hadden ze helemaal letterlijk Chinees beleid uit Mao’s culturele revolutie overgenomen. Maar goed, twee van de drie. Dit is voor polderpolitici helemaal geen slechte score.

Zoiets was ook wel te verwachten; politici bedienen zich iets te vaak van dezelfde holle frasen. Dat is universeel.

Rosan Hollak: Waarom ik Che niet draag.

bekijk alle CliChé’s hier