Ergens in het jaar 2000 kreeg ik een email van Joost Zwagerman. Altijd als ik me afvraag wat er nu precies Nederlands is aan de Nederlandse literatuur, denk ik aan Joost Zwagerman. Enfin, ik beantwoordde die mail en toen kwam er nog een mail van Joost. Die weer door mij werd beantwoord, enzovoorts.

Kort daarop ontving ik een mail van mijn uitgever, Vic van de Reijt. Joost Zwagerman had zich bij hem beklaagd over mijn mails. Ik zou zijn zoons hebben bedreigd. (Niets is overigens minder waar. Ik had hooguit gesuggereerd dat Joost zich tijdig had moeten laten steriliseren, omdat voortplanting in zijn geval een misdaad tegen de menselijkheid was. Geen briljant argument.

Maar in briefwisselingen die niet direct voor de openbaarheid bestemd zijn, mag je je retorisch gezien laten gaan.)

Arnon Grunberg, ‘De polemist verraadt zijn eigen zwakte’,
in NRC-Handelsblad van 10 ii 2007