The publishers of Charles Darwin’s Origin of Species considered turning down his manuscript and asking him to write about pigeons instead.

At every page I was tantalised by the absence of the proofs

[...] Cause it’s the first of May, first of May
Outdoor fucking starts today [...]

Jonathan Coulton. ‘First of May‘

Interessant interview met Jon Stewart, van ‘The Daily Show’. Een komiek is hij die hoe langer hoe meer de enige serieuze journalist lijkt te zijn in de Amerikaanse massamedia. Thans regelmatig via de Nederlandse kabelnetten te bekijken op ‘Comedy Central’ [voorheen 'The Box'].

waarschuwing: video begint te lopen bij inladen pagina.

Onder de maandelijke oogst aan nieuwe boeken in de Digitale bibliotheek der Nederlandse letteren [DBNL.org] ook twee voor mij opvallende titels.

Van Karel van het Reve’s bundel Het geloof der kameraden is gelukkig de versie uit 1989 geplaatst. Oorspronkelijk dateert de uitgave uit eind jaren zestig, en toen riep Van het Reve’s uitleg over de irrationele kanten van het Marxisme nogal wat wrevel op bij communisten en fellow travellers. Twintig jaar later was er genoeg bekend over de slechte Sovjet-Russische economie om hem meer medestanders te geven. Toch voorziet Van het Reve de val van de muur nog niet, later dat jaar.

Kladboek is de eerste bundel met autobiografische schetsen, scheldbrieven, pamfletten en boekbesprekingen die Jeroen Brouwers liet uitgeven. Daar zouden meer op volgen. Voor een deel is het erg jaren zeventig, deze bundel. Bij een auteur als Brouwers gaat het er alleen lang niet altijd om waarover hij schrijft, maar vooral om hoe hij dat doet.
 
 

De wereldkaart aangepast naar het tal vestigingen van McDonalds per land. O Nederland, wat bent u dik.

Deze, en meer van dergelijke verrassende kaarten op Worldmapper.

deels via

Nu, vijf jaar na de dood van Pim Fortuyn, de laatste zichtbare resten van zijn beweging worden opgeheven, wordt het tijd voor een balans.

Of misschien beter: is het tijd voor vragen.

1. Gaat die Balkenende de geschiedenis in als een geniaal staatsman, omdat hij het gevaar LPF neutraliseerde door het de regeringsmacht te geven? Of is de implosie van die partij vooral een te voorspellen geluk bij een ongeluk geweest?
2. Is de belangrijkste politieke erfenis van Fortuyn nu slechts dat platte populisme nog? Zoals getoond door partijen met Kamerzetels die steeds net doen alsof zij niet tot de Haagse kliek behoren, omdat Fortuyn als buitenstaander zo veel succes oogde met zijn kritiek op de partijen aan de macht?

meer Fortuyn op boeklog

Bedenk zelf uw grap, met de volgende elementen:

1. Het is nog nooit zo lang droog geweest in Nederland.
2. Johan Huibers stelt zijn replica van de arke Noach’s open voor publiek .

Help, ik word een narrige oude man die zich ergert aan verkeerd taalgebruik. En dat terwijl ik door het lesgeven over taalbeheersing dacht relatief immuun te zijn geworden voor hoe anderen de taal mishandelen.

Maar ik las net in een hoog literaire roman dat een gereputeerd vertaalster toch gewoon de contaminatie ‘overnieuw’ gebruikte. Het is ‘opnieuw’ of ‘over’, mevrouw Marianne Kaas. ‘Overnieuw’ is kleutertaal.

Enfin, dat woord stak even vervelend uit, maar stoorde me in verhouding totaal niet tot mijn grote ergernis over hoe Pepijn Crone het Nederlands uitspreekt. Mijnheer Crone is een presentator van het Jeugdjournaal, dat bij mij dikwijls aanstaat als ik aan het koken ben. Daarom hoor ik hem misschien meer dan ik hem zie. Al gaat tegenwoordig de TV meteen op een andere zender als hij zich laat horen.

Crone doet iets unieks met het Nederlands, door een klemtoon in te brengen waar die helemaal niet hoort. Als hij een zin besluit met een woord dat eindigt op -en, sterft de klank niet weg zoals normaal is bij een stomme e. Nee, hij benadrukt het woordeinde juist door de sjwa met extra lucht uit te stoten.

WoorDUH moeTUH niet zo uitgesproKUH worDUH, mijnheer CroNUH.

This study suggests that the step of speech may have been built on mental attributes that were acquired millions of years ago when the ancestors of apes and men began to wave meaningfully at each other.

‘The Evolution of Language‘, in: The Economist

Elders op ‘t internet deed ik mee aan een discussie over de ideale lengte van een boek. Ik zou u daar normaal niet mee vermoeien — ook al omdat een link geven niet kan — maar de daar opgeworpen bezwaren raken nogal aan waar ik hier de afgelopen weken over schreef.

De meeste boeken die nu worden uitgegeven zijn te dik, luidde de stelling. Zo was een ergernis over nogal wat non-fictie dat zo’n boek vaak niet meer is dan een uitgewerkt tijdschriftartikel.

Daarop schreef ik dat het soms nodig is om eerst een boek te schrijven, om dat tijdschriftartikel te kunnen maken. Schrijven vanuit een overzicht gaat nu eenmaal makkelijker dan schrijven vanuit chaos en een paar ideeën.

Daarnaast pestte ik de klagers er wat mee dat zij de ideale klanten waren voor de Reader’s Digest, ondanks hun elitairisme. Waardoor toch ook iets meer besef rijpte over het parasitaire uitgangspunt van die uitgeverij. Alsof ik ineens achter de glinsterende etalage van een juwelier zwart de dodelijke slavenarbeid van de goudwinning zag, en het pijnlijk korte leven van de parelduikers.

Enfin. Ik wil hier alleen nogmaals benadrukken dat het raar is dat boekverkopers laatst wel informeerden naar hoe de prijs van boeken wordt ervaren, maar niet naar of er tevredenheid is over de inhoud.

En nee, ik weet niet of het mogelijk is om wetten op te leggen aan de lengte die een boek moet hebben. Hoe veel behartigenswaardige woorden een Michael Allen daar ook aan heeft gewijd.

Eenhapscrackers als de boekenweekgeschenken in Nederland zijn meestal veel te lang. Terwijl korte boeken ook heel makkelijk tot de rijkste kunnen behoren die ik ken. Ik verwijs alleen maar naar een lievelingsboek als Het boek der omhelzingen, of een Nederlands voorbeeld als Ik ben er voor niemand.

Ook heb ik het merkwaardige effect zien optreden dat ik de korte verhalen van sommige schrijvers anders moet benaderen, om er ten volle van te kunnen genieten. Alice Munro stopt zo veel mensenleven in éen verhaal, dat ik elk daarvan vaak beter kan lezen alsof het losse romans zijn.

Hetzelfde treedt op bij het lezen van John O’Hara, die veel verhalen schreef die vooral uit dialoog bestonden. Dit genre is totaal uitgestorven, overgenomen door de soaps en het andere drama op TV. Misschien is het daarom dat ik zijn verhalen niet kan lezen als verhalen. Pas toen ik accepteerde dat elk daarvan een losstaande roman is, gaven ze mij hun waarde vrij.

Nee, er is veel meer te zeggen over de lengte van boeken dan de simpele constatering dat de meeste te dik zijn.

Wat mij betreft, geldt paradoxaal genoeg dat een boek de goede lengte heeft, als het te kort voelt. Als ik meer wil, van de auteur.

Liet Brusselmans me nadenken over wat nu een humoristische beginzin is, zijn er natuurlijk nog honderden andere manieren om een boek te beginnen.

Op Twitterlit komt tweemaal daags een Engelstalige beginregel online te staan, zonder dat daarbij schrijver of boektitel genoemd wordt. Wel staat er bij elke van de zinnen een link naar boekhandel Amazon, voor wie geïntrigeerd is.

Not as nice as he looked, Abu Hamza was nonetheless unfailingly generous with his hospitality. Overnight guests at his mosque’s sleeping quarters have included Richard Reid, the man in whose honor we now all have to take off our shoes at the airport, and Zacarias Moussaoui, the missing team member of September 11, 2001.

Christopher Hitchens, ‘Londonistan Calling’

Boekhandel Amazon.com scant zijn handelswaar al een tijdje in, zodat potentiële kopers met zoekwoorden de boeken kunnen vinden waar in die voorkomen. Dat is een aardige service.

Maar tegenwoordig gaat de dienstverlening nog een stapje verder. Er worden ‘concordances‘ aangemaakt, waarop in éen oogopslag te bekijken is welke woorden het meest voorkomen in zo’n boek. Chet Raymo zag zelfs dat volgens Amazon.com de lezers van éen zijner boek veertien jaar reguliere scholing moeten hebben, om het goed te kunnen begrijpen.

En zulk advies is aan het goede misschien net te veel.

Meer achtergrondnieuws bij de affaire die onlangs nog terugkwam in Marjolijn Februari’s roman De literaire kring.

Dat boek ging deels over de verantwoordelijkheid van een Nederlandse groothandel, die giftige glycerine naar Haïti doorverkocht als grondstof voor medicijnen. Ook al was bekend dat de glycerine niet zuiver kon zijn — vanwege de lage prijs.

Op Haïti vielen 88 doden te betreuren. Voornamelijk kinderen, die allemaal een vergiftigd hoestdrankje hadden gekregen.

Vorig jaar vielen er door zo’n zelfde vieze levering 365 doden in Panama. En volgens de New York Times is de productie van de onzuivere glycerine vrijwel steeds terug te leiden naar China. Alleen is China iedereen’s lievelingshandelpartner, vanwege de goedkope producten. Daarom blijven sancties tegen dat land altijd uit.

Dit heet: globalisering.

An examination of the two poisoning cases last year — in Panama and earlier in China — shows how China’s safety regulations have lagged behind its growing role as low-cost supplier to the world. It also demonstrates how a poorly policed chain of traders in country after country allows counterfeit medicine to contaminate the global market.

If a person read a book a day, he would be neglecting to read 4,000 others… and his ignorance would grow 4,000 times faster than his knowledge.

Alice Twemlow

And no, quoting her doesn’t mean I necessarily agree with her.

Natuurlijk, de internetten brengen veel mooie beelden bij mij thuis. Maar zelden bekijk ik zo’n videootje meer dan éen keer; als het me al lukt die ene keer te voltooien.

Dit is de uitzondering op die regel, doordat de video niet bij het liedje hoort, maar er toch volkomen op toegesneden is. ‘Kelly Watch the Stars’ van Air kan een gitaarklassieker vervangen. Oorspronkelijk was dit namelijk een opname van Tommy Seebach’s uitvoering van ‘Apache‘, zoals ook wel uit die politiek incorrecte speelgoedwigwam blijkt. [En eenmaal geweten dat Seebach een Deen was, ziet ineens bijvoorbeeld de drummer er ook wel erg Deens uit].

Nee, dat éen campy video uit de jaren ‘70 bij verschillende liedjes past, is een wonder.

Net als dat ik altijd weer vrolijk word van de grijns van Seebach, en zijn malle gewuif.

via

Jammer dat deze zaak zo lang sloeren moest, omdat vrijwel alle feiten vorig jaar juni ook al bekend waren.

An odd-looking Canadian coin with a bright red flower was the culprit behind the U.S. Defense Department’s false espionage warning earlier this year, The Associated Press has learned.

Poppy quarter led to U.S. spy warnings

no one is very good at predicting technological futures; new and old technologies coexist; and technological significance and technological novelty are rarely the same—indeed, a given technology’s grip on our awareness is often in inverse relationship to its significance in our lives. Above all, Edgerton says that we are wrong to associate technology solely with invention, and that we should think of it, rather, as evolving through use.

Steven Shapin, ‘How uses, not innovations,
drive human technology‘

In one way, of course, abuse is not as bad as torture, but in another way it’s worse because it’s senseless. It doesn’t achieve anything. Abu Ghraib was just appalling. In the Algerian war, the media was very primitive — it took about a year to actually get the news into the press in France. There was no television then. With Abu Ghraib, the images were on Al-Jazeera the next day. The impact, across the whole of the Muslim world, is enormous. What do you get for it? Nothing.

Salon interviews Alistair Horne

British author Alistair Horne visited George W. Bush recently, to talk about his history books. Meanwhile Horne thinks Tony Blair should be impeached for war crimes.

Wielrenner Ivan Basso maakt jarenlang duizenden euro’s over aan een Spaanse dokter, en toch heeft hij nooit doping gebruikt. Alleen omdat er zakjes zijn aangetroffen, met zijn kunstmatig verrijkte bloed daarin, en dat niet te ontkennen is, wil Basso nog wel iets toegeven.

Hij overwoog de zonde te begaan. Maar was tegelijkertijd niet eerder zondig.

Wielrennen is een erg katholieke sport.

lês troch | lees door | continue reading »