zij: Je was een paar dagen te vroeg met de beoordeling van Wilders op je weblog.
ik: Och ja. Negeert Wilders was een nog beroerdere naamgrap. Die kwam ook langs, toen.
zij: Snap jij De Volkskrant, trouwens? Wel die brief van Wilders afdrukken en er dan triomfantelijk een redactioneel commentaar ernaast aan wijden hoe dom die man wel niet is? Om een verbod op de Qu’ran te eisen?
ik: Dat snap ik niet. Maar daarom lees ik De Volkskrant ook niet meer. Die had dat mij wat te vaak — die totaal onproductieve triomf het lekker beter te weten. Dat zelfgenoegzame zwelgen.
zij: Wilders is toch ook gewoon dom? Ik vond dat eigenlijk altijd wel mooi, het hele volk voor het eerst helemaal vertegenwoordigd, met nu ook de geestelijk wat beperkten in de Kamer.
ik:
zij: Je zwijgt me iets te lang.
ik: De Volkskrant heeft dat wel vaker, die totaal onproductieve triomf het beter te weten.
zij: En wat is jouw hooggeleerde mening dan wel over Wilders?
ik: Als je op mijn weblog zoekt, dan heb ik jaren geleden mijn mening over de intelligentie van Wilders al eens opgeschreven. Maar de man is mij nu wat te veel doorgeschoten in de richting van alle aandacht is goede aandacht. Dus begin ik het zo langzamerhand ook onnozel van ons te vinden om het nog over die man te hebben.
zij: Dan zou ik geen televisie meer aanzetten vandaag. Maar, vandaar dus, Negeert Wilders. En heeft die discussie verder nog nuttige inzichten opgeleverd waarmee je mij nu gaat beleren?
ik: Nee, totaal niet. Het was juist een heel ander gesprek, zo’n gesprek dat erover ging hoe ‘n klein beetje we maar kunnen leren. Ga je jaren naar de universiteit, lees je halve bibliotheken leeg. En uiteindelijk kom je tot precies dezelfde conclusies als de volksmond je al had meegedeeld toen je nog van niets wist. Alle politici zijn zakkenvullers, of oplichters. Van die dingen.
zij: Maar jij kunt nu wel uitleggen waarom.
ik: En toch komt het op hetzelfde neer.
zij: Die spannende feestjes die jij bezoekt, wat een bruisend leven leid je toch.
ik: Wat zei ik ook alweer over De Volkskrant?
zij: Ik lees die krant ook om me te ergeren, dat weet je best. Maar goed, wat zegt die volksmond nog meer? Daar ben ik nu wel benieuwd naar geworden.
ik: Het was niet per se de volksmond. Het ging er ook om dat de Britten en Amerikanen het over ‘common sense’ hebben, en dat ons begrip ‘gezond verstand’ toch niet helemaal hetzelfde is. Dus ging het ook over taal, en wereldbeeld.
zij: Als je maar gelachen hebt. Negeert Wilders… Er moet heel wat drank in voor zoiets leuk wordt.