eamelje.net houdt reces, mogelijk tot maandag 1 september.

 
boeklog blijft vrijwel dagelijks ververst worden, volgens onderstaand schema:
 

week 31

week 32

week 33

week 34

De indrukwekkendste Olympische Spelen zijn de Olympische Spelen uit iemands jeugd;

De Duitse TV zond overzichten uit, van alle zomerspelen waar bewegend materiaal van is — en alles van wat er getoond werd uit 1980 en 1984 wist ik nog;
Dus, óf ik was nog niet erg verwend toen, met sportprestaties, óf het leven had me toen nog niet zo overvoerd met verplichtingen dat ik op dat moment wel met alle concentratie kijken kon;

Er was weinig wat in 2008 indruk maakte. Behalve dan dat me ineens opviel hoe militaristisch die Spelen zijn ingevuld, met al die schiet- en vechtsporten, of welke vaardigheden ook die de goede officier maar te beheersen had;

Dat sport tot een ergerlijk soort nationalisme kan leiden, was me overigens al eerder opgevallen;
Al is deze manier om de medailleoogst per land te tonen, dan wel weer fraai;

En nu ja, enige decennia nadat Koot en Bie al de matige woordgrap ‘Mart Steeds’ maakten op de Bescheurkalender, blijkt 2008 toch ook het jaar voor mij te zijn geworden waarin ik automatisch zap als Mart Smeets in beeld komt;
Smeets is bovendien verjackvangelderd;

Een andere ergernis was de te overvloedige aandacht voor de Friese gymnastiekleraar F. de Haan, en zijn junioren. Als een sportbond weigert de beste sporters naar de Spelen af te vaardigen, dan hoort die sport daar niet thuis. Punt;
De BBC loste deze ergernis trouwens netjes op, door de uitzending van het voetballen op de Spelen te verbannen naar het digitale kanaal BBC 3;

Sarcastisch, in plaats van grappig, was het commentaar van The Onion op het optreden van de Nederlandse softballploeg;
Sarcastisch, maar wel heel erg waar;

De Duitse uitzendingen met sportgeschiedenis losten ook het raadsel op waarom het zwemmen zo krankzinnig veel manieren kent om 100 meter af te leggen — met als gevolg dat éen sporter acht gouden medailles kan winnen in het water;
Ik had nooit eerder in beeld gezien dat de vlinderslag voortkomt uit de schoolslag — dat lang het molenwieken met de armen was toegestaan op de schoolslag;
Dat de schoolslag is blijven bestaan naast de crawl, was dan weer omdat schoolslag de enige juiste manier van zwemmen was voor de Britse gentlemen die de regels van de sport hebben opgesteld;

Hoogtepunt van deze Spelen voor mij, met als beperking dat ik zelden iets voel bij sportuitzendingen die ik niet rechtstreeks gezien heb — waardoor alleen de atletiekfinales meetellen — was de gouden medaille van Tia Hellebaut in het hoogspringen;
Misschien ook omdat hoogspringwedstrijden aan de wetten van het klassieke drama kunnen voldoen, met cliffhangers en al, en loopwedstrijden eigenlijk niet;

Eén winstpunt heeft die Olympische Spelen wel gebracht. De Nederlandse publieke omroep heeft inmiddels begrepen dat sommige kijkers zelf willen bepalen welke sport in beeld moet komen. Weliswaar hadden alleen nog internetgebruikers — die het enge Silverlight moesten installeren — de keuze uit twaalf kanalen, maar het begin is er eindelijk.

Nu het publiek nog standaard de keuze bieden om met of zonder commentator te kijken. De live-streams, die alleen het geluid van het sportveld doorgaven, of de zaal, hebben mijn ergernis over het gelul van de doorsnee Nederlandse sportcommentator nogal vergroot;

Wel begrijp ik door dat onbeperkte beeldaanbod beter waarom de gewone TV-uitzendingen zo primitief nationalistisch zijn;
Dat scheelt de journalisten gewoon een hele hoop werk — hoeven ze niet telkens uit te leggen wat er spannend of boeiend is aan sporten die anders ook nooit in beeld komen;
En het grote publiek vreet zulke sporten toch minder dan alle joechhei en hopsassa;

Simpele schema’s leveren op dat iedereen lui gaat denken;

Er was betrekkelijk weinig dopingnieuws te scoren de afgelopen weken, dat viel me wel op. Afgezien dan van de zo gebruikelijke verdachtmakingen tegen iedereen die buitengewoon presteerde;
Ook het zo veelbesproken ontbijt van Phelps leek me eerder tegen hem dan voor hem te werken;
Zelfs de enige truc om de dopingcontrole te omzeilen die publiciteit kreeg, kende ik al. Maar voor het geval dat u misschien nog eens moet plassen op commando: een korreltje waspoeder, liefst van een merk met enzymen, in de urine, maakt schoon;

Interessant was wel de discussie hier en daar wat vrouwensport nu onderscheid van mannensport;
In Nederland werd dit een item, omdat er geen kerel was die iets winnen kon. Haast alle blikken gingen naar vrouwen — waarmee de emancipatie van de samenleving hier inmiddels is doorgeslagen richting demasculinisering;
The New York Times bekeek het verschil in biologie. En passant duidelijk makend waarom het voor sportprestaties zo lonen kan om vrouwen te vermannelijken;

Bij mij riep de discussie over mannen en vrouwen in de sport twee reacties op;
Allereerst vroeg ik me af waarom ik vrouwelijke prestaties niet anders zie dan mannelijke prestaties. Terwijl het motto van de Spelen toch van ‘Citius, altius, fortius’ is;
Mannen zijn echt sneller, en sterker — en zo bezien is vrouwensport een soort gehandicaptensport;

Ten tweede is er het simpele feit dat mijn eigen sportprestaties in het verleden zelfs op matig bezette districtswedstrijden nog geen opzien baarden. Terwijl ik met dezelfde tijden Olympische finales had kunnen lopen, of zelfs winnen, ware ik een vrouw geweest;
Ik ben op alle andere terreinen tegen positieve discriminatie. Maar in de atletiek spreekt het mannelijke overwicht dus zo vanzelf, dat ik het verschil in behandeling normaal niet eens opmerk;

Eerder citeerde ik hier al eens Miguel de Unamuno, over het verschil dat hij maakte tussen schrijven en schrijven.

Liever dan een boek te lezen om het te kunnen bekritiseren, beoordeel ik het omdat ik het gelezen heb; daarmee het subtiele verschil onderschrijvend dat Schopenhauer maakte tussen zij die denken om te kunnen schrijven, en zij die schrijven omdat ze hebben nagedacht.

Zo werkt het niet voor mij. Helaas. Zelfs niet voor boeklogjes. Ik denk niet in taal alleen. Er vormen zich weliswaar altijd flarden van zinnen in mijn hoofd, maar die zijn mede gekleurd door gevoel. Ook hebben die gedachten de gelaagde structuur van een hypertekst. De verwijzing, of link, dat er meer bij moet van dit of dat, volstaat. Het is niet nodig die aanvulling ook al in taal paraat te hebben;
Daarom heb ik vooraf ook zelden het inzicht hoeveel woorden er nodig zijn om een inval uit te schrijven;

Ik herinner me een citaat van Nijhoff, dat schrijven meer schrijven oproept. En zo is dat ook voor mij.

Dus mag ik wel denken een maand reces te kunnen houden met eamelje.net, daarmee blokkeer ik mijzelf. Ze moeten er wel uit, die flutterideetjes die richting communicatie nijgen;

Instead of replacing a machine every 18 months, as was the case in the late 1980s, we can keep a machine for five years or more. I say this is ironic, because since Microsoft managed to put most software vendors out of business, the likelihood of a new software invention that would require more powerful and new machines has fallen to nil.

John C. Dvorak, ‘Windows PCs Subject to Clogging‘

Niet eerder in de geschiedenis van de milieubeweging zal het maatschappelijke aanzien van hun idealen zo beschadigd zijn door éen van de eigen mensen, als Wijnand Duyvendak is gelukt. Terwijl die toch een boek schreef met als voornaamste klacht dat het milieu te weinig leeft onder politici;
Maar ja, het zat allemaal in de marketing van dat product;

Trouwens, vervelend aan dat vergelijken met wat geoorloofd was in de jaren tachtig, en nu niet meer, is dat vergeten wordt hoe Janmaat met zijn Centrumpartij toen ook juridisch werd aangepakt. Een wat retorische vraag, maar wel éen die eens gesteld moet worden: hoeveel van de politici in het huidige parlement of kabinet zouden wegens discriminatie veroordeeld zijn, als die strikte normen van toen nu nog zouden opgaan?
Tijden hebben tijden;

Mijn probleem met alle aandacht voor de verkiezingen in de VS? Niet eens dat ik daarin niet stemmen mag. Meer dat ik structurele veranderingen uitsluit — welke president er ook verkozen wordt;
Nog afgezien van de grote invloed van het militair-industriële complex op het buitenlandbeleid van de VS, politici komen grotendeels uit dezelfde mal;

In hoeverre is onze privacy geschaad door dezelfde technologie die u in staat stelt deze woorden te lezen?

En in een andere makkelijke linkdump: de 100 interessantste engelstalige websites waar u niet eerder van gehoord had;

Schrijven lucht je op. Zelfs als je niets te vertellen hebt, lucht schrijven je op.

Weet je wanneer je niets te vertellen hebt?

Elias Canetti, Slotsom

Merkwaardig, hoe het respect dat ik vorige week nog wel had voor alle Olympische sporters in éen keer weg was toen ze zich gisteren zo gedwee lieten toespreken door een grijs stelletje Haagse politici;
Misbruik was het;
Lees nu zo’n clichéspeech van Balkenende, waarin hij de sporters nog eens gaat vertellen wat zij gepresteerd hebben;
Daarna rest voor de betreffenden alleen het woord van Roland Holst nog:

Leeg en gehuldigd
kwamen zij thuis
vermenigvuldigd
tot een muis

En over respect gesproken, dat is ook weg, nu de Nederlandse publieke omroep meent het volk te bedienen door dagelijks verslag te doen vanaf de Democratische conventie in Denver;
Want, om Jon Stewart dan maar eens aan te halen:

I can’t believe that, as reporters, you would walk into a ’spin room’,” he said, amazed at the journalists’ willingness to swallow the bullshit that the campaign and candidates spoon feed them. “How can you keep talking to people who are lying to you?” he asked. “This loveless marriage [between reporters and politicians] has to be unconsummated.

Grappig dan wel weer dat de VVD zich volgens fractieleider Mark Rutte moet keren ‘Tegen de terreur van de middelmaat’;
Laat ik mij nu hier al zo vaak in vergelijkbare woorden geuit hebben;
Goed, ik doelde dan op de kwaliteit van politici;
En Rutte wil dus niet dat Kamerleden nu eindelijk eens doen gaan waar ze verkozen zijn;
Rutte wil ‘de onderklasse’ verheffen;

Nu wilden talloze politici voor Rutte dat ook — met als voornaamste gevolg dat het onderwijs ernstig verdomde;
Bovendien krijgen de instellingen nog altijd betaald per behaald diploma;
Waardoor het dus loont meer mensen te laten slagen dan eigenlijk kan;

Ach;
Eén ding blijft zeker in de politiek, al is een idee ook nog zo dom, er zal altijd een politicus te vinden zijn die het in zijn strijdplannen opneemt;

Als schrijvers hun thema’s gaan begrijpen, gaan ze slechte boeken schrijven. Dat zie je in het latere werk van Hermans. Dan is hij niet meer met verhalen bezig, maar met thema’s. Zijn personages worden themakoelies, dat is het ergste wat een schrijver kan overkomen.

Tim Krabbé, ‘Wie zijn thema’s begrijpt, gaat slecht schrijven‘

Look at the all the programs of the European Union or of Nato. In these bureaucratic institutions scientific collaborations are goals in themselves. The more partners you find in more different countries the higher your chances are of getting their support.

If you fall in this bureaucratic trap and take all these collaboration requests seriously you will end up spending your scientific life in restaurants all over Europe negotiating with local operators who have given up doing science a long time ago.

Ad Lagendijk, on his Survival Blog for Scientists