Hoe snel verspreid een gerucht zich?

Direct na de benoeming van Sarah Palin tot ‘running-mate’ van de Republikeinse kandidaat John McCain op vrijdagavond, doken Amerikaanse webloggers in haar verleden;
De twijfels over haar laatste zwangerschap las ik derhalve zaterdagochtend — wat me ’s middags genoeg aanleiding gaf voor een melding hier, op deze website;

Zondag bleef het rustig;

Vandaag lijkt iedereen in Nederland wakker te zijn geworden — waarschijnlijk omdat enkele grote media zich over het gerucht gebogen hebben;
Maar dat is echt te laat, jongens — zelfs al hebben jullie dit sneller dan normaal is bij geruchten online;

Beste TV-uitzending dit weekend was niet de zondagavonduitzending van Studio Sport, met de vaderlandse voetbalcompetitie — sport in beeld interesseert me nauwelijks als de uitslagen al bekend zijn;
Evenmin kon Zomergasten me interesseren;
En de Dode dichters zijn gearchiveerd, die heb ik nog niet allemaal bekeken;

Nee, beste uitzending was de opgenomen TV-bewerking van het toneelstuk. ‘My Zinc Bed‘ — vorige week woensdag al uitgezonden;
Alleen om de taal, die hoogkaraats taal van David Hare;
Ofwel, het was gewoon prettig me ook eens in te moeten spannen bij het kijken;

Men kan ook zeggen dat er drie soorten schrijvers zijn: in de eerste plaats zij die schrijven zonder na te denken. Zij schrijven uit het geheugen, uit herinneringen of zelfs direct uit boeken van anderen. Deze soort is het meest talrijk. Ten tweede zij die nadenken tijdens het schrijven. Zijn er heel veel van. — Ten derde zij die nagedacht hebben voor ze gaan schrijven. Zeldzaam.

En schrijver van de tweede soort, die het denken uitstelt tot het moment van schrijven zelf, is als een jager die op goed geluk uitgaat: hij zal waarschijnlijk met weinig thuiskomen. Het schrijven van iemand van de derde soort lijkt op een drijfjacht waarbij het wild van tevoren wordt ingesloten, om zich daarna massaal uit dat perceel naar een andere, eveneens omsingelde ruimte te bewegen, waar het niet kan ontkomen aan de jager, die nu alleen nog maar hoeft aan te leggen en te schieten (onder woorden te brengen). Dat is de jacht die wat oplevert.

Arthur Schopenhauer, Er is geen vrouw die deugt, 185

Het vrij bloeddorstige origineel van Schopenhauer’s idee over schrijven, uit de Parerga und Paralipomena, dat beknopt en geparafraseerd een paar keer langs kwam hier de afgelopen weken.

En Palin slaat terug, op een opvallende manier, door te melden dat haar inmiddels 17-jarige dochter op het moment zwanger is;
Kindlief zal met de vader, ene Levi, trouwen;

Enfin, dit staat gewoon op Reuters; elke fatsoenlijke nieuwsorganisatie moet dit nieuws binnen een uur online hebben staan;

Ben ik nu cynisch genoeg om te geloven dat dit kindje wel eens doodgeboren zou kunnen worden?

De nepkaas die de Keuringsdienst van Waarde [KvW] vorige week signaleerde, kwam gisteravond ook voorbijglibberen op de Britse TV;
In Britain’s really disgusting foods
Al ging Alex Riley daarin nog een stap dan de KvW, door zelf voedsel te gaan maken dat zo smerig en goedkoop was als mogelijk;
Boodschap van de uitzending: omdat de producten wel nog ruim binnen de Britse warenwet vielen, mag verkoop dus gewoon;
Er volgen overigens nog vijf anarchistische uitzendingen over actuele thema’s, op de maandagavond op BBC1;

De mij aangename mogelijkheid om aan het eind van de middag met een half oog naar sport op TV te kijken, duurt nog even voort. Al worden er op het moment twee grote wielerrondes tegelijk verreden. Waardoor TV-kijken eigenlijk niet loont. De uitzendingen op de VRT zijn verwarrend;
Er wordt tussen beide rondes geschakeld;
En als de finish in Spanje nadert, maakt het wielrennen ineens plaats voor het journaal;

Sport op TV is alleen de moeite waard als de gebeurtenissen directe emotie oproepen;
En in mij geval kan dat alleen als ik me zo’n wedstrijd meegroei;

Zijn steden vooral op de man gebouwd?
En waarom dan wel?
Mannelijke stedenplanners leren in elke geval niet van fouten gemaakt in het verleden;

Benieuwd naar de Google browser;
Al zal die eerst wel weer alleen interessant voor de nerds en de geeks onder ons zijn. Die al browsers gebruiken die prima met al die diensten in de ‘cloud’ kunnen omgaan;
Enfin, het voornaamste probleem van Internet Explorer blijft natuurlijk dat de meeste gebruikers daarvan niet eens weten dat ze Internet Explorer benutten. Voor tevelen staat die grote blauwe e voor ‘internet’;

Google staat de groot-Duitse gedachte voor, in het stripboek dat Google Chrome introduceert

Voornaamste probleem van Google’s eigen browser Chrome? Google leeft van advertenties, dus zal het bedrijf nooit toestaan dat er een reclameblocker voor ontwikkeld wordt.

Maar een beetje nerd surft al tijden rond zonder enige advertentie te zien online. AdBlock werd door de lezers van LifeHacker onlangs verkozen tot populairste uitbreiding van de browser Firefox.

Mijn standaardbrowser Opera heeft niet eens een uitbreiding nodig om advertenties te blokkeren.

Google Chrome is een vlotte browser. En technisch gezien lijkt het me een slim idee om voor elke pagina een nieuwe geheugenservice te openen — zodat als éen flashfilmpje hangen blijft, of iets anders onnozels, dit niet de hele browser onderuit haalt.

Maar gereedschap, zoals browsers nu eenmaal zijn, wordt pas vervangen door gereedschap dat beter werkt. En Opera kom standaard met mouse-gestures, die het websurfen zo veel aangenamer maken voor mij dat ik ernstig onthand ben zonder te moeten navigeren.

Dus zie ik ergens het nut van Chrome wel in, maar dan niet om te surfen; eerder als een e-mailprogramma voor Gmail, of voor het bijhouden van een gemeenschappelijke Google Calendar. Andere vormen van ‘cloud computing’ gaan zelfs de komende jaren toch echt beter, en sneller, op de eigen computers thuis.

The Guardian heeft éen boekenrubriek die alle boekenrubrieken elders overstijgt. The Digested Read. Waarin John Crace elke week een pastiche op een actueel boek schrijft, door het in de stijl van dat boek samen te vatten;
Thans ook te verkrijgen als podcast;
En goed, dan kraakt hij ditmaal de nieuwste van Dick Francis af. En dan hoort Dick Francis tot mijn favoriete ontsnappingslectuur. Maar dit maakt hem alleen grappiger, omdat Crace gelijk heeft;

Google Chrome is nog geen dag uit, maar het hele internet heeft er al van alles over aangemerkt;
Meest fundamentele kritiek: dat Google de gebruikersovereenkomst zo ruim heeft opgesteld, dat het bedrijf automatisch eigenaar wordt van elk e-mailtje dat u met de Chrome browser verstuurd, net als elk postje dat u ermee op uw weblog plaatst;

En in dier voege: de reden waarom ik de webstreepjelogs, de blogspotlogs, en de andere gratis gehoste logs principieel geen echte weblogs vind — hoe goed ze ook geschreven kunnen zijn — omdat de eigenaren daarvan niet naar eigen goeddunken over hun eigen inhoud kunnen beschikken;
Dit recht hebben ze overhandigd, aan hun host;

Photo Tampering Throughout History.

Clive James trekt interessante conclusies over poëzie — daarbij een paar bezwaren verwoordend die ook ik heb;
Waarom ontbreekt zo vaak in gedichten aan strofen die in het geheugen blijven hangen? Die opvallen, doordat de dichter ze bewust met nadruk presenteert?

Heel veel oogsnoep, bij de Caustic Cover Critic;

Zeezeiler Henk de Velde is aangenaam kritisch over de mediahype dat de Noordpool smelt;
Bij Spitsbergen ligt meer ijs dan in 2001, bijvoorbeeld;

Computer power doubles every 18 months, and its cost is declining at a similarly dramatic rate. This gives hope for worldwide enlightenment, even in those parts of the world that are still in thrall to nationalism, to tribalism, and to the vile superstitions of misogynistic desert tribesmen whose preachings arbitrarily became fossilised in influential “holy” books.

Richard Dawkins, on Freedoms lost and gained

Jurryt van Vooren pleit op Sportgeschiedenis.nl om De Olympische Spelen van 1928 op te nemen in de historische canon van Amsterdam;
Dit dan vooral om de grote waarde van deze Spelen voor de vrouwenemancipatie wereldwijd;
Ze mochten voor de eerste keer meedoen;

Nu mochten vrouwen vanaf toen weliswaar meedoen, maar al te grote wensen moesten ze daarbij de eerste tijd niet hebben;
Nog in 1948 mocht Fanny Blankers-Koen bijvoorbeeld niet aan het hoogspringen of verspringen meedoen — hoewel ze op die nummers wereldrecordhouder was;
Haar deelname werd tot drie individuele nummers beperkt;

De Spelen van 1928 dan weer kwamen met een ander merkwaardige vorm van paternalisme;
Vrouwen mochten, tegen de zin van veel officials — en helemaal van groeperingen buiten de sport — de 800 meter lopen. Als langste afstand. Nu vrouwen gewoon de marathon lopen en Iron man-triathlons doen, een tamelijk onvoorstelbare beperking;
Maar toentertijd wisten zelfs medici zeker dat zo’n vreselijke inspanning niets dan problemen zou opleveren. De vrouwen zouden er bijvoorbeeld onvruchtbaar van worden;

Ergens heb ik bulletins met de echte bewoordingen, maar natuurlijk kan ik die nu nergens vinden. Ze zijn trouwens onnozeler dan ik het verzinnen kan;

Helaas kregen alle kritikasters naderhand hun zin. De vrouwen die aan de 800 meter hadden deelgenomen, zweetten. De lieve lach was van hun gezicht verdwenen, want ze grimasten. En eenmaal over de finish storten vier van de deelneemsters zelfs ter aarde;
Prompt werd alle hardlopen verder dan de 200 meter sprint tot 1960 van het Olympische programma verbannen;

Van de zomer zag ik trouwens voor het eerst beelden van deze ene 800 meter, die de vrouwenemancipatie in de sport voor decennia zou bevriezen. En de ARD zond die waarschijnlijk alleen maar uit omdat een Duitse won;

Het lijkt een volstrekt gewone 800-meter wedstrijd — hoogstens lopen de dames iets te snel, omdat het aantal beeldjes dat de camera toen per seconde opnam, afwijkt van de technologie nu;
En wat de wedstrijd zo berucht maakte, wordt niet getoond;

Nu heb ik heel wat aan te merken op geschiedeniscanons, en de elementen waaruit die bestaan;
Dat komt omdat die canons nogal opgetuigde kerstbomen lijken, met knipperende lichtjes, glimmende ballen, engelenhaar, en een piek, waartegen alle sparrengroen wegvalt;
Terwijl geschiedenis voor mij gaat over de vraag wat ooit normaal was, en waarom dan wel — en dit uitgangspunt maakt het uitzonderlijke en zogenaamd glorierijke vaak meteen al een stuk dubieuzer;

Toch ben ik het met Jurryt van Vooren eens — tot mijn eigen verbazing. Het is nuttig de waarde van de Spelen in Amsterdam te blijven memoreren. Niet alleen voor die vrouwenemancipatie, maar ook zoals Van Vooren meldt, voor de ontwikkeling van de topsport in Nederland;

Hij vond dat betere en slechtere opvattingen moesten uitkristalliseren in stevig en rationeel debat. Daaraan ontbrak het smartelijk in Nederland, waar discussie niet zozeer een choc des opinions is maar een demonstratie van sociale verwantschap – laten zien bij welke geestelijke gemeente je hoort.

Ook van de pers had hij geen geweldig hoge pet op. De pluriformiteit van de dominante Nederlandse media beperkt zich tot de keuze tussen progressief en progressief. [...]

Martin Sommer, in memoriam H.J Schoo,
die precies een jaar geleden overleed

De Varagids heet vanaf deze week weer Varagids. Want al heeft het blad officieel een tijdje anders geheten, ik ken niemand die ooit de naam ‘Vara TV magazine’ heeft gebruikt.

Ter verhoging van de feestelijke restyling hebben de columnisten nieuwe portretjes gekregen — zo te zien gemaakt door de enige stagiaire die even wat tijd had om nog wat foto’s over te trekken. Herkent u onderstaande portretjes van beroemde Nederlandse TV-persoonlijkheden? Antwoordt dan in de reactievelden.

 

 

Es ist in der Literatur nicht anders, als im Leben: wohin auch man sich wende, trifft man sogleich auf den inkorrigibeln Pöbel der Menschheit, welcher überall legionenweise vorhanden ist, alles erfüllt und alles beschmutzt, wie die Fliegen im Sommer. Daher die Unzahl schlechter Bücher, dieses wuchernde Unkraut der Literatur, welches dem Weizen die Nahrung entzieht, und ihn erstickt. Sie reißen nämlich Zeit, Geld und Aufmerksamkeit des Publikums, welche von Rechtswegen den guten Büchern und ihren edlen Zwecken gehören, an sich, während sie bloß in der Absicht, Geld einzutragen, oder Ämter zu verschaffen, geschrieben sind. Sie sind also nicht bloß unnütz, sondern positiv schädlich.

Schopenhauer, Parerga und Paralipomena, § 295;

Interessant gesprek in VPRO’s Boeken met Joop van der Horst, over het einde van standaardtaal. Waarover hij onder meer vermoedt dat die zich, in geschreven vorm, zal aanpassen aan wat de spellingscontrole van de tekstverwerkers kan.

In bovenstaand clipje doet Van der Horst uitspraken over leestempo, en leesmanier. Waarbij hij stelt dat mensen langzamer lezen van een scherm, maar dat ze ook anders gaan lezen.

Sinds 1994 is de historische trend dat mensen almaar sneller zijn gaan lezen, dus omgebogen. Niet dat hij me daarmee verbaast, maar ik zal hier nog wel eens op dat idee terugkomen, denk ik.

zie ook, onder meer: bekentenissen van een snelle lezer

Our technics has become compulsive and tyrannical, since it is not treated as a subordinate instrument of life; while, at the same time, our art has become either increasingly empty of content or downright irrational, in an effort to claim a sanctuary for the free spirit from the oppressive claims of our daily life. [...]

Lewis Mumford, Art and Technics, 137.

[...] playbooks for decoding the 2008 presidential campaign. We may expect the following. Language will be carefully crafted. Advertisements will focus on personal narratives. The campaign will employ “attack” advertisements that emotionally sway voters [...]. Policy will be sketchy with vague descriptions that emotionally satisfy Americans while offering scant details. The emphasis will be on creating narratives that resonate with the values, beliefs, and identities of prospective voters.

Diana Sheets, ‘Literay Gulag :: Political Fiction‘

De VRT meldde gisteren lichtjes verontwaardigd dat vrijwel geen Vlaming op kon noemen wie er minister was in de huidige regering;
De federale regering dan, want ze schijnen nog vijf kabinetten te hebben. Of zeven. Of in elk geval zo veel dat de Belgische politici de eigen werkgelegenheid goed geregeld hebben;

Nu is het jammer dat de man of vrouw in de straat braaf antwoordde, op een dergelijke onnozele vraag;
Ik onthoud ook niet meer wie er in Nederland minister is van dit of dat. Wat doen de namen ertoe als het inwisselbaar grijze figuren zijn;
Bovendien is de nationale politiek onbelangrijk;

In voorkomende gevallen dient u dergelijke vragen gewoon te pareren met een tegenvraag;
Hoe de voorzitter heet van het Europese parlement, bijvoorbeeld;
Of noem eens éen lid van de Europese Commissie, buiten de voorzitter, en de eigen landsman of –vrouw;

Overigens was mij wel opgevallen dat mevrouw Vervotte minister is in België — al zou ik weer niet hebben geweten waarvan;
Dat komt door haar uiterlijk, en haar jeugd;
Nog maar een paar maanden terug, zo lijkt het, vertegenwoordigde mevrouw Vervotte een vakbond, die veel op televisie kwam omdat vliegmaatschappij Sabena ten onder ging;
Dan valt het op dat zo’n tienermeisje ineens in de regering zit;

Bovendien was er dat gezicht van haar, dat een eeuwenoude beeldtraditie in zich bergt. Ineens begreep ik waarom Memling zijn vrouwen zo bleek schilderde als hij ze geschilderd heeft;

Of Armstrong nu wel of niet terugkeert in het peloton — de Tour de France is een saaie wedstrijd;

Tegelijk begrijp ik, als oud-sporter, zijn verlangen wel om weer te willen koersen;
Niets mooiers in een leven dan om naar een duidelijk doel toe te trainen — dat geeft invulling, dat geeft zin;
Helemaal als dat doel dan ook nog bereikt wordt;

En, zoals Peter Winnen schreef: het wielerpeloton is de achterlijkste en tegelijkertijd meest leefbare plek op aarde;

Als Microsoft zijn Internet Explorer nu eens automatisch zo instelt dat het alle advertenties weigert. Wie is daar dan het grootste slachtoffer van?
Google, toch?

Mijn probleem met alle aandacht voor de Large Haldron Collider (LHC) is dat ik al vijfentwintig jaar, of langer, over dat ding lees, en wat het moet gaan bewijzen;
En ondertussen mijn belangstelling wat voor dergelijke elementaire natuurkunde verloor;

Toch ben ik CERN diep dankbaar;
Niet om zijn deeltjesversnellers, maar dan voor de uitvinding van het wereldwijde web;

Enfin, dood tegen theetijd, zo werd het nieuws in een Brits medium gebracht;

NRC Boeken kondigt aan: morgen schrijft Bas Heijne iets over de criticus James Wood;
Dat is tijden nadat de storm over hem opstak in Angelsaksische media;
En dat is zelfs maar een maand na mijn boeklog over Wood;

Maar enfin, nieuws over beurzen als de Boekenmarkt in Amsterdam, en Manuscripta, is natuurlijk ook interessanter dan een redelijk principiële discussie over waar fictie aan zou moeten voldoen;

In tijdlozer nieuws: boekenkaften uit de New York Public Library, 1927 – 1947;
Opvallend dat de opbrengst van Mein Kampf voor een vluchtelingenfonds was;
In 1939;
In 1945 was het nog dubieuzer geweest;

Er zal vast een grap te bedenken zijn over de wens onzer overheid dat mensen langer blijven werken en al die gestopte wielrenners die ineens hun rentree wensen te maken;
Maar waarom zou ik;

Without a winking smiley or other blatant display of humor, it is impossible to create a parody of Fundamentalism that someone won’t mistake for the real thing.

Nathan Poe, on ‘Poe’s Law‘

source: Anti-Spore;

other rich source: The Conservapedia;