Steeds meer geheugen, om almaar meer te vergeten

De groeiende populariteit van Twitter, en het gegeven dat zo veel webloggers van oud ineens alleen op dat medium te vinden zijn, toont volgens mij iets aan.

Er zijn twee duidelijk te onderscheiden kanten aan het publiceren online. Het ene uiterste is dat internet het makkelijker dan ooit maakt anderen te informeren. Al denken de meeste krantenuitgevers daar anders over. [Die doen nu ook net of zij dagbladen uitgaven om het nieuws dat die brachten, terwijl het de hele tijd eigenlijk om de advertentie-inkomsten ging, en de vaste abonnementen.]

De andere kant van de Januskop is dat internet het makkelijker dan ooit maakt te communiceren. En communiceren zullen we. Niet dat ik daar iets op tegen heb. Maar de meeste communicatie is uit zijn aard nogal vluchtig. De moeite van het bewaren niet waard. En die trend maakt dan weer dat de software die we gebruiken steeds beter wordt in het communiceren — Twitter nu vanaf uw horloge — maar dat het bewaren van al die communicatie niet vreselijk belangrijk wordt gevonden. Nee zeg. Stel je voor. Je zou je toch kapot schamen.

Ook het CMS achter dit weblog — dat is de software die deze pagina’s op uw scherm brengt – doet er in de nieuwe versies alles aan om het posten van nieuwe informatie nog weer makkelijker te maken. Ondertussen wordt éen aspect vrij dramatisch genegeerd. De standaardzoekmachine die met dit log meekomt, is bar slecht. Typ een opdracht in, en het nieuwste bericht met dat trefwoord staat bovenaan de zoekresultaten. Niet het logje waarin het best op dat trefwoord wordt ingegaan.

En goede alternatieven zijn er niet.

Nu ja, ik kan Google Site Search nemen. Maar wil ik de bijbehorende advertenties niet, dan kost me dat honderd dollar per jaar. En ook dan heb ik nauwelijks invloed om de zoekresultaten zo te krijgen als ik ze hebben wil.

Bij eamelje.net vind ik dit overigens nauwelijks een probleem. Dit weblog dient de communicatie. Het is een publiek kladblok, meer niet. Maar bij boeklog ligt dit toch wat anders. Niets dat ik pretenties heb met die site — ik neem boeklog veel minder serieus dan iedereen lijkt te denken — maar omdat boeklog een duidelijke informatieve en voorlichtende kant heeft, die zelfs voorziet in een aantoonbare behoefte.

Dus is het me wel iets waard om even wat tijd te investeren, en de zoekfunctionaliteit te verbeteren. Daar waar ik de ontsluiting van de boeklogjes door de jaren heen ook al op andere manieren geprobeerd heb te verbeteren. Typ ik ondertussen wel rustig verder aan mijn logjes door.

En dan valt op: er zijn nauwelijks aantrekkelijke voorbeelden te vinden van websites of mediabedrijven die hun archieven wel perfect ontsloten hebben. En juist de informatie-aanbieders bij uitstek, als kranten, schieten daarin tekort [zelfs de 256 jaar aan Leeuwarder Courant-archief is niet heel gebruiksvriendelijk]. Wie weet wat die vinden wil, vindt zulks ook wel. Maar daar gaat het niet om. Wie weet wat die vinden wil, kan meestal wel met het lemma op Wikipedia volstaan; want dat biedt ook duidelijke verwijzingen, onderaan.

Informatie-aanbieders moeten beter leren communiceren. Terwijl dat toch het enige was wat ze eigenlijk altijd deden. Goed beschouwd handelden kranten voornamelijk in communicatie, bedenk ik me nu ineens. Zij verdienden er ook wat aan om als enige door te brieven wat mensen nog niet wisten. Dagbladen bezaten ooit in meer dan éen aspect kwaliteiten waarop ze nu het monopolie kwijt zijn.

Om Carmiggelt’s klassieke vraag te parafraseren: wat kost vandaag een paar miljoen, na vandaag een euro, en overmorgen niets meer?

Antwoord: de krant van morgen.

Alleen is dit allang niet meer zo; krantenlezen hoort inmiddels voor mij tot de dagelijkse moetjes. Maar het idee dat oud nieuws niets meer waard zal zijn, zit er overal nog heel diep in.

Wat we al weten, is ook niet spannend; behalve ter binding: om het sociale aspect dat er is aan het delen van kennis.

Tot die informatie vergeten wordt.


[x]#5649 fan dinsdag 3 maart 2009 @ 09:39:12


© eamelje.net 2001-2017. Alle rechten voorbehouden