Doktor Faustus
Thomas Mann

Doktor Faustus is de laatste grote roman die Thomas Mann [1875 – 1955] zou voltooien. Verkozen, indertijd, door critici tot éen van de tien belangrijkste Duitstalige romans uit de twintigste eeuw. Het hoogtepunt, voor sommigen, uit het toch al zo rijke oeuvre van de schrijver; mede door de vele lagen.

En mij het lukte maar nooit om meer dan vijftig bladzijden te lezen in dit boek. Terwijl al die andere turven uit dat werk van Mann toch nooit problemen hebben gegeven.

En ondanks dat het gegeven me toch zou moeten aanspreken. Over een klassiek componist gaat dit boek, dus zit er veel kennis over de negentiende-eeuwse muziekgeschiedenis in verwerkt. Het boek zou ook in niet geringe mate de biografie van Nietzsche als inspiratie hebben genomen — en ik ken die levensloop.

Heeft Mann, tenslotte, ook nog een boek gepubliceerd waarin hij min of meer uitlegt wat er allemaal in Doktor Faustus verwerkt werd.

Dus doe ik nog een laatste poging om deze roman te temmen. Publiek. En veel langzamer dan ik normaal zou lezen. De komende zeven weken. Met elk weekend een tussenstand.

[volg mijn leeservaringen hier]


[x]#8123 fan zondag 2 januari 2011 @ 08:00:00

besibbe op eamelje.net [de nijste 10, maksimaal]:

  • Lila; An Inquiry into Morals  Robert M. Pirsig10/2017
  • Zen and the Art of Motorcycle Maintenance  Robert M. Pirsig09/2017
  • Duddy & Augie | een verwarring  Richler vs Bellow04/2015
  • Stiller | in etappes  Max Frisch03/2015
  • The Histories | in negen afleveringen  Herodotos01/2015
  • De man die… | The Man Who…  een tijdelijk experiment02/2014
  • Intuition Pumps  Daniel C. Dennett12/2013
  • Lucky Luke | week 01  Morris & Goscinny06/2013
  • At Swim-Two-Birds  Flann O'Brien01/2013
  • Makers  Cory Doctorow01/2013

  • © eamelje.net 2001-2017. Alle rechten voorbehouden

    ien réaksje

    niemsz  op 4 januari 2011 @ 21:12:34

    Lang geleden gelezen. Hing toen zwaar aan Deutsche Kultur tussen 1850-1950. Vooral het stuk over Beethovens Piano Sonata No. 32 is me bijgebleven en de abstractie. Lees nu De Toverberg: begint me langzaam te grijpen.