Stiller | Siebentes Heft, Nachwort
Max Frisch

Er komt een deus ex machina voor in het boek, die me slecht beviel. Ineens is er een broer van Stiller. Die kalmpjes alle boetes betaalt die Stiller heeft opgelopen; onder meer door zijn burgerlijke plichten niet na te komen. Hij had het bijvoorbeeld moeten melden naar het buitenland te gaan.

Max Frisch wilde verder met de roman. Natuurlijk. Hij had zichzelf wat vastgeschreven met die gestrande man in het gevang, die per definitie niet veel bewegingsruimte heeft. Dus werd er een oplossing gezocht om het verhaal weer vlot te trekken.

En zo’n oplossing van buiten deugt dan niet, wat mij betreft. Die is te makkelijk.

Het tweede boekdeel, dat verteld wordt door de aanklager, gaat dan ineens ook samenvattend over hoe het Stiller verder verging in het leven. Hij en Julika kwamen weer samen, en gingen ergens buitenaf wonen. Haar gezondheid bleef slecht. Ze gaat ook nog dood.

En, dat had allemaal niet gehoeven, van mij.

De attractie van deze roman zit duidelijk in de eerste delen. Als een man plotseling gevangen is genomen, en zich dan verdedigt door zijn omgeving van alles wijs te maken.

Maar, er zijn aanzienlijk betere romans van Max Frisch. Die wetenschap hielp niet bij het lezen.

Boeklogje op vrijdag.

[ lees mijn reeksje over Stiller hier ]


[x]#11783 fan zaterdag 4 april 2015 @ 23:00:00