Donker
Te fietsen | week 45

Ondertussen heb ik andere veelfietsers leren kennen, die ook het hele jaar rijden, en die soms iedere dag lange ritten maken om op hun werk te komen en weer thuis.

Hoeveel tijd in een jaar rijden zij in het donker? Zo wilde ik weten van hen. Waarop de antwoorden vrij eensgezind waren: op jaarbasis zeker 30% van de totale tijd op de fiets. Dat is nogal wat.

Nu heb ik er op zich geen problemen mee om in het donker te fietsen. Mijn koplampen zijn fel genoeg om alles te kunnen zien wat gezien moest worden. Het enige dat nooit zal wennen, is de arrogantie van automobilisten die hun grootlicht niet dimmen als ze me tegemoet rijden op een smalle weg.

Niet helemaal toevallig rijden zulke mannen doorgaans ook te snel voor waar ze rijden.

En toch is er altijd een enorme overgang, die zeker enige weken aan gewenning vraagt, als de klokken weer naar wintertijd gaan in het laatste weekend van oktober. Als het tegen vijf uur al donker wordt, in plaats van om zes uur.

Zeker, ook dan ga ik er nog steeds op uit. Omdat er zo weinig te zien is, eenmaal de avondspits uitdooft, zijn zulke fietstochtjes alleen zo introvert vergeleken met de zo veel meer naar buiten gerichte ritjes in de zomer. Helemaal als het straks echt koud wordt, en ik er een pet bij op zet, en ook mijn kleding een extra dik schild is om de wereld buiten te sluiten.

Het blijft een hobbel dat het op een gegeven moment in een jaar niet meer om dat fietsen gaat, maar dat ritten ineens een echt doel moeten hebben om de inspanning lonend te maken.


[x]#14679 fan zondag 11 november 2018 @ 10:00:00