Christopher Hitchens leaves The Nation

In the past few weeks […] I have come to realize that the magazine itself takes a side in this argument, and is becoming the voice and the echo chamber of those who truly believe that John Ashcroft is a greater menace than Osama bin Laden. (I too am resolutely opposed to secret imprisonment and terror- hysteria, but not in the same way as I am opposed to those who initiated the aggression, and who are planning future ones.) In these circumstances it seems to me false to continue the association, which is why I have decided to make this “Minority Report” my last one.

For anyone yet unfamiliair with this contrarian,
or the many subjects he writes about, see:
the Christopher Hitchens Web.


All the right questions about animal rights

” Thus when I read of the possible annihilation of the elephant or the whale, or the pouring of oven cleaner or cosmetics into the eyes of live kittens, or the close confinement of pigs and calves in lightless pens, I feel myself confronted by human stupidity, which I recognize as an enemy. This would be so even if I didn’t much care about the subjective experience of the animals themselves. For example, although I find that I can’t read Peter Singer for long without becoming dulled by his robotic utilitarianism, the parts of his famous book Animal Liberation that I find most impressive are the deadpan reprints of animal-experiment “reports,” written by white-coated dolts or possibly white-coated sadists. (The connection between stupidity and cruelty is a close one.) “

Christopher Hitchens, Political Animals


Search for differences

One biography about H.L. Mencken written by Terry Teachout called The Skeptic. Two reviews:

As this century gets under way, it appears to me suddenly to leave the figure of Mencken decidedly shrunken and localized: a fate of which Terry Teachout seems queasily aware without being fully conscious of it.

Christopher Hitchens

There has never been another voice remotely like his in American journalism […] or, for that matter, anywhere else. If words did not exist to serve his purposes, he invented them, and as his delight grew ever greater at seeing the words flow out of his rickety typewriter and onto the page, he brought his prose itself to “the highest conceivable amperage.”

Jonathan Yardley


“Puritan Atheist”

Indeed I’ve always thought one of the great advantages of humanism is precisely that it doesn’t need a priesthood, it doesn’t need constant reinforcement. People can come to it themselves as a logical conclusion. And many people do. It’s one of its strengths. He had a respect for Christian belief but I remember one of the things he said: he said he’d never met a Christian who believed in the existence of heaven and hell as much as they believed in the existence of Australia.

Christopher Hitchens interviewed


Why New Year’s Eve is the Worst Night of the Year

It’s one of those occasions, like a World Cup or a royal wedding, when it is assumed on all sides that you, too, want to be part of the fun. At any rate, you are counted in whether you fancy it or not. You may even be accosted and asked to tell people what your resolutions for the coming year may be.

My answer is the same as usual. I resolve to lie low, de-carbonise the liver, recharge the batteries, save the money, catch up on the slumber and begin 2004 with a head start on the sorry figures who didn’t have as good a time as they had expected on the night before.

Christopher Hitchens


Short [Intelligent Design]


Hitchens vs Galloway

Publicist Christopher Hitchens had a public debate about Iraq with the British MP ‘Gorgeous’ George Galloway. Audiostreams are available here. MP3 .

Hitchens called Galloway before the debate:

A man who supported the previous oppressors of the region—the Soviet army in Afghanistan and Saddam Hussein in Iraq—who supports its current oppressors—Bashar Assad and his Lebanese proxies—and who still has time to endorse its potential future tyrants in the shape of the jihadists in Iraq and elsewhere. Galloway began his political life as a fifth-rate apologist for the Soviet Union, but he has now diversified into being an apologist for Stalinism, for fascism, and for jihadism all at once!

Galloway said to Hitchens previously:

You’re a drink-soaked former Trotskyist popinjay. Your hands are shaking. You badly need another drink…

And mainly debates in this way.

Interesting to know there are battles you’d wish both sides would lose.

more Hitchens on eamelje.net


Some strange sources of media criticism


Bah, humbug

Christopher Hitchens on the horrors of December:

[W]hat I have always hated about the month of December: the atmosphere of a one-party state. On all media and in all newspapers, endless invocations of the same repetitive theme. In all public places, from train stations to department stores, an insistent din of identical propaganda and identical music. The collectivization of gaiety and the compulsory infliction of joy.


perhaps it was proposed to do it “surgically”?

Did Bush propose to bomb Al Jazeera, or didn’t he? Christopher Hitchens ponders:

A second reason for believing in the authenticity of the memo is that an unnamed spokesman for Blair was quoted in the original story as saying that Bush’s remark was “humorous, not serious.” This is as much as to concede that some such conversation did in fact take place. It is of course not always possible to tell when the president is joking, but another who saw the transcript claimed that he was “deadly serious, as was Blair.”


Short [Islam, Cartoons & Brouhaha]


Buy Carlsberg/ Havarti/ Lego

Hitchens on the political correctness involved in our dealing with the Islamic cartoon protests:

The incredible thing about the ongoing Kristallnacht against Denmark (and in some places, against the embassies and citizens of any Scandinavian or even European Union nation) is that it has resulted in, not opprobrium for the religion that perpetrates and excuses it, but increased respectability!


The Caged Virgin

The Dutch current affairs program Zembla looked into Ayaan Hirsi Ali’s past, and broadcasts the results tomorrow. While implying in a promo she’s done wrong.

But prophets can’t do anything right in their own country, says Christopher Hitchens as well:

In spite of testimony from the Dutch police, who assured the court that the building was now one of the safest in all Holland, a court has upheld the demand from her neighbors and fellow citizens that she be evicted from her home. In these circumstances, she is considering resigning from parliament and perhaps leaving her adopted country altogether. This is not the only example that I know of a supposedly liberal society collaborating in its own destruction, but I hope at least that it will shame us all into making The Caged Virgin a best seller.


The Caged Virgin [end]

The day before a TV documentary about Ayaan Hirsi Ali would lead to news headlines in the whole world I linked to a piece by Cristopher Hitchens about her.

Somehow, it seems right to round the brouhaha off with another piece by him, on her.

The minister in the present case—a former prison warden named Rita Verdonk—comes off less as a Kafka figure than as a cross between Nurse Ratched and Capt. Renault in Casablanca, who was “shocked, shocked” to find out what was going on at Rick’s Cafe. A prisoner of her own rectitude, she has decided that now is the time to display zero tolerance for refugees who falsify their biographies.

And, while I am at it, let’s not forget Ian Buruma’s words in the NY Times:

Rita Verdonk was only a particularly extreme and unimaginative exponent of this new mood. One of her wildly impractical suggestions, mostly shot down in Parliament, was that only Dutch should be spoken in the streets. It was she who sent back vulnerable refugees to places like Syria and Congo. It was under her watch that asylum seekers were put in prison cells after a fire had consumed their temporary shelter and killed 11 at the Amsterdam airport. She was the one who decided to send a family back to Iraq because they had finessed their stories, even though human rights experts had warned that they would be in great danger. This was part of her vaunted “straight back.”


Infidel | 4

She has her criticisms of the West, but she prefers it to a society where women are subordinate, censorship is pervasive, and violence is officially preached against unbelievers.

Christopher Hitchens, on Slate


The imam of the Finsbury Park Mosque

Not as nice as he looked, Abu Hamza was nonetheless unfailingly generous with his hospitality. Overnight guests at his mosque’s sleeping quarters have included Richard Reid, the man in whose honor we now all have to take off our shoes at the airport, and Zacarias Moussaoui, the missing team member of September 11, 2001.

Christopher Hitchens, ‘Londonistan Calling’


Short | The Hitch

  1. Christopher Hitchens recently wrote the book: God Is Not Great. Slate has some excerpts of the chapters on Religion in general, Islam, and Mormonism;
  2. Daniel C. Dennett, who wrote yet another book questioning religion, reviewed Hitchens‘s

    Like sausage-making and legislating, the process of assembling the inerrant word of God is not always a pretty sight.

  3. When the controversial “Moral Majority” leader Jerry Falwell died, Hitchens wrote these harsh words;
  4. He also called Falwell a toad, among many other things, on CNN

    I think it’s a pity there isn’t a hell he can go to.

  5. And took on Fox News to defend his ideas about Falwell;

Brieven van een beroepsdwarskijker

Lang niet altijd ben ik het met hem eens, en toch link ik op dit weblog behoorlijk vaak naar de daden of uitspraken van Christopher Hitchens. Hij heeft éen groot voordeel als schrijver en dwarskijker. Hij weet me altijd weer aan het lachen te maken.

Neem nu bijvoorbeeld dat optreden laatst in New York, waarin hij een club met brave Amerikanen ging uitleggen dat ze niet in God moeten geloven.

Tegelijk denk ik niet dat zijn boek god is Not Great mij zal aanspreken. Recensente Amanda Bragg noemde het een te snel geschreven boekje, dat vooral even op de anti-God hype lijkt in te spelen. Daniel C. Dennett is beleefder in zijn afwegingen, maar toch niet onkritisch.

Ook Hitchens’ boekje dat ik zelf dezer dagen las, leek me nogal haastig in elkaar gezet. Maar ach, zijn charme vergoedt soms veel. Al heb ik hem inmiddels door.

boeklog 708: Letters to a Young Contrarian


Overwegingen | 0702

Er is al sprake van marteling als iemand niet meer de vrijheid heeft om te beslissen om weg te gaan. Dus, de ellende begint al bij een onterechte arrestatie;
Tenminste, dat is mijn oprechte overtuiging. En het verbaasd me altijd wat dat zo weinigen die lijken te delen. Alsof het martelen pas begint als het lichamelijk echt onaangenaam wordt;
Misschien lijkt mijn definitie voor die talloos veel miljoenen ook wel op wat zij beleven als ze naar hun werk gaan;
Aan het andere uiterste van opinies, vond Christopher Hitchens dat zelfs ‘water-boarding’ nog geen martelen was. Tot hij die behandeling zelf onderging;

Bij het kleine discussietje over Walter Benjamin op boeklog — waar ik op een verkeerde manier stellig was in mijn afkeer — moest ik toch denken waarom het gezever van Benjamin zo ellendig veel jeuk oproept;
Benjamin is een autoriteit op de verkeerde, autoritaire manier;

if you’re doing an experiment, you should report everything that you think might make it invalid — not only what you think is right about it… Details that could throw doubt on your interpretation must be given, if you know them.

Richard P. Feynman

Exacte wetenschappers denken anders. Die weten in elk geval niet zo zeker. Zij weten het meeste niet. En als ze al zeker weten, dan komt dat bewijs niet uit het ongerijmde, en is het door anderen te controleren;
Veel van hen die zich filosofen noemen, verhullen wat ze te zeggen hebben met wantaal;

Uitgeven is dan weer totaal geen exacte wetenschap. Het uitgeven is vooral gebaseerd op hoop;
Zijn er dan helemaal geen zekerheden in die branche?

Many categories of books will be subsumed by digital media. Reference publishing has already migrated online. Practical nonfiction will be next, winding up on Web sites that can easily update and disseminate visual and textual information. Readers of old-fashioned genre fiction will die off, and the next generation will have so many different entertainment options that it’s hard to envision the same level of loyalty to brand-name formula fiction coming off the conveyor belt every year. The novelists who are truly novel will thrive; the rest will struggle.

Jonathan Karp

Ik heb niets te zeggen over de schorsing van wielrenner Michael Rasmussen, en de ontslagvergoeding die team Rabobank hem dient te betalen van de kantonrechter;
Interessant zijn evenmin de roddels over Thomas Dekker — daar wordt al twee jaar van gefluisterd dat hij zich door de verkeerde mensen laat omringen;
Wel denk ik dat de Giro d’Italia dit jaar interessanter was als de Tour de France ooit worden kan;


Overwegingen | 0704

Daarnet de Maarten! doorgebladerd in de winkel. Dat is het zomernummer van het Historisch Nieuwsblad, vermomd als glossy. Geschat leesplezier: een minuut of tien. En daarom dus niet gekocht;
Bovendien deed Van Rossem de belangrijkste onthulling uit het blad maandag al, in het radioprogramma Kunststof. Hij vindt de Amerikaanse presidentsverkiezingen geen feest meer. En noemt de belangstelling van de Nederlandse media voor het evenement tot nu toe zelfs overdreven;

Nu goed, wie leest wat voor rabiate onzin er nu al over Barack Obama verspreid wordt, kan het niet anders als met Van Rossem eens zijn;

Bij Maarten van Rossem speelt nog iets anders. Die moet ik horen spreken — en dan moet hij ook nog de uitdrukking ‘geen reet’ vermijden als overtreffende trap;
Van Rossem op schrift is doorgaans aanmerkelijk minder uniek. Zelfs al lees ik zijn boeken wel met plezier;

Iedereen heeft het altijd over het TV-programma Zomergasten — de gastenlijst voor dit jaar haalde weer alle kranten — maar ik ben nu al jaren meer geïnteresseerd in een vergelijkbaar VPRO-programma, op de radio;
Het Marathoninterview. Waarvan vanochtend de eerste uitzending was;
En waarin deze zomer alleen vrouwen aan het woord komen. Notitie aan zelf: Marjolijn Februari volgende week. Maar even ook de RSS-feed van het programma bewaren;

George Packer, in reactie op Christopher Hitchens’ hier eerder gememoreerde avonturen met het water-boarden:

The fact that waterboarding is torture forces certain questions on anyone who has supported the war on terror as vehemently as Hitchens and who, in the past, has been far quicker to criticize its critics than its excesses. This is the beginning of an argument with himself—not craven self-denunciation, but a genuine effort to draw out and clarify the hard trade-offs and ideological confusions that the past years have forced on all thinking people. But instead of having this argument, Hitchens places it in the mouths of others:

Packer gaf al eerder verbluffend goed aan waarom ik Hitchens wel in een artikel hier of daar kan lezen, maar nooit meer in een boek. Hitchens’ rijk is de polemiek, en polemieken zijn al snel vermoeiend;


Overwegingen | 0709

Het is stil in economenland, het is stil in economenland;

Nederlander steeds ontevredener over de bus [pdf];
Fark-categorie: commercieel persbericht om een product te verkopen, dat het zonder redactioneel ingrijpen in alle massamedia tot nieuwsbericht schopt;
Elementaire zaken niet in het persbericht vermeld staan: wanneer het onderzoek plaatsvond. Terwijl de busstakingen plaatshadden, bijvoorbeeld? Evenmin vermeld: de foutmarges die er altijd zijn, als gesteld wordt dat een representatieve groep mensen het gehele Nederlands volk vertegenwoordigd;

Er zijn landen waar de foutmarges verplicht in zulke persberichten opgenomen moeten worden;
Beschaafde landen;

Er gaat iets verloren in de vertaling. Maar wat? Doe de literaire quiz;
Al wordt die nooit leuker dan de illustratie;

Hitchens is het best als polemist? Misschien. Maar als hij een in memoriam moet schrijven van iemand die hij een klootzak vond, is het resultaat ook niet mis;


Overwegingen | 0718

Zijn er meer mensen die Jaap van Heerden niet kennen, maar toch vaak aan hem denken, zo vraagt Martin Bril zich af;
Jazeker. Ook ik;
Ik verspreid mijn bewondering bovendien, online;
En lid worden van de Vereniging Van Mensen Die Vaak Aan Jaap van Heerden Denken? Waarschijnlijk ben ik dat dus al…

Het mooiste Pauw en Witteman-verhaal is trouwens van Maarten ’t Hart, en dit moet nodig nog eens gelinkt worden hier;

Fark-nieuws, in de categorie Nederlandse media kopiëren blind wat in buitenlandse media al te onnozel voor woorden was:
Vrouwen nemen de blogwereld over, melden Volkskrant en Nu.nl;
En die heerschappij bestaat er dan uit dat een traditioneel mediabedrijf iets investeert in een weblog-collectief dat al jaren bestond. Vervolgens worden er allerhande nieuwtjes bijgesleept om van een trend te kunnen spreken. Dat is zo simpel gedacht dat het hele bericht daardoor belachelijk wordt;
Bovendien, zelfs voor Jorn Barger het begrip weblog muntte, waren er al duizenden vrouwen actief met dagboeken online. Toen heetten die journals, of live journals, nu zouden ze stuk voor stuk weblogs genoemd worden;
Het bestaan van een verschijnsel gaat meestal aan de naam voor het verschijnsel vooraf – dat is een wet;
Maar zij die alleen de naam van een verschijnsel kennen, en niet de geschiedenis, zijn gedoemd tot onnozelheid – dat is het tweede artikel van dezelfde wet;

Exhibitionistische gargouilles, en chimera, op kathedralen [via];

One of Hitchens’s favourite aphorisms regards heat and light: people say that in discussion we need to generate light rather than heat, but basic physics tell us that it’s heat that generates light. That insight and truth spatter like sparks from the fires of aggression.

Max Dunbar, over de hier al vaker genoemde Christopher Hitchens

Hitchens op eamelje.net [sinds 2002];
Hitchens op boeklog;


Overwegingen | 1010

Christopher Hitchens uit zich in Vanity Fair over de vraag of Amerika inmiddels een bananenrepubliek is;
Het korte antwoord luidt vanzelfsprekend ja, maar daarom gaat het ook om het betoog;

Ja, de financiële crisis gaat vooral om vertrouwen — niet eens om geld. En raadt eens welk land alle vertrouwen verspeelt?

Nu ja, om vertrouwen gaat het, en taal;
Hedenavond zal president George W. Bush het Amerikaanse volk toespreken vooral toch vertrouwen te houden;
‘Dezelfde mensen die deze crisis hebben veroorzaakt, doen hun uiterste best de effecten te stabiliseren’;
Een speech van de minst gewaardeerde president uit de recente geschiedenis, over een onderwerp waar hij en zijn staf aantoonbaar niets van begrijpen, dat hebben de mensen nodig in deze tijden;

James Wood ontleedde ondertussen het taalgebruik van de Republikeinse partij;
Of beter: de angst bij de Republikeinen voor mensen die in lopende zinnen kunnen spreken;

Enfin, bij het eerdere advies om op werkdagen te ontbijten met The Daily Show, nu mijn raad eenmaal in de week naar The Bugle te luisteren [RSS];
Want Britten over Amerikanen zijn nog net even een stuk oneerbiediger dan Amerikanen over hunzelf;


Vind ik leuk…

Terwijl Christopher Hitchens een indrukwekkend artikel schreef over de rauwe ontdekking dat hij weleens snel dood kan gaan, krijgt ook zo’n verhaal een standaardopmaak mee.

Dus kunnen mensen het sociale netwerk van hun voorkeur wijzen op het bestaan van deze tekst, door het knopje ‘Vind ik leuk’ aan te clicken.


Quote of the Day | 0416

Every day, the New York Times carries a motto in a box on its front page. ‘All the News That’s Fit to Print,’ it says. It’s been saying it for decades, day in and day out. I imagine most readers of the canonical sheet have long ceased to notice this bannered and flaunted symbol of its mental furniture. I myself check every day to make sure that the bright, smug, pompous, idiotic claim is still there. Then I check to make sure that it still irritates me. If I can still exclaim, under my breath, why do they insult me and what do they take me for and what the hell is it supposed to mean unless it’s as obviously complacent and conceited and censorious as it seems to be, then at least I know I still have a pulse. You may wish to choose a more rigorous mental workout but I credit this daily infusion of annoyance with extending my lifespan

Christopher Hitchens: most provocative quotes


Hitch-22
Christopher Hitchens

Leesproject vier van 2011 wordt een maand met de autobiografie Hitch-22 van de journalist Christopher Hitchens.

Tien jaar geleden had ik dit boek allang uit gehad. Toen was Hitchens nog een onvervalste held, door de humor in zijn stukken, en om zijn eeuwige contramine. Toen de hele wereld moeder Theresa heilig verklaarde, schreef hij juist een boek om aan te tonen dat ze een vrouw was met heel enge ideeën. Daar alleen al sprak een prettige onafhankelijkheid van denken uit.

Maar toen kwam 9/11, en raakte Hitchens, voor mij, van het paadje af.

Ineens hoorde hij tot de felste voorvechters van illegale oorlogen in autonome landen, omdat het noodzaak was democratie in deze landen te brengen vanachter de loop van een geweer. Zonder daarbij ooit in te gaan op argumenten die anders bewezen. De oliemaatschappijen verdeelden al vooraf aan de invasie van Irak de olie daar; zo werd deze week nog bekend; al zal dat alleen nieuws zijn geweest voor heel naïeve mensen.

Vanaf de opmaat tot de invasie in Irak kon ik Hitchens dus niet meer om zijn ideeën lezen. Bleef er op zich genoeg over, aan stijl, en belezenheid, om hem niet te blijven citeren op mijn weblog. Alles zal ik me nooit meer aan hem over kunnen geven — ik geloof hem domweg niet meer.

En daarmee is het ook heel moeilijk gebleken zijn memoires te lezen. Ik kwam daar tot nu toe niet doorheen.

Toch kan er enige haast geboden zijn, met het boek. Hitchens was in januari al bijna dood. Hij heeft kanker, in stadium 4, waar stadium 5 al niet meer bestaat.

boeklog over Hitchens
eamelje.net over Hitchens

[ lees al mijn gedachten over de autobiografie Hitch-22 hier ]


Hitch-22 | prelude
Christopher Hitchens

Lees iemand, en dan ook nog een autobiografisch boek, en ineens vallen allerlei zaken op waar je anders gedachteloos aan had kunnen voorbijgaan. Zoals dat het portret dat Martin Amis van Christopher Hitchens gaf vast bewonderend bedoeld was, maar bij mij een heel andere indruk gaf.

Waar Amis het grote retorische talent van zijn vriend prijst, zie ik alleen voorbeelden van makkelijk koeioneren. Maar ik was er dan ook niet bij. Dat scheelt vast in de waardering.

Ondertussen ben ik ook achter het bestaan van de website Daily Hitchens gekomen; waar nijvere liefhebbers alles verzamelen wat van de man online komt. Tien jaar geleden was er ook al iemand die zoiets deed.

Toen interesseerde me dat nog.

[ lees al mijn gedachten over de autobiografie Hitch-22 hier ]


Hitch-22 | intermezzo
Christopher Hitchens

Schrijf zoals je praat, en alles op papier wordt er veel memorabeler van. Dat is een les die niet alleen ik ooit leerde, maar Christopher Hitchens al veel langer met succes heeft toegepast.

Alleen heeft zijn stem het inmiddels begeven.

En daar schrijft hij dan over.

Wachtend tot er weer volledige vrijheid van meningsuiting is.
 
 
 
 
 
 
 


Hitch-22 | eindoordeel
Christopher Hitchens

[…] dan lijkt Hitchens me een te goede schrijver om niet te weten dat hij zo een sympathieke lul wordt, in plaats van enkel een lul.

Gelukkig was de kwaliteit van de andere anekdotes al snel beter.

Want, zeker. Er is vermaak aan dit boek te beleven.

Maar blijkbaar wilde ik niet. […]

boeklog 28 v 2011


Love, Poverty & War
Christopher Hitchens

[…] daarom ook was er lang aarzeling of ik deze bundel met essays en reportages, uit die zo pijnlijke periode, wel zou moeten lezen.

Maar, uiteindelijk bleek er maar éen verblind stuk in te staan. Het allerlaatste. Als Hitchens op reportage is in Irak, eind 2003, en ontroerd waarneemt hoeveel vrede de Amerikanen daar gebracht hebben.

Geen van de veel bizarder uitspraken voordien heeft de boekuitgave gehaald. Zo bezien kan zelfs een overzichtbundel geschiedvervalsing zijn. […]

boeklog 20 xi 2011


Christopher Hitchens [1949–2011]

Zoals ik schreef tijdens de weken dat ik las in de autobiografie Hitch-22:

Toen Christopher Hitchens [1949 ]zijn memoires schreef, en uitbracht, was hij nog een man met een leven voor zich. Dat gegeven alleen al riep de vraag op waarom hij op dat moment per se wilde terugblikken. Daarop werd er slokdarmkanker ontdekt, en kon geen dokter hem meer garanderen dat hij zijn verjaardag nog eens zou meemaken.

Zijn dood is een aangekondigde dood. En ik geef toe meerdere boeken van hem gelezen te hebben dit jaar om op het moment van verscheiden iets te verwijzen te hebben.

Hitchens heeft nut gehad, in mijn leesgeschiedenis. Zelfs al heeft hij politiek ook zulke rare uitspraken gedaan dat ik dit nut ineens betreurde.

boeklog over Hitchens

in memoriams: The Guardian, Hitchens in Quotes [The Daily Telegraph], The New Yorker, Vanity Fair, Ian McEwan, Peter Hitchens, Gawker


Christopher Hitchens [1949–2011] ii

The best of his writing online.

According to The Guardian.
a Spotlight on Byliner.


Quote of the Day | 1217

I rarely wrote about Hitchens because, at least for the time that I’ve been writing about politics (since late 2005), there was nothing particularly notable about him. When it came to the defining issues of the post-9/11 era, he was largely indistinguishable from the small army of neoconservative fanatics eager to unleash ever-greater violence against Muslims: driven by a toxic mix of barbarism, self-loving provincialism, a sense of personal inadequacy, and, most of all, a pity-inducing need to find glory and purpose in cheering on military adventures and vanquishing some foe of historically unprecedented evil even if it meant manufacturing them.

Glenn Greenwald,
‘Christopher Hitchens and the protocol for public figure deaths’


Quote of the Day | 1224

Hitchens doesn’t so much review books as exploit them. They are, to borrow I. A. Richards’s phrase, machines to think with. When he quotes, it isn’t to illustrate a book’s particular quiddity but to advance an argument of his own or to pillory perceived deficiencies in its style or logic. To have one’s work “reviewed” by Christopher Hitchens was invariably a mixed blessing, since he frequently conveys the impression that he himself could have done a much better job and that he, in fact, knows the subject in far greater depth than the obviously well-meaning but just slightly deficient author. When Hitchens does pass out compliments, they tend to be briefly adjectival, along the lines of “fine” or “brilliant”, conveying a slightly episcopal mixture of approbation and condescension.

Michael Dirda, ‘Arguably Hitchens’

boeklog on Hitchens
boeklog on Dirda


Quote of the Day | 0106

To my writing classes I used later to open by saying that anybody who could talk could also write. Having cheered them up with this easy-to-grasp ladder, I then replaced it with a huge and loathsome snake: ‘How many people in this class, would you say, can talk? I mean really talk?’ That had its duly woeful effect. I told them to read every composition aloud, preferably to a trusted friend. The rules are much the same: Avoid stock expressions (like the plague, as William Safire used to say) and repetitions. Don’t say that as a boy your grandmother used to read to you, unless at that stage of her life she really was a boy, in which case you have probably thrown away a better intro. If something is worth hearing or listening to, it’s very probably worth reading. So, this above all: Find your own voice.

Christopher Hitchens, in:
‘Writing Advice From History’s Fastest, Most Prolific Authors’


Opgroeien
week 31

De dood houdt ineens nogal huis onder mijn favoriete mopperaars. Christopher Hitchens stierf in december. Gerrit Komrij begin juli. En nu is Gore Vidal ook al kasjewijle.

Bovendien zie ik zo éen twee drie geen opvolgers voor hen. Terwijl deze tijden als geen andere om fel commentaar vragen.

Opvallend bij al deze drie auteurs is dat mijn liefdesaffaire met hen verliep volgens eenzelfde patroon. In het begin genoot ik vooral van hun oneerbiedigheid. Daarop raakte ik verslaafd aan hun woordkunst. En altijd ook volgde er een moment van verwijdering. Of misschien was het slechts ikzelf die een draai maakte.

Toen Hitchens de illegale inval in Irak begon te verkopen als een noodzakelijke ingreep heb ik hem nooit meer geheel serieus kunnen nemen.

Komrij ontmaskerde zichzelf toen hij makkelijke columns over de actualiteit ging schrijven voor de achterpagina van NRC-Handelsblad. Werk dat verzameld werd in de bundels Gouden woorden en Meer gouden woorden¸ maar dat behoudens een enkele geslaagde formulering doorgaans binnen een maand na publicatie in de krant al overleden was. De analyse ontbrak. En schimpen is toch leuker als je daarna beter gaat kijken.

Vidal was zichzelf niet meer toen zijn partner Howard Austen stierf begin deze eeuw, waardoor er blijkbaar niemand meer was die hem kon temperen in zijn rol als narrige oude man. Zelfs al had hij doorgaans gelijk in zijn kritiek op het bewind van de zo matige Amerikaanse president George Bush jr.. Alleen ware die kritiek zo veel sterker geweest als deze uit meer had bestaan dan enkel gescheld.

Toch zit er ook wel iets moois in deze ontwikkeling. En in zekere zin denk ik zelfs dat onderwijs altijd zo hoort te werken. Eerst leert de leraar zijn pupil zien, daardoor gaat deze leerling zelfstandig denken. Om dan te merken dat veel van wat hem als waarheden zijn voorgespiegeld op zijn best grove generalisaties zijn, en op zijn slechtst zelfs helemaal niet waar.

Tot er een punt komt dat ook de waarheden van de leraar niet maar vanzelf spreken. Waarna ook afstand tot de leraar wordt genomen. En er misschien wel vadermoord plaatsvindt.

En vervolgens neemt het tijd voor er eerlijk gekeken kan worden naar wat ooit zo veel invloed had.


Quote of the Day | 0128

Hitchens’ record on intellectual honesty is also rather blotchy. Seymour is not the first to note this; he points to John Barrell, who argued in the London Review of Books that sections of Hitchens’ Thomas Paine’s Rights of Man were lifted from other sources without proper attribution. Seymour contends that Hitchens’ The Missionary Position was a re-write of research done by an Indian author who does not receive credit in the original hardback, and demonstrates convincingly that Hitchens’ essay “Kissinger’s War Crimes in Indochina” borrows from Noam Chomsky and Edward Herman’s The Political Economy of Human Rights without crediting the authors.

If Hitchens was a serial plagiarist who failed to get even the simplest of facts right, was allergic to nuance, and made no scholarly contributions, one might reasonably conclude that he ought to be ignored, and that a reader’s time and Seymour’s considerable talents be put to better use. But Hitchens matters precisely because of the inverse relationship that the quality of his work has to his status. His career reveals much about the function of the public intellectual. […]

Gregory Shupak, ‘Christopher Hitchens Stands Trial’

Boeklog over Hitchens