Curious George, the Clichémeister

Of the experience of teaching a doctoral seminar in Geneva for twenty-five years, Steiner, with characteristic overstatement, remarks that this was “as near as an ordinary, secular spirit can come to Pentecost.” He then pulls out one of the two great clichés used by teachers to describe their experience: “By what oversight or vulgarization should I have been paid to become what I am? When, and I have felt this with sharpening malaise, it might have been altogether more appropriate for me to pay those who invited me to teach?” In other words, he would have done it for nothing. (The other standard teaching cliché has to do with how much a teacher has learned from his students.)

I recently closed down a university teaching career of thirty years, and I would like to go on record as saying that I wouldn’t have done it for a penny less. Teaching is arduous work, entailing much grinding detail and boring repetition–a teacher, it has been said, never says anything once–interrupted only occasionally by moments of always surprising exultation. And I should like to add that I don’t think I learned a thing from my students, except that, as one student evaluation informed me, I tend to jingle the change in my pocket.

Joseph Epstein.


Epstein ii

Mordecai Richler, the Canadian novelist, once said that he divided his life between the time before he decided to become a writer and the time after—and the time before was better. What I believe Richler meant was that once one determines to write, one no longer confronts experience directly; it becomes “copy,” recyclable in stories, articles, essays, poems. True, nothing in a skilled writer’s life is wasted. But there is something mildly—and sometimes more than mildly—gruesome about collecting experience for one’s work the way a certain kind of person collects grievances. I, for one, would never make the mistake my wife did of marrying a writer.

Joseph Epstein, Writing on the Brain.


Epstein again, on advanced degrees

You are a man of great erudition. You didn’t pursue advanced degrees. How did you figure that out so quickly?

I was not a good student. I was just all right. And I have come to think that a good student is not that impressive a thing to be. A good student can tell you seven reasons for the Renaissance. Big fucking deal. [laughs] He can tell you that materialism is naturalism. Because in order to have naturalism you have to have three things that satisfy materialism and so on. I sensed, in my crude kid way, this really wasn’t where the action is. I have a cousin who died recently. A guy named Sherwin Rosen, who I loved, really. He was the chairman of the Economics Department at Chicago and at a memorial dinner for him this man Gary Becker who won a Nobel Prize in Economics said, “You know when Sherwin was a graduate student here we almost canned him because he was slow in response. If you asked Sherwin a question, he would say, ‘Gee, I am not certain,’ and then he would come back a month later. He brooded on these things. But he saw aspects in the question none of us did. Becker said being fast in response is one of the things we look for in good students. But it’s a mistake.” There is a little list one could make of very smart people who weren’t good at school. I don’t think I could have withstood the torture of graduate school.

Robert Birnbaum interviews Joseph Epstein


Are Newspapers Doomed?

Great article by the always immensely readable Joseph Epstein on the future of newspapers.

I share his doubts about their lack of quality, as has been expressed numerous times on this weblog before:

About our newspapers as they now stand, little more can be said in their favor than that they do not require batteries to operate, you can swat flies with them, and they can still be used to wrap fish.

Epstein is always good in finding great quotes from other wise man:

[…] I am in the condition of George Santayana, who wrote to his sister in 1915 that he was too old to “be influenced by newspaper argument. When I read them I form perhaps a new opinion of the newspaper but seldom a new opinion on the subject discussed.”

And, he has the definitive word on newspaper editorials:

I almost never read the editorials, following the advice of the journalist Jack Germond who once compared the writing of a newspaper editorial to wetting oneself in a dark-blue serge suit: “It gives you a nice warm feeling, but nobody notices.”

However, please read the whole piece, not just these highlights.


The Literary Life

Poetry societies, poetry foundations, something called poet houses, everything but poetry soup kitchens are currently up and running, and yet it is fairly clear that none of it seems to have made for better poems.

Joseph Epstein comments on 25 years of literary life


Quote of the Day | 0404

The cultivated not only know a great deal but, more important, they know what is significant–they know, not to put too fine a point on it, what is really worth knowing.

Part of being a cultivated person is knowing what to forget.

Joseph Epstein, ‘An Extremely Well Informed SOB’


Quote of the Day | 0503

In recent years I have come to think that some of the worst people in the United States have gone to the Harvard or Yale Law Schools: Mr. and Mrs. Eliot Spitzer, Mr. and Mrs. William Clinton, and countless -others. And why not, since these institutions serve as the grandest receptacles in the land for our good students: those clever, sometimes brilliant, but rarely deep young men and women who, joining furious drive to burning if ultimately empty ambition, will do anything to get ahead.

Joseph Epstein, ‘Obama’s Good Students’


Narcissus Leaves the Pool
Joseph Epstein

[…]

[…] there is something deeply apolitical — something above politics — in literature, despite what feminist, Marxist, and other politicized literary critics may think. If at the end of a long life of reading the chief message you bring away is that women have had it lousy, or that capitalism stinks, or that attention must above all be paid to victims, then I’d say you just might have missed something crucial. [214]

[…]

boeklog 29 v 2010


In a Cardboard Belt!
Joseph Epstein

[…] In deze bundel komt zijn afkeer over alle holle geleuter het best naar voren in de essays die verzameld staan onder het hoofdje ‘Attacks’. Daarin weegt Epstein een vijftal wel zeer beroemde critici, vindt hij weinig verdiensten in hun werk, en slaagt hij er vrij moeiteloos in deze mannen als poseurs te ontmaskeren. […]

boeklog 26 vi 2010


Friendship
Joseph Epstein

[…] Misschien dat dit niet ander kan, bij zo’n onderwerp. En ook was het niet zo dat ik van Epstein een historische verhandeling verlangde, over vriendschap sinds de prehistorie tot het huidige tijdsgewricht. Maar zo’n boek als dit is zo veel luchtiger en dus vluchtiger als Joseph Epstein’s gebundelde essays zijn — terwijl die boeken me dan weer zo veel meer amuseren. […]

boeklog 28 vii 2010


Ambition
Joseph Epstein

[…] Ambition is een door en door Amerikaans boek. Wat op zich enige verbazing wekte. Zou ambitie daar nu werkelijk zo’n taboe zijn? Als ergens toch mensen openlijk hun ambities mochten uitspreken, om daarbij dan aangemoedigd te worden, in plaats van hoon te ontmoeten, dan was dit toch zeker de VS? […]
 

boeklog 13 viii 2010


Partial Payments
Joseph Epstein

[…] Het gaat ook niet om de antwoorden die hij geeft. Voor mij is niet interessant waarom S.J. Perelman nu niet meer goed te lezen is — ik heb hem namelijk nooit kunnen lezen — maar wat dan maakte dat diens boeken zo opvallend tijdsgebonden zijn gebleken?

Bijvoorbeeld. […]

boeklog 13 x 2010


Snobbery
Joseph Epstein

[…] Het is geen schande om dom te zijn; behalve als er geen moeite wordt gedaan om niet langer dom te blijven. In die opvatting ben ik zeker een snob. Maar als ik werkelijk imponeren wilde, had ik hier heel andere boeken besproken. […]
 

boeklog 20 xi 2010


Quote of the Day | 1124

Wallace Stevens’s poetry is more beautiful, and Robert Frost’s often more powerful, than Eliot’s, but the latter’s, once read, refuses to leave the mind. How much does memorability matter in literature? A vast deal, I suspect, and in poetry above all.

Joseph Epstein, ‘T.S. Eliot and the Demise of the Literary Culture’

Boeklog on Epstein
Boeklog on Stevens


2010, een jaar in boeken
hoogtepunten en crises van de zesde jaargang boeklog

[bedoeld voor publicatie op boeklog, op 31 december]

Ook in 2010 werd boeklog door snoodaards gehackt. Gelukkig weet ik inmiddels wat te doen. Complete reparatie is binnen een paar minuten gefixt. Hopelijk heeft niemand er daarom iets van gemerkt. Zeker is dat Google de website nog altijd hoog waardeert; waar in 2009 wel degelijk diskwalificatie volgde na een hack. [En nee, de onveiligheid ligt bij mijn host, die dit halsstarrig ontkent].

Dit jaar bracht een 365-boeken project — maar alleen omdat ik vond zoiets eens gedaan te moeten hebben, voor ik met boeklog ophoud.

Verder werd op verschillende manieren onderzocht of er een meerwaarde zit in het lezen in series. Maar daarbij viel me op dat dit alleen kan als de boeken van éen schrijver zijn, en dan nog lang niet altijd.

Het lezen van The Smoking Diaries van Simon Gray was een gebeurtenis.

Het lezen van een reeks schrijversbiografieën benadrukte vooral dat ik het genre niet kritiekloos omarm.

En het experiment om de hele maand september te wijden aan deeltjes privé-domein werd na tien dagen gestaakt, omdat het me verveelde.

In 2010 schreef ik onder meer enige Friestalige stukken voor de papieren en digitale versie van het literaire blad Ensafh. Daarvan werden Nederlandse versies op boeklog, met toestemming, geherpubliceerd.

Verder werd gepoogd de ontsluiting van het al gepubliceerde materiaal te verbeteren, door op boeklog nu ook met dossiers te werken.

Tenslotte werden deze boeken dit jaar aanbevelenswaardig geacht:
[muis over het kaft voor een groter beeld]


Once More Around the Block
Joseph Epstein

[…] Epstein is een prettige debunker, van allerlei culturele mythes. Alleen plaats hij daar geen eigen grote theorieën tegenover.

Het best vind ik hem als hij een simpele vraag neemt, en die vervolgens uitwerkt. Bijvoorbeeld, waar heeft hij het meest van geleerd? […]

boeklog 26 i 2011


A Line Out for a Walk
Joseph Epstein

[…]

in the various descriptions I have read of heaven, no one ever mentions a library or bookstores there. Can it be that there will be no books or magazines in heaven? (Hell, I assume, will be full of newspapers, a fresh edition of each published every thirty seconds, so that no one will ever feel caught up.) [275]

[…]

boeklog 21 iii 2011


Alexis de Tocqueville
Joseph Epstein

[…] Levenslopen interesseren me niet altijd. Tocqueville wordt herinnerd om een tweedelig meesterwerk dat hij op zijn dertigste schreef. Dat hij naderhand een weinig opzienbarende carrière had als politicus, vanwege zijn hoge stem, en grote bedachtzaamheid, voegt aan dat meesterwerk van hem zo weinig toe. […]
 

boeklog 27 iii 2011


Life Sentences
Joseph Epstein

[…] De meeste essays in deze bundel gaan trouwens over schrijvers van wie de betekenis al vast ligt. Bovendien zijn de stukken veeleer biografisch dan kritisch. Al is Epstein er heel goed in om tijdens zo’n levensbeschrijving ook aan te geven wat in iemands werk nu nog de moeite waard kan zijn, en welke boeken inmiddels ergens in de tijd zijn achtergebleven. […]

boeklog 9 vi 2011


Quote of the Day | 0617

In France, boredom is given a philosophical tincture; in England, an aristocratic one: Lord Byron, having seen and done it all, is the perfect type of the bored English aristocrat. George Santayana, travelling on a student fellowship from Harvard, made the discovery that the Germans had no conception of boredom whatsoever, which explains their tolerance for the Ring cycle and the novels of Hermann Broch, and for so many other lengthy productions in German high culture.

Joseph Epstein, ‘Duh, Bor-ing’


With My Trousers Rolled
Joseph Epstein

[…] Kranten leest hij al evenmin meer van voor- tot achterpagina, en zelfs bij losse artikelen die hem zouden horen te interesseren, merkte Epstein met regelmaat over te gaan tot doornemen, in plaats van lezen.

En dan weet hij misschien niet helemaal goed aan te geven waarom dat allemaal is — behalve dat het leven al snel te kort kan lijken voor iets waar geen plezier aan beleefd wordt — maar dan kan ik hem slecht ongelijk geven. […]

boeklog 8 viii 2011


Gossip
Joseph Epstein

[…] Aan Gossip viel me vooral de passage op die Joseph Epstein wijdde aan de betekenis van roddel in de literatuur. Menig boek gaat erover wat de goegemeente over iemand denkt, en wat daarvan klopt. Menig boek ook werd geschreven om over een ander kwaad te spreken.

Epstein noemt daarbij vooral het voorbeeld van Saul Bellow. Die na al zijn mislukte huwelijken nog eens wraak nam in een boek. Of die in de roman Ravelstein AIDS gaf aan het personage waarin heel goed de criticus Alan Bloom is te herkennen. […]

boeklog 10 v 2012


Essays in Biography
Joseph Epstein

[…] Joseph Epstein is namelijk zo geweldig goed in staat om afgeronde portretten te schrijven. Waardoor het besproken boek — als het om een boekrecensie gaat — daarnaast zelfs misschien wel overbodig wordt.

Wat interesseren mij de New Yorkse intellectuelen nu, bijvoorbeeld, die alleen lokaal invloed hebben gehad. En waarvan de glans allang dof is?

Epstein portretteerde ze zo dat het even heel interessante mensen werden. […]

boeklog 17 xii 2012


Quotes of the Day | 0906

A distinction needs to be made between genius and talent. “Talent is like the marksman who hits a target, which others cannot reach,” wrote Schopenhauer. “Genius is like the marksman who hits a target, which others cannot see.” Mere talent cannot hope to rival genius, but neither can genius dispense with talent. “Talent without genius isn’t much,” wrote Paul Valéry, “but genius without talent is nothing.”

Joseph Epstein, ‘I Dream of Genius’


Duddy & Augie | week 1
Richler vs Bellow

Plannen bedenken blijft mooi, alleen wacht er dan ook altijd de uitvoering nog. En die bepaalt pas of leuke ideeën werkelijk haalbaar zijn.

Meteen al bij het begin van mijn geplande parallelle leesestafette is duidelijk dat de gehoopte aanpak nooit werken zal. De toon van de te vergelijken boeken verschilt daarvoor te veel.

Richler’s Apprenticeship of Duddy Kravitz is een puur leesboek, dat me geen enkele moeite kost om door te nemen. De hoofdstukken zijn kort. En ze brengen veel dialoog. Zonder enige inspanning las ik in éen keer meteen al bijna een derde uit.

Saul Bellow’s Adventures of Augie March daarentegen riep direct die ene kritische opmerking weer in gedachten van Joseph Epstein. Bellow is geen schrijver om te herlezen. Slechts bij de allereerste kennismaking met een roman van hem kan zijn taal diepe indruk maken. De tweede keer al lijkt al die taalpracht leeg.

Een illusionist als Hans Klok moet het ook hebben van windmachines en mooie assistentes, om het publiek te doen laten geloven dat er heel wat te gebeuren staat.

The Adventures of Augie March is kortom een moeizamerd — en daarmee typisch een boek voor de gebruikelijke leesproject-aanpak. Daar zal ik me nog vier weken mee bezig moeten houden. Richler’s klassieker is dan al heel lang uit.

[ Lees al mijn gedachten over Augie March en Duddy Kravitz hier ]