The Glittering Prizes heeft een heel goed eerste hoofdstuk. Of als ik de vertaling maak naar de TV-serie, de eerste aflevering daarvan is voortreffelijk. Die biedt een soort Brideshead Revisited in het kort, maar dan spelend in de jaren vijftig, en met een Joodse hoofdpersoon die nauw contact krijgt met een Britse familie van gegoede stand, in plaats van een katholiek. Ook is er veel verbale humor van het bijtende soort.
De rest van The Glittering Prizes is aanzienlijk minder interessant. Alleen al omdat de hoofdpersoon dezelfde man is als de schrijver, maar dan geheel volmaakt. En die man had een onwaarschijnlijk succes aan het begin van zijn leven. In het echt kan dit ook best, in een boek levert dat geen interessant verhaal op.
Dertig jaar na The Glittering Prizes schreef Frederic Raphael een vervolg. Interessant daaraan is dat hij nergens belangstelling wekte om daar een TV-serie van te maken. Terwijl de eerste reeks in de jaren zeventig nu juist zo’n eminent succes had overal.
Ook dat vervolg is inmiddels vervolgd. En weer als hoorspel te beluisteren, net als het vorige. Daarbij valt op dat zo’n hoorspel veel interessanter is dan de boekentekst, omdat de acteurs de beperkingen van de schrijver meer dan compenseren. Door hen hebben de personages tenminste verschillende stemmen, waar hem dat veel moeilijker afging.
Misschien heeft Raphael hiermee onbedoeld het ultieme luisterboek uitgevonden. Het audioboek met niet éen verteller, of lezer, maar met een hele cast aan stemmen.
Kost wel iets, natuurlijk.
