Ynhâld fan ’e Noam Chomsky-side

© eamelje.net 2001-2019. Alle rechten voorbehouden. All rights reserved


Turning the tide

Another illustration of the growing importance of weblogs as a medium; Noam Chomsky has begun one as well.

[Don’t know how long it’ll be possible to comment there though].

It’s got a name, it’s called concision

There’s even a name for it — I learned it from the producer of Nightline, Jeff Greenfield. It’s called “concision.” He was asked in an interview somewhere why they didn’t have me on Nightline, and his answer was — two answers. First of all, he says, “Well, he talks Turkish, and nobody understands it.” But the other answer was, “He lacks concision.” Which is correct, I agree with him. The kinds of things that I would say on Nightline, you can’t say in one sentence because they depart from standard religion. If you want to repeat the religion, you can get away with it between two commercials. If you want to say something that questions the religion, you’re expected to give evidence, and that you can’t do between two commercials. So therefore you lack concision, so therefore you can’t talk.

Noam Chomsky, on why certain news never makes it into the media

Media Herd Traps and Concision

Media Lens dissects an eight minute interview BBC’s Jeremy Paxman had with Noam Chomsky, and tries to show how prejudiced some questions were.

The media delight in trying to lure dissidents into what we call Media Herd Traps. A Herd Trap is designed to press audience and media buttons – it is a position that is accepted by the mainstream as outrageous, irresponsible and beyond the pale. If a dissident can be lured into one of these traps, it is understood that the interviewer (and viewer) may reasonably reject the interviewee as outrageous and irresponsible.

As Media Lens’ weblog has no permalinks, look for the entries of 22 and 24 June.

Mooi Lullen

Hoe erg is het nu echt dat de journalistiek een crisis doormaakt; dat de pers hier niet zo goed functioneert?

Verwijs je naar Minsky? Marvin Minsky zei: “stel je eens voor wat het zou betekenen als televisie echt goed was. Dat zou het einde betekenen van alles wat we nu kennen.” Een beroemde quote is dat.

Zoiets. Laat ik het als stelling poneren. Geen democratie – misschien zelfs wel geen enkel politiek systeem – heeft ooit blijvend kunnen functioneren zonder elite. Een elite die weliswaar altijd de steun moet hebben van een dom tevreden middenklasse, maar zich tegelijkertijd ook helemaal niets van die middenklasse hoeft aan te trekken. Zolang het volk daar maar niets van merkt en fijn belasting blijft betalen. En een lekker onnozele pers is dan het perfecte middel om ook het grauw dom te houden.
lees verder »»

Chomsky on the American elections

I took exactly the position I took in 2000, namely, the election is a marginal affair, it should not distract us from the serious work of changing the society, and the culture and the institutions, creating a democratic culture. That’s what you work on. You can’t ignore the election. It’s there. But it’s designed as a method of essentially marginalizing the population. There’s a huge propaganda campaign to get people to focus on these personalized extravaganzas, and make them think ‘That’s politics.” Well, it isn’t. That’s a marginal part of politics, and here, a very marginal part.

transcript from an interview on Democracy Now

How Brains Think ii

Also online: William H. Calvin’s book Lingua ex Machina: Reconciling Darwin and Chomsky with the human brain (MIT Press, 2000)


Being smart, he believes, is a function of a plodding, unsexy, application to the facts and “using your intelligence to decide what’s right”.

Nice, be it a somewhat caustic interview with Noam Chomsky in The Guardian. And the journalist is showing off, but that’s better than the usual hagiography.

more Chomsky on eamelje.net


Forbes has a special report on communication. With among others Chomsky interviewed on language, and Jane Goodall as well. Cerf on the internet, and Kurt Vonnegut on telling a story:

[R]eading it is actually quite difficult–I mean it is as hard as learning to read music, and it’s a remarkable skill. And if you take ink on paper and make people respond to it, they themselves are going to have to be performers. It’s like arriving at a concert hall and being handed a violin, and you’re expected to play. That’s what we expect readers to do, perform themselves, because they’re half of the performance.

Chomsky ii

The Guardian interview with Noam Chomsky I referred to previously has been removed from the site by the Reader’s editor:

He has found in favour of Professor Chomsky on three significant complaints.

Principal among these was a statement by Ms Brockes that in referring to atrocities committed at Srebrenica during the Bosnian war he had placed the word “massacre” in quotation marks. This suggested, particularly when taken with other comments by Ms Brockes, that Prof Chomsky considered the word inappropriate or that he had denied that there had been a massacre. Prof Chomsky has been obliged to point out that he has never said or believed any such thing. The Guardian has no evidence whatsoever to the contrary and retracts the statement with an unreserved apology to Prof Chomsky.

Read the original interview here [pdf]. The problem I have with it now, is that it’s not that difficult to argue with Chomsky on things he wrote or said. That’s why I don’t really understand the reason to misrepresent his opinions. Though, I already said before the journalist was showing off.

Chomsky, on War Crimes [in Iraq]

In the only poll (to my knowledge) in which people were asked to estimate the number of Vietnamese deaths, the mean estimate was 100,000, about 5% of the official figure; the actual toll is unknown, and of no more interest than the also unknown toll of casualties of U.S. chemical warfare. The authors of the study comment that it is as if college students in Germany estimated Holocaust deaths at 300,000, in which case we might conclude that there are some problems in Germany […].

Noam Chomsky, From chapter 2 of Failed States
The Abuse of Power and the Assualt on Democracy

Chomsky, on the Lebanon

It should also be recognized that Washington’s primary concern, as in the past, is not Israel and Lebanon, but the vast energy resources of the Middle East, recognized 60 years ago to be a “stupendous source of strategic power” and “one of the greatest material prizes in world history.” We can expect, with confidence, that the US will continue to do what it can to control this unparalleled source of strategic power.

Noam Chomsky, interviewd in CounterPunch

Chomsky on the world, again

[…] it’s pretty clear that the energy corporations would be quite happy to be given authorization to go back into Iran instead of leaving all that to their rivals. But the state won’t allow it. And it is setting up confrontations right now, very explicitly. Part of the reason is strategic, geo-political, economic, but part of the reason is the mafia complex. They have to be punished for disobeying us.

a Counterpunch interview

Imperial Ambitions

[…] afgezien van die niet heel prettige boodschap is dit éen van de betere boeken van Chomsky die ik ooit las. […]

boeklog 706

Propaganda and the Public Mind

[…] Het meeste nut had deze uitgave nu om de uitgebreide toelichting van Chomsky van het zo belangrijke begrip ‘concisie’, dat ik ook hier al eens signaleerde. Er is een reden dat echte intellectuelen nooit in de nieuws- en actualiteitenprogramma’s op TV gehoord worden. […]

boeklog 737

A Brief Review of the Work of Professor Noam Chomsky

Critics of Professor Chomsky have said that he pays too much attention to Washington’s wrongdoing and not enough to those of other governments. To this charge, his answer is simple. As one committed to universal principles, he is aware and critical of the wrongs others commit, but he reserves his main energy for studying the state that he is a citizen of, and therefore bears primary responsibility for, his own. Students of early Chinese thought will notice an important Confucian principle in this approach, namely that one must make one’s self (one’s society, one’s nation) a good example before trying to rectify others: Zheng ji, zheng ren.

an article introducing Chinese readers to the work of Noam Chomsky

meer Chomsky op eamelje.net
meer Chomsky op boeklog

And you thought Nim Chimpsky was the funny one…

If you’ve resisted the temptation to tell the teacher ‘you’re an asshole’ which maybe he or she is, and if you don’t say ‘that’s idiotic’ when you get a stupid assignment … you will end up at a good college and eventually with a good job

Chomsky cracks me up

more Chomksy on eamelje.net
meer Chomsky op boeklog

What We Say Goes

[…] Hoe ging het ondertussen met de wereld? […]

boeklog 930

Het verschijnsel heeft een naam, het heet concisie

Op verzoek nogmaals aandacht voor het belang van het begrip ‘concisie’ — dat voor mij een andere lading heeft dan het synoniem ‘beknoptheid’.

Noam Chomsky gebruikt het woord ‘concision’ om aan te geven waarom de massamedia hem nooit vragen om commentaar te leveren op actuele ontwikkelingen in de VS. Chomsky zou bijvoorbeeld over de Amerikaanse presidentsverkiezingen van het moment zeggen dat die er niet, of nauwelijks, toe doen. En die simpele uitspraak alleen al doorbreekt de stilzwijgende afspraak in de massamedia dat die presidentsverkiezingen er wel degelijk toedoen. Belangrijker is er zelfs niet. Want het Amerikaanse volk gaat toevallig wel de machtigste man op aarde kiezen.

Wie dat idee niet deelt, is daarmee gedwongen uit te leggen waarom. En daarvoor ontbreekt altijd de tijd, of het begrip. Het brede publiek is niet gewend om in abstracties te denken; dus komt een afwijkende mening over een heilig gegeven in het geheel niet over. Zeker niet van iemand die in de verdediging lijkt te zijn gedrongen.

Het gegeven alleen al dat de mens een groepsdier is, maakt degene met de afwijkende opinie verdacht, waardoor die kritischer bekeken wordt. Om die vijandigheid te overwinnen, is een extra grote inspanning nodig.

Zulke acceptatie- en uitsluitingsmechanismen zijn er altijd en overal. Dat begint al op het schoolplein — en dan vooral onder meisjes; die zijn gezagsgetrouwer. En dat schoolplein is alleen uitzonderlijk in de zin dat uitsluiting er openlijk gebeurt. Kinderen hebben nog niet geleerd hoe belangrijk het is om voor- en afkeuren te verbergen.

Gisteren kwam ik toevallig nog een transcript tegen van een interview waarin Noam Chomsky omstandig aan een ongelovige Andrew Marr uitlegt wat diens structurele beperkingen zijn als journalist. Als die niet het juiste acceptatiegedrag had getoond tijdens zijn gehele leven, was hij nooit zo’n vooraanstaand BBC-verslaggever geworden.

Ik vind het mijn opdracht, als denkend mens, om zulke acceptie- en verwerpingsmechanismen te leren zien. Al was het maar om mijn eigen beperkingen te kunnen onderscheiden. Maar ook omdat het eigen denken begint met middelen om te onderscheiden waar anderen de fout ingaan.

Overwegingen | 1009

J.M.G.Le Clézio dus de Nobel;
Nooit iets van gelezen — hij komt tenmiste niet voor op de lijstjes die ik ben gaan bijhouden sinds 1990. De Franse literatuur is ook wat een blinde vlek bij mij;

Lang op gewacht, maar eindelijk gevonden, de meningen van mijn favoriete grumpy old men over de verkiezingen in de VS, en de zo pijnlijke ontdekking dat banken al jaren gebouwd worden op geleende fundamenten;
Want, dat gejeuzel van anderen weet ik nu zo langzamerhand wel. Al is onbedoeld grappig hoe hysterisch Fox reageerde op de cover van Newsweek, waarop mevrouw Palin stond met couperose, verstopte poriën, en ongewenste haargroei en al;

Chomsky sprak met Der Spiegel, en zoals ik kon voorspellen, verblufte hij de verslaggever van dienst met zijn opmerking dat het niet uitmaakte wie er president zou worden;
Ze vertegenwoordigen samen maar éen partij, de Corporate America partij;

Gore Vidal keek televisie tijdens het interview met de Pasadena weekly, en slaakte telkens vreugdekreten als mevrouw Palin weer in beeld verscheen. Hij leek wel verliefd op de koningin van Alaska;
Vidal had ook de beste oneliners;

This is a country where any liar can get away with it, because everybody else is lying too, and the first law of the United States is “I will not blow your scam if you don’t blow mine.”

[Once, while speaking to an audience of high school educators] I said, “What’s being done to the children here? I have never in my life met a boring 6-year-old, and I’ve never met an interesting 16-year-old. What are you people doing to them?”

Nu goed, Chomsky merkt op dat de Amerikaanse presidentsverkiezingen niet om issues gaan, maar om personality. Maar dat het daarom niet vreemd is dat een ervaren deelneemster aan schoonheidsverkiezingen nu voor de titel vice-president opgaat, hadden alle humoristen en Palin-imitators ook al bedacht;


een grap uit vroeger dagen

Noam Chomsky, die ik altijd voor de grootste criticus hield van de media in de VS, verraste me laatst toch nog met een observatie. Niet hij was kritisch. Hij kende journalisten die veel negatiever zijn, en het systeem nog veel rotter, oppervlakkiger, en partijdiger noemen. En toch bleven zij hun beroep uitoefenen, maar wel door hun systeemkennis cynisch en berekenend te gebruiken.

Jammer genoeg zal ik hun namen waarschijnlijk nooit te weten komen.

Maar, hun positie vind ik wel interessant. En dat is ook éen van de redenen dat ik de roman Het refrein is Hein van Bert Keizer zo goed vind, of de boeken van John McPhee. Deze auteurs hebben het over professionals die goed de gebreken in hun vak zien, daar grapjes over kunnen maken; en tegelijk de systeemfouten ook berekenend voor hun eigen voordeel kunnen aanwenden.

Wat daarmee op papier komt, is meer dan alleen een leuk verhaal.

Het lijkt misschien overdreven om Chomsky, Keizer, of McPhee aan te halen om de verdiensten van een krantenstrip te bejubelen, en toch moet het maar even zo. Want, de strips van Hanco Kolk en Peter de Wit hadden ooit, in potentie, die geïnformeerd cynische kant. Dat nuttig gemaakte wantrouwen. Via Sigmund werden vrolijk de uitwassen in de geestelijke gezondheidszorg tot in het belachelijke uitvergroot. En in S1ngle werden zelfs twee wereldjes op de korrel genomen; die van de gezondheidszorg, en van de man-vrouw relaties.

Helaas zijn beide strips, door hun lange looptijd wellicht, ondertussen alle scherpte kwijt.

De harde grappen over mannen in S1ngle lijken te zijn verdwenen. Al eerder betreurde ik het dat er nooit meer echt met iets wordt afgerekend, zoals ooit gebeurde in een reeks strips over de clichés in contactadvertenties. En thans is S1ngle een TV-serie geworden, op een vrouwenzender. Met wat leuke mokkels d’rin, bordkartonnen situaties, en alleen maar voorspelbare grappen. Is werkelijk alles volkomen onschadelijk vermaak geworden, na een ooit zo veelbelovende start.

Humor mag hier niet bijten. Dat is een wet.

Overwegingen | 1205

Microsoft Word heeft iets tegen schrijversnamen. Of ik moet Word een diep psychologisch inzicht toeschrijven in hoe ik boeken verorber;
Rushdie werd Rosbief, volgens de automatische spellcheck;
Naipaul wordt Nasibal;

Chomsky reageerde op de verkiezing van Obama;

De carrières van sporters hebben nooit lang geduurd — het is al uitzonderlijk als iemand twee Olympische Spelen meemaakt;
Al duiken er de laatste decennia wel steeds vaker sporters op die tot ruim na hun veertigste doorgaan;
Maar Tia Hellebaut [30] stopt. Ineens. Dat is Nederland klein nieuws. Bij de Belgen, die de gouden Olympische medailles gewonnen sinds de Tweede Wereldoorlog zowat op de vingers van éen hand kunnen tellen, laat haar afscheid een immense leegte achter;

En toen werd het toch nog pakjesavond. Omdat al mijn lopende bestellingen vandaag ineens werden thuisbezorgd — toen ik niet thuis was natuurlijk, en daarom eerst nog alle buren af moest die iets in ontvangst hadden genomen;
Eén voordeel aan de goedkope pond: ik weet soms zelf niet meer wat ik allemaal besteld heb;
Eén nadeel aan de goedkope pond: niet alle boeken die ik laat komen, zijn de moeite van het lezen waard;

Overwegingen | 0313

De krant NRC-Handelsblad ontdekt de podcast, en laat Pieter Steinz een boekrecensie navertellen, die al eerder te lezen was;
En nee, hier formuleer ik geen kritiek mee. Het is wel een constatering;

Opvallend aan de kritiek uit de onderwijswereld op het initiatief van Prem Radhakishun — om kinderen met een achterstand te stimuleren door ze even wat extra aandacht te geven — is dat die veroordelingen zo voorspelbaar waren;
Het onderwijs is een slechte fabriek, die de waarde van zijn grondstoffen niet wenst te zien, alles door dezelfde slecht gekalibreerde mallen perst, en vervolgens op hoge toon claimt wel degelijk maatwerk af te leveren;

Bij De Wereld Draait Door zat een onderwijsmevrouw die verwees naar OESO-metingen, waaruit blijken zou dat andere landen het nog minder doen;
Ik schreef al eens eerder wat misleidend aan die cijfers is;
Meer dan een keer;

Nu goed, ik heb elders het Nederlandse onderwijs ook al eens een goed anticonceptiemiddel genoemd;
Waarom zou iemand zich hier nog willen voortplanten om dan onvermijdelijk zijn kind uit handen te geven aan een stel pedagoochelaars?

Niet dat Prem Radhakishun iets anders bewijst dan de oude wet dat iedereen beter gaat presteren met intensieve begeleiding. Maak iets belangrijk in iemands leven, en dan wordt dit ook belangrijk. In dit geval het leren;

Tussendoor bracht Parijs – Nice al zo veel aantrekkelijke wielersport, dat ze die Tour de France misschien ook maar beter kunnen inkorten tot een kleine week;

Ik moet nog steeds iets schrijven over het dopinggebruik van Dwain Chambers, en diens autobiografie. Of dat Jan Ullrich ook bezig is met een boek. Maar ik ben wat uitgekeken op het onderwerp;
Al fascineert me wel de vraag wat dat Nederlandse schaatsertje van 15 had gedaan om een schorsing op te lopen;

Mijn mening over de zo gehypete ontmoeting tussen John Stewart en financieel goeroe Jim Cramer?
Als u niet weet waarover ik het heb, kijk eerst deze video, deze video, dan deze video, en dan pas het gesprek;
Ik vond de ontmoeting vrij pijnlijk. Een grappenmaker die ineens de zedenmeester gaat uithangen, namens ons allen? Freek de Jonge en zijn collega’s hadden me hier op kunnen conditioneren, maar ik krijg er meteen jeukbulten van; op plekken waar ik net niet bij kan;

Nu goed. CNBC, het netwerk waar Cramer voor werkt, is eigendom van het enorme bedrijf General Electric. Die constructie alleen al is nauwelijks neutraal te bekijken, voor wie Chomsky en Herman gelezen heeft;
En een financieel expert geeft geen nuttige tips in het publiek, als die daar geen doel mee heeft — of zijn opdrachtgevers;

Blootvoets gepater | 0421

Heel soms tonen de statistieken achter mijn weblogs de Zeitgeist. Zoals wanneer Hugo Chavez weer eens een boek aanbeveelt, en mensen prompt gaan zoeken wat dat dan voor werkje is;
Chavez gaf het boek Las venas abiertas de América Latina aan Obama;
De aderlating van een continent is de titel in het Nederlands, en die is momenteel zeer gezocht bij bezoekers van boeklog;

Eerder al wist Chavez een tamelijk droog werkje van Chomsky tot bestseller te maken in de VS;

Wat Oprah is voor de markt voor fictie, doet een Venezolaanse dictator er voor de non-fictie;

Moet ik nu klagen dat zulke autoriteiten in Nederland ontbreken?

Obama noemde de gift ‘een sympathiek gebaar’, er nog onkundig van dat de VS in het boek van vrijwel alles de schuld krijgt dat er momenteel mis is in Latijns-Amerika;
Al hebben de Europeanen eerder ook maar weinig goeds gebracht;

Binnen de theorie dat de mens een geboren hardloper is, past ook de claim dat renschoenen nergens goed voor zijn;
En alleen maar bijdragen aan de blessures;
De mensenvoet is sterk genoeg, en verweekt alleen maar met te veel demping;

Uit mijn eigen hardloopverleden herinner ik me nog wel indertijd op keiharde schoenen te zijn begonnen — Nikes waren nog zeldzaam in de winkels, en bovenmatig duur;
Concurrentie werd al helemaal mondjesmaat geleverd;
En, die harde schoenen waren toen ook niet vreselijk hard. Dat waren ze alleen achteraf, in het weeromzien;

Maar wat moet de blootvoetse atleet dan dragen in de stad? Waar de paden bezaaid zijn met glassplinters, hondenpoep, of paardendrollen?
Een soort handschoenen voor de voeten;

Zelden zoiets lelijks gezien als die Vibram Five Vingers. Dus als dat hele verhaal over het onnut van demping een marketingstunt is, dan hebben ze die marketing ook wel nodig;

Hoe te liegen met statistieken | 0423

In september stond de Nederlandse economie er nog stevig voor, dixit de minister van Financiën;
Al stond hij zichzelf enige somberheid toe: het kon zijn dat de groei van de economie in 2009 miniem zou zijn, of op 0% kon uitkomen;
Het IMF zegt inmiddels keihard: 4,8% krimp;

Wat nog meevalt, omdat economen in Duitsland 6% krimp verwachten;
En gezien de banden tussen de Nederlandse economie en de Duitse, staat het Centraal Planbureau ineens te kijk als dommig lachebekje, met zijn eerdere voorspelling in maart van 3,5% krimp;

Maar wat is er nu werkelijk aan de hand?

Er wordt gelogen;

Of er worden ineens vroegere leugens losgelaten;

Nu zal dit moeilijk anders gaan. Chomsky schreef ooit een boek dat hij Necessary Illusions noemde. En daar moet ik altijd aan denken in dit soort gevallen;
Ook overheden zijn illusies van node;
Maar van de weeromstuit vertrouw ik nogal wat cijfers niet die de planbureaus en andere overheidsinstanties verstrekken — tenminste als het om absolute aantallen gaat;

Het bekendste voorbeeld is wel dat Nederland een relatief lage werkloosheid lijkt te hebben, omdat het anders rekent dan de omringende landen;
Gedeeltelijk arbeidsongeschikten tellen bijvoorbeeld niet mee als werklozen;
Nu goed, in de VS tellen de werklozen die na drie maanden nog geen nieuwe baan hebben niet meer mee voor de statistieken;
Overal is wel wat, en nergens deugt het;

Dus is over cijfers in het nieuws hoogstens te zeggen dat alleen kunnen deugen wanneer ze een trend laten zien;
Als de werkloosheid stijgt, bijvoorbeeld;

Het ware dus te hopen dat deze crisis nu eens gebruikt wordt om wat valse lucht uit al de overheidsstatistieken te persen;
Anderzijds, wie zou daar ook maar een tel belang bij hebben, behalve onnozele wetenschappers?

Maar Paul Krugman boog zich onlangs met nieuwe kennis over een oud probleem. Zolang al ik over ICT schrijf, zolang al is daar het probleem dat door al die nieuwe technologie de arbeidsproductiviteit per werknemer moet stijgen, en Europa daarin stelselmatig achterblijft op de VS;
Hoe kon dat toch?
Nu pas blijkt hem dat vooral de Amerikaanse financiële sector bovenmatig goed presteerde, volgens de cijfertjes, en de statistieken dus kleurde;

* How to Lie With Statistics werd ooit besproken op boeklog.

The Russian Spy and I | ii

vervolg van The Russian Spy and I

Wanneer leerde ik het werk van Izzy Stone kennen? Dat is me niet helemaal duidelijk. Het kan goed zijn dat de progressieve bladen die ik las uitgebreid bij zijn dood hebben stilgestaan, in 1989. Misschien is toen mijn belangstelling voor de man en zijn werk begonnen.

Wel herinner ik me — nogal pijnlijk — tijdens mijn vakken journalistiek de docent te hebben gecorrigeerd in wat hij zei over I.F. Stone. Dit moet in het eerste jaar van die cursus zijn geweest. Later hield ik namelijk mijn mond, omdat de mores onder Nederlandse studenten nu eenmaal is dat je niet toont iets te weten.

En net als bij mij medestudenten zag ik wat later ook onder collegajournalisten nogal wat kuddegedrag, waardoor het fenomeen me helemaal begon te interesseren; om de verregaande consequenties. Is dan werkelijk alleen nieuws wat iedereen tot nieuws maakt?

Dat eeuwige naar-elkaar-kijken van kranten en actualiteitenrubrieken heb ik nooit begrepen. Tenzij ik Chomsky ga volgen en in de media een samenzwering ga zien om het volk dom te houden. Terwijl me ook wel duidelijk is dat het positieve beeld in de massacultuur van de journalist als eenzame strijder voor het goede nooit waar is geweest. Kan de onverschrokken reporter Kuifje nog zo populair blijven, kunnen nog zo veel films en spannende boeken een journalist als hoofdpersoon hebben.

Was er toch altijd wel die ene eenzame strijder. I.F Stone. Die zijn eigen weekblad begon toen geen ander medium hem nog werk wilde geven, en daar desondanks succes mee had.

Misschien wilde ik wel zo innig dat Stone onkreukbaar was, omdat mijn teleurstelling over de rest van de beroepsgroep zo groot is. Terwijl ik toch ook weet hoe makkelijk een mens zich aanpast, aan de ongeschreven normen van het clubje waarin hij acteren moet.

Waarom schrijven… 2

Noam Chomsky is om veel redenen te prijzen, maar over éen aspect van zijn politiek activisme is hij altijd merkwaardig vaag. Terwijl daaraan toch een principiële kant zit.

Voor mij is een wezenlijke vraag: wat kan het protest van éen mens betekenen in een verre van perfecte wereld? Als die zich door dat protest nog eens extra isoleert? Chomsky uit zich hierover nooit…

Nu zeggen vragen vaak veel over de vragensteller. Zoals ook in dit geval. Ik zie te goed dat het effectiefste protest georganiseerd plaatsvindt; maar dat protestorganisaties ook makkelijk lobbyclubjes worden, en dan niet zelden voor andermans belangen — of door derden zo misbruikt worden.

Maar toch.

In februari 2005, bijna vierenhalf jaar geleden, maakte ik hier melding van de kabinetsplannen om een centrale database aan te leggen met de vingerafdrukken van alle Nederlanders; waarmee Nederland definitief politiestaat zou worden.

Mij bevreemde het toen dat geen van de publieksmedia dit keiharde feit meldde.

Mij bevreemdt het ook dat burgerrechtenvereniging Vrijbit nu pas klacht hierover wil neerleggen bij het Europees Hof voor de Rechten van de mens. Al neem ik aan dat er eerder protest zal zijn aangetekend; en dit een laatste mogelijkheid is, nu de Eerste Kamer begin juni Artikel 11. van de Rechten van de mens heeft afgeschaft.

En tegelijk heb ik mijzelf dus te verwijten niet al in februari 2005 de publiciteit te hebben gezocht; bijvoorbeeld door achtergrondstukken te gaan schrijven. In de hoop tegenstemmen te organiseren…

Law of the Day | 1130

Noam Chomsky: One of the most important comments on deceit, I think, was made by Adam Smith. He pointed out that a major goal of business is to deceive and oppress the public.

And one of the striking features of the modern period is the institutionalization of that process, so that we now have huge industries deceiving the public–and they’re very conscious about it, the public relations industry. Interestingly, this developed in the freest countries–in Britain and the US–roughly around time of WWI, when it was recognized that enough freedom had been won that people could no longer be controlled by force. So modes of deception and manipulation had to be developed in order to keep them under control.

[Noam Chomsky meets Robert Trivers, to discuss deceit]

There is a video here.

Boeklog on Chomsky

Où sont les neiges d’antan? | 2

Ik zong als jongetje ook dat Sint door de ramen gluurde, om te kijken of er nog iemand ondeugend was.

Hier moet niet geringschattend over gedaan worden. Noam Chomsky zou dergelijke teksten meteen aanwijzen als indoctrinatie. Het kind weet van jongs af aan permanent bekeken te worden door een oordelende instantie — voor zover het dit nog niet had meegekregen vanuit éen of ander geloof. In ruil krijgt het strooigoed.

Stelling voor een niet door mij te schrijven proefschrift: de Sinterklaas-traditie maakt dat Nederland extra mak staat tegenover de invoering van allerlei overheidsmaatregelen om gegevens over onschuldige burgers op te slaan.

Help, ik moet met de media omgaan | 04

De nieuwsmedia doen wat ze doen. Maar waarom hun werkmethoden toch zo merkwaardig uitpakken, is een complex verhaal.

Eén interessante uitleg hierover is ooit bedacht door Noam Chomsky en Edward Herman. Die stellen, onder meer in het boek Manufacturing Consent, dat massamedia alleen te begrijpen zijn door er vanuit te gaan dat alles wat ze brengen propaganda is.

Dit propagandamodel staat elders uitgebreid uitgelegd, dus is het misschien overbodig dit hier over te doen. Bovendien is het een Amerikaans model, dat me niet helemaal universeel geldig lijkt.

Zo beklemtonen Chomsky en Herman telkens nogal dat de media onder grote economische druk staan om nieuws weg te laten dat de machthebbers onwelgevallig is. En dit zal in de VS zeker opgaan, waar hele TV-kanalen en uitgeverijen in handen zijn van bedrijven uit het militair-industrieel complex. Maar in Nederland is zo’n verdachtmaking al gauw wat te paranoïde. Hier is er meestal gewoon sprake van pure incompetentie, en beroepsblindheid, als nieuws niet gezien wordt, in plaats van dat er censuur, of zelfcensuur speelt. En laat me daar toch een paar woorden aan wijden.

Economische druk op de nieuwsmedia om te doen zoals ze doen, bestaat ook in Nederland. Alleen komt die dan vooral voort uit de merkwaardige positie die de journalistiek inneemt. Journalisten mogen bijvoorbeeld niets doen dat lezers of kijkers wegjaagt. Media drijven nu eenmaal nog steeds op inkomsten uit advertenties; zelfs al verkopen ze allemaal de leugen dat het brengen van nieuws hun prioriteit is. En die reclame moest vanouds liefst bij een zo groot en stabiel publiek als mogelijk door de strot worden gedrukt. Hoe meer ogen, hoe hoger de advertentietarieven.

Vaker heb ik al uitgelegd waarom de claim van hoofdredacteuren mij zo ergert dat nu het slecht gaat met de kranten, dit nadelig is voor de democratie. Alle krantenconcerns hebben namelijk de democratische controle decennialang stelselmatig ondermijnt, door eerst al de zelfstandige plaatselijke en regionale bladen op te kopen, de redacties daarvan uit te kleden, en deze publicaties om te vormen tot advertentieblaadjes. Zo kregen ze lokaal, en niet zelden ook regionaal, een advertentiemonopolie dat de samenleving miljarden gekost heeft. Terwijl de aandacht voor kwesties waar gemeenteraden mee worstelen, of provinciale staten, of waterschappen, aantoonbaar minder is geworden.

Verder wordt in Nederland veel minder een beroep gedaan op de Wet openbaarheid van bestuur (WOB) dan in bevriende landen. Overheden hebben bovendien moeite om stukken vrij te geven, ondanks dat zij daartoe wettelijk verplicht zijn — wat ook tekent dat ze er geen routine in hebben. Dus als journalisten weer eens claimen het functioneren van overheden te bewaken, dan liegen ze.

En al te streng die overheden controleren kan ook niet. De nieuwsmedia samen functioneren als institutie niet anders als scholen, of andere overheidsinstanties zelve. Die hebben er helemaal geen belang bij om hun publiek of hun klanten wantrouwen bij te brengen tegen de status quo. Dat jaagt mensen maar weg. Media hebben er baat bij om allerlei mythes in stand te helpen houden, zoals het idee dat Nederland een democratie zou zijn. Die spelen het liefst handjeklap met bronnen die veel nieuws kunnen genereren; wees gul naar ons toe, dan zijn we even gul met onze belangstelling terug.

En zo kan bijvoorbeeld de waan ontstaan dat de standpunten van politieke partijen wezenlijk van elkaar verschillen, en dat zelfs in een parlementaire bureaucratie éen nieuwe man of vrouw onmiddellijk van doorslaggevende betekenis kan zijn.

En daarom kreeg zelfs in de Nederlandse media al in 2007 de hype vorm dat een stem op Obama de koers van de wereld zou veranderen. Werd zijn verkiezing vervolgens overmatig bejubeld. Maar is er thans de onvermijdelijke ontevredenheid in de media dat die stakker van een president de verwachtingen nog steeds niet heeft waargemaakt.

Hoe kon hij ook?

Eerst maak je in je onbenul iets groter dan het is, en vervolgens breek je het dus af. Met de werkelijkheid heeft dit allemaal werkelijk niets van doen, alleen vult het de pagina’s en de actualiteitenrubrieken, en zo houdt een non-onderwerp de journalisten en commentatoren jaren bezig. Da capo.

heb ik toch nog minstens éen volgende ronde nodig, ter afsluiting

[ deel 1 ][ deel 2 ][ deel 3 ]

Overwegingen | WikiLeaks v

Hoe lang zal het nog duren voor de VS WikiLeaks tot een terroristische organisatie uitroept?

Er bestond in democratieën altijd een zeker evenwicht tussen machthebbers en de media om het elkaar niet al te lastig te maken. Als de overheid net deed dat er vrijheid van meningsuiting bestond, konden journalisten net alsof ze de boven hen gestelden controleerden. Iedereen gelukkig. En aan historici de puzzel om decennia later, als het verder niemand meer wat schelen kon, te reconstrueren wat er allemaal echt gebeurd was.

Door de onthullingen van WikiLeaks is dat equilibrium wankeler geworden.

Ineens is duidelijk dat de media al jarenlang kritiekloos overheidspropaganda doorbrieven. En heel veel reflectie vanuit het vak op dat gegeven heb ik nog niet mogen ontwaren.

Natuurlijk telt bij laatste ronden aan onthullingen mee dat enkele gerespecteerde kranten met WikiLeaks samenspannen om de eigen nalatigheid ongedaan te maken. En nu kan de Amerikaanse overheid de New York Times niet zonder meer straffen voor het publiceren over alle geheimen uit de diplomatieke post.

Maar, als WikiLeaks iets duidelijk maakt, dan wel hoe veel middelen een overheid als de VS kan inzetten, legaal zowel als illegaal, om te kunnen corrigeren wat zij vindt dat correctie behoeft.

Bedrijven als Amazon, PayPal, en dus eBay, MasterCard, en Visa, hadden maar een klein beetje druk nodig om hun normale dienstverlening te stoppen, en weigeren nu om giften aan WikiLeaks door te geven.

Vermoed mag worden dat zij ook hebben doorgebrieft wie er aan WikiLeaks wilden doneren; of dit al eerder deden .

Slechts dankzij het fatsoen van een bedrijf als Twitter is duidelijk dat er in de VS een geheime grand jury werkt aan een rechtszaak tegen WikiLeaks; en al die daar mee verbonden zijn. Rop Gonggrijp prees Twitter daarom ook geinformeerd te zijn dat er een onderzoek tegen hem loopt; hoewel de onderneming wel de gegevens die ze over hem hebben aan de Amerikaanse justitie zal verstrekken.

De Googles, Visas, en MasterCards van deze wereld hebben dat immers niet gemeld.

Ondertussen zouden ook de gegevens van de tienduizenden volgens van WikiLeaks op Twitter door de Amerikanen verzameld zijn. En daar hoor ik dus ook bij.

Maar goed, dat ik Chomsky lees, of Johnson, en nog zo veel meer critici van de Amerikaanse politiek, staat uitgebreid op mijn weblogs vermeld.

Sue me.

Quote of the Day | 0509

Sagan, speaking from the point of view of an astrophysicist, pointed out that there are innumerable planets just like ours. There is no reason they shouldn’t have developed intelligent life. Mayr, from the point of view of a biologist, argued that it’s very unlikely that we’ll find any. And his reason was, he said, we have exactly one example: Earth. So let’s take a look at Earth.

And what he basically argued is that intelligence is a kind of lethal mutation.

Noam Chomsky, ‘Human Intelligence and the Environment’

Quote of the Day | 0809

Corporate power is now concerned that the extremists they helped put in office may in fact bring down the edifice on which their own wealth and privilege relies, the powerful nanny state that caters to their interests.

Noam Chomsky, ‘America in Decline’

Hoop en vooruitzicht
Noam Chomsky

[…] De kritiek op Chomsky dat hij veel te mild is voor een dictator als Hugo Chavez werd door dit boek niet weerlegt. Tegelijk kan het heel goed dat wij slechts een beeld krijgen van de idiotieën van deze man, omdat onze media daartoe zijn voorgeprogrammeerd.

En zeg nu niet dat journalisten zulks nooit zouden doen. […]

boeklog 24 xi 2011

Status Quo
week 38

Amerikaanse opiniewebsites hebben niet meer dezelfde aantrekkingskracht op me als tien jaar terug. Als ik nog een site volg is dat via de RSS-feed, van een afstandje. Waarbij doorgaans weken kunnen passeren voordat ik eens doorclick naar de tekst online.

Maar waarom is dat?

Voor een deel lag de mediawereld er toen anders bij, dat is zeker waar. Aan het einde van de twintigste eeuw werd menigeen duidelijk dat dat internet niet zou verdwijnen. Waarmee enige aanwezigheid online toch wel nut zou kunnen hebben, voor tijdschriften en andere periodieken.

Ik zal gretig genoten hebben van de enorme uitbreiding van wat ik zo maar thuis te lezen kon krijgen. Tot de overvloed wende.

Bovendien speelde er indertijd van alles. De verkiezingsfraude in de VS waardoor de jonge Bush aan de macht kwam. De dotcomcrisis. Of 9/11, en de nasleep daarvan. De illegale inval van VS in Afghanistan eerst – aan de wereld verkocht als gerechtvaardigd omdat 9/11 de aanval van een ander land zou zijn.

En naast dit al de critici in de VS, wie zoveel beter geïnformeerd waren dan hun collega’s in Europa, die behalve meningen ook feiten aandroegen, waardoor mijn beeld over de recente geschiedenis ineens een heel andere focus kreeg.

Tot daar weinig meer aan bij te stellen viel.

Maar zoals laatst op Tom’s Dispatch werd opgemerkt, stukken zoals Chalmers Johnson schreef in 2004 over het Amerikaanse buitenlandbeleid, zijn eigenlijk nog geen syllabe verouderd.

En weliswaar hebben we sindsdien een bankencrisis beleefd, en is het feilen van de Euro aangetoond, op mij maken die niet per se de grootste indruk. Emotioneel raken die ontwikkelingen me niet.

Dat mensen hebzuchtig zijn, en egoïstisch, en methoden verzinnen om anderen zo veel mogelijk geld af te troggelen, is ook niet meteen nieuws. Zelfs niet nu de schaal van dit bedrog industrieel geworden is. Of nu blijkt dat degenen die ons tegen dit bedrog zouden moeten beschermen — de door ons betaalde overheid — degenen zijn die de crisis hier grotendeels veroorzaakt hebben.

Oorlogvoeren en angstzaaien met illegale middelen, zoals mensen buiten de rechtsorde stellen door ze tot terrorist te bestempelen, vind ik nog altijd een aanzienlijk grotere misdaad dan oplichting.

En erger nog is het zwijgen van de autoriteiten hier. Want bij veel van wat de VS mispeutert, doen Europese landen vrolijk mee.

Weliswaar ligt er in Nederland een heel officieel rapport van een hoge jurist dat stelt dat meedoen aan de oorlog in Irak illegaal was. Daaruit zal nooit de toch zo logische consequentie worden getrokken dat de toenmalige bewindslieden derhalve oorlogsmisdadigers zijn die berecht dienen te worden.

Quote of the Day | 1006

Elections are run by the public relations industry. Its primary task is commercial advertising, which is designed to undermine markets by creating uninformed consumers who will make irrational choices – the exact opposite of how markets are supposed to work, but certainly familiar to anyone who has watched television.

Noam Chomsky, ‘Issues That Obama and Romney Avoid’

Quote of the Day | 1211

Sometimes I think of my whole career since as a kind of penance, still trying to wend my way through the philosophical stage that Noam had set. None of the questions Chomsky has posed has yet been fully answered, to his satisfaction or to anybody else’s, but no scholar of the mind has ever been more influential. Chomsky may not always have the right answers. But he has always had the wisdom to pose the right questions.

Gary Marcus, ‘Happy Birthday, Noam Chomsky’

Quote of the Day | 0102

So you think that basically a person knows what it is that he or she wants to do?

Under the right circumstances that would be true. Children for example are naturally curious – they want to know about everything, they want to explore everything but that generally gets knocked out of their heads. They’re put into disciplined structures, things are organised for them to act in certain ways so it tends to get beaten out of you. That’s why school’s boring. […]

Noam Chomsky, in: ‘Work, Learning and Freedom’

Quote of the Day | 0204

To everyone except a dedicated ideologue, it was pretty obvious that we invaded Iraq not because of our love of democracy but because it’s maybe the second- or third-largest source of oil in the world, and is right in the middle of the major energy-producing region. You’re not supposed to say this. It’s considered a conspiracy theory.

The United States was seriously defeated in Iraq by Iraqi nationalism – mostly by nonviolent resistance. The United States could kill the insurgents, but they couldn’t deal with half a million people demonstrating in the streets. Step by step, Iraq was able to dismantle the controls put in place by the occupying forces.

Noam Chomsky, in: ‘US control is diminishing,
but it still thinks it owns the world’

Quote of the Day | 0317

Still, Chomsky thinks about how hard to hit his targets. He admits as much as our soups arrive. “Suppose I criticise Iran. What impact does that have? The only impact it has is in fortifying those who want to carry out policies I don’t agree with, like bombing.” He argues that any criticisms about, say, Chávez, will invariably get into the mainstream media, whereas those he makes about the US will go unreported. This unfair treatment is the dissident’s lot, according to Chomsky. Intellectuals like to think of themselves as iconoclasts, he says. “But you take a look through history and it’s the exact opposite. The respected intellectuals are those who conform and serve power interests.”

‘Lunch with the FT: Noam Chomsky’

Quote of the Day | 0324

What’s particularly strange about this set of personality and style attacks is what little relationship they bear to reality. Far from being some sort of brutal, domineering, and angry “alpha-male” savage, Chomsky — no matter your views of him – is one of the most soft-spoken and unfailingly civil and polite political advocates on the planet. It’s true that his critiques of those who wield power and influence can be withering — that’s the central function of an effective critic or just a human being with a conscience — but one would be hard-pressed to find someone as prominent as he who is as steadfastly polite and considerate and eager to listen when it comes to interacting with those who are powerless and voiceless. His humanism is legion. And far from being devoid of hope, it’s almost impossible to find an establishment critic more passionate and animated when talking about the ability of people to join together to create real social and political change.

Glenn Greenwald, ‘How Noam Chomsky is discussed’

Quote of the Day | 0428

That expansion of the surveillance state, do you see that as another facet of expanding executive power?

It’s an enormous expansion of executive power. I doubt that they can do much with this information that’s being stored. I’ve had plenty of experience with the FBI in simpler years when they didn’t have all this stuff. But they had tons of information. They were just drowning in it and didn’t know how to use it. It’s sort of like walking into the New York Public Library and saying “I want to be a chemist.” You’ve got all the information there, but it’s not doing any good.

Noam Chomsky, in: ‘Obama’s Attack on Civil Liberties Has Gone Way Beyond Imagination’

Quote of the Day | 1230

The pressure to teach to tests, which is the worst possible form of education. In fact most of us have been through the school system have plenty of experience with courses we weren’t very much interested in, we had to study for an exam, you study for the exam and a couple weeks later you forget what the course was about. This is a critique that goes way back to the enlightenment, where they condemned the model of teaching as analogous as pouring water into a vessel — and a very leaky vessel, as we all know. This undermines creativity, independence, the joy of discovery, the capacity to work together with others creatively — all of the things that a decent educational system should foster. It’s going in the opposite direction, which is quite harmful.

Noam Chomsky in:, ‘Governments are power systems,
trying to sustain power’

Quote of the Day | 0604

in order to carry out violence and subversion abroad, or repression and violation of fundamental rights at home, state power has regularly sought to create the misimpression that it is terrorists that we are fighting, though there are other options: drug lords, mad mullahs seeking nuclear weapons, and other ogres said to be seeking to attack and destroy us.

Throughout, the basic principle remains: Power must not be exposed to the sunlight.

Noam Chomsky, ‘Edward Snowden, the World’s “Most Wanted Criminal”‘

Quote of the Day | 0520

You talk about capitalism, politics and inequality a lot. Do you ever tire of it? Do you ever wish someone would ask you about something else?

Well, from my point of view, there are two major categories of issues. There are the kind that are humanly important but intellectually pretty shallow. There are the kind that are intellectually quite deep and challenging, but don’t have the immediate human significance. If I had my choice, I’d rather stay on the second, but unfortunately the world won’t go away.

Noam Chomsky in: ‘Almost a death knell for the human species’

Quote of the Day | 1207

Noam Chomsky was once asked which he enjoyed producing more, his linguistic writing or his political writing. The question apparently took him by surprise; he didn’t know why anyone would think he “enjoyed” doing his political writing. He did it because he felt morally compelled to do it, not because it was pleasurable.

Nathan J. Robinson, ‘Lessons From Chomsky ‘