The Secret Life of Fat
Sylvia Tara

[…] Zo is in deze uitgave de vraag of virusinfecties van invloed kunnen zijn op hoe het lichaam vet opslaat verteld via de geschiedenis van een jongen die eens door een kip werd gekrabt. Sindsdien heeft hij altijd honger. […]

boeklog 25 iv 2017


Onderworpen
Michel Houellebecq

[…] De uitgave gaat namelijk nooit direct om die presidentsverkiezingen, of de islam, noch over Frankrijk als land met een falend bestuur. Want dat zijn allemaal verwikkelingen op de achtergrond, waarvan de auteur terloops weleens iets van meepikt aan rumoer. Mededelingen zijn dat dan slechts, nooit eens verhaal. […]

boeklog 23 iv 2017


Citaat van de dag | 0422

Midden twintigste eeuw hebben we een aantal decennia gehad waarin we ongeveer alles hebben uitgevonden. Ik vraag me af of dat nu nog steeds zou kunnen. Of erger: ik ben bang dat we al die uitvindingen weer bij het grofvuil aan het zetten zijn. Door enorme regelgeving, door torenhoge veiligheidseisen en door mensen die veel invloed hebben en zomaar feitenvrij wat kakelen. Die uitvindingen hebben jaren aan onderzoek gekost, maar iets ont-ontdekken kan in één dag, in één tweet.

Rosanne Hertzberger, in: ‘Zelf koken is niet duurzaam


Het wonder werkt
Pam Emmerik

[…] Toevallig verschenen de stukken uit de essaybundel Het wonder werkt van Pam Emmerik [1964 — 2015] precies in de periode dat de hedendaagse beeldende kunst mij met grote onverschilligheid begon te slaan. Dus hebben wij niet zelden naar hetzelfde gekeken. Ter datering: iemand als Tracy Emin moest nog geïntroduceerd worden bij het Nederlandse publiek. Emmerik kon alleen vaak wel een groot enthousiasme opbrengen voor de getoonde kunst. […]

boeklog 21 iv 2017


Routine
Te fietsen | week 16

Door omstandigheden moest ik een paar weken bijna elke dag naar precies dezelfde plek. Dat deze verplaatsing per fiets gebeurde, lag daarbij nog niet eens voor de hand. Want eigenlijk was de afstand net te groot, de wind telkens te stevig, en het voorjaar te koud.

Toch ben ik blij voor de fiets gekozen te hebben. Zo was er uitgebreid gelegenheid om eens wat routes te testen van A naar B, en weer terug. En ook kon ik zo mijn fietsen eens op een andere manier vergelijken.

Want hoe fietsen zich gedragen als het enkel op fietsen aankomt, is zo wel in te schatten.

Deze weken alleen ging het alleen eerst om mijn aanwezigheid elders — hoe ik daar kwam was al bijzaak. Dus gold voor het fietsen nu hoogstens dat heen- noch terugreis me vermoeien mocht.

Opvallend genoeg, voor mij, bleek uit deze simpele praktijktest dat mijn aloude stalen Batavus Sprint, die inmiddels is omgebouwd naar singlespeed, de beste fiets te zijn voor deze ritten. Ondanks dat die ene versnelling bij tegenwind aan de zware kant was.

En bedenk dan maar eens hoe dit kan. Waarom lichtere fietsen, met betere frames, en naaf- of derailleurversnellingen, me meer vermoeiden?

Eén oorzaak kan de bandenmaat zijn — de Batavus fiets heeft banden die inmiddels uitgedijd zijn naar 40 mm breedte. De andere fietsen moeten het met minder doen. En hoe boller de band, hoe groter het comfort is.

En deze fiets is al sinds april 1981 in mijn bezit, natuurlijk. Daar heb ik de meeste kilometers van al mijn fietsen op gemaakt. Geometrie en weggedrag zijn me daarmee volkomen vertrouwd.

Toch denk ik dat die ene versnelling de voornaamste rol heeft gespeeld. Omdat er een heel natuurlijke grens zit aan hoe snel je met een singlespeed vooruit kan komen. Sneller dan dertig km/u gaan met deze fiets lukt bijna nooit, behalve heuveltje af, want daarvoor moeten de pedalen dan veel te snel rond gaan.

Dus kan het best zijn dat ik nu op de voordewindse rakken minder snel reed dan ik op een fiets met versnellingen had gedaan. En daarmee dan naar verhouding veel energie spaarde.

Als ik ooit nog eens weer forensen moet, kan dit een les zijn.


Iedereen slaapt
Ysbrand van der Werf

[…] goed, dan gaat dit boek grotendeels over de algemene waarheden die inmiddels over slaap bekend zijn. Daarvan zijn de meeste al sinds de jaren vijftig geweten. De vraag wáarom we slapen, bleef alleen nog altijd onbeantwoord. Evenmin is het nut van dromen bekend. Alleen slapen alle zoogdieren, op een vrijwel vergelijkbare manier, en kon inmiddels al wel worden aangetoond dat in de hersenen tal van herstel- en opruimactiviteiten plaatsvinden tijdens die slaap. […]

boeklog 19 iv 2017


Citaat van de dag | 0418

Zodra het gaat om ernstiger onderwerpen dan de verkeerssnelheid vormt dit nieuwe bestuurlijke model zelfs een echte dreiging. Een politiek gevaar. Moxie Marlinspike, de man achter encryptiesysteem Signal, constateert dat straffen volstrekt willekeurig worden uitgedeeld als de strafwet onoverzichtelijk is en burgers daarnaast 24 uur per dag worden gemonitord via telefoons en sensoren. In zo’n model is iedereen wel ooit ergens in overtreding, en dus kan de macht naar believen straffen, „net zo goed als wanneer er geen regels zijn”.

Maxim Februari, ‘Digitaal toezicht op vage regels is bloedlink’


Muidhond
Inge Schilperoord

[…] Inge Schilperoord schreef eveneens een bijna stilstaand boek, waarin alle drama geconcentreerd wordt in éen punt. Er gebeurt amper iets in de roman. Enkel het gedachteleven van de hoofdpersoon lijkt van belang.

Laat ze het boek nog tijdens een hittegolf spelen ook, om de bewegingsloosheid extra te laten zinderen. Had een regisseur of een scenarist zoiets in een film gedaan, dan had dit makkelijke cliché me mateloos gestoord. […]

boeklog 15 iv 2017


Citaat van de dag | 0414

Vorm of vent, dat is het zwemmerseczeem van de literatuur. Net als je denkt dat je ervan af bent, begint het weer te jeuken. Soms verkleedt de kwestie zich als een roep om meer engagement, dan vermomt het zich als straatrumoer. Zelden hoor je dat het enige relevante oordeel over een roman, of welke kunstvorm dan ook, is of het werk goed of slecht is. En trouwens, waarom zou het vorm óf vent moeten zijn? Waarom niet allebei, of helemaal niet?

Marcel Möring, Op het Balloërveld


Citaat van de dag | 0413

Wie per se wil dat dit kapitaal geïnvesteerd wordt in huurwoningen moet óf de kapitaalverschaffers subsidiëren of hoge huren accepteren. Maar waarom zou je?

Mirjam de Rijk, ‘In de markt kun je niet wonen’


The Secret Olympian
Anon.

[…] En gelukkig lukt het een aantal gesprekspartners van mijnheertje Anoniem dan wel om de betekenis van die Olympische Spelen te relativeren. Want opgemerkt wordt dan bijvoorbeeld hoe vreemd het is dat er tegenwoordig zo veel meer belang aan prestaties op die Spelen gehecht lijkt te worden dan voorheen. […]

boeklog 11 iv 2017


April
Te fietsen | week 15

Zoals er elk voorjaar een rokjesdag schijnt te zijn, komt er ook altijd een dag waarop ineens de meeste hardfietsers met blote benen rond gaan rijden. Alsof ze dit dan onderling hebben afgesproken.

Voor mijzelf moet de dag der grote ontbloting nog aanbreken in 2017. Al had ik afgelopen zondag niet per se in lange broek hoeven te fietsen.

Dat ik met sandalen aan reed voelde overigens al gewaagd genoeg. Zo heel warm was het zondagochtend niet — echt aangenaam werd het pas in de middag.

En er stond niet zo veel wind. Wat altijd scheelt.

Deze week alleen kunnen ’s ochtends de handschoenen er wel weer bij aan op de fiets. April doet wat die wil. Al ben ik nu het koude weer nog niet ontwend. Dus kost het geen moeite om me daar weer op aan te kleden.

Eén mooie dag tussendoor is ook prettig; als verwijzing van hoe het later in het jaar kan worden. Eén keer koud weer in een reeks mooie dagen lijkt me veel moeilijker te hanteren.

Uiteindelijk blijven we afstammelingen van subtropische savannebewoners. Met wat zon erbij en hogere temperaturen scharniert het hele lijf daarom als vanzelf een heel stuk soepeler. Inspanningen vallen daardoor lichter. Scheelt het voor de snelheid bij het fietsen ook dat er geen buitenlaag aan kleding is die klappert als een remparachute.

Maar voor wie het fietsen ziet als buitenspelen, moeten de mooie maanden nog komen.


De Amerikaanse prinses
Annejet van der Zijl

[…] Wellicht kampt het boek met het vreemde probleem dat een volstrekt op feiten gebaseerde levensbeschrijving een totaal ongeloofwaardige roman had opgeleverd; was iemand ooit in staat geweest zo’n vol leven bij elkaar te verzinnen. Met dat opklimmen van die jonge vrouw met een zo’n bescheiden start naar een hoge sociale status. Met die opvallende keuzes die ze in haar leven had in mannen. Met haar dode kinderen, die haar tegelijk toch ook weer fortuin brachten, doordat zij hun vermogen erfde. […]

boeklog 9 iv 2017


De lijfbard van Knut de Verschrikkelijke
Nanne Tepper

[…] Tepper’s onvermogen om nog eens een derde roman te schrijven, na het succesvolle debuut, een terloopse novelle, en een onleesbaar slecht tweede boek, tekent uiteindelijk dat schrijverschap alleen het meest. Helaas. Naast al die hoogdravendheid in zijn essays, en die brieven aan intimi, staat er ook dat steeds langer durende zwijgen; dat uiteindelijk een eeuwig zwijgen zou worden. […]

boeklog 7 iv 2017