Quote of the Day | 0623

Facebook is still Facebook. It went through a little dip; how many people deleted their accounts? People have a high tolerance for being surveilled. I think it will have to get even more poisonous and destructive before there’s a real change. Social media separates and isolates us … Any time you’re next to an actual human … you can find common ground. Humans in person are kind and giving and generous. But online, you see an inversion of every good quality … We are at our best in person.

Dace Eggers, ‘I always picture Trump hiding under a table’


Staalhelmen en curryworst
Jerker Spits

[…] Alleen besef ik dus nu ineens weer dat dit het verwachte niveau is in Nederland. Dat Duitsland hier een zo ver en vreemd buitenland schijnt te zijn, dat je ter introductie gewoon een cultuurgeschiedenis kunt publiceren vol met redelijk bekend materiaal. Men weet hier domweg niet zo veel. ‘Music for the millions’ volstaat. […]

boeklog 23 vi 2018


Tweet of the Day | 0622


Quote of the Day | 0621

Does it matter — if the shoe fits? Well yeah, if it doesn’t truly fit. There are four main differences between men and women’s feet: a narrower heel cup (where the shoe grips the heel), a wider forefoot leading to women buying smaller shoes to fit the heel and then getting squashed in at the toe, higher arches and — further up the skeleton — wider hips leading women to pressure-load their feet differently. For a generation of players to be wearing boots that aren’t designed to take into account these differences is a nonsense. Particularly at a time when we are trying to grow women’s sport.

Anna Kessel, ‘If the boot doesn’t fit
then female footballers should have an alternative’


Ik nog wel van jou
Elke Geurts

[…] omdat ik vreesde wel te weten wat er verteld zou gaan worden, en zelfs al hoe, meende ik dat de roman ook op een metaniveau te lezen was. Een schrijver probeert daarin vorm te vinden in de chaos die er ineens is, op de enige manier die ze redelijk in de macht heeft, soms. Door te schrijven. Door te pogen om de werkelijkheid in taal te vatten. Opdat daarmee dan meer helderheid ontstaat, en tegelijk afstand — door de abstractie die taal ook is. […]

boeklog 21 vi 2018


Ruim 1000 dagen werk | iii-vii 1992
Koos van Zomeren

Op alle werkdagen éen maand aan oude columns lezen, dat kon weleens een goed ritme opleveren voor dit project. Vierentwintig à vijfentwintig tekstjes per keer, van iets meer dan 250 woorden het stuk. Van Zomeren publiceerde er iedere week zes, omdat in Nederland nog altijd geen kranten uitkomen op zondag.

En in 1992 al helemaal niet.

Zo’n eerste week met een heel dik boek is allereerst een verkenning — al scheelt het behoorlijk dat ik dit werk al ken, en niet ook bezig moet om de schrijver te leren lezen.

In de eerste maanden van deze verzameling is Koos van Zomeren 46 jaar oud. Hij woont dan in Woerden — tegenwoordig is dat zijn geboortestad Arnhem. En hond Rekel leeft nog. Met grote regelmaat trekt hij er op uit, in Nederland, altijd met als doel ergens de natuur in te duiken.

Ook de vakantie in Grindelwald in juli is allereerst een verslag van hoe het daar buiten is.

Niettemin dook er toch ook al een enkele column op, tussendoor, die een metakarakter heeft, waarin het dan ineens gaat over het schrijven zelf. Ik weet niet of er die dagen verder geen inspiratie was, maar zulke columns vallen ineens op omdat daar niets in gebeurt.

Misschien is de grote kwaliteit van deze tekstjes dus wel altijd geweest dat de taal iets aan beweging had vast te leggen. Waardoor er toch spanning was in wat heel goed tegelijk de beschrijving kan zijn geweest van een verstild moment. Stilte wordt pas echt invoelbaar als het rumoer erom heen ook is benoemd.

Toch, Van Zomeren mag zichzelf dan later in éen van zijn columns een verkleiner hebben genoemd — die altijd een teveel aan indrukken terug brengt tot een enkele zin — in deze eerste columns diende een lange beschrijving met regelmaat wel degelijk om een stuk op lengte te krijgen.

[ Lees al mijn aantekeningen bij Ruim duizend dagen werk hier ]


Tweet of the Day | 0620


Met lopen nooit meer opgehouden
Piet Piryns

[…] In Met lopen nooit meer opgehouden combineerde Piet Piryns meerdere interviews die hij in verschillende decennia hield met Cees Nooteboom [1933] tot éen lang doorlopend gesprek. En die conversatie leverde een zelfportret op dat eens niet heel storend parmantig was. […]

boeklog 19 vi 2018


Quote of the Day | 0619

The female orgasm may have a reproductive role or not: I’ll leave that up to scientists to debate, and celebrate the fact that they are debating it. Perhaps it’s enough to know that an orgasm feels good, and in these dark times you deserve it, or many.

Rose George, ‘The search for the multiple orgasm – does it really exist?’


Quote of the Day | 0618

I hate to be the one to tell you, but there is no generalizable benefit to having led a life centered on great texts. It is sometimes thought that those whose careers are spent engaging with beautiful and stringent works of literature and philosophy will become, perhaps by osmosis, better persons than they otherwise would have been. Anyone who believes that hasn’t spent much time in English and philosophy departments.

Stanley Fish, ‘Stop Trying to Sell the Humanities’


Ma jante
Te fietsen | week 25

Hoe lang hoort een fietsvelg mee te gaan? Op een fiets met velgremmen, die ’s zomers en ’s winters in gebruik is, in zon en in pekel?

Toegegeven, ik had nog best enige duizenden kilometers kunnen doorrijden op het achterwiel van de blauwe Gazelle Sprinter Racer — mijn Clubman. In een wiel met zesendertig spaken is éen scheurtje in de velg bij een spaakgat niet meteen een kritisch probleem.

Moeilijker lag alleen al dat er meer spaakgaten waren waarin de roestvaststalen busjes los leken te zitten. Terwijl die busjes zo van nut zijn voor de stijfheid van het wiel; zodat de spaken veel strakker aangespannen kunnen worden dan als enkel het aluminium van de velg de spaaknippel vast zou klemmen.

Bijna zestienduizend kilometer reed ik uiteindelijk op deze achtervelg. Haast tienduizend mijl.

En om de dikte van de remrand had dat makkelijk het drievoudige kunnen zijn. Zo vaak rem ik ook niet. Helemaal al niet achter. En er zijn hier ook geen heuvels die veel van remmen en velgen eisen; als het regent, of als er zout is gestrooid in de winter.

Vier winters heeft de velg het volgehouden dus — als ik uitga van de meest extreme omstandigheden die het ding te verstouwen heeft gehad. Een vijfde doormaken, was er te veel aan geweest.

En toch voelde het als een nederlaag om een nieuwe velg aan het achterwiel vast te tapen, een betere en schone velg, met dubbele busjes, om daarop éen voor éen de spaken over te zetten. Zodat de naaf vanzelf mee zou komen. Vond ik het wel nodig om nieuwe nippels te gebruiken.

Ik heb inmiddels veel meer wielen gevlochten dan ik had gedaan in het voorjaar van 2014, toen dit wiel gemaakt werd. Mijn verstand nam toe over waarop te letten bij de aanschaf van nieuwe onderdelen.

Vanzelfsprekend nam die kennis ook toe om wat er zoal mis is gegaan.

Toch laat het idee me niet los dat ik ook in 2014 al een betere velg had kunnen kopen. Voor hetzelfde geld.


Citaat van de dag | 0617

Al die gestiliseerde nepbrieven van schrijvers, niet bestemd voor hun zeer geëerde adressanten maar voor de eer van hun eigen later. Gelukkig leven we niet meer in de tijd van vulpen en postkoets, en is ‘later’ inmiddels een reële apocalyptische angst of een naïeve droom. Praktisch ondenkbaar toch dat er over honderd jaar nog zoiets als een Nederlandse literatuur zal bestaan? Zou een schrijver sowieso niet moeten werken met het perspectief van een wereld die nog tijdens zijn leven of pal erna zal vergaan? Waartoe dan überhaupt nog schrijven van romans, gedichten? Daarom juist, vraagtekenloos: waartoe.

Huub Beurskens, ‘Giftig getikte aforismen – 3’


Nader tot U
Gerard Reve

[…] Punt is alleen dat hij in zijn latere werk zo veel heeft hergebruikt van alles wat in de brieven in Nader tot U nog oorspronkelijk zal zijn geweest, dat al die herhaling het origineel nogal heeft aangetast. Met terugwerkende kracht. Iemand die deze brieven niet las op het moment van de eerste publicatie in Tirade herkent allereerst zo veel van wat tot clichés zouden worden in de latere boeken. […]

boeklog 17 vi 2018


Quote of the Day | 0616

I have no confidence in any administration of any sport at the moment.

‘Casting a critical eye on corruption in sport:
Q&A with anti-doping expert Robin Parisotto’