Citaat van de dag | 0813

„Je moet geen samenleving hebben waarin twee mensen alleen maar met elkaar kunnen communiceren als het wordt gefinancierd door een derde persoon die erop uit is hen te manipuleren”, zegt pionier Jaron Lanier in een Ted Talk. Je moet, zou ik willen zeggen tegen media en politie, je contacten niet onderhouden via een commercieel platform, dat prikkels hanteert voor het verspreiden van leugens en desinformatie.

En Facebook is slechts een voorbeeld.

Maxim Februari, ‘De vrijheid van het internet is manipulatie geworden’


Der kurze Brief zum langen Abschied
Peter Handke

[…] Amerika is een oneindig groot land in dit boek. Perfect om in te verdwijnen. Zoals al zo velen al lukte. Merkwaardig daarom toch dat het de hoofdpersoon er zo makkelijk in slaagt om zijn vrouw Judith van stad naar stad te achtervolgen. Maar op een gegeven moment draait dit om, en is zij het die hem achtervolgt. […]

boeklog 13 viii 2018


Quote of the Day | 0812

All those forms, artificial as they seem to us today, would have appeared as natural and as right to their practitioners as the standard novel does today. Artificial though that novel form is, with its simplifications and distortions, its artificial scenes, and its idea of experience as a crisis that has to be resolved before life resumes its even course. I am describing, very roughly, the feeling of artificiality which was with me at the very beginning, when I was trying to write and wondering what part of my experience could be made to fit the form-wondering, in fact, in the most insidious way, how I could adapt or falsify my experience to make it fit the grand form.

V.S. Naipaul, ‘On Being a Writer’


Citaat van de dag | 0811

Zoals marketeers snoepjes op de juiste hoogte in de schappen plaatsen, zo doen bullshitters dat met hun beweringen. Die plek in het schap is niet waar of onwaar: ze is effectief. De kiezers worden niet in een bullshitverhaal meegenomen omdat het klopt. De grote vraag is: waarom dan wel? Hoe verklaren we de aantrekkingskracht van bullshit, en de straffeloosheid ervan?

Dirk Bezemer, ‘Minder bullshit graag’


Avontuur Amerika
Cees Nooteboom

[…] In de meeste reportages in deze bloemlezing verplaatst Nooteboom zich evenwel: per boot, Greyhound lijndienst, trein, vliegtuig, of Volkswagen-busje. En dat zijn daarmee telkens opvallend passieve verplaatsingen. De route lijkt al voor de schrijver bepaald te zijn, net als waar er tussenstops volgen, en hij laat zich schijnbaar willoos meevoeren. Nooteboom is weinig meer dan een postpakketje. […]

boeklog 11 viii 2018


Quote of the Day | 0810

The implications of our reading brain’s plasticity are neither simple nor transient. The connections between how and what we read and what is written are critically important to today’s society. In a milieu that continuously confronts us with a glut of information, the great temptation for many is to retreat to familiar silos of easily digested, less dense, less intellectually demanding information. The illusion of being informed by a daily deluge of eye-byte-size information can trump the critical analysis of our complex realities.

Maryanne Wolf, ‘Screen Time Is Changing Our Brain Circuitry’


Tweet van de dag | 0809


Deep South
Paul Theroux

[…] Speelt ook mee dat hij er direct als buitenstaander wordt gezien als hij zijn mond open doet, als noorderling; voor wie de Amerikaanse Burgeroorlog [1861–1865] niet per se iets bijzonders betekent, anders dan voor zo velen nog altijd daar; die de vernedering van het verlies nog altijd niet te lijken hebben verwerkt; en voor wie welk commentaar ook van een Yank al gauw aanmatigend klinkt. […]

boeklog 9 viii 2018


Citaat van de dag | 0808

Nu de droogteperiode bijna voorbij is, lopen we het risico over te gaan tot de orde van de dag. De boeren worden schadeloos gesteld, sommigen gaan failliet en een aantal dieren die we niet hadden geïnventariseerd zijn uitgestorven. Vol goede moed op naar de volgende droogte waarin ons plan weer zal zijn om wat water heen en weer te pompen. Daar zijn we goed in.
,

Alfred de Jager: ‘Hoe we van Nederland een droogteresistent land
kunnen (en moeten) maken’


Quote of the Day | 0807

there is a great inexorable power in expectation—as social beings, we want to like things we’re supposed to like, and we’re uncomfortable standing at the platform, watching the bullet train of popular opinion shriek by. Human nature, of course, tends toward a herd instinct, but the inclination of readers—and this includes agents, editors, publicists, and critics—to enjoy a book derives mostly from good qualities: kindness and generosity and the urge to like, rather than dislike things.

Adam O’Fallon Price, ‘[REDACTED]: A Brief Hate Affair’


Ik ga naar Amerika
Bertus Aafjes

[…] Aafjes meent dat Amerikanen de wereld willen verbeteren. Weliswaar is egoïsme daarbij het principe, omdat de vraag voor iedereen allereerst luidt hoe zij zelf, ieder voor zich, leven en welzijn organiseren. Alleen is dat ook een optimistisch egoïsme, zo anders dan Europa gebruikelijk was. Want Amerikanen zijn van goede wil. […]

boeklog 7 viii 2018


#TCRNo6
Te fietsen | week 32

Op de avond dat de Tour de France finishte, begon iets noordelijker een andere en aanzienlijk interessantere fietsrace. De zesde Transcontinental Race (TCR) ging van start in Geraardsbergen. Dat is een onafgebroken tijdrit van rond de 3.500 kilometer, al kunnen dat er nog best een paar honderd meer zijn, of minder, omdat de deelnemers zelf hun parcours moeten uitstippelen tussen het beginpunt en de finish in Griekenland.

Moesten er onderweg wel nog vier controlepunten worden gepasseerd.

Ander fundamenteel verschil met de Tour de France is dat de deelnemers aan de TCR alles zelf hebben te doen. Rijden, rusten, eten, en slapen. Zelfs elkaar uit de wind houden bij het fietsen mag niet. Laat staan begeleiding inhuren, of spullen vooruit sturen.

Het is de puurheid kortom van dit evenement, plus dat satelliettrekking en de sociale media het mogelijk maken mee te leven thuis, dat de TCR ieder jaar weer boeiender maakt voor mij dan zoiets voorgekookts als de Ronde van Frankrijk. [1].

Het is ook een race die elke keer weer de gedachte oproept hoe het zou zijn om zelf mee te doen. Waarop vervolgens een ritje van honderd kilometer of meer in de hitte al deze lust meteen relativeert; en dan zijn er nog niet eens bergen in de buurt om te overwinnen. De TCR voert wel door de heetste streken van Europa, in de heetste tijd van het jaar. Met roedels aan zwerfhonden aan het einde en andere ellende van dien.

Dit jaar ligt het vierde controlepunt in éen van de meest getroffen gebieden van de Joegoslavische burgeroorlog.

Dromen staat alleen vrij. En blijkbaar is het elk jaar ook weer leuk om me te bedenken hoe de fiets eruit zou zien die ook zou gebruiken bij deelname. Wat er dan mee moest. En zelfs wat mijn slaapstrategie zou zijn.

  1. Iedereen vond de editie van 2018 geweldig. Ik zag een tergend saai evenement waarin de klassementsleider geen moment in gevaar kwam, of werd gebracht, omdat zijn veel te sterke team alle tegenstand dooddeed [ ]

Citaat van de dag | 0805

De wereld vandaag en de geschiedenis van de menselijke mierenhoop gedurende de afgelopen zevenenvijftig jaar zou precies dezelfde zijn als ik pingpong had gespeeld in plaats van deel te nemen aan comités, en boeken en memoranda te schrijven. Ik moet daarom de nogal beschamende bekentenis doen dat ik mij gedurende een lang leven door zo’n 150.000 à 200.000 uren van volkomen zinloze arbeid heen heb geworsteld’.

Leonard Woolf, in:
‘Ik blijk in mijn naïeve verrassing precies even belachelijk als Sonja Barend’


Toets 1 voor het paradijs
Martijn de Waal

[…] En dan is er nog die mentaliteit, zo pijnlijk getoond op die bijeenkomst van de Future Business Leaders of America, waar iedereen zo heerlijk deed uniek te zijn, en domweg geweldig. Tot dit ergerlijk onnozele gedrag zetten al die sociale media, met hun domme ‘likes’, inmiddels hier toch ook aan?

Twitface laat inmiddels elke dag zien hoe makkelijk wij ergerniswekkend Amerikaans gedrag zijn gaan overnemen. […]

boeklog 5 viii 2018