Quote of the Day | 0626

The Brexiteers say you will “regain control”. But it won’t feel like that. Instead, the economy lurches to recession; there’s upheaval in Westminster; no plan to allay concerns about immigration; another referendum in Scotland; a steep slide in Britain’s standing in the world.

Nick Clegg, on 22 june: ‘what you will wake up to if we vote to Leave…’


Quote of the Day | 0624

Remember as the pound plunges and the markets slide that this entire referendum was called by David Cameron to fend off Nigel Farage and his own Tory ultras. There was no public outcry for a ballot – but for the sake of a bit of internal party management, he called one anyway.

Aditya Chakrabortty, Cameron has lost his job – his Teflon cockiness has finally worn off


Citaat van de dag | 0622

Het blijft verbazen hoe een maatschappij zo verslingerd kan geraken aan een oneerlijk amusement waarbij een significant deel van de consument zich ook nog eens schofterig gedraagt.

Hans Vandeweghe, Sportzomer 15-20 juni


Dom vertrouwen
Te fietsen | week 25

Het zou zaterdag droog blijven, zo meldde Piet — die het op details vaker fout heeft dan niet. Dus keek ik ‘s ochtends zelf nog even op de buienradars en weerplaza’s wat er aan wolken aan kwam drijven.

Eén enkel regenfront kondigde zich daarop aan.

Dus wachtte ik met de zaterdagrit tot die bui over was gewaaid. Viel mijn vertrek weliswaar al na twaalven, alleen maakte dat niet veel uit omdat het nog minstens tien uur daglicht blijven zou.

Daarop fietste ik binnen vijftien kilometer al in de stromende regen. Bleek dat zich achter het regenfront spontaan een nieuwe bui had gevormd. Zoals ik op mijn smartphone controleren kon, in een bushokje schuilend.

Nu is een beetje regen niet erg — helemaal niet als je al onderweg bent. Daarom trek ik me er normaal weinig van aan. Alleen had ik voor deze zaterdagrit een naakte fiets gekozen; eentje zonder spatborden. Zo éen die tijdens een beetje regenbui maakt dat het water ook van onderen spat. Mijn route zou die dag ook over onverharde paden voeren, als dat kon. En dan rijden de dunne banden van mijn enige racefiets met spatborden niet lekker.

Bleek vervolgens dat Piet het wel heel erg fout had gezien voor die zaterdag. In plaats van de beloofde 18 à 19° C koelde het af tot amper 14°. De verwachtte windkracht 2 à 3 wakkerde zo af en toe aan tot 4 à 5. In plaats van een zomerritje te plannen had ik me beter op een herfsttocht kunnen voorbereiden.

Dan is het idee wat anders over zo’n rit. Verwachtingen kleuren een dag alvast in.

Had ik ook schoenen aangetrokken in plaats van sandalen, en een broek die mijn knieën wel bedekte.

Niet dat de rit van zaterdag tegenviel, uiteindelijk. Het ritme was alleen wat vreemd. In plaats van zelf mijn pauzes uit te kiezen, dwong de regen me af en toe de stilstand op; een bushokje binnen.


Belangrijk is dat ik niet aan lezers denk
A.L. Snijders

[…] A.L. Snijders lijkt me een trage lezer, die zo’n zelfde manier van kijken eist van zijn publiek. Zo haalt hij telkens blij verheugd goede zinnen aan, die hij bij anderen heeft gelezen. Waar ik doorgaans zo snel lees dat ik de inhoud van een paragraaf in éen keer absorbeer, waardoor afzonderlijke zinnen me te zelden opvallen. […]

boeklog 21 vi 2016


Juni
Te fietsen | week 25

Omdat overmorgen de dagen alweer korter worden, vroeg ik me af hoe het komt dat de lange avonden in juli en augustus me zo veel meer doen dan die in juni en mei. Waarom het in de zomermaanden wel vanzelf spreekt om ‘s avonds tot laat buiten te zijn, en in de lentemaanden lang niet altijd. Terwijl er objectief gezien in beide perioden evenveel uren aan daglicht is.

Zou dat toch gewoon komen door de gemiddeld wat hogere temperaturen dan?

Of komt het omdat het hele land vakantie heeft — in elk geval voor een paar maand de indruk wekt niet aanwezig te zijn — waardoor het makkelijker wordt om alle normale dagindelingen los te laten?

Of heb ik het simpelweg nodig dat de wereld weer groen is, en in blad, omdat de vlakke en boomloze delen van Noord-Nederland dan pas een aantrekkelijk genoeg decor bieden om te willen befietsen?

Het voornaamste dat mij opviel aan het weer van juni 2016 was dat het minder leek te waaien dan alle maanden eerder van dit jaar. Deels zal dit zijn omdat de bomen en struiken dus weer blad dragen, en daarmee luwte brengen. Deels komt dat ook omdat warmere lucht minder dicht en compact is dan de veel koudere winterlucht; waardoor de wind minder een muur wordt.

Verder regende het vaak opvallend lang — de buien die er waren namen hun tijd om over te waaien. Al is dat wel een grotendeels binnenshuis getrokken oordeel, gebaseerd op bezorgde blikken naar buiten. Ik zoek de regen nog altijd niet op als dit niet hoeft.


Balhoofdstel iii
Te fietsen | week 24

De belangrijkste wet bij het opknappen van oude fietsjes voor mij luidt: je weet altijd net niet genoeg.

Daarmee kleeft er telkens ook enige frustratie aan dit werk. Die op den duur verdwijnt, want een oplossing wordt uiteindelijk altijd wel gevonden. Een keer. Omdat de smarten mijn kennis vermeerderd hebben.

Op de lagercups die ik uit de stuurbuis van mijn Clubman had getimmerd, stond netjes de maat vermeld. 30,2 mm. Dus meende ik nog verheugd: dat is er eentje volgens de JIS-standaard. Die zijn nog alom te koop.

Daarop bleek alleen dat het gat van de conus op de vork — de onderkant van het balhoofdstel — 27,0 mm mat in de breedte. En geen 26,4 mm, zoals JIS dit voorschrijft.

Een speurtochtje online leerde me daarop dat het oude balhoofdstel een Italiaans maat had, die al geruime tijd in onbruik is geraakt. Laat staan dat er ongebruikte te kopen zouden zijn. Daarop probeerde ik nog wat te improviseren, door een 27,0 mm brede conus van een nieuw balhoofdstel te monteren — want zo breed zijn deze onderdelen volgens de ISO-standaard wel. Alleen wilde dat niet echt.

Had ik nog zo geïnvesteerd in de juiste gereedschappen voor deze klus.

Waarop ik toch maar weer het oude balhoofdstel terugplaatste, na daar onderin een kogelring te hebben geplaatst die op geen enkele manier samenviel met de zo duidelijke zichtbare deukjes in de conus; de reden waarom dit onderdeel versleten was. Flink veel vet erbij, en het stuur draaide weer als nieuw.

Leerde nog meer studie online me dat er handfrezen bestaan waarmee de stuurbuis op maat te krijgen is voor de montage van een JIS-balhoofdstel. Kost alleen een beetje boel. Maar daarmee was er ook de wetenschap dat er fietsenmakers zullen zijn met zulke frezen. Die ongetwijfeld desgevraagd een volgende keer tegen kleine vergoeding kunnen zorgen dat de vorkconus van een JIS-stel dan wel past.

Want geen idee hoelang mijn oplossing het houdt; ondanks de gunstige eerste tekenen.

Straks is de Clubman een veertig jaar oude fiets. Daar moeten toch nog vele decennia bij kunnen.


The Neu Jorker
Volume 95, June 20, 2016

[…] Een parodie zo grondig en goed als ik zelden eerder zag. Al noemen de makers dit blad ook een satire, en een eerbetoon.

Alles aan het voorbeeld wordt bespot in dit tijdschrift, van cover tot cover, 86 pagina’s lang. Van de advertenties over vreemde hoeden, tot de zeldzaam ongrappige cartoons uit The New Yorker — want dat is vanzelfsprekend het onderwerp van parodie — werkelijk alles komt met een twist in deze uitgave terug.[…]

boeklog 16 vi 2016


Teletrapper
Te fietsen | week 24

De teletrapper is terug! Mijn grote favoriet. Het eerste fitnesstoestel voor mensen die werkelijk te lui zijn om van de bank af te komen, werd zelfs helemaal aangepast aan deze tijd.

Want, in plaats van in je eentje zinloos trapbewegingen te maken, stelt de ingebouwde technologie je voortaan in staat tegen anderen met een zelfde traptoestel te racen. Online. Of om persoonlijke records te vestigen. Bergop.

Nog steeds zonder van je stoel af te hoeven komen.

De nieuwste versie van de teletrapper heet ‘Cycli’, en is een Kickstarter-project — wat zo veel betekent als dat er éen of twee werkende prototypes van bestaan, en de makers nu geld hopen te krijgen van belangstellenden om het apparaat in serie te kunnen produceren.

En, toegegeven, de mensen achter Cycli hebben hun streefbedrag vlot al ruimschoots gehaald.

Ik moest alleen wel lachen om het promofilmpje, waarin éen beweerde zeven jaar met het idee bezig te zijn geweest.

Alsof de teletrapper niet al heel lang bestaat. Alsof het telkens weer verdwijnen van de teletrapper niet ook bewijst dat de mensheid er toch niet echt op zit te wachten.

Kickstarter doet dat natuurlijk vaker. Dit platform voor ‘crowdfunding’ belooft innovatie, maar ondertussen zijn veel van de vindingen die om geld zoeken vrij minieme variaties op iets dat er al was. Te vaak is de vernieuwing enkel dat het product internettoegang toevoegt aan iets dat voorheen heel goed zonder internet kon.

En het lijkt me ook nogal wat gezonder om het fietsen buiten tot een dagelijkse routine te maken. Gewoon om je van A naar B te verplaatsen. Kom je nog eens in de frisse lucht, bijvoorbeeld.


Quote of the day | 0615

Have no doubt, this is a divorce. It’s not just business, it’s not going to be all reason and goodwill. Like all divorces, leaving Europe would be ugly and mean and hurtful, and it would lead to a great deal of poisonous xenophobia and racism, all the niggling personal prejudice that dumped, betrayed and thwarted people are prey to. And the racism and prejudice are, of course, weak points for us. The tortuous renegotiation with lawyers and courts will be bitter and vengeful, because divorces always are and, just in passing, this sovereignty thing we’re supposed to want back so badly, like Frodo’s ring, has nothing to do with you or me. We won’t notice it coming back, because we didn’t notice not having it in the first place.

AA Gill on Brexit, in his Sunday Times column


Citaat van de dag | 0613

Ik heb niets tegen sport. Ik heb veel tegen de vanzelfsprekende dominantie van het oeverloze geoudezever over een bal of een fiets. Alles vind ik er lelijk aan. Het geluid, het getetter, het holle gewauwel. De toeters en bellen van de polonaisejournalistiek, waarin verslaggeving is vervangen door een viering. Hoe voller ze die sportzomer proppen, hoe schokkender mij de leegte in de oren klinkt.

J.P. van Geelen, De Jehova’s getuigen van de sportzomer


Balhoofdstel
Te fietsen | week 24

Standaarden zijn mooi. Standaarden zijn prachtig. En daarom ook bestaan er heel veel van.

En zulks leidt er dan toe dat ik mij bijvoorbeeld nooit geïnteresseerd heb voor klassieke Franse fietsjes. De Fransen deden namelijk heel lang alles op hun manier. Dus zijn zulke oude fietsen vaak niet op te knappen met standaardonderdelen. Want veel van wat dan ergens in moet schroeven, past vervolgens niet. De spoedhoek is dan anders, of de draad loopt toevallig net de andere richting uit.

Raleigh zette lang de standaarden als grootste fietsfabrikant ter wereld, met vreemde Britse maten. Maar ergens in de loop van de jaren zeventig kwam er toch meer metrische orde en regelmaat overal. In Japan gemaakte onderdelen werden populair, waardoor veel strikt nationale standaarden langzamerhand zouden verdwijnen. De fietsenhandel werd internationaal.

Wat ik lang niet besefte was dat die verschillende standaarden invloed hadden op vrijwel alle maten die een fietsframe heeft.

Zo moet ik het balhoofdstel vervangen van mijn Clubman, die vermoedelijk uit 1979 stamt. En ik heb geen idee wat voor cups daar in zitten. Hopelijk is de fiets nieuw genoeg om al niet meer aan een inmiddels obscure Raleigh-standaard te voldoen. Maar dan nog. Moest ik een nieuw balhoofdstel hebben volgens de ISO-standaard, of eentje volgens JIS?

Het verschil tussen de breedte van beider cups is slechts 0,2 millimeter. ISO werkt met 30,0 mm brede cups, JIS met 30,2 mm. Het zou dus onhandig veel kracht en moeite kosten om een JIS-cup in een frame te persen dat volgens de ISO-maten is gemaakt. En omgekeerd blijft een ISO-cup nogal slecht in een JIS-frame zitten.

Vervelend genoeg weet ik pas wat ik hebben moet als de oude lagercups uit de stuurbuis zijn geslagen…

** illustratie ontleend aan WIkimedia commons


Citaat van de dag | 0612

Heel veel van ons gedrag is bezwerend, om de buitenwereld gunstig te stemmen. Het is een illusie dat je verstand daar de baas over is. Als je dat eenmaal inziet, wordt het vanzelf wat makkelijker om met je emoties om te gaan.

Nelleke Nicolai in: ‘Het is een illusie dat je verstand altijd de baas is’


Sitaat fan ’e dei | 0611

Han van de Velde fan de Fryske Akademy pleite derfoar om it Frysk as skriuwtaal oer te jaan en alle omtinken op it behâld fan ’e sprektaal te rjochtsjen. “Het nog leren lezen en schrijven is een verloren zaak”, sa sei er.

‘Fryske taal leit der raar hinne’