Quote of the Day | 1213

Chris Froome and disease sure are good for one another. The story is that his asthma flared up at the Vuelta, hence the change in dosage. There was also the chest infection for which he took prednisone a few years back – most people don’t dominate the most challenging endurance events in the world when they are in optimal health, but Froome does it when at his worst. Wiggins, recall, was so stricken that he needed emergency meds flown in via Jiffy Bag, and he went on to win the Tour de France?

Being ill is a tremendous benefit for an elite Grand Tour cyclist.

Ross Tucker, Brief thoughts on Froome’s salbutamol result


Praktisch verstand
Theo Kars

[…] De worstelingen die Theo Kars in zijn leven te overwinnen had, komen er allemaal in terug. Voor de meeste lemma’s in dit boek geldt dat die de man nogal duidelijk tonen, in al zijn overtuigingen. Al geeft de schrijver wel vergoelijkend aan dat de aard van dit handboek vereiste dat hij éen en ander nogal stellig moest brengen. […]

boeklog 13 xii 2017


Quote of the Day | 1212

Inside any church or school, inside the quiet corners of all of our lives, entire continents of love and loss and experience are waiting to be mapped. All of it is waiting for us this afternoon, it’s waiting behind this hall, it’s waiting inside us. If we don’t chronicle these stories, who will? The task is humbling. It requires all of our skills and all of our heart. It requires openness, strength. Radical empathy is a great term. I just had empathy, but radical empathy is even better. It requires that, it requires courage, and faith, and stillness, and cunning. It requires that each of us surrender to the hypnotic transforming nature of the world. Someone has to paint on the walls of the cave. Let us light the fires together. Let us dab our fingers with ochre and amber and charcoal, and reach out towards the blank canvas of those stonewalls. Let the telling begin, let it never end.

Reporter Tom French and “the three most beautiful words in the English language: What happens next?”


Libben en dea neffens Jelke Bos
Tr. Riemersma

[…] Libben en dea neffens Jelke Bos lijkt me in de kern een wat melancholische poging van de schrijver om te verwerken dat er alweer een lieve hond dood is gegaan van hem. Een manier om de humor terug te vinden bij dat verdriet. Maar had Riemersma de anekdotes uit het leven van Jelke zelf rechtuit verteld, dan had dat makkelijk een wee en sentimenteel boek kunnen opleveren over verlies. […]

boeklog 11 xii 2017


The Captive Mind | i-xvi, chapter I
Czesław Miłosz

Milosz begint zijn boek met twee inleidingen. Daaruit wordt onder meer duidelijk dat hij het voor niemand goed had kunnen doen met deze tekst. De Sovjet Communisten en hun aanhangers in het vrije westen waren beledigd, terwijl de anti-Communisten de aanklachten lang niet stevig genoeg vonden, en bovendien de schrijver wantrouwden. Was hij niet gewoon ook nog altijd een Marxist?

En Milosz moest inderdaad toegeven dat hij een tijd heil had verwacht van het Dialectisch Materialisme. Al speelde daar de verzachtigende omstandigheid bij dat dit was meteen nadat hij de bezettingstijd in Polen had meegemaakt, onder de Nazi’s; en alle kennis die dat hem had opgeleverd.

Maar in 1951, toen hij op de Poolse ambassade werkte in Parijs, brak hij met alles en vroeg hij Frankrijk om politiek asiel. The Captive Mind werd dat jaar geschreven. Het boek geeft onder meer aan waar hij tot dan met zijn Poolse vrienden over had gediscussieerd. Voor Milosz, als dichter, was een breekpunt bijvoorbeeld geweest dat het Sociaal Realisme ineens ook voor Polen de bepalende cultuurvorm werd.

Chapter I in het boek probeert meteen al het onmogelijke: om uit te leggen wat er voor een normaal denkend mens dan zo aantrekkelijk zou kunnen zijn om zich volledig over te geven aan een totalitaire denkvorm. Milosz gebruikt daartoe een metafoor, ontleend aan de dystopische roman Onverzadigbaarheid van Witkiewicz uit 1930 — waarin een toekomstig Polen bezet is door een Chinees-Mongolisch leger, dat dan heel de landvlakte van de Grote Oceaan tot de Baltische Golf veroverd heeft.

De horden uit het Oosten brachten ook een gelukspil mee, de pil van Murti-Bing. En wie dit medicijn nam, werd sereen en kalm. Voor hem of haar werden daarmee veel van de problemen die tot dan toe heel belangrijk hadden geleken direct totaal oppervlakkig, en oninteressant.

Niets logischer voor kunstenaars in deze geestelijke toestand om dan de Staat te gaan eren, met odes en marsen, in plaats van er een beetje onnozel kritiek op te gaan hebben in hun kunst.

[ lees al mijn gedachten over The Captive Mind van Miłosz hier ]


Citaat van de dag | 1209

Wat al die ‘verplaatsingen’ met elkaar gemeen hebben is dat ze verantwoordelijkheidsrelaties onontwarbaar hebben gemaakt en dat ze stelselmatig de politieke verantwoordelijkheid hebben zoekgemaakt. Dat ondergraaft de democratie op den duur meer dan wat ook. Het probleem is groter en bedreigender dan de staatscommissie wil doen geloven.

J. Th. J. van den Berg, ‘Zoekgemaakte verantwoordelijkheid’


Goudzand
Konstantin Paustovski

[…] Deze veel recentere uitgave, Goudzand, had om mij vooral nut om de ‘Tijdlijn: biografie en oeuvre’ achterin. Normaal geen onderdeel van een boek dat ik met de grootste belangstelling doorneem. Maar enkel daar kwam iets terug van de strijd die er was om dat Verhaal van een leven. Zo werden die boeken eerst als feuilleton gepubliceerd — wat me dan ineens ook pas verklaart waarom Paustovski alles in losse episodes vertelde in de boeken. […]

boeklog 9 xii 2017


Quote of the Day | 1208

in most countries, populist parties get only a minority of the vote because they represent only a minority of the people, but those people believe that they are the majority.

Cas Mudde, in: The best books on Populism


Quote of the Day | 1207

Noam Chomsky was once asked which he enjoyed producing more, his linguistic writing or his political writing. The question apparently took him by surprise; he didn’t know why anyone would think he “enjoyed” doing his political writing. He did it because he felt morally compelled to do it, not because it was pleasurable.

Nathan J. Robinson, ‘Lessons From Chomsky ‘


We leven nog & Later is te laat
S. Carmiggelt

[…] Later is te laat dateert uit 1964. En haast prettiger nog dan het lezen van deze bundel bleek de ontdekking te zijn dat die er was. Ik heb dus niet alles van Carmiggelt gelezen wat er in druk was. Ondanks alle pogingen daartoe vrijwel al mijn hele lezende leven lang. Er zullen wellicht dus meer bundels zijn die na de oerpublicatie pas veel later nog eens herdrukt werden. En die ik daardoor nog niet kennen kan. […]

boeklog 7 xii 2017


Quote of the Day | 1206

The heyday of public opinions in most of Europe and in America were the 18th and 19th centuries, corresponding to the heyday of the Age of Books. The health of democracies, said and wrote many of the Founding Fathers of the American republic such as Jefferson, depended on the existence of educated people—of readers of books (and also of newspapers). By and large in the 20th century the rule of aristocracies no longer existed; and meanwhile the custom of reading books was declining.

John Lukacs, ‘Surrounded by Books’


Anton Quintana [1937 — 2017]

Zaterdag 25 november las ik een opmerkelijk artikel in de Volkskrant: Anton Quintana was overleden. Afgezien van het treurige feit op zich was dat om twee redenen opmerkelijk. Allereerst omdat Quintana, zo las ik, niet één of twee dagen daarvoor was overleden, maar al meer dan een maand eerder, op 15 oktober. Er was blijkbaar niemand uit de literaire wereld geweest die dat wist, niemand die er een seconde bij had stilgestaan. Vreemd, Quintana was als auteur niet de eerste de beste, […]

Cyrille Offermans, in De Groene

Boeklog over Quintana.


Quote of the Day | 1205

Electricity production is rife with externalities. Mining for raw materials often causes water pollution, habitat destruction and socio-economic harm. Burning coal pollutes the air, sickening and killing people, and introduces toxic mercury into the aquatic food chain. Nuclear-power plants require the clean-up and maintenance of radioactive materials after decommissioning. Energy production uses water, sometimes at the expense of agriculture and ecosystems. Centuries of fossil-fuel use have released more than 1 trillion tonnes of carbon dioxide and other greenhouse gases, causing climate change that is already leading to a rise in sea level, extreme storms and droughts. If this continues unchecked, it will amplify the damage it is already causing to infrastructure and businesses, threatening global food security and undermining political stability.

Erica Goes, ‘The real cost of energy’


Jaar zonder zomer i
Te fietsen | week 49

Deze zomer werd er hier en daar gememoreerd dat 200 jaar geleden de eerste fietsrit plaatshad. Karl Freiherr von Drais maakte op 12 juni 1817 een tochtje van omgerekend 14 kilometer in een uur, op wat toen nog een ‘loopmachine’ heette.

Sneller dan de postkoets ging hij daarbij.

De fiets is alleen éen van die technologieën die er honderd jaar eerder ook al had kunnen zijn. Nieuw eraan was enkel dat er enkele al bestaande vindingen in éen apparaat werden gecombineerd. Maar dat het handig kon zijn om te kunnen sturen met zo’n ding was nog éen stap te ver voor Drais.

Dus wordt een vraag waarom de fiets er pas 200 jaar geleden was.

Eén theorie daarbij is dat dit kwam door een vulkaanuitbarsting aan de andere kant van de wereld in 1815. De vulkaan Tambora op het eiland Soembawa spoot toen zoveel as de lucht in dat het klimaat er het hele komende jaar door van slag was.

1816 werd daardoor een jaar zonder zomer. Overal mislukten de oogsten, want er was telkens nachtvorst tijdens de zomermaanden. Hongersnoden waren het gevolg.

Eén van de gevolgen daarvan was dat er van hier een massa-emigratie op gang kwam, naar Amerika.

Een ander gevolg was dat er nogal wat paarden stierven — ik neem nu maar aan omdat er domweg geen voer voor de meeste beesten was.

Dus luidt de these dat het pas ging lonen om na te denken over alternatieve manieren van vervoer toen er problemen ontstonden met de tot dan gebruikelijke snelle methode van verplaatsing over land.

Te bewijzen valt er alleen niets. Er bestaat namelijk slechts éen plaatje van Drais. Aantekeningen of verdere persoonlijke geschriften zijn verloren gegaan in de tijd. Zeker is enkel dat hij een uitvinder was, en dat zijn loopmachine ook in productie werd genomen indertijd; anders dan zijn andere vondsten.