Citaat van de dag | 1020

2017 is topjaar voor de eikel


Asterix en de race door de Laars
Jean-Yves Ferri & Didier Conrad

[…] Geen strip verkocht in Europa beter dan de Asterix-boeken. Als daar zo nu en dan een nieuwe aflevering van verschijnt, lijkt het tenminste of er nog leven zit in de reeks. Hielpen de recensies die ik al zag zelfs behoorlijk mee om net te doen of zo’n nieuw boek een evenement is. […]

boeklog 20 x 2019


De waarde van niets
Raj Patel

[…] De waarde van niets probeert om te ontwarren wie er precies voor wat betaalt. En daarmee spreekt de schrijver, Raj Patel, zich ook nadrukkelijk uit over de machtsverhoudingen in de wereld, en wat daar zoal niet aan deugt.

Er is namelijk nogal wat geweld nodig om deze machtsverhoudingen in stand te houden. Wat dan als vanzelfsprekend ten koste gaat van de armsten en de zwaksten. […]

boeklog 19 x 2017


Lila; Part I b
Robert M. Pirsig

Waarom deze roman in de derde persoon staat, in plaats van de eerste zoals zijn debuut, is inmiddels duidelijk geworden. Pirsig wil het verhaal ook weleens vanuit het perspectief van een ander personage kunnen vertellen, dan dat van de schrijver die op zo op hemzelf lijkt: de man die in het boek Phaedrus heet.

De blik van anderen op Phaedrus kan onze ideeën over dit personage helpen aanscherpen.

In hoofdstuk 6 krijgt ineens een advocaat het woord. En deze ergert zich duidelijk aan Phaedrus. Waarbij niet alleen de inhoud van Zen and the Art of Motorcycle Maintenance er bij wordt gesleept, maar ook de ontvangst. De advocaat vindt het nogal tegen de roman spreken dat die een cultboek werd, voor net de verkeerde mensen. Jongeren vooral.

En die zoektocht naar kwaliteit van Phaedrus wordt ook al zo onzinnig, in het besef dat de man gewoon de eerste beste caféhoer als Lila mee naar zijn boot neemt; en daarmee toont gebrek aan kwaliteit in mensen niet eens te herkennen.

Phaedrus wordt door deze vervelende confrontatie enkel nog vastbeslotener om een metafysica van kwaliteit op te stellen — en dat niet alleen, een catechismus van kwaliteit moet er ook komen, opdat hij voortaan tenminste direct een weerwoord klaar heeft bij zo’n persoonlijke aanval.

Komt in hoofdstuk tien Lila zelve ineens aan het woord, waardoor bijvoorbeeld ineens duidelijk is dat Phaedrus weer in de war lijkt.

Hij wilde dan weliswaar een grote boottocht maken. Proviand is er alleen amper aan boord.

[ Lees al mijn gedachten over Lila van Robert Pirsig hier ]


1,423 Facts
John Lloyd, James Harkin & Anne Miller eds.

[…] Ik acht die claim van de groene stroom een boekhouderstruc, van wat plussen en minnen op een balans, waar marketingmensen vervolgens mooi weer mee zijn gaan spelen. Simpelweg omdat de stroom die windmolens produceren op dat moment niet opgeslagen kan worden. NS rijdt ook nog altijd op kolenstroom, of atoomstroom, of aardgas — het is maar net hoe de wind waait, en welke centrales er allemaal elektriciteit moeten gaan leveren om aan de schommelende vraag op het net te voldoen. […]

boeklog 15 x 2017


Een doodgewoon leven
Karel Čapek

[…] dan redt die ommezwaai in toon het boek als boek. Alleen bleef Een doodgewoon leven wel verreweg de minst boeiende Čapek die ik tot nu toe las. Tenzij ik de roman als satire blijf zien — alleen is dan waarschijnlijk door de ruim tachtig jaar tijdsverschil sinds de schepping onduidelijk geworden of de auteur niet gewoon een soort erg populaire boeken uit de eigen tijd bespotte met dit levensverhaal. […]

boeklog 13 x 2017


Hoe verliefd is de lezer?
Doeschka Meijsing

[…] Literatuur lezen, is alleen geen wedstrijd waarin iemand het beter kan doen dan een ander. Zelfs al zijn er altijd mensen, mannen vooral, die menen van wel. Daarom laat een bundel als deze mij nu juist zien hoe onzinnig bijvoorbeeld een literaire canon is — als opvattingen over een paar boeken al zo kunnen verschillen tussen twee personen. […]

boeklog 11 x 2017


Citaat van de dag | 1010

we leven in een tijd waarin de oppositiecultuur floreert. Niet het nieuws is nog beeldbepalend, dat zijn de reacties op het nieuws. In discussies scoort vooral verzet. Verzet tegen de ander, de ander verdacht maken, de ander aanvallen op zijn andersheid: zo worden debatten gevoerd en gewonnen.

Tom-Jan Meeus, ‘Als we állemaal naar de oppositie verlangen’


Lila; Part I a
Robert M. Pirsig

Zes weken kon het weleens duren voor deze roman uit is — want het eerste boekdeel neemt de helft van het totale tal pagina’s in beslag, en daar doe ik zeker drie weken over.

Het eerste dat me bij het lezen opvieI: de roman Lila staat in de derde persoon. Terwijl Zen and the Art of Motorcycle Maintenance door een ik verteld werd; behalve op de momenten dat deze over zijn verleden sprak en die derde persoon er ook was. En heeft zo’n perspectiefkeuze nu dan een vergelijkbare betekenis?

In zijn debuutroman noemde Pirsig de vroegere versie van zijn hoofdpersoon Phaedrus — de wolf. In Lila heet deze man meteen al zo.

Lila is overigens een vrouw die door de hoofdpersoon is opgepikt in een kroeg. Ze ging vrijwillig met hem mee naar zijn boot. Gevaren werd er nog niet, de kanalen richting de Amerikaanse oostkust zijn gestremd.

En wellicht zit er nog betekenis achter het gegeven dat die motorreis in Zen and the Art of Motorcycle Maintenance naar het westen ging, terug naar de normaliteit, en de bootreis in Lila naar het oosten.

Pirsig doet meteen in de eerste hoofdstukken van het vervolgboek namelijk al uitgebreid moeite om gebreken aan te tonen in het Westerse denken. Zo heeft de invloed van de Native Americans op de latere VS, zoals in de manier van spreken, of zelfs de democratie, nooit enige erkenning gekregen. Zelfs niet, of juist niet, van antropologen.

Is er ook nogal vlug een erg uitgebreide verdediging van Pirsig’s idee dat er een metafysica moet kunnen bestaan van het begrip kwaliteit. Waarbij meteen maar afscheid genomen wordt van de strikt wetenschappelijke manier van denken — het logisch-positivisme.

Dat lokt nog niet aan tot vlotjes verder lezen.

[ Lees al mijn gedachten over Lila van Robert Pirsig hier ]


Mijn bijzonder rare week met Tess
Anna Woltz

[…] Dus kan het zijn dat ik hoogstens van jeugdboeken nog net wel accepteer dat ze even een stiltereservaat zijn; dat uurtje aan retraite bieden, om te mogen herstellen van heel de wereld daarbuiten. Een eigenschap die verder enkel stripboeken ook hebben — alleen vergt het bekijken van getekende plaatjes bij voorbaat al de vrijwel totale opschorting van het ongeloof; anders dan bij zo iets abstracts als woorden opgaat. […]

boeklog 9 x 2017


Quote of the Day | 1007

There is another, final, side to this class system à l’Anglaise. It seems to breed a perspective on the world that is zero-sum. Your class system is a form of ranking. For one to go up, another must go down. Perhaps this is why sports are such an obsession. There, too, only one can win. It was striking for this Dutchman to see an innocuous school dance be concluded with the designation of a winner. The result: all the other eight-year-olds went home slightly or clearly annoyed for not having won. Why not just let them dance?

Joris Luyendijk, ‘How I learnt to loathe England’


Pluche
Femke Halsema

[…] En zo bezien beschrijft Femke Halsema misschien wel het einde van het tijdperk — van een laatste periode van vanzelfsprekende stabiliteit. Van toen de traditionele regeringspartijen onbeschoft machtspolitiek konden voeren als ze in het kabinet zaten; en dan gauw eens om daar enkel zelf beter van te worden. […]

boeklog 7 x 2017


Zitat des Tages | 1006

Die Wirtschaft, so erlebt es der Spediteur, nimmt den Brexit vorweg. Noch gibt es keine Zölle, noch gibt es keine Handelsbeschränkungen, noch braucht es keine Bürokratie an der Grenze. Doch weil die deutschen Unternehmen damit rechnen, suchen sie sich heute schon neue Abnehmer und Zulieferer. Die Unternehmen wollen gar nicht erst riskieren, ihre Maschinen abschalten zu müssen, nur weil ein Lastwagen mit Bauteilen im Zoll an der Grenze festhängt.

Bettina Schulz, ‘Die Laster fahren leer zurück’


Wettig opium | Roofstaat
Ewald Vanvugt

[…] inzicht in waarom die handel er ooit kwam. Want er groeiden geen papavers in Ons Indië. Het middel moest geïmporteerd worden, uit de regio’s ver weg die nog altijd de voornaamste leveranciers zijn.

Alleen was opium aanvankelijk een goed ruilmiddel voor de Nederlanders om aan specerijen te komen. Want, wat er in de Nederlanden werd gemaakt aan handelswaar, interesseerde ze daar niet.[…]

boeklog 5 x 2017