Tweet of the Day | 0525


Alles is begonnen
Koos van Zomeren

[…] Deze schrijver heeft gemiddeld meer dan éen boek per jaar uitgebracht tijdens zijn carrière, en heeft niet door dat zelfs een liefhebber van zijn werk — zoals ik soms wel degelijk ben — daar lang niet alles van zal lezen. Die productie van hem ligt gewoon wel erg hoog. En lezers willen domweg ook weleens verrast worden door iets volkomen nieuws, […]

boeklog 24 v 2018


Citaat van de dag | 0524

de meritocratie, selectie op basis van verdienste, verliest het overal van diversiteit, selectie op basis van identiteit. We zien het ook in de politiek: de opkomst van de identiteitspolitiek accentueert dat kiezers vaker de eigen kring, het eigenbelang, als uitgangspunt nemen; niet de samenhang van de maatschappij, het algemeen belang.

Ik zou niet weten wat er goed aan is als daar identiteitsjournalistiek bijkomt.

Tom-Jan Meeus, ‘Pijnlijk misverstand: identiteitsjournalistiek’


Das Glasperlenspiel | 485 – 613
Hermann Hesse

Na de eigenlijke roman biedt Das Glasperlenspiel nog een reeks bijlagen. Daarvan is de eerste een serie nagelaten gedichten van de hoofdpersoon Josef Knecht. Daarop volgt een drietal levenslopen, waarvan Knecht in de eerste nog even voorkomt als bijfiguur, en in de tweede en derde al niet meer.

Voor mij voegde dit materiaal niets toe aan het boek. Historisch ligt er ook het gegeven dat Das Glasperlenspiel aanvankelijk in twee delen verscheen. Hesse, of de uitgever, zullen wel aangenomen hebben dat het slotdeel niet bijster goed verkocht zou hebben als het aanzienlijk dunner was geweest als het eerste boek. Dus werd er nog even behoorlijk aangedikt.

Toch moesten ook die bijlagen gelezen worden, hoewel de verwachtingen daarover niet al te hoog waren. Een boek voor het einde verlaten, levert een ander gevoel op dan een boek helemaal uit lezen. Voortijdige desertie na alle al doorstane ellende was een schande geweest. Zelfs gebeurde dat lezen dan al niet meer met de grootste interesse. Maar de opluchting dit kreng nu eindelijk voor altijd weg te mogen leggen, wilde ik voelen.

De afgelopen weken hadden al duidelijk gemaakt, mede door de zelfopgelegde plicht hier elke week wat aan te tekenen, wat er in het boeklogje over Das Glasperlenspiel zou moeten komen te staan. Dus volgt dat logje waarschijnlijk snel.

[ lees mijn aantekeningen over Das Glasperlenspiel hier ]


Quote of the Day | 0523

three discrepant data realms are developing in data protection and privacy – a US one, a Chinese one and an EU one. There is no very effective global governance, whether via the WTO or other global forum, which prevents those players going their own ways, or radically constrains their room for manoeuvre. The result is that the UK, recognising that it has no practical choice in its own commercial interest but to deliver long term convergence with one of these three regimes, is formally indicating that it intends to stay aligned with the EU model.

Understandably, from outside, it is concerned that it has become voiceless in the data realm on the global stage by becoming voiceless on the European one. And its paper therefore makes a case for why we should still be somehow involved in setting policy for the bloc.

But why exactly should the EU permit an exiting member of the club to co-decide the rules of the club? And indeed, how can it, when the UK will not be in the Council or the European Parliament when future legislation is decided?

Sir IvanRogers, ‘The real post-Brexit options’


Alptraum
Koos van Zomeren

[…] En hoewel Stanley evenzeer een monument op papier verdient als Rekel, wantrouwt Van Zomeren het schrijfproces dat daartoe leiden moet. Omdat hij nog niet wil dat zijn herinneringen aan Stanley, of het verdriet over de dood, ineens gereduceerd worden tot het literaire probleem nog eens een boeiende tekst op te moeten leveren. […]

boeklog 22 v 2018


Tweet of the Day | 0522


Citaat van de dag | 0521

Mudde vindt dat hij veel minder gevraagd zou moeten worden als expert: ‘Ik analyseer enkel de symptomen en de partijpolitiek. Waarom niet meer experten bevragen over ongelijkheid? Radicaal rechts bepaalt waar we het over hebben: immigratie en islam. Dit zouden de thema’s zijn waar de mensen het meest van wakker liggen. Als je er de hele tijd over spreekt, dan is dat zeker zo. De mainstream media hebben de kiezers van radicaal rechts aanvaard als “het volk”.’

Cas Mudde, in: ‘In 2019 wordt radicaal rechts mainstream’


Split
Te fietsen | week 21

Geen vervelender en dus onnozeler keuze dan de keuze bij wegbeheerders om steenslag in te zetten als wegdek. Tenzij je wilt rekenen als zij. En er vanuit gaat dat er weinig zo goedkoop zal zijn aan noodzakelijk wegonderhoud als het aanbrengen van een nieuwe laag grit.

Dat spul bedekt ook zo handig alle gebarsten asfalt eronder. Valt het dus ook niet op dat daar niets aan gerepareerd werd. Voor een jaar of wat tenminste.

De gemeente Weststellingwerf vertoont de laatste weken een waar grit-offensief. Op een fietstochtje vrijdagavond had ik kilometers over losliggende steenslag te rijden. Enkel omdat ik toevallig via Elsloo naar de bossen bij Appelscha wilde.

En helaas was dat gravel lang overal niet goed verspreid. Als je voorwiel plots kan gaan dweilen omdat er dan een te dikke laag losse steentjes op het wegdek ligt, is er toch echt ondeugdelijk werk geleverd door de aannemer.

Heeft Weststellingwerf als enige excuus voor zo’n wanprestaties dat zo’n weg er niet alleen voor fietsers ligt. Auto’s hebben vier wielen, doorgaans, die vallen niet ineens om als het wegdek onder hun banden niet vast ligt.

Ook mijn eigen woongemeente heeft trouwens vreemde keuzes over steenslag gemaakt. Zo hebben nogal wat van de grotere wegen in de bebouwde kom weliswaar een rood gekleurd fietspad aan weerszijden, alleen werd die rode verf aangebracht op een extra laag steentjes, die er op het gedeelte voor de auto’s niet is.

Voor mij is dat fietsertje pesten, en de illustratie van een totaal verkeerde mentaliteit. Het is op geen enkele manier goed te praten dat je met dezelfde inspanning 2½ à 3 km/uur sneller fietst op het gladde asfalt van de rijbaan voor de auto’s als op het fietspad er naast.


Quote of the Day | 0520

While the focus of Hillman’s thinking for the last quarter-century has been on climate change, he is best known for his work on road safety. He spotted the damaging impact of the car on the freedoms and safety of those without one – most significantly, children – decades ago. Some of his policy prescriptions have become commonplace – such as 20mph speed limits – but we’ve failed to curb the car’s crushing of children’s liberty. In 1971, 80% of British seven- and eight-year-old children went to school on their own; today it’s virtually unthinkable that a seven-year-old would walk to school without an adult. As Hillman has pointed out, we’ve removed children from danger rather than removing danger from children – and filled roads with polluting cars on school runs. He calculated that escorting children took 900m adult hours in 1990, costing the economy £20bn each year. It will be even more expensive today.

Our society’s failure to comprehend the true cost of cars has informed Hillman’s view on the difficulty of combatting climate change. […]

‘We’re doomed’:
Mayer Hillman on the climate reality no one else will dare mention


Lege kerken, volle stadions
Ruud Stokvis

[…] Mij werd gewoon niet duidelijk waar Stokvis het over had als hij sport bedoelde. Want het ene moment gaat de tekst over topsport, of de supporters daarvan. Maar als hij het over de bindende kracht heeft die sport gemeen heeft met de kerken bedoelt de schrijver toch echt breedtesport. […]

boeklog 20 v 2018


Quote of the Day | 0519

We should pity journalism. It is not only seeing the news at its very heart taken out, but at a time when democracy is outsmarted by entertainment, it is losing its entire purpose. Carey had a line for this, too: “Without the institutions of democracy, journalists are reduced to propagandists or entertainers.”

Hossein Derakhshan, ‘Face It, You Just Don’t Care About the News Anymore’


Kunst
Overwegingen | week 20

Drie gedachten had ik, tijdens het media-offensiefje deze week over het nieuw ontdekte schilderij van Rembrandt.

Waarvan de eerste toch was: wat een in-en-in Nederlands hoofd heeft dat afgebeelde joch. Typisch zo’n iets te volgevreten arrogante kop als je tegen zult komen op een moment dat het eigenlijk niet uitkomt.

Moest ik iemand met dit hoofd typecasten voor een film, dan werd hij een dronken gast in een uitgaansstraat die knokken wil, of zo eentje die ’s avonds laat in een bijna leeg treinstation vrouwen blijft lastigvallen.

Mijn tweede gedachte was éen van verbazing. Merkwaardig dat van dit schilderij eeuwenlang niet geweten is dat Rembrandt het maakte. Kijk alleen naar de manier waarop dat haar is geschilderd, met de krassen in de verf altijd die van een afstandje krulletjes worden.

Ontdekker Jan Six viel direct op hoe de geportretteerde kijkt — omdat die blik zo direct is, vergeleken met hoe andere 17-eeuwers schilderden.

Mij is bij Rembrandt enkel opgevallen dat hij al dat vlees om het oog van de oogleden vrijwel altijd op eenzelfde manier doet.

Waarop mijn derde gedachte wel éen van relativering moest zijn. Rembrandt is voor Nederlanders de belangrijkste schilder uit de Gouden Eeuw. Dus ken ik zijn werk nogal wat beter dan wie van zijn tijdgenoten of navolgers ook.

Maar er werden miljoenen schilderijen vervaardigd tijdens die bloeiperiode. En de meeste daarvan zijn verdwenen. Dus kan bij mogelijke schilderijen van Rembrandt de wens zo makkelijk vader worden van de gedachte.

Aan de man worden vierhonderd nog bekende schilderijen toegeschreven. Van honderdvijftig is die toeschrijving omstreden.
 


Nergensland
Femke Halsema

[…] daarin werd haar gevraagd, nadat ze in de bossen was geweest bij Melilla, en daar wat schuwe hoopvollen van elders had ontmoet, of dat hek om die enclave moet blijven, of niet. Waarop zij met grote tegenzin moest toegeven, ja, die strenge grensbewaking moest. Want Europa kan niet de problemen van de hele wereld oplossen, en ook een redelijk peil van welvaart handhaven. […]

boeklog 18 v 2018